Η καταδικη του Νεου Ημερολογιου απο την Πανορθοδοξη Συνοδο του 1583

Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ 1583

.....Ὅποιος δέν ἀκολουθεῖ τά ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, καθώς αἱ ἑπτά Ἅγιαι Οἰκουμενικαι Σύνοδοι ἐθεσπισαν καί τό ῞Αγιον Πάσχα καί τό Μηνολόγιον καλῶς ἐνομοθέτησαν νά ἀκολουθῶμεν καί θέλει νά ἀκολουθῆ τό νεοεφεύρετον Πασχάλιον καί Μηνολόγιον τῶν ἀθέων ἀστρονόμων τοῦ Πάπα, καί ἐναντιώνεται εἰς αὐτά ὅλα, καί θέλει νά ἀνατρέψῃ καί νά χαλάσῃ τά πατροπαράδοτα δόγματα καί ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, ἄς ἔχει τό ἀνάθεμα καί ἔξω τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καί τῆς τῶν πιστῶν ὁμηγύρεως ἄς εἶναι.....

῎Ετους ἀπό Θεανθρώπου αφπγ (1583) Ἰνδικτιῶνος ΙΒ΄ Νοεμβρίου Κ΄.

Ὁ Κωνσταντινουπόλεως ΙΕΡΕΜΙΑΣ
Ὁ Ἱεροσολύμων ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ
Ὁ Ἀλεξανδρείας ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ
Καί οἱ λοιποί Ἀρχιερεῖς τῆς Συνόδου παρόντες».

Δευτέρα, 13 Μαΐου 2019

Ο ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΣΤΕΛΝΕΙ ΤΟΝ … “ΚΑΡΔΙΝΑΛΙΟ” ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ



Ανοίγονται οι «Ασκοί του Αιόλου» στην ήδη εξασθενημένη και πολλαπλώς διχασμένη Εκκλησία της Αμερικής

Του κ. Νίκου Σταματάκη
=====

Τον επέλεξε με δικτατορικό τρόπο ο πατριάρχης, παραβιάζοντας το Καταστατικό της Αρχιεπισκοπής, το καταστατικό το οποίο ο ίδιος είχε επιβάλλει επίσης με «το έτσι θέλω»!!! Ανοίγονται οι «Ασκοί του Αιόλου» στην ήδη εξασθενημένη και πολλαπλώς διχασμένη Εκκλησία της Αμερικής, και από διάφορες πλευρές ετοιμάζονται κινήσεις νομικής αμφισβήτησης της εκλογής Ελπιδοφόρου – κάτι που με βεβαιότητα θα οδηγήσει σε πολιτικό και κοινωνικό ξεσηκωμό. Ηδη τα τελευταία χρόνια πολλές κοινότητες βράζουν και έχουν σταματήσει να καταβάλουν την οικονομική τους συνεισφορά προς την Αρχιεπισκοπή αηδιασμένες με την φυγή των πόρων τους προς ένα αχόρταγο Πατριαρχείο.

Χάος και διχασμό μεγαλύτερο από αυτόν που δημιούργησε στην Ουκρανία, θα προκαλέσει η απόφαση του Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου να εκλέξει τον μητροπολίτη Προύσης Ελπιδοφόρο, στην θέση του Αρχιεπισκόπου Αμερικής. Ο τίτλος του «καρδινάλιου» αρμόζει πλήρως στον κ. Ελπιδοφόρο. Πρώτα, συνέγραψε θεολογικό δοκίμιο με τίτλο «Primus Sine Paribus” («Πρώτος χωρίς Ισους») παραβιάζοντας τα θέσμια της Ορθοδοξίας και την δημοκρατική/συνοδική της παράδοση, στην επιδίωξή του να ενισχύσει τις εξόχως αντικανονικές ενέργειες του κ. Βαρθολομαίου στο ουκρανικό. Με λόγους και έργα την τελευταία δεκαετία προσέγγισε τον παπισμό και είναι άξιος του τίτλου «Καρδινάλιος»…

'Επειτα, «εξελέγη» (τρόπον του λέγειν, η έκφραση που ταιριάζει είναι «επελέγη και επεβλήθη εκ των άνω», δικτατορικά) κατά πλήρη παράβαση του άρθρου 13 του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας, χωρίς να δοθεί η ευκαιρία στην Επαρχιακή Σύνοδο και το Αρχιεπισκοπικό Συμβούλιο Αμερικής να εκφέρουν τις προτάσεις τους. 

Είναι χαρακτηριστικό ότι για την επιλογή του νέου Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας μεσολάβησε διάστημα αρκετών εβδομάδων από το θάνατό του και εστάλη επταμελής επιτροπή στο Φανάρι με τις υποδείξεις της ελληνικής κοινότητας της Αυστραλίας. Ενώ για την Αμερική, καμία τέτοια ευαισθησία δεν υπήρξε…

Ο Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, αποφασίζοντας για μια ακόμα φορά ετσιθελικά, αγνόησε πλήρως την έκκληση του Αρχιεπισκοπικού Συμβουλίου να επιτρέψει λογικό χρόνο λίγων εβδομάδων και να δεχτεί την αντιπροσωπεία του – όπως ακριβώς προβλέπει το Καταστατικό - με ένα κατάλογο πέντε υποψηφίων, που να εκφράζουν τις προτιμήσεις της Εκκλησίας της Αμερικής. 


Ας σημειωθεί εδώ ότι το Καταστατικό αυτό το επέβαλλε ο ίδιος με τον ίδιο ετσιθελικό τρόπο που τώρα το παραβιάζει. Δίνει έτσι σοβαρό δικαίωμα σε όσους στο παρελθόν απαίτησαν κάποια μορφή αυτονομίας ή και Αυτοκεφαλίας (από την παρεκκλησιαστική οργάνωση Orthodox Christian Laity έως πέρυσι και τον επιχειρηματία Στάθη Βαλιώτη), να αμφισβητήσουν την πατριαρχική εξουσία με κάθε τρόπο.

'Ηδη από πολλές πλευρές εξετάζεται το ενδεχόμενο νομικής ενέργειας, που θα σταματά και θα ακυρώνει την «εκλογή» του κ. Ελπιδοφόρου. 

Η Αρχιεπισκοπή Αμερικής είναι οργανωμένη ως μη κερδοσκοπικό ίδρυμα (501 c3) και υπάγεται πλήρως στις προβλέψεις της αμερικανικής νομοθεσίας. Όχι μόνο η παραβίαση του Καταστατικού, αλλά και αυτή καθαυτή η επιλογή του Αρχιεπισκόπου από ένα «τουρκικό θρησκευτικό ίδρυμα» (που υπόκειται στην τουρκική νομοθεσία και εκβιάζεται πολλαπλώς από την τουρκική εξουσία κατά παράβαση κάθε έννοιας ανθρωπίνων δικαιωμάτων) μπορούν άνετα να αποτελέσουν τη νομική βάση της αγωγής που ασφαλώς θα κατατεθεί σύντομα και θα απαιτήσει να σταματήσει ΑΜΕΣΑ η ανάληψη των καθηκόντων από τον κ. Ελπιδοφόρο.

Από οργανωτική σκοπιά, ο Πατριάρχης αγνόησε πλήρως τις φωνές που ζητούσαν, ενοποίηση της εκκλησίας με υποβιβασμό των μητροπόλεων και πάλι σε επισκοπές και πλήρη κατάργηση του «κρυφού αρχιεπισκόπου», π. Αλέξανδρου Καρλούτσου. 

Η απογοήτευση του κόσμου είναι απροσμέτρητη σε μια εκκλησία που συνεχώς αποδυναμώνεται, όπως δείχνουν και τα στοιχεία των γάμων και βαπτίσεων. Οι φυγόκεντρες τάσεις θα συνεχιστούν εντεινόμενες, ειδικά όσο ακούγονται νέα σκάνδαλα αρπαγής των περιουσιών των μητροπόλεων (Σικάγο) με τελικό προορισμό των μετρητών το Πατριαρχείο.

Τέλος, οι «μάγιστροι» της παγκοσμιοποίησης, ελέγχουν δυστυχώς ακόμα μέρος της αμερικανικής κυβέρνησης. 

Η πολιτική τους στην Ουκρανία απέτυχε παταγωδώς και ήδη ο νεοεκλεγείς πρόεδρος Ζελένσκι κάνει ανοίγματα προς την Ρωσία και τον Μητροπολίτη Ονούφριο (της εκκλησίας που υπάγεται στο Πατριαρχείο Μόσχας). 

Η λαθεμένη αυτή πολιτική τους οδήγησε στην πρωτοφανή απομόνωση του κ. Βαρθολομαίου, ο οποίος, πείσμων όσο ποτέ και αμετανόητος, συνεχίζει στην «οδό της απωλείας». Μάλιστα οι ίδιοι κύκλοι επιδιώκουν τώρα –αλλά πιστεύουμε μάταια– να πάρουν με το μέρος τους την Εκκλησία της Ελλάδας.

Η επερχόμενη προσέγγιση ΗΠΑ-Ρωσίας, που είναι απολύτως αναπόφευκτη, θα οδηγήσει όλους αυτούς τους πράκτορες και πρακτορίσκους, κοσμικούς και εκκλησιαστικούς (από τον πρέσβη Πάιατ και τον Βαρθολομαίο), στον «σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας». Αλλά θα έχουν αφήσει πίσω τους ένα απέραντο σωρό συντρίμμια που ο Θεός ξέρει πότε θα ανορθωθούν…

ΠΗΓΗ:

Ιστολόγιο “Καλάμι”

ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ: “ΤΟ ΧΑΣΜΑ ΠΟΥ ΑΝΟΙΞΕ ΒΑΘΥ ΝΑ ΤΟ ΓΕΜΙΣΟΥΜΕ ΚΟΠΡΙΑ”



Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

“Το χάσμα που άνοιξε ο σεισμός να το γεμίσουμε άνθη”, τραγουδά ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός.

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, όμως, προτιμά την παραλλαγή του στίχου: “Το χάσμα που άνοιξε βαθύ να το γεμίσουμε κοπριά”.

Το ειδεχθές έγκλημα σε βάρος του ποιμνίου της Αρχιεπισκοπής Αμερικής και της εν γένει Ορθοδόξου Εκκλησίας συνετελέσθη πριν λίγες ώρες.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, χωρίς να φοβάται τον Θεό και χωρίς να ντρέπεται τους ανθρώπους, εξέλεξε τον Σεβ. Προύσσης Ελπιδοφόρο ως νέο Αρχιεπίσκοπο Αμερικής.

Μαύρες μέρες αναμένουν την Ομογένεια και την Εκκλησία της Αμερικής.

Ο νέος Αρχιεπίσκοπος πολύ σύντομα θα αποδείξει το ποιόν, τις μεθοδεύσεις και τις πεποιθήσεις του.

1.) Ο εκλελεγμένος Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος είναι βαμμένος Οικουμενιστής μέχρι μυελού οστέων.

2.) Εισέρχεται σε ευκτήριους οίκους Ουνιτών και συμπροσεύχεται μαζί τους, 

3.) Φιλά το χέρι του Πάπα, 


4.) Διατύπωσε την sine paribus Βατικάνεια κακοδοξία για το πρωτείο του Κωνσταντινουπόλεως!!!, 

5.) Ανακάλυψε το πρωτείο του Κωνσταντινουπόλεως στο δόγμα της Αγίας Τριάδας!!!, 

6.) Διδάσκει στην Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης Οικουμενική -γράφε οικουμενιστική- κίνηση, 

7.) Είναι ιδιαζόντως προπετής χαρακτήρας, 

8.) Είναι νεωτεριστής, και

9.) Υπάρχουν και άλλα παγκοίνως γνωστά που δεν τον τιμούν σαν κληρικό και σαν χριστιανό.

Ήταν η χειρότερη δυνατή επιλογή για την Αρχιεπισκοπή Αμερικής.

Και όμως! Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος δεν δίστασε να τον επιβάλει ετσιθελικά.

Ακούστηκαν διάφορα ονόματα για τον Θρόνο της Αρχιεπισκοπής Αμερικής -όλα ανεξαιρέτως ακατάλληλα για πολλούς λόγους-, αλλά ο Σεβ. κ. Ελπιδοφόρος υπερέχει όλων σε ακαταλληλότητα.

Καταρχήν θα είναι αδύνατο να συνεννοηθεί με τις άλλες Δικαιοδοσίες της Αμερικής -ιδιαίτερα με την OCA, ROCOR, αλλά και την Ρωσσική Εξαρχία- εξαιτίας των κακοδοξιών που διατύπωσε για το πρωτείο του Κωνσταντινουπόλεως.

Το κυριώτερο! Ο Μητροπολίτης Προύσσης έπεισε τον Πατριάρχη να τον εκλέξει Αρχιεπίσκοπο Αμερικής, επειδή του υποσχέθηκε ότι θα λύσει μια για πάντα το οικονομικό πρόβλημα του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Τι σημαίνει αυτό;

Ότι η συλλογή χρημάτων για το Πατριαρχείο στην Εκκλησία της Αμερικής θα ενταθεί στο έπακρον έστω και αν τώρα βρίσκεται ήδη στο απροχώρητο.

Ποιος είναι ο λόγος που ο νέος Αρχιεπίσκοπος θα είναι τόσο γαλαντόμος έναντι του Πατριαρχείου; Επειδή ως Φαναριώτης θέλει να λύσει τις οικονομικές ανάγκες του Φαναρίου;

Όχι ακριβώς.

Όταν κενώσει ο πατριαρχικός Θρόνος Κωνσταντινουπόλεως θα προβληθούν δύο τουλάχιστον ισχυρές υποψηφιότητες: Του Σεβ. Αμερικής Ελπιδοφόρου και του Σεβ. Πριγκηποννήσων Δημήτριου.

Αν ο νέος Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κατορθώσει να λύσει το οικονομικό πρόβλημα του Πατριαρχείου τότε θα αποκτήσει μεγάλα ερείσματα μεταξύ των Ιεραρχών του Θρόνου.

Ταυτόχρονα θα αναπτύξει άριστες σχέσεις με τις αρχές των ΗΠΑ ώστε να καταστήσει την υποψηφιότητά του ακόμη πιο ισχυρή.

Ο νέος Αρχιεπίσκοπος Αμερικής είναι προσωπική επιλογή του Πατριάρχη Βαρθολομαίου. 

Γι’ αυτό και φέρει ακεραία την ευθύνη για το κακό που έπληξε την Ομογένεια και την Αρχιεπισκοπή Αμερικής.

Παναγιώτατε! Τι ψυχή θα παραδώσετε;

ΠΗΓΗ

Τετάρτη, 8 Μαΐου 2019

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ



Οικουμενιστικές ασχημίες στην Αλβανία με στόχο την αποδοχή του θρησκευτικού πλουραλισμού, την προώθηση της ειρήνης και διάφορα τέτοια συναφή.

Οι ενέργειες αυτές δεν αποφέρουν ποτέ κάποιο πρακτικό ωφέλιμο αποτέλεσμα για τους χριστιανούς. 

Απλά εμπεδώνουν τον λεγόμενο "λαικό Οικουμενισμό".

Οι διάλογοι αυτοί και οι κοινές ποιμαντικές παραστάσεις των Ορθόδοξων με τους αλλόθρησκους και δη με τους Μωαμεθανούς ωφελούν μόνον το Ισλάμ που παρουσιάζεται δήθεν σαν θρησκεία ειρήνης.

Δυστυχώς ο Μακαριώτατος Αλβανίας κ. Αναστάσιος είναι Διαθρησκειακός Οικουμενιστής και επιδίδεται αφειδώς σε τέτοιες ασχημίες.

ΠΗΓΗ

Οδηγεί σε διάσπαση την Ορθοδοξία η εμμονή του Φαναρίου στον “οικουμενικό και υπερεθνικό” του ρόλο


Την υπέρτατη αγωνία του να πείσει τις άλλες Αυτοκέφαλες Ορθόδοξες Εκκλησίες για τον “οικουμενικό και υπερεθνικό” του ρόλο , την στιγμή που έχει εδώ και καιρό λάβει την κατιούσα της απαξίωσης, επεδίωξε για ακόμη μια φορά ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος.

Μιλώντας στην Γεωργιανή παροικία της Πόλεως έμοιαζε να προσπαθεί να πείσει περί του “πρωτείου” του στην παγκόσμια Ορθοδοξία μην τυχόν και χαθούν τα κεκτημένα!

Όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του Πατριαρχείου “ἀφοῦ παρέσχε ποιμαντικῆς φύσεως συμβουλάς πρός τούς Γεωργιανούς πιστούς ἐπί τῇ βάσει τῶν ἐκκλησιολογικῶν καί κανονικῶν ἀρχῶν τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ζητήματος ἐν Οὐκρανίᾳ, ἐξῇρε τήν οἰκουμενικήν καί ὑπερεθνικήν διακονίαν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου πρός ἅπαντας τούς Ὀρθοδόξους πιστούς ἀνεξαρτήτως ἐθνικῆς καί πολιτισμικῆς καταγωγῆς καί γλωσσικῶν ἰδιαιτεροτήτων”

Είναι πραγματικά θλιβερή αυτή η εμμονή του Πατριάρχου να αυτοπροβάλλεται επί μονίμου βάσεως ως επικεφαλής.

Στις πρόσφατες απαντήσεις του στον Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο και στον Πατριάρχη Αντιοχείας Ιωάννη, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος απέδειξε για άλλη μια φορά ότι η Κωνσταντινούπολη όσο πάει και επιβεβαιώνει την κατηγορία για τάσεις “ανατολικού παπισμού”, αφού και στις επιστολές αυτές διαπιστώνεται ξεκάθαρα πως το Φανάρι αρνείται να εξετάσει τις απόψεις άλλων Εκκλησιών, ακόμη και για ζητήματα που επηρεάζουν ολόκληρο τον Ορθόδοξο κόσμο, και θεωρεί εαυτόν ως τον μοναδικό υπεύθυνο λήψης αποφάσεων και την ετυμηγορία του αδιαμφισβήτητη.

Το χειρότερο είναι πως τα επιχειρήματά του αποδεικνύονται έωλα. Για παράδειγμα, ο Οικουμενικός Πατριάρχης συνέκρινε την πρόσφατη κατάσταση στην Ουκρανία με το Μελετικό σχίσμα στην επιστολή του προς τον Αναστάσιο, κάτι που αντικρούσθηκε αμέσως με συγκεκριμένες ιστορικές και θεολογικές αναφορές.

Συχνά το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν μπορεί να βρει πειστικά επιχειρήματα για να αιτιολογήσει τις αποφάσεις του να παρεμβαίνει σε εσωτερικές υποθέσεις μιας τοπικής Εκκλησίας και να επιβάλλει τον έλεγχό της. Με δεδομένη την παρέμβαση στην Ουκρανία αυτό μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε Εκκλησία και βέβαια και στα Σκόπια-που ενδιαφέρει και την Ελλάδα μας άμεσα-παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις του κ. Βαρθολομαίου.

Είναι ακόμη θλιβερό ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο νομίζει πως έχει το μοναδικό και αναμφισβήτητο δικαίωμα επίλυσης όλων των συγκρούσεων και θεμάτων της Ορθοδοξίας χωρίς διαβουλεύσεις με τις άλλες Τοπικές Εκκλησίες.

Σε αυτό το επίπεδο το Οικουμενικό Πατριαρχείο εκτέθηκε ανεπανόρθωτα στην περίπτωση της κόντρας Αντιόχειας-Ιεροσολύμων. Τόσα χρόνια το Φανάρι έκανε μια τρύπα στο νερό σε ένα τόσο σοβαρό ζήτημα που έχει οδηγήσει σε διακοπή κοινωνίας της δύο εκκλησίες, και τελικά πρόσφατα οι δύο Πατριάρχες, Ιωάννης και Θεόφιλος, φαίνεται να τα βρήκαν από μόνοι τους!!!

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο δυστυχώς έχει μια φιλοσοφία προσβλητική περί των τοπικών εκκλησιών, προσπαθώντας να τις κάνει να μην φαίνονται «ανεξάρτητες» υπενθυμίζοντας με κάθε ευκαιρία τον ρόλο που έχει ή που νομίζει πως έχει!

Ως αποτέλεσμα της δραστηριότητας του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ο ορθόδοξος κόσμος κινδυνεύει άμεσα με διάσπαση σε διαιρεμένες εθνικές Εκκλησίες.

ΠΗΓΗ

Τετάρτη, 17 Απριλίου 2019

Προτιμούν τα προτεσταντικά κολλάρα από τα ράσα!


ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ μόνο ο «άγιος» Γαλλίας, ο οποίος συχνά πετάει τα ράσα και παρουσιάζεται κουστουμάτος, αλλά και πολλοί κληρικοί, με «μοντέρνο» φρόνημα του φαναριώτικου «κλίματος». Υπάρχουν όμως και χειρότερα από την «σικ» κοσμική εμφάνιση: η εμφάνιση με περιβολή αιρετικών.

Πρόσφατα είδαμε τον «άγιο» Βελγίου κ. Αθηναγόρα, σε δημόσια εμφάνισή του, να ομιλεί στο βήμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με περιβολή προτεστάντη πάστορα, με σκούρο πουκάμισο, κολλάρο στο λαιμό, σακάκι και το σταυρό κρυμμένο στο τσεπάκι! Αντίθετα δίπλα του καθόταν ο Μητροπολίτης Σμύρνης κ. Βαρθολομαίος με την ιερατική του περιβολή.
Διερωτόμαστε ποιός υποχρέωσε στον «άγιο» Βελγίου να παρουσιαστεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ως προτεστάντης πάστορας; Ασφαλώς κανένας, διότι δεν θα εμφανιζόταν ο άγιος Σμύρνης με την ιερατική του στολή! Τι τον οδήγησε να πετάξει τα ράσα; Αναμφίβολα η ελάχιστη εκτίμηση που έχει γι’ αυτά και η προτίμηση της «μοντέρνας» προτεσταντικής αμφίεσης! Μπορεί βεβαίως να είναι «πταίσματα» αυτού του είδους τα καμώματα των φαναριωτών, μπροστά στα «τολμηρά ανοίγματα» προς τους αιρετικούς και αλλοθρήσκους, αλλά φανερώνουν την μειωμένη εκτίμησή τους προς την Ορθοδοξία και την παράδοσή μας, η οποία κατ’ αυτούς, είναι «ελλειμματική» μπροστά στην «μοντέρνα» δυτική. Κάνουμε μήπως λάθος;
orthodoxostypos
http://aktines.blogspot.com/2019/04/blog-post_60.html#more

Κυριακή, 14 Απριλίου 2019

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ ΣΥΓΚΡΥΟ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΠΑΓΩΝ (ΙΣΛΑΝΔΙΑ)



Του  θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού


Ο Σεβ. Μητροπολίτης Σκανδιναβίας κ. Κλεόπας βρέθηκε στο Ρέυκιαβικ, πρωτεύουσα της Ισλανδίας, για τα θυρανοίξια της ορθόδοξης εκκλησίας του Αγίου Βαρθολομαίου.

Από ότι προσεξαμε στη μακροσκελή ανακοίνωση για την επίσκεψη, ο Σεβασμιώτατος μεταξύ άλλων έπισκέφθηκε και τον Παπικό «επίσκοπο» της νήσου κ. Νταβίντ Μπαρτιμέι Τένσερ, τον οποίο προσκάλεσε στα θυρανοίξια. 

Την Δ΄Κυριακή των Νηστειών (7 Απριλίου ε.έ.) τέλεσε τη θεία λειτουργία  κι ακολούθως τα θυρανοίξια. Επικεφαλής των προσκεκλημένων του Σεβασμιώτατου ήταν η ερίτιμος κυρία Άγκνες Σιγκουρνταρντόττιρ, Λουθηρανή «επίσκοπος» Ισλανδίας, ο κ. Κρίστιαν Βγιορύσσον, Λουθηρανός «επίσκοπος» της ισλανδικής πόλεως Σκάλχολντ και ο Λουθηρανός πάστορας Θόρνβαντουρ. 

Το έρώτημα απλό, καθαρό και χιλιοειπωμένο: - Ποια δουλειά έχουν στη Θεία Λειτουργία, το κατ’ εξοχήν μυστήρίο της Εκκλησίας, ετερόδοξοι, ήγουν αιρετικοί; 

Από πότε, Σεβασμιώτατε κ. Κλεόπα, καταργήθηκαν οι Ιεροί Κανόνες  (45ος  των Αγίων Αποστόλων και 35ος της εν Λαοδικεία Συνόδου) που απαγορεύουν με αυστηρότατες ποινές τις συμπροσευχές μετά των αιρετικών; Είναι μήπως «σκωληκόβρωτοι» ή αποτελούν «τείχη του αίσχους», όπως τους αποκάλεσε δεινός κανονολόγος και ταγός της Εκκλησίας; 

Από την άλλη, ως γνωστόν, η Ορθόδοξη Εκκλησία ΔΕΝ αναγνωρίζει ιερωσύνη στους Προτεστάντες. Ούτε και οι ίδιοι διατείνονται ότι έχουν ειδική ιερωσύνη. Τώρα δεν καταλαβαίνετε ότι προσκαλώντας μια γυναίκα που αυτοαποκαλείται «επίσκοπος» περιφρονείτε στην πράξη την πάγια θέση της Εκκλησίας που διακυρήττει διαχρονικά ότι δεν υφίσταται θέμα γυναικείας ιερωσύνης; 

Μόνο οι παγανιστές είχαν ιέρειες στην αρχαία Ελλάδα κ.ο.κ. Κι οι αρχαίοι αιρετικοί Μοντανιστές μιλήσαν για γυναικεία ιερωσύνη. Με τα σούρτα-φέρτα  με τις προτεστάντισσες παστόρισσες και γυναίκες «επισκόπους» πάτε ντε φάκτο να μας πείσετε πως δεν υπάρχει προβλημα εν προκειμένω;  

Αυτή την Ορθοδοξία ετοιμάζεστε να κηρύξετε στη μακρυνή Ισλανδία; Καλύτερα άδειο το μαντρί παρά γιομάτο λύκους.

http://panayiotistelevantos.blogspot.com/

σ.σ. Δεν περιμέναμε τίποτα καλύτερο από "επισκόπους" του σβησμένου Φαναρίου, του Οικουμενιστή παναιρετικού Βαρθολομαίου... 

 Νεοημερολογιτισμός =   Οικουμενισμός!

Τρίτη, 9 Απριλίου 2019

Λυκούργος Νάνης: Συναγερμός για το Ουκρανικό ζήτημα – Αναγκαία η άμεση σύγκληση Πανορθοδόξου Συνόδου

Μείζονος σημασίας το ζήτημα της Ουκρανικής Αυτοκεφαλίας. Έχει διχάσει τον Ορθόδοξο κόσμο και για αυτό κρίνεται αναγκαία η άμεση σύγκληση Πανορθοδόξου Συνόδου.



Λυκούργος Νάνης, ιατρός

Oι κατά τόπους εκκλησιαστικοί ηγέτες καθώς και οι Σύνοδοι των οποίων προίστανται οφείλουν έναντι παντός τιμήματος να περιφρουρήσουν τη συνοδικότητα της παγκόσμιας Ορθοδοξίας αλλά και την εξ αυτής εξαρτώμενη πανορθόδοξη ενότητα, οι οποίες αυτή τη στιγμή απειλούνται κατά κύριο λόγο από το πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως,

το προσφυώς αποκληθέν και ως «παπάτο της Ανατoλής», το οποίο έχοντας, δυστυχώς, μετατραπεί σε εκκλησιαστικό παράρτημα του State Department ,υπηρετώντας σαφείς και διόλου δυσδιάκριτες γεωπολιτικές στρατηγικές και επιδιώξεις του υπερατλαντικού παράγοντα, δρα και κινείται σε βάρος της προαναφερθείσης συνοδικότητος, αποδομώντας και ανατρέποντας τόσο στη θεωρία όσο και στην πράξη θεμελιώδεις κανονικές και εκκλησιολογικές αρχές που την κατοχυρώνουν και προστατεύουν, όπως αναφέρεται στο aktines.blogspot.com.

Και προς τούτο επιβάλλεται τάχιστα και άνευ χρονοτριβής η σύγκληση Πανορθοδόξου Συνόδου , προκειμένου να τεθή αναγκαστικά κάποιο φρένο στον ανεξέλεγκτο δικαιωματισμό και ηγεμονισμό του Φαναρίου,συμφώνως, άλλωστε, και προς τις επιταγές των Θείων και Ιερών κανόνων αλλά και επί τη βάσει της μακραίωνος εκκλησιαστικής πράξεως όπως αυτή αποκρυσταλλώνεται στις δέλτους της εκκλησιαστικής Ιστορίας. Κάτι τέτοιο τόνισε ορθότατα και ο αρχιεπίσκοπος Αλβανίας (λιγάκι όψιμα βεβαίως «θυμήθηκε» τη συνοδικότητα που κατά τα άλλα ευτελίστηκε στην υπ αυτού «υμνηθείσα» ΔΗΘΕΝ «αγία και μεγάλη σύνοδο» του Κολυμβαρίου…) σε επιστολή του προς τον κύριο δημιουργό, συντηρητή και πολλαπλασιαστή της ενσκηψάσης εκκλησιαστικής ανωμαλίας με επίκεντρο το Ουκρανικό εκκλησιαστικό ζήτημα, πατριάρχη Κωνσταντινουπολεως Βαρθολομαίο.




Ο τελευταίος, εκτός των φρικαλέων οικουμενιστικών ακροβασιών και προδοσιών του, βαδίζει επί τα ίχνη εκείνων των επισκόπων της Ρώμης που από τους πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού πρόβαλαν αξιώσεις παγκόσμιων πρωτείων εξουσίας και υπερoρίων δικαιοδοσιών μη αρκούμενοι στην πραγματικότητα εκείνη χάρη στην οποία η Εκκλησία της Ρώμης εξ αιτίας της πρωτοπορίας της σε χριστιανικά έργα και πρωτοβουλίες έλαβε τον επίζηλο τίτλο της «προκαθημένης της αγάπης» (άγιος Ιγνάτιος Αντιοχείας).

Κατά τον καθηγητή Θεολογίας στο ΕΚΠΑ Μέγα Φαράντο (βλέπε ΠΑΠΙΚΟΝ ΠΡΩΤΕΙΟΝ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, περιοδικό ΚΟΙΝΩΝΙΑ) «τον πρωτοποριακόν χαρακτήρα αυτής (της Εκκλησίας της Ρώμης) αναγνωρίζουν και όλαι αι λοιπαί τοπικαί εκκλησίαι. Σχεδόν ουδέν συμβαίνει εις την καθολικήν εκκλησίαν άνευ γνώμης ή πρωτοβουλίας της Εκκλησίας της Ρώμης. Εις την Α’ Επιστολήν του Κλήμεντος Ρώμης , Η ΟΠΟΙΑ ΣΗΜΕΙΩΤΕΟΝ ΟΥΔΕΜΙΑΝ ΑΞΙΩΣΙΝ ΠΕΡΙ ΠΡΩΤΕΙΟΥ ΕΓΕΙΡΕΙ , μαρτυρείται έντονος η ανησυχία και το ενδιαφέρον της εκκλησίας της Ρώμης διά τα συμβαίνοντα εις τας άλλας εκκλησίας. Ο Ειρηναίος προβάλλει αυτήν ως πρότυπον πίστεως και εμμονής εν τη παραδόσει μεταξύ όλων των αποστολικών εκκλησιών (ΣΧΟΛΙΟ ΓΡΑΦΟΝΤΟΣ:. Οποία αντίθεση με τη μετέπειτα «εκκλησία»-αιρετική παπική παρασυναγωγή αλλά και με το σημερινό, καταπροδίδον την πατρώα πίστη Φανάρι…).. Πρωτείον τι της εκκλησίας της Ρώμης και του επισκόπου της αναγνωρίζουν και πάντες οι επίσκοποι της καθολικής Εκκλησίας, οι οποίοι καταφεύγουν εις αυτήν είτε προς προστασίαν και δικαίωσιν είτε προς επίλυσιν των διαφόρων εκκλησιαστικών ζητημάτων (έρις του Πάσχα)».

Αν λοιπόν κάνουμε λόγο για πρωτείο στην Ορθόδοξη Εκκλησία εννοούμε αναμφιβόλως πρωτείο τιμής, ευθύνης και καθήκοντος και όχι πρωτείο εξουσίας, δυνάμεως και δικαιοδοσίας. Δυστυχώς συν τω χρόνω η αρχική έννοια του πρωτείου διαστράφηκε από κάποιους επισκόπους της Εκκλησίας της Ρώμης και εκφυλίσθηκε σε εξουσιαστικό-κυριαρχικό-δικαιοδοτικό πρωτείο. Και ενώ η αρχαία Εκκλησία της Ρώμης εξακολούθησε να πρωτοπορεί στον αγώνα κατά των αιρέσεων που διαχρονικά λυμαίνονται τον εκκλησιαστικό βίο αλλά και δυναμικά αγωνίστηκε για τον εκχριστιανισμό του δυτικού κόσμου ενέσκηψε ως λαίλαπα η περί πρωτείου στρεβλή θεωρία και άρχισε με ολένα αυξανόμενη ένταση να δηλητηριάζει την εκκλησιαστική ζωή κάνοντας το μέγα Βασίλειο να μιλήσει για την «επηρμένην οφρύν της Δύσεως»…

Ας μην ξεχνούμε ότι το κυριαρχικό-εξουσιαστικό πρωτείο, δαιμονικής-κοσμικής εμπνεύσεως, αποτέλεσε ένα από τα κύρια αίτια της αποκοπής της τότε Εκκλησίας της Ρώμης από τον κορμό της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας και της μετατάξεώς της στην τάξη της αιρετικής «χριστιανικής» κοινότητας αλλά και μία σοβαρή αιτία που παρεμποδίζει ουσιωδώς την εν μετανοία επάνοδο της σημερινής ρωμαικής-παπικής αιρετικής παρασυναγωγής στους κόλπους της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, από την οποία και αποσχίσθηκε προς άφατη αγαλλίαση των δαιμόνων και καθολική θλίψη των συνειδητών μελών της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Το παραπαίον Φανάρι, υπονομεύοντας θεωρητικά και πρακτικά το συνοδικό πολίτευμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας, δε διστάζει να τορπιλλίση την περιλάλητη «πανορθόδοξη ενότητα» για την οποία κατά τα άλλα εκόπτετο προ, κατά τη διάρκεια και μετά τις εργασίες της ψευδο-συνόδου του Κολυμπαρίου, προκειμένου να καταστή «υπερ-Εκκλησία»…
Προς κατοχύρωση και θεμελίωση του παπικών προδιαγραφών πρωτείου και στην Ορθόδοξη Ανατολή οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι Φαναριώτες, άνευ ποιμνίου επίσκοποι, Περγάμου και Προύσης «κατέφυγαν» μέχρι και σε αυτό το Τριαδικό Δόγμα, το οποίο δεινώς κακοποίησαν! Ω της φρικτής απονοίας των! Οι επισκοπικές αυτές αιρετικές απόψεις και θέσεις αποτελούν έναν πολύ σοβαρό λόγο και μία σπουδαιότατη αφορμή προκειμένου να συγκληθή άμεσα η Πανορθόδοξη Συνοδος που θα καταδικάσει πανηγυρικά τις φρικαλέες αυτές ετεροδιδασκαλίες και επί επιμονής των όσων τις υποστηρίζουν σε αυτές να επιβάλη σε βάρος τους τα υπό των ιερών κανόνων διαγορευόμενα.

Καθ ημέραν παριστάμεθα μάρτυρες μίας απεγνωσμένης πλην δυναμικής και γιατί όχι φανατικής επιχειρήσεως από την πλευρά επιστρατευθέντων προς τούτο φιλο-πατριαρχικών καλάμων, υπομνλησεως και επικλήσεως «προνομίων» τινων και «δικαιωμάτων» που παραχωρήθηκαν προ αιώνων στο πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως , διακονικού περισσότερο χαρακτήρα, και τα οποία ουδόλως θεμελιώνουν κυριαρχικού-εξουσιαστικού τύπου πρωτείο στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Οποίος ζήλος και δημοσιογραφικός οργασμός από μέρους των Φαναριωτών όταν πρόκειται να κατοχυρωθούν «προνόμια» και «δικαιοδοσίες»! Να έδειχναν τον ίδιο τουλάχιστον ζήλο και την ίδια πυρετώδη δραστηριότητα έναντι των αιρέσεων και των αιρετικών, των ετεροδιδασκαλιών και των ετεροδιδασκάλων, της εκκοσμικεύσεως του εκκλησιαστικού βίου! Αλλά τι λέω;

Το Φανάρι δεν είναι στις μέρες μας το συντονιστικό κέντρο της οικουμενιστικής προδοσίας (βλέπε Αθηναγόρας Σπύρου, Μελίτων Χατζής, Δημητριος Παπαδόπουλος, Βαρθολομαίος Αρχοντώνης); Δεν διακρίνεται για την ποικίλη εκκοσμίκεσή του; Από τους κόλπους του δεν εκπορεύτηκαν και συνεχίζουν να εκπορεύονται δεινά και φρικαλέα αιρεσιολογήματα (όρα περιπτώσεις Ιωάννου Ζηζιούλα, Στυλιανού Χαρκιανάκι, Ελπιδοφόρου Λαμπρυνιάδη, Βαρθολομαίου Αρχοντώνη και άλλων);
Επικαλούνται τους ιερούς κανόνες ποιοι;

Οι άνθρωποι που καταπατούν εδώ και δεκαετίες άνευ αιδούς και συστολής, από μεθόδου και εκ συστήματος τους ιερούς εκείνους κανόνες που επί ποινή καθαιρέσεως απαγορεύουν τις συμπροσευχές των Ορθοδόξων χριστιανών με αιρετικούς και αλλοθρήσκους! Που κατακουρέλιασαν το ιεροκανονικό δίκαιο στις περιπτώσεις των μακαριστών Μεεθοδίου Φούγια και Νικολάου Σωτηρόπουλου καθώς και του Σπυρίδωνος Παπαγεωργίου! Που ευτέλισαν κάθε έννοια συνοδικότητος στην περίπτωση της ληστρικής «συνόδου» της Κρήτης! Που ενέχονται, όπως προαναφερθηκε, στη διατύπωση φρικαλέων ετεροδιδασκαλιών ένεκα των οποίων τυγχάνουν υπόλογοι και υπόδικοι έναντι της αδιαφθόρου, πανορθοδόξου εκκλησιαστικής συνειδήσεως! Που ανενδότως και πεισματικώς πολέμησαν την ίδρυση Γραφείου της ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΟΥ Ελλαδικής Εκκλησίας στις Βρυξέλλες ( Πρόβαλαν ανοιχτά τήν απαίτηση, νά κρατήσουν αυτοί τήν καθολική εκπροσώπηση της Oρθοδοξίας σάν κλιµάκιο Παπικό, πού αντιπροσωπεύει στό σύνολό του τό Pωµαιοκαθολικό κόσµο. Kαί οι τοπικές, Aυτοκέφαλες καί Aυτοδιοίκητες, Oρθόδοξες Eκκλησίες νά ενταχθούν σέ ένα σχήµα υποταγής καί εξαρτήσεως, βλέπε συγκλονιστικό ντοκουμέντο
https://www.attikisnikodimos.gr/data/elp_issues/004_199901.pdf). Που δεν παραιτούνται από τη ΔΗΘΕΝ δικαιοδοσία τους στις κάκιστα ονομαζόμενες «Νέες Χώρες» (ο αείμνηστος καθηγητής του Κανονικού Δικαίου στο ΕΚΠΑ, Αμίλκας Αλιβιζάτος χαρακτήρισε ως «κανονικόν αίσχος» την ύπαρξη τόσων δικαιοδοσιών εντός των ορίων της Ελλαδικής επικρατείας) τις οποίες και επιθυμούν να προσαρτήσουν στο Φανάρι!!!

Σε άρθρο του στο περιοδικό «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ» προ ετών, ο πιστός χριστιανός και εκλεκτός επιστήμων κ.Ελευθέριος Οικονομάκος κατέθεσε τις ακόλουθες ουσιαστικότατες σκέψεις με αιτία και αφορμή τον ανεξέλεγκτο ηγεμονισμό του Φαναρίου αλλά και παρομοίων τάσεων που υφέρπουν και επιπολάζουν και στις ηγεσίες των σλαυικών (για να είμαστε δίκαιοι) Εκκλησιών:

«Πολλά ἱστορικά δεδομένα πείθουν ὅτι τό παπικό πρότυπο ὑφέρπει ἀπατηλά καί ξελογιάζει τίς Ὀρθόδοξες ἐκκλησιαστικές διοικήσεις. Ὁ πειρασμός γιά τήν ἐγκαθίδρυση μιᾶς «Pώμης» μέ Ὀρθόδοξο προσωπεῖο σέ κάθε χώρα ἤ καί παγκοσμίως εἶναι μεγάλος. Ὁ προκαθήμενος τῆς πρωτόθρονης Ἐκκλησίας τῆς Kωνσταντινουπόλεως Πατριάρχης κ. Bαρθολομαῖος, γιά παράδειγμα, ἀκολουθεῖ κατά γράμμα τήν τακτική τοῦ Πάπα. Tαξιδεύει συνεχῶς σ᾽ ὅλο τόν κόσμο, ὄχι φυσικά ὡς ἱεραπόστολος, ὡς «πάντων περίψημα» (A΄ Kορ. δ΄ 13), ἀλλ᾽ ὡς διεθνής προσωπικότητα μέ πριγκηπικές τιμές. Ἔρχεται σέ ἐπαφή μέ κυβερνητικούς καί ἄλλους ἡγετικούς παράγοντες τῶν κρατῶν, ὡς ἄριστος διπλωμάτης. Σκοπός του εἶναι νά διασφαλίσει ἀμφισβητούμενα «προνόμια τοῦ θρόνου». Στήν πραγματικότητα, νά ἐμπεδώσει τή θέση του ὡς κυρίαρχου ἡγέτη τῆς ἀνά τόν κόσμο Ὀρθοδοξίας. Φυσικά οἱ ἄλλοι προκαθήμενοι δέν εἶναι δυνατόν νά ἀποδεχθοῦν μιά ἡγεμονία τόσο ξένη πρός τήν Ὀρθοδοξία, ἀσχέτως ἄν ἀνάλογη ἡγεμονία διεκδικοῦν καί οἱ ἴδιοι γιά τόν ἑαυτό τους ἔναντι τῶν συνεπισκόπων τους στίς τοπικές τους Ἐκκλησίες. Ἡ Ὀρθόδοξη πλευρά δέν ἔπαψε νά διακυβεύει τή γνησιότητα τοῦ κηρύγματός της προκειμένου νά περιβληθεῖ ἐξουσίες Bατικάνειες. Πῶς νά ἐξηγήσει κανείς μέ βάση τήν Ἀποστολική παράδοση τό γεγονός ὅτι πολύ νωρίς υἱοθετήθηκε καί ἀπό τήν ἐκκλησιαστική «διπλωματία» ὁ προσδιορισμός «Nέα Pώμη» γιά τήν Kωνσταντινούπολη; Kαί γιατί ἔπρεπε νά χαρακτηρισθεῖ ἡ Mόσχα «Tρίτη Pώμη» ἀπό κύκλους τῆς σλαυικῆς Ὀρθοδοξίας; Kαί πῶς στίς μέρες μας κάνει δειλά τήν ἐμφάνισή του ὁ ὅρος «Tέταρτη Pώμη» ἀπό Ἀμερικανούς Ὀρθοδόξους, προκειμένου γιά τήν Oὐάσιγκτον, τήν ἕδρα τοῦ Kογκρέσου τῆς σύγχρονης ὑπερδυνάμεως καί τοῦ Ἀμερικανοῦ πλανητάρχη; Tό τελευταῖο ἄς μή φανεῖ παραδοξολόγημα. Ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι Προκαθήμενοι καί ὄχι μόνο, σεμνύνονται ἄν, ἐπισκεπτόμενοι τίς HΠA, ἐξασφαλίσουν συνάντηση μέ τόν ἰσχυρό ἔνοικο τοῦ Λευκοῦ Oἴκου.

Ἡ ἐξουσία εἶναι μεγάλος πειρασμός. Θέλει νά ὑποτάξει λαούς καί ἄτομα. Ἀλλοτριώνει συνειδήσεις ἡγετῶν καί λαῶν. Tό περιεχόμενο τοῦ εὐαγγελικοῦ κηρύγματος καί τό Ὀρθόδοξο ἦθος παραμερίζονται. Ὡς ἀπόλυτο κέντρο ἀναφορᾶς γιά τήν σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου προβάλλεται ὁ φορέας τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐξουσίας, μιᾶς ἐξουσίας κατά κανόνα ἀνεξέλεγκτης καί, ὄχι σπάνια, ὕποπτης γιά συναλλαγές καί διαπλοκές μέ τίς δυνάμεις καί τή διαφθορά τοῦ κόσμου. Ὁ σαρκωμένος Θεός Λόγος παραγκωνίζεται ἀπό τό «μεγάλο ἱεροεξεταστή». Ἡ παρουσία τοῦ Ἐσφαγμένου Ἀρνίου στήν Ἐκκλησία θεωρεῖται περιττή καί μᾶλλον ἐνοχλητική. Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Xριστοῦ ἀπό Xριστοκεντρική κινδυνεύει νά γίνει «ἐξουσιοκεντρική». (Βλέπε «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση» τ. 52/1-1-2001).

Ο δε μαρτυρικός και μακαριστός μητροπολίτης Αττικής και Μεγαρίδος Νικόδημος, επί σειράν ετών εκδότης του προαναφερθέντος περιοδικού, με την ίδια αιτία και αφορμή έγραψε τα εξής βαρυσήμαντα στην αγωνιστική εκκλησιαστική εφημερίδα «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ»:

«Ὁ Πατριάρχης Bαρθολομαῖος δέν εἶναι ἱκανός οὔτε κἄν νά κάνη αὐτό, πού ἔκαναν οἱ προκάτοχοί του. Nά καμουφλάρη τίς ἰμπεριαλιστικές διαθέσεις του κάτω ἀπό τόν παραδοσιακό μανδύα τῆς Φαναριώτικης διπλωματίας. Kινεῖται ἀπροκάλυπτα. Kαί προκλητικά. Ἔχει βγῆ ὁρμητικός καί ἀδίστακτος στό διεθνῆ στίβο καί ἀγωνίζεται ἀποκλειστικά καί μόνο γιά τήν ἄγρευσι καί ἐξασφάλισι Παπικῶν πρωτείων καί τήν καθυπόταξι στό σκῆπτρο τῆς ἐξουσίας του ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων Eκκλησιῶν. Mέ τήν πλαστογραφημένη ἑρμηνεία τοῦ 28ου Ἱεροῦ Kανόνα τῆς Δ΄ Oἰκουμενικῆς Συνόδου στό χέρι καί μέ τήν αὐτόβουλη προσθήκη στόν τίτλο του τοῦ ἐπιθέτου Oἰκουμενικός, προσπαθεῖ νά στήση ἕνα δεύτερο Bατικανό στίς ἀκτές τοῦ Bοσπόρου καί νά καταστήση τούς ποιμένες ὅλης τῆς Ὀρθοδοξίας φόρου ὑποτελεῖς.

Στά πλαίσια αὐτῆς τῆς φιλοδοξίας του ἐκδιπλώνονται καί οἱ δραστηριότητές του στό χῶρο τῆς δικαιοδοσίας τῆς Aὐτοκέφαλης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Προσπαθεῖ μέ κάθε τρόπο νά εἰσχωρήση. Nά ὑποσκελίση τόν προκαθήμενο τῆς ἐλληνικῆς Ἐκκλησίας. Nά ἐπηρεάση ἀποφασιστικά τήν ἐπικείμενη ἐκλογή τοῦ νέου προκαθημένου, ὑποδεικνύοντας καί προωθώντας ἄτομο, πού θά εἶναι πρόθυμο νά ὑποταχτῆ στά κελεύσματά του. Nά προσαρτήση τίς Mητροπόλεις καί τούς Mητροπολῖτες τῆς Bορείου Ἑλλάδος στή δική του δικαιοδοσία.* Nά ἐγκαταστήση μεγάλο Πατριαρχικό Kέντρο στήν καρδιά τοῦ λεκανοπεδίου τῆς Ἀττικῆς καί ἀπό ἐκεῖ νά ἐκπέμπη κατευθύνσεις καί μηνύματα πρός τόν ἑλληνικό λαό καί πρός τόν ἑλληνισμό τῆς διασπορᾶς.** Nά δαμάση καί νά ἐκμεταλλευτῆ ὑπέρ αὐτοῦ τήν ἑλληνική τηλεόρασι καί τήν ἑλληνική δημοσιογραφία.***

Mέσα σ᾽ αὐτό τό μακρᾶς πνοῆς πρόγραμμα τοῦ Πατριάρχη Bαρθολομαίου ἐντάσσεται ἡ συχνή-πυκνή παρουσία του στίς ἑλληνικές ἐπαρχίες.**** Ἔκφρασι αὐτῆς τῆς ἐπιδιώξεως εἶναι ἡ σχεδόν καθημερινή ἐμφάνισί του στά ἑλληνικά μέσα τῆς Ἐνημερώσεως καί τά ἀνακοινωθέντα, πού τόν παρουσιάζουν -πλαστά- ὡς τόν προκαθήμενο ὁλόκληρης τῆς Ὀρθοδοξίας. Kαί γέννημα αὐτῆς τῆς νοοτροπίας εἶναι καί τό τολμηρό ὑπόμνημα, πού ὑπέβαλε, τώρα τελευταία, στήν ἑλληνική Kυβέρνησι, στό ὁποῖο περιέχεται ὁ ἀνήκουστος ἰσχυρισμός, ὅτι ἔχει τό δικαίωμα νά διατάξη τήν ἑλληνική Kυβέρνησι νά ἄρη τό διάταγμα καταστάσεως τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν, ἄν αὐτός δέν εἶνα ἀρεστός στόν κύκλο τοῦ Φαναρίου. (Όρα «Ὀρθόδοξος Τῦπος «, Ἀριθ. Φυλ. 1239/12-9-1997).

Το Φανάρι εγκλημάτισε αφάνταστα στην περίπτωση της Ουκρανίας, αποσπώντας τα εύσημα του υπερ-ατλαντικού παράγοντα βεβαίως, βεβαίως καθώς και των ουνιτών… «Αποκατέστησε» εκκλησιαστικώς αντικανονικώ τω τρόπω, καθηρημένους και σχισματικούς ψευδεπισκόπους, μη αναγνωρισμένους από καμία τοπική Εκκλησία, αυτοχειροτόνητους και κάποιους από αυτούς και απατεώνες του κοινού ποινικού δικαίου, χωρίς οι τελευταίοι να προβούν σε δήλωση μετανοίας όπως ρητώς επιβάλλεται σε παρόμοιες περιπτώσεις, χωρίς να επανενταχθούν στην Εκκλησία από την οποία αποσχίσθηκαν, χωρίς κανονική αναχειροτονία όπως επιβάλλεται σε κάποιους από αυτούς. Ο πατριάρχης Βαρθολομαίος μετέδωσε τα άχραντα μυστήρια στον ουνίτη Ποροσένκο που νωρίτερα κοινώνησε από τον ουνίτη Αρχιεπίσκοπο της Ουκρανίας! ! (Aς μην ξεχνούμε ότι ο εν λόγω πατριάρχης δώρισε προ ετών ένα Άγιο Ποτήριο στον ουνίτη ψευδεπίσκοπο Αθηνών!!! ). Μάλιστα υπεγράφη μνημόνιο συνεργασίας Βαρθολομαίου-Ποροσένκο! Τι δε να πει κανείς και για τον παπικών προδιαγραφών «Καταστατικό Χαρτη» της νέας Ουκρανικής ψευδο-εκκλησίας του ψευδεπισκόπου Επιφανίου τον οποίο όταν αναγινώσκει κανείς φρίττει!

Ο πατριάρχης Βαρθολομαίος με την ολέθρια εκκλησιαστική πολιτική του στο Ουκρανικό εκκλησιαστικό ζήτημα τυγχάνει ηθικός αυτουργός του κύματος της βίας, της τρομοκρατίας και της ανελευθερίας που έχει ξεσπάσει στην Ουκρανία και που προώρισται να επιταθεί και ενταθεί. Είναι ο κύριος ένοχος της διασπάσεως της ενδοορθοδόξου και πανορθοδόξου ενότητος με ορατό τον κίνδυνο δημιουργίας πανορθοδόξου σχίσματος. Αλλά και υπαίτιος δεινού σκανδαλισμού του εκκλησιαστικού πληρώματος σε πανορθόδοξο επίπεδο.

Ποιος θα ανακόψει τη φρενήρη πορεία του κατά κρημνών παρά μία πανορθόδοξη σύνοδος; Ως πότε θα δρα και ενεργεί ανεξέλεγκτος και ασύδοτος;

Η παγκόσμια Ορθοδοξία δεν έχει ανάγκη από πάπα, είτε Φαναριώτη, είτε Σλαύο, είτε Άραβα, είτε Αμερικανό. Από πνεύμα ταπεινοφροσύνης επί του οποίου φύεται και εδράζεται η συνοδικότητα έχει ανάγκη και από ποιμένες με ταπεινό και μαρτυρικό φρόνημα, αρνησίκοσμο και ουρανοπολιτικό.

Οι συγκλονιστικοί λόγοι του Θεανθρώπου προς τους νηπιάζοντας ταις φρεσίν υιούς του Ζεβεδαίου και τη μητέρα τους στις παραμονές του σεπτού Του πάθους επ ουδενί καταλείπουν περιθώρια για πρωτεία και δικαιοδοσίες όσες σοφιστείες και δικολαβίστικα «επιχειρήματα», νομικίστικου τύπου, και αν προσκομισθούν και επιστρατευθούν.

Οι κατά τόπους εκκλησιαστικοί ηγέτες και οι σύνοδοι των οποίων προίστανται καλούνται να δράσουν κατασταλτικά το ταχύτερο δυνατό. Το έδαφος σείεται κάτω από τα πόδια τους. Το οικουμενικό ορθόδοξο σχίσμα βρίσκεται επί θύραις. Απαιτείται άμεση δράση από μέρους τους. Αλλέως ουκ έσται των κακών παύλα αλλά επίταση και πολλαπλασιασμός των δεινών!

ΠΗΓΗ

Τετάρτη, 3 Απριλίου 2019

Η ΜΙΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΜ


Φωνάζει ο Σεραφείμ μητροπολίτης Πειραιώς και λέει θα αφορίσει όσους βουλευτές ψηφίσουν τον νόμο για την συγκατοίκηση ομοφυλόφιλων ζευγαριών, φωνάζει και λέει ότι δεν υπάρχει τρίτο φύλο για την Ορθοδοξία,

αλλά δεν φωνάζει για τους ομοφυλόφιλους που ντύθηκαν ιερείς, 
ούτε φωνάζει για αυτούς που είναι υπεύθυνοι για την παιδεία των Ελλήνων, δηλαδή την Ιεραρχία.... 

Κι εσείς λέτε "να κάποιος που τα λέει", και δεν βλέπετε πόσο γλυκά και με στολισμένα άμφια μας προδίδει.

Τελικά ο Σεραφείμ λέει το ένα δέκατο μιας αλήθειας για να παραμείνει ο ελληνικός λαός στην σκλαβιά του και να μην ξυπνήσει 

Φωνάζει και κατηγορεί ο Σεραφείμ τους μασόνους, και δεν μιλά όταν ο Ιερώνυμος φωτογραφίζεται με μασόνους. 

Φωνάζει ο Σεραφείμ για τον παναιρετικό οικουμενισμό, αλλά ακολουθεί τον μεσσία των εβραίων Βαρθολομαίο και ελληνική εκκλησία που συμμετέχει στον οικουμενισμό.

Φωνάζει και λέει ο Σεραφείμ ότι μασόνοι μας κυβερνούν, αλλά δεν λέει ότι η Εκκλησία τους ορκίζει... 

Ξυπνάτε Έλληνες, στάχτη στα μάτια ρίχνει ο Σεραφείμ... από την ίδια κουτάλα τρώει κι αυτός, όπως όλοι οι Ιεράρχες προδότες. 

Σκλάβους μας θέλει όπως όλοι όσοι σιωπούν στο έγκλημα.

ΠΕΣ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΤΟΝ ΛΑΟ ΚΑΙ ΕΝ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΚΑΙ ΕΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΖΗΤΑ THN ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ !

Stelios Kyreas‎ facebook.com

Τρίτη, 2 Απριλίου 2019

ΠΟΘΕΝ ΑΡΞΟΜΑΙ ΘΡΗΝΕΙΝ;



Tου θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού


Η πρεσβεία του ουκρανικού κράτους στη Σλοβενία μας πληροφορεί ότι την Κυριακή 31 Μαρτίου ε.έ. τελέστηκε λειτουργία στον παπικό ναό του Αγίου Ούρχα στη Λουμπλιάνα. Λειτουργός ήταν πρεσβύτερος της νεωστί ανακηρυχθείσης Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ουκρανίας,του οποίου δεν αναφέρεται το όνομα. Μαζί με τον ανωτέρω πρεσβύτερο συλλειτούργησε κι ο Σλοβένος παπικός ιερωμένος Άλες Τομάσεβιτς. Η λειτουργια αυτή, στην οποία παρευρέθηκε κι ο Ουκρανός πρέσβυς στη χώρα έγινε με άδεια του παπικού «αρχιεπισκόπου» Σλοβενίας Στανισλάβ. 


Παρακαλώ προσέξτε τη ροή των γεγονότων: την ώρα που η Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας ΔΕΝ αναγνωρίζεται από καμμία άλλη Ορθόδοξη Εκκλησία (πλην του Οικουμενικού Πατριαρχείου) η μιά πρόκληση διαδέχεται την άλλη. 

Εδώ και καιρό ο νυν Ουκρανός προέδρος Π. Ποροσένκο ήθελε να ενώσει σε μια Εκκλησία τους πρώην σχισματικούς του Φ. Ντενυσένκο, του Μ. Μάλετιτς, τους πιστούς της Αυτόνομης Ορθόδοξης Εκκλησίας και τους Παπικούς Ουνίτες!!! Θα μου πείτε: Περίμενες ορθόδοξη εκκλησιολογική τοποθέτηση από το «βασιλιά της σοκολάτας»; 

Πρόκληση δεύτερη.Ο επικεφαλής των Ουκρανών Ουνιτών κ. Στανισλάβ Σεβτσιούκ εξασφάλισε άδεια από τις ουκρανικές αρχές να «λειτουργήσει» στην Αγία Σοφία του Κιέβου! 

Τώρα πρεβύτερος της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας, περιφρονώντας σκαιότατα τους Ιερούς Κανόνες που μιλάνε καθαρά για τέλεια απαγόρευση των συμπροσευχών με αιρετικούς, να συλλειτουργεί παρακαλώ με φραγκόπαπα, ήγουν αιρετικό, σε φραγκοκκλησιά με άπασαν την ιερατικήν αυτού στολήν! Η θεολογία του Μπαλαμάντ,που ονομάζει τον Παπισμό «αδελφή Εκκλησία» παρά τη σωρεία των αιρέσεών του, επιβάλλεται στην πράξη με όλη της τη μεγαλοπρέπεια. 

Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησια πάνε να εγκαθιδρύσουν στην πολύπαθη Ουκρανία ή ινδικό χοιρίδιο του Οικουμενισμού; Μια απάντηση του επικεφαλής της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας μητροπολίτη Επιφανίου Ντουμένκο θα ήταν χρήσιμη για να ξεκαθαρίσει το τοπίο. Ή θα έχουμε την ίδια κατάληξη με την περίπτωση του μητροπολίτη Ελσιγκίου Αμβροσίου που δεν είχε  καμμιά απολύτως συνέπεια ενώ έμπασε τη λουθηρανή «επίσκοπο» κα Ίργια Άσκολτα στο ιερό βήμα του ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Ελσίνκι;

http://panayiotistelevantos.blogspot.com/

Τρίτη, 26 Μαρτίου 2019

Γέρων Σάββας Λαυριώτης: Οι θέσεις του για την Κάρτα του πολίτη, την Παγκοσμιοποίηση και τον Οικουμενισμό (Βίντεο)

Ο Γέρων Σάββας Λαυριώτης έδωσε μία ενημερωτική ομιλία σχετικά με τα φλέγοντα ζητήματα της Κάρτας του Πολίτη, της Παγκοσμιοποίησης και του Οικουμενισμού. Η ομιλία έλαβε χώρα στις 17 Μαρτίου του 2019.

Το μεγάλο σχέδιο! Μέσω Ουκρανίας περνάει η “ενότητα” Ορθοδόξων-Ρ/Καθολικών


Του Μανώλη Κείου


Σε προηγούμενο άρθρο του στις αρχές του χρόνου το ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ είχε κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου επισημαίνοντας το κόλπο γκρόσο για την ταφόπλακα στην Ορθοδοξία και αναλύοντας πως η νέα ουκρανική εκκλησία θα “ενώσει” Φανάρι-Βατικανό.

Το σχέδιο αυτό κατά πως φαίνεται έχει τεθεί σε εφαρμογή και τα πρώτα δείγματα προέρχονται από τις μεταρρυθμίσεις που επιφέρει η νέα ουκρανική εκκλησία. Σύμφωνα με τους νέους κανόνες που θα εφαρμοστούν στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας, η οποία υπάγεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, θα επιτρέπεται η λειτουργία ταφής και για τους Ρ/Καθολικούς!

Εκτός αυτού, θα τοποθετηθούν στους ναούς πάγκοι όπως στους ναούς των Ρωμαιοκαθολικών ενώ οι γυναίκες θα δύνανται να μην καλύπτουν τα κεφάλια τους στο ναό.

Αναλυτικότερα λοιπόν, η νεοσυσταθείσα Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας εφαρμόζει μεταρρυθμίσεις και επιβάλλει νέους κανονισμούς στους ναούς αλλά και σε θέματα ουσίας!




Ειδικότερα, η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας ετοιμάζεται να επιτρέψει την τοποθέτηση πάγκων στις εκκλησίες, να αφήσει τις γυναίκες να μην καλύπτουν τα κεφάλια τους στο ναό-συνήθεια όλων των ρωσικών φύλων- και σημαντικότερο όλων να ακυρώσει την απαγόρευση της ταφής των Ρ/Καθολικών.

Επίσκοπος της νέας Εκκλησίας κάλεσε τους ιερείς “να ακούσουν τη φωνή της καρδιάς και να ενεργήσουν σύμφωνα με τις εντολές της αγάπης”.

«Αν κάποιος βαπτιστεί σε εκκλησία άλλης ομολογίας και πεθάνει, θα διεξαγάγουμε ταφή για αυτό το άτομο», δήλωσε ο κ. Φώτιος.

Ο επίσκοπος σημείωσε πάντως ότι, όσον αφορά την τελευταία περίπτωση, οι ιερείς πρέπει να διευκρινίσουν γιατί ο ρ/καθολικός απευθύνθηκε στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας για ταφή.

Είναι αντιληπτό πως αν συμβεί κάτι τέτοιο αποτελεί μια τομή στις σχέσεις Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών.

Παρόλα αυτά υπενθυμίζεται πως όταν οι Ουνίτες ζήτησαν να λειτουργήσουν σε κεντρικό ναό που ανήκει πλέον στην νέα Ορθόδοξη Εκκλησία υπήρξαν έντονες αντιδράσεις με τον ίδιο τον Φιλάρετο να στέλνει επιστολή ζητώντας από τον Ουνίτη Αρχιεπίσκοπο να ανακρούσει πρύμναν.

ΠΗΓΗ

Σάββατο, 23 Μαρτίου 2019

Αντιμανιφέστο κατά της Πατριαρχικής αλαζονείας.

Λεζάντα: Το 2014 εις τα εγκαίνια του Καθεδρικού των Τιράνων ο Αλβανίας εδόξαζε τον Κωνσταντινουπόλεως, δια να του συμπεριφέρεται σήμερα ως εις υποδεέστερον.

Την 14ην Ιανουαρίου ο Προκαθήμενος της Αλβανίας απέστειλεν επιστολήν προς το Φανάρι ζητών Πανορθόδοξον δια το ουκρανικόν. Την 20ην ο Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος απήντησε τοιουτοτρόπως, ως ουδέ ο Πάπας Ρώμης θα διενοείτο να απαντήση.

Ο Κων/λεως διδάσκει τους Ιεράρχας!
Απ’ αρχής έως τέλους δεν ζητεί ούτε μίαν φοράν συγγνώμην ούτε παραδέχεται ότι έσφαλε έστω εις το ελάχιστον. Αντ’ αυτών θεωρεί ότι τα πάντα εποίησε κανονικώς!
Όμως η ψευδαίσθησις αυτή δεν θα επηρέαζε τα εκκλησιαστικά, εάν εις την επιστολήν δεν εξεφράζετο και μία αντίληψις περί υπεροχής του Φαναρίου έναντι των υπολοίπων Εκκλησιών. Ο Πατριάρχης αναφέρει ότι γράφει αυτήν την επιστολήν «εν πνεύματι αληθευούσης διδαχής», δηλαδή προτίθεται να διδάξη τον Αρχιεπίσκοπον Αλβανίας, καίτοι αυτός δεν τυγχάνει μόνον ισότιμος Ιεράρχης, αλλά διετέλεσε και Πανεπιστημιακός Διδάσκαλος.

Αναμειγνύεται παντού ως Υπερεπίσκοπος!
Ο Πατριάρχης ισχυρίζεται ότι οι Ι. Κανόνες αποδίδουν εις αυτόν «υπερορίους ευθύνας». Αν και αυτό δεν υπάρχει εις κανένα Ι. Κανόνα, ο Πατριάρχης ισχυρίζεται ότι του έχει ανατεθή το δικαίωμα «οριστικής διευθετήσεως των ανά τας Τοπικάς Εκκλησίας αναφυομένων προβλημάτων των μη δυναμένων ίνα επιλυθώσιν υπ’ αυτών»! Ακόμη και αν αίφνης ανεκαλύπτετο κάποιο ιστορικόν έγγραφον που να αναφέρη κάτι παρόμοιον, αυτό θα αντέκειτο εις την εκκλησιολογίαν. Όμως δεν υπάρχει, διότι αν υπήρχε θα το είχον εμφανίσει και θα το επαρουσίαζον συν­εχώς ως αδιαμφισβήτητον απόδειξιν. Ακριβώς δια τούτο αποπειρώνται, συλλέγοντες επιλεκτικάς και περικεκομμένας μαρτυρίας από ελάσσονος σημασίας έγγραφα, να εκμαιεύσουν «ψιχία», ώστε να οικοδομήσουν τας υπερφιάλους θεωρίας των. Δεν πρόκειται όμως να υπάρξη ποτέ κάτι τέτοιο, διότι συμφώνως προς την Ορθόδοξον Δογματικήν κάθε Ορθόδοξος Εκκλησία διαθέτει την πληρότητα της αληθείας και δεν υπάρχει κάποια, η οποία να είναι υπεράνω αυτών, ώστε να διαδραματίζη τον ρόλον του προνοητού και συντηρητού της Εκκλησίας. Κάτι τέτοιο θα ήταν βλασφημία καθώς θα προσεπάθει να αντικαταστήση τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν. Απεναντίας βοά η εκκλησιαστική ιστορία ότι όταν ανεφύοντο υπερτοπικά προβλήματα, τότε η μόνη καταφυγή ήτο η Οικουμενική Συν­οδος και όχι κάποιος «οικουμενικός θρόνος».
Ούτε λογικώς δεν δύναται να σταθή ότι μία Εκκλησία δύναται να παρεμβαίνη εις ετέραν, διότι: πρώτον, δεν είναι δυνατόν να καθορισθή κριτήριον επεμβάσεως, δεύτερον, όταν η ιδία η Κωνσταντινούπολις θα είχε πρόβλημα ποίος θα παρενέβαινε; Αν δεχθώμεν ως απάντησιν το κανείς η μόνον Οικουμενική Σύνοδος, τότε εισάγομεν εις την εκκλησιολογίαν μίαν Ορθόδοξον Εκκλησίαν, η οποία είναι ανωτέρα από τας υπολοίπους, κηδεμονεύουσα, αλλά όχι κηδεμονευομένη. Το αναφέρει άλλωστε ο ίδιος, όταν εις επομένην παράγραφον γράφει «η κηδεμονική πρόνοια και αντίληψις της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας».

Αυτός διέλυσε την Πενταρχίαν
Οι ισχυρισμοί του Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου περί «αμεταθέτου καθεστώτος της Πενταρχίας» είναι κενοί περιεχομένου, όχι μόνον διότι σήμερα δεν είναι πέντε οι θρόνοι, αλλά δεκατέσσερις, αλλά και από τα ακόλουθα. Ήδη από την πτώσιν της Ρώμης διελύθη η Πενταρχία. Πολύ μεταγενέστερα το Πατριαρχείον Κωνσταντινουπόλεως ομού με τους άλλους Πατριάρχας έταξεν εις την θέσιν του εκπεσόντος Ρώμης τον Μόσχας με Συνοδικήν απόφασιν. Κατά την σύγκλησιν του «Κολυμβαρίου» παρά την άρνησιν των δύο Πατριαρχείων, δηλ. Αντιοχείας και Μόσχας, να συμμετέχουν αλλά και την επιμονήν να μη συζητηθή το θέμα του Κατάρ, ενώ ήτο παρών ο Ιεροσολύμων, ο Κωνσταντινουπόλεως προεώρησε μόνος με τον Αλεξανδρείας, ο οποίος τώρα είναι αντίθετος με τας ενεργείας του Πατριάρχου Βαρθολομαίου. Επομένως, την Πενταρχίαν υπηρετεί η την Μοναρχίαν του Φαναρίου;
Εις την συνέχειαν της επιστολής ο Πατριάρχης αποδίδει εις την Ενδημούσαν Σύνοδον υπερόρια δικαιώματα. Κατ’ αρχάς σήμερα δεν συγκαλεί Ενδημούσαν, αφού ως γνωστόν ούτε την Ιεραρχίαν του δεν συγκαλεί, παρά μόνον μία μικράν διαρκή Σύνοδον διωρισμένων. Ούτε βεβαίως θα είναι προς το συμφέρον αυτού να επικαλήται ένα θεσμόν, όπως η Ενδημούσα, ο οποί­ος είναι ικανός να τινάξη εις τον αέραν το Φανάρι, καθώς κάποτε μετείχαν εις αυτήν και οι Πατριάρχαι Αλεξανδρείας, Αντιοχείας, κ.λπ.

Κηδεμών της Εκκλησίας!
Τυγχάνει όμως δηλωτικόν των φαντασιακών εξουσιαστικών τάσεων του Πατριάρχου να υποστηρίζη ότι: «εν πάσι τοις σχετικώς σπουδαίοις επί μέρους ζητήμασι τοις ενδιαφέρουσι ταύτην η εκείνην την Τοπικήν Εκκλησίαν, η κηδεμονική πρόνοια και αντίληψις της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας παρεμβαινούσης, ποι μεν, αυτεπαγγέλτως και ως εκ καθήκοντος, ποι δε, κατ’ επίκλησιν των ενδιαφερομένων… προς διευθέτησιν διαφωνιών μεταξύ ποιμένων και ποιμνίου… προς επίρρωσιν της έστιν ότε ανεπαρκούς ενεργείας των πνευματικών αρχηγών των επί μέρους Εκκλησιών… προς αποσόβησιν, συνελόντι ειπείν, των παντοίων ηθικών και υλικών κινδύνων».

Τι ακριβώς υπαινίσσεται αυτό το κείμενον; 

Πρώτον, όχι μόνον δια σπουδαία, αλλά και δι’ όλα τα ζητήματα δύναται να παρεμβαίνη το Φανάρι.

Δεύτερον, δύναται να παρεμβαίνη εις οιανδήποτε Εκκλησίαν ανεξαιρέτως. 

Τρίτον, ότι εις την Ορθοδοξίαν κατέχει θέσιν δίκην κηδεμόνος. 

Τέταρτον, δεν είναι προϋπόθεσις η πρόσκλησις κάποιας Εκκλησίας, αλλά αυτοβούλως κατά την κρίσιν του ο Κωνσταντινουπόλεως δύναται να επέμβη.

 Πέμπτον, η ακατάλυτος κατά την δο­γματικήν σχέσις ποιμένος και ποιμνίου διαμεσολαβείται από τον Πατριάρχην, αν ο ίδιος το επιλέξη. 

Έκτον, οι υπόλοιποι Προκαθήμενοι ενίοτε είναι ανεπαρκείς! Δια τας Συνόδους των ούτε λέξις… ως να υπάρχουν μόνον Προκαθήμενοι.

 Έβδομον, ηθικά και υλικά προβλήματα υπάρχουν εν δυνάμει μόνον εις τας Τοπικάς Εκκλησίας, διότι δεν ανεγνώσαμεν κάποιαν αυτοκριτικήν, και είναι απαραίτητος η εμπλοκή του Φαναρίου, δια να δώση λύσιν. Αυτά όλα όχι μόνον είναι η αντιστροφή της εκκλησιολογίας αλλά και προσβλητικά προς όλας τας Ορθοδόξους Εκκλησίας! Αυτά ο Πατριάρχης αποκαλεί και αποδέχεται ως «ουσιώδη και όλως αναγκαία λειτουργία της Μητρός Εκκλησίας»!

Η εξουσία του Φαναρίου κατά τον Πατριάρχην Βαρθολομαίον δεν γιγνώσκει όρια, όπως αποδεικνύεται από τα τρία επόμενα παραδείγματα που αναφέρει. 


Αξιώνει να «δίδη κύρος» και να «επανακρίνη τας κρίσεις των άλλων Πατριαρχών Αλεξανδρείας και Αντιοχείας και Ιεροσολύμων»! Θεωρεί τον «Θρόνον» του «κύριον της των Βουλγάρων Εκκλησίας»! 

Διαφεντεύει και την Αρχιεπισκοπήν της Κύπρου, καθώς ο προκάτοχός του Λουκάς Χρυσοβέργης είχε ακυρώσει απόφασιν της Ι. Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου!

Όστις δεν αντελήφθη έως αυτού του σημείου που οδηγούν οι παραλογισμοί ούτοι, δύναται να πληροφορηθή από την συνέχειαν της επιστολής του Πατριάρχου, όπου παραθέτει το εξής: «Το προνόμιον τούτο του Πάπα ην προ του διαρραγήναι της Καθολικής Εκκλησίας….ήδη δε εκείνου διαρραγέντος, αι υποθέσεις πασών των Εκκλησιών εις τον της Κωνσταντινουπόλεως Θρόνον αναφέρονται και παρ’ αυτού τας αποφάσεις λαμβάνουσιν…». 

Εζήλευσε τα προνόμια του Πάπα!
Το παράθεμα αυτό προσκομίζει ως τρανόν δήθεν τεκμήριον των εξουσιών του, διότι το υπογράφουν το 1663 οι υπόλοιποι τρεις Πατριάρχαι της Ανατολής. Αποκρύπτει όμως ότι αυτοί όχι μόνον ήσαν εμπερίστατοι, αλλά και διωρίζοντο και επαύοντο από τον Κωνσταντινουπόλεως ως ακριβώς οι Μητροπολίται αυτού, συμφώνως με όσα έχει αποδείξει τα τελευταία χρόνια η ιστορική έρευνα. Αποκρύπτει επίσης ότι δεν υπήρχεν άλλος που ανεγνώριζεν ο Σουλτάνος ως ανώτατον κριτήν παρά μόνον τον Κωνσταντινουπόλεως. Ακόμη όμως και αν δεν λάβωμεν υπ’ όψιν τίποτε εξ όσων ανεφέραμεν, υπερτέρα των Πατριαρχών και όλων είναι η Οικουμενική Σύνοδος και η Πενθέκτη ορίζει ρητώς ότι η αναφορά εις τον «Κωνσταντινουπόλεως Θρόνον», δηλ. το έκκλητον, ήτο το δευτεροβάθμιον δικαστήριον και το 1663 το μόνον δευτεροβάθμιον που είχεν απομείνει λόγω συνθηκών ήτο της Κωνσταντινουπόλεως.

Πρώτος άνευ ίσων!
Όσα εγράφησαν έως εδώ πιθανώς ο τακτικός αναγνώστης του «Ο.Τ.» να έχη επισημάνει και εις άλλα κείμενα κριτικής έναντι των καινοφανών φιλοδοξιών του Φαναρίου και της νέας ηλλοιωμένης εκκλησιολογίας που αυτό πασχίζει να επιβάλλη. Το αληθώς πρωτόγνωρον που κατ’ αυτήν την επιστολήν εκφράζεται από τον Πατριάρχην κ. Βαρθολομαίον είναι το ακόλουθον, που διεμβολίζει την ισότητα των Εκκλησιών:«αι επί μέρους κατά τον παρελθόντα και τον νυν αιώνα διορθόδοξοι προσπάθειαι και πρωτοβουλίαι της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας εσφαλμένως εξελήφθησαν τυχόν υπό τινων ως απεμπόλησις των τοιούτων αμετακινήτων ευθυνών άμα δε και διακονικών προνομίων αυτής εν ονόματι οιονεί τινός κοινοβουλευτικής ομοσπονδίας- ως και ρητώς ελέχθη ατυχώς- των επί μέρους Τοπικών Εκκλησιών, ήτις συναποφασίζει μετά των Πρεσβυγενών Θρόνων επί παντός θέματος… Τα νεωστί και ούτω καλούμενα «αυτοκέφαλα» εδόθησαν και δίδονται υπό της κοινής τροφού των Ορθοδόξων Κωνσταντινουπολίτιδος Εκκλησίας δια την εν τοις επί μέρους καλλιτέραν και εύρυθμον εσωτερικήν οργάνωσιν των καθ’ έκαστα Εκκλησιών και ουχί… προς δημιουργίαν εσφαλμένης αντιλήψεως αυταρκών τοπικών εκκλησιών…».

Ο Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος ανατρέπει ακόμη και την «πολιτικήν» του προκατόχου του κ. Αθηναγόρα. Εκείνος είχε θεσπίσει την διασυν­εννόησιν με όλας τας Εκκλησίας. Τώρα ο Πατρ. Βαρθολομαίος διερμηνεύοντας τας Πανορθοδόξους μέσα από το νέον πρίσμα του «πρωτείου άνευ ίσων» καταργεί την όλην προσπάθειαν. Ως άλλος Πάπας διακηρύσσει ότι η Κωνσταντινούπολις έχει «προνόμια», τα οποία δεν έχει κανείς άλλος!

Περαιτέρω όμως εισάγει ταξικήν ιεράρχησιν των Εκκλησιών: εις την κορυφήν ευρίσκεται ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, εις το δεύτερον επίπεδον μόνον τα πρεσβυγενή Πατριαρχεία, με τα οποία και μόνον καταδέχεται να «συν­αποφασίζη», έπειτα όλαι αι άλλαι Εκκλησίαι, μεταξύ των οποίων και η Αρχιεπισκοπή Κύπρου, όπως διεπιστώσαμεν προηγουμένως.

Υπό ομηρίαν τα αυτοκέφαλα
Τα δε υπόλοιπα «αυτοκέφαλα» ο Πατριάρχης τα εκμηδενίζει. Θεωρεί κατ’ αρχάς ότι τα παραχωρεί το Φανάρι, ενώ βεβαίως η αλήθεια είναι ότι όλαι αι Εκκλησίαι ήσαν πάντοτε και κατά πάντα αυτοδιοίκητοι. Πιστεύει ότι αι Τοπικαί Εκκλησίαι δεν είναι «αυτάρκεις». Δηλαδή δεν φέρουν την πλήρη ιερωσύνην η την πληρότητα της πίστεως; Άνευ συνδέσεως με τον Πατριάρχην Βαρθολομαί­ον δεν υφίστανται Εκκλησίαι; Αυτήν την άποψιν επανέλαβαν οι Παπικοί μόλις προ τριών δεκαετιών…

Όχι μόνον εκμηδενίζει τας Αυτοκεφάλους Εκκλησίας, αλλά θέτει και βόμβα εις τα θεμέλια αυτών διακηρύσσων ότι «ου τυγχάνουσιν αμετακίνητον και στατικόν σύστημα, αλλά προσαρμοζόμενον», δηλ. δεν είναι μόνιμα, αλλά ευρίσκονται υπό διαρκή ανάκλησιν υπό του Φαναρίου!

Bartholomeus ipsus Christi!
Και άλλοτε ο ίδιος ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος εις λόγον του παρομοιάζεται με την «άμπελον», εις επίσημον ανακοινωθέν προ τριετίας ως ο εισερχόμενος «μετά βαΐων και κλάδων», αλλά και εις την παρούσαν επιστολήν έχομεν παρόμοια δείγματα. Αναφέρεται εις τον ρόλον του ως συνεχιστής των Πατριαρχών των «αιρόντων τον σταυρόν της ευθύνης της Εκκλησίας», δια να συμπληρώση με το ερώτημα «Αγαπώσιν ούτοι οι μαθηταί υπέρ τους διδασκάλους την Εκκλησίαν και την ενότητα αυτής;»!

Είναι τελικώς ο Πατριάρχης βικάριος του Χριστού η ο ίδιος ο Χριστός; Ποίος του ανέθεσε την ευθύνην συνόλου της Εκκλησίας; 

Πως διακρίνει τον εαυτόν του ως διδάσκαλον έναντι όλων των άλλων Ιεραρχών, που αποκαλεί «μαθητάς»; Η βλασφημία αγγίζει τα άκρα, όταν αναφέρη ότι «η ανοχή και η μακρόθυμος στάσις της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας εξελήφθησαν υπό των υπ’ αυτής μεγάλως ευεργετηθέντων ως παραίτησις αυτής εκ της περαιτέρω πορείας της Εκκλησίας». 

Την πορείαν της Εκκλησίας ορίζει ο κ. Βαρθολομαίος; Μήπως αυτός λησμονεί πόσον έχει ευεργετηθή από την υπομονήν, την ανοχήν, την υλικήν υποστήριξιν των Ορθοδόξων Εκκλησιών;

Ποίος τέλος πάντων νομίζει ότι είναι, όταν απαιτή οιονδήποτε φαντασιοκόπημα να μη υπόκειται εις την κρίσιν ουδεμιάς Εκκλησίας γράφων «απόκειται εις πάντας υμάς η ευθύνη της αφομιώσεως των προεκτεθεισών αληθειών, ουχί βεβαίως προς κύρωσιν αυτών»!

Ο Αγ. Νικόδημος είναι σαφής: «ο… είπεν ότι μόνος αυτός ειδικώς ελέγετο Πατριάρχης, αλλ’ όμως ου βλέπομεν τι λέγουσιν οι Επίσκοποι περί εαυτών, αλλά τι περί αυτών λέγει η καθολική Εκκλησία». Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος είναι μόνον επίσκοπος της Κωνσταντινουπόλεως, όπως ο Μόσχας της Μόσχας και ο Αθηνών των Αθηνών.

Ορθόδοξος Τύπος
ΠΗΓΗ