Η καταδικη του Νεου Ημερολογιου απο την Πανορθοδοξη Συνοδο του 1583

Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ 1583

.....Ὅποιος δέν ἀκολουθεῖ τά ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, καθώς αἱ ἑπτά Ἅγιαι Οἰκουμενικαι Σύνοδοι ἐθεσπισαν καί τό ῞Αγιον Πάσχα καί τό Μηνολόγιον καλῶς ἐνομοθέτησαν νά ἀκολουθῶμεν καί θέλει νά ἀκολουθῆ τό νεοεφεύρετον Πασχάλιον καί Μηνολόγιον τῶν ἀθέων ἀστρονόμων τοῦ Πάπα, καί ἐναντιώνεται εἰς αὐτά ὅλα, καί θέλει νά ἀνατρέψῃ καί νά χαλάσῃ τά πατροπαράδοτα δόγματα καί ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, ἄς ἔχει τό ἀνάθεμα καί ἔξω τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καί τῆς τῶν πιστῶν ὁμηγύρεως ἄς εἶναι.....

῎Ετους ἀπό Θεανθρώπου αφπγ (1583) Ἰνδικτιῶνος ΙΒ΄ Νοεμβρίου Κ΄.

Ὁ Κωνσταντινουπόλεως ΙΕΡΕΜΙΑΣ
Ὁ Ἱεροσολύμων ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ
Ὁ Ἀλεξανδρείας ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ
Καί οἱ λοιποί Ἀρχιερεῖς τῆς Συνόδου παρόντες».

Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2014

ΣΟΒΑΡΕΣ ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ ΠΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΤΩΝ Γ.Ο.Χ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΙΕΡΕΣ ΣΥΝΟΔΟΥΣ ΤΟΥΣ , ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΙΩΠΗ ΚΑΙ ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥΣ , ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ 4301 ΠΕΡΙ ΘΡΗΚΕΥΤΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ ΤΗΝ 1 ΟΚΤΩΜΒΡΙΟΥ 2014 ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΟΥΛΗ.....


ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ  ΚΛΗΡΙΚΟΙ ΚΑΙ ΛΑΪΚΟΙ  ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ ΤΩΝ Γ.Ο.Χ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΟΜΟ 4301 ΠΕΡΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΟΥΛΗ.
 
ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ ΟΙ ΙΕΡΕΣ ΣΥΝΟΔΟΙ ΟΛΩΝ  ΤΩΝ Γ.Ο.Χ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΒΓΑΛΕΙ ΜΙΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΚΑΚΩΣ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ  , ΚΑΙ ΖΗΤΑΝΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ ΥΠΕΥΘΥΝΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΕ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.
 
ΕΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ....ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΣΤΑΛΘΗΚΕ ΠΡΟΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ.....

ΑΠΟΨΕΙΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΝΟΜΟΥ 4301 ΠΕΡΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ......

Σε συνέχεια προηγούμενης ακολουθίας σκέψεων και χωρίς να κατέχω το αλάθητο, παραθέτω και τις επόμενες προς διερεύνηση και επεξεργασία αλλά και άρση αυτών κατόπιν βάσιμης αποδεκτής επιχειρηματολογίας.

Εκ του αιτιολογικού του Ν.Δ. 4301 για το άρθρο 1, λαμβάνω τα εξής για εννοιολογικούς προσδιορισμούς της έννοιας θρησκείας, που παραθέτει ο νομοθέτης. 
ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ - ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ - ΑΡΘΡΟ 1

“”Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι δεν υφίσταται ορισμός της έννοιας της θρησκείας καθολικά αποδεκτός (όταν μάλιστα αποτελεί αντικείμενο πολλών διαφορετικών επιστημών όπως η θεολογία και θρησκειολογία, η φιλοσοφία, η ανθρωπολογία, η κοινωνιολογία), φθάνοντας στο σημείο μερικές από τις μεγαλύτερες και γνωστότερες θρησκείες να αρνούνται ακόμα και αυτό το χαρακτηρισμό για τη δική τους πίστη. 



Ωστόσο μερικά από τα βασικά στοιχεία της έννοιας αυτής, που την διαχωρίζουν από απλές φιλοσοφικές, ηθικές ή κοσμοθεωριακές αντιλήψεις, είναι η βεβαιότητα (πίστη) για την ύπαρξη μιας υπερβατικής δύναμης, η ανάγκη έκφρασης αυτής της πίστης με λατρευτικές εκδηλώσεις και η συμμετοχή του πιστού σε μια κοινότητα που τελεί υπό τις αυτές υπερβατικές αντιλήψεις (Αρχ. Τιράνων και Πάσης Αλβανίας ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΤΟΥ) «Ίχνη από την αναζήτηση του υπερβατικού» Αθήνα 2004, σελ. 27 επ).

Έτερο στοιχείο μπορεί να είναι ένα δεσμευτικό για τον πιστό ήθος, ήτοι ένα συγκεκριμένο και οριοθετημένο τρόπο ζωής (ΜΑΡΙΟΣ ΜΠΕΓΖΟΣ, «Θρησκειολογικό Λεξικό» Αθήνα 2000, σελ.242επ. και σε «Φιλοσοφικό – Κοινωνιολογικό Λεξικό», τόμος Β΄, Αθήνα 1995, λήμμα Θρησκεία, σελ. 278). 

Άλλως, θρησκεία εννοείται το σύνολο των συναισθημάτων, των πεποιθήσεων και των κατά παράδοση τελούμενων πράξεων του ατόμου που αναφέρονται στο θεό. (ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ, «Η θρησκευτική ελευθερία», Αθήνα 1972, σελ.1)””. 

Η ανωτέρω παράθεση τυγχάνει ερμηνευτικός ορισμός για τις ανάγκες του νόμου, που προσδιορίζουν τον ορίζοντα του νομοθέτη, και που θα πρέπει να ληφθεί επ ακριβώς υπόψη από τους Πιστούς, προκειμένου κατά την πλήρη αποδοχή του να εξεταστεί εάν σφάλουν στα της Αγίας Ορθοδοξίας δόγματα. 

Τούτη η ανωτέρω ερμηνευτική διάταξη του νόμου για το άρθρο 1, είναι μία καινούργια πλάνη/αίρεση, ανάμεσα στα εκατομμύρια των αιρέσεων, που συγκεκριμενοποιεί ο νομοθέτης, για τις ανάγκες εφαρμογής του Νόμου, και αναρωτιέμαι εάν οι Άγιοι Πατέρες δώσανε μάχες για το “ιώτα” μεταξύ ομοούσιου και ομο(ι)ούσιου, πως θα βλέπανε το νέο αιρετικό κατασκεύασμα που θέλει υπό αυτού του προσδιορισμού να ενταχτεί υποχρεωτικά ο Γνήσιος Ορθόδοξος Χριστιανός

Κατόπιν αυτού αιτιολογικά και επιπρόσθετα, ο Νόμος 4301 ζητεί την υπεύθυνη δήλωση του Πιστού, που να υπογράφει και να δηλώνει, ότι ανήκει στο ένα και μοναδικό “θρησκευτικό νομικό πρόσωπο…” (άρθρο3). 
ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ - ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ - ΑΡΘΡΟ 3
Εκ του σκεπτικού μου, που απορρέει από τον Νόμο, ο Πιστός υπογράφει ότι ανήκει στην νομική κοινότητα της θρησκείας που περιγράφεται ανωτέρω (ερμηνεία άρθρου 1), έστω και εάν η σύνταξη της υπεύθυνης δήλωσης προσδιορίζει ως θρησκευτική κοινότητα, συγκεκριμένη Μητρόπολη Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών. 

Η Αγία Πίστη μας είναι καθαρή και απαλλαγμένη από αιρετικές πλάνες και απροσδιόριστους γενικευμένους σκοταδισμούς, και κατά συνέπεια στην ομολογία μας δεν δύναται να συμπεριλαμβάνονται αιρετικές αντίχριστες προσθήκες και προσδιορισμοί. Άρα λοιπόν κατά τη γνώμη μου, ο Πιστός με την υπεύθυνη δήλωση, ομολογεί ενυπόγραφα, ότι πιστεύει όλα τα αυθαίρετα, απροσδιόριστα και βλάσφημα κατασκευάσματα που προσδιορίζει ο νόμος στην ερμηνεία του, εφόσον στη δήλωση είναι υποχρεωμένος να χρησιμοποιεί τον επιθετικό προσδιορισμό “θρησκευτική..”. 

Ο Ορθόδοξος Χριστιανός έχει παραλάβει συγκεκριμένη Αγία Ομολογία κατά τις επιταγές των Αγίων πατέρων και δεν μπορεί να αλλάξει την Ομολογία του για κανένα λόγο, έστω και για τις ανάγκες του νόμου, άλλως χαρακτηρίζεται εκτός Αγίας Εκκλησίας. Επιπλέον αυτού και παρά το γεγονός ότι ο νομοθέτης κατά τις επιταγές του άρθρου 3, επιζητεί την κατάθεση της ομολογίας Πίστεως από τον οικείο λειτουργό μαζί με τα μέλη στο αρμόδιο μονομελές Πρωτοδικείο, τούτο δεν καθιστά άκυρη την ενυπόγραφη υπεύθυνη δήλωση του Πιστού. 

Ο Πιστός στο μονομελές Πρωτοδικείο βρίσκεται με την ενυπόγραφη ομολογία του, και με την ομολογία Πίστης του Λειτουργού, που όμως δεν δύναται να είναι η Μίαν Αγίαν Ομολογίαν Της Αγίας Εκκλησίας Του Ιησού Χριστού, καθώς τούτο απαγορεύεται ρητά από τον Νόμο κατά την β παράγ του άρθρου 12
ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ - ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ - ΑΡΘΡΟ 12
Ακόμη και στην περίπτωση που ήταν δεκτή από τον νόμο η ομολογία Της Αγίας Εκκλησίας Του Ιησού Χριστού, δηλαδή παραλείπονταν η β. παραγ του άρθρου 12 ,και πάλι τούτη η ομολογία δεν θα ήταν ικανή να άρει την ενυπόγραφη βλάσφημη ομολογία ότι ο Πιστός ανήκει στην εκ του νόμου ορισθείσα Θρησκεία, διότι αντικρούεται στην Δεσποτική εντολή, “Οὐδεὶς δύναται, δυσὶ κυρίοις δουλεύειν”, άρα ουδείς δύναται να έχει δύο ομολογίες Πίστεως. 


Αναφορικά με το θέμα της απόκτησης Νέας Νομικής Προσωπικότητας για τους ΓΟΧ Ελλάδος σύμφωνα με τις επιταγές του νέου νόμου, θα ήθελα να επισημάνω αυτονόητα ότι είναι σαν να ομολογούν ότι μέχρι τώρα τοιαύτη νομοθετική ρύθμιση και αναγνώριση δεν υπάρχει. Είναι σαν να ομολογούν ότι μέχρι σήμερα είναι παράνομοι, και ούτω δικαιώνονται και καλώς έγιναν και γίνονται οι μέχρι τώρα άδικοι και παράνομοι διωγμοί των. Με άλλα λόγια τέτοια νομική αναγνώριση δεν θα αποτελέσει νομιμοποίηση τούτων αλλά νομιμοποίηση της εναντίων των παρανομίας. 

Η Αγία Εκκλησία Του Ιησού Χριστού στην Ελλάδα πάντως, τυγχάνει απόλυτης νομιμότητας. Κατόπιν όλων των ανωτέρων, συμπεραίνω ότι ο οποιοσδήποτε υποβάλει υπεύθυνη δήλωση που ανήκει στο Θρησκευτικό νομικό πρόσωπο, οποιασδήποτε Ιεράς Μητροπόλεως ΓΟΧ κατά τις αυστηρές επιταγές του Νόμου 4301, θεωρώ ότι είναι άρνηση Αγίας Ορθοδόξου Πίστεως. 

Π.Μ 

Γερμανία- Ορθόδοξοι σε εκδηλώσεις για τα 50 χρόνια της Β΄ Βατικανής Συνόδου (Φωτό)


 
Γερμανία - Την Παρασκευή 21 Νοεμβρίου 2014 το απόγευμα έλαβαν χώρα στο Dom της πόλεως  Hildesheim  εκδηλώσεις με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 50 ετών από την λήψει αποφάσεων της  Βατικανής Συνόδου σχετικά με την στάση του Παπισμού έναντι των άλλων Χριστιανών.
Επισήμως προσκεκλημμένοι παραβρέθηκαν ο Σέρβος Επίσκοπος Δυτικής Ευρώπης κ. Σέργιος και ο προϊστάμενος της ενορίας Τριών Ιεραρχών Αννόβερου Αρχιμανδρίτης Γεράσιμος Φραγκουλάκης.
 
 
 
 

Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2014

Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΗΣ «ΑΠΩΛΕΙΑΣ»

 

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης


Σε ιστορικές περιόδους μεγάλης και πολυεπίπεδης κρίσης, ξεχωρίζουν αυτοί που υπερασπίζονται όσα πιστεύουν, συχνά με το τίμημα την άγριας καταδίωξης τους και οι «άλλοι», αυτοί που υποκρίνονται εκ του ασφαλούς πως αγωνίζονται υποτίθεται για τα ίδια ιερά και όσια, αλλά στην ουσία είναι «βολεμένοι» και κινούνται πάντα εκ του ασφαλούς και το πιο άθλιο, συνεχίζουν να στηρίζουν το άθλιο κατεστημένο που καταστρέφει αυτά τα ιερά και τα οσία.
Οι υποκριτές είναι το πιο διαδομένο είδος σε αυτή την χώρα. Εξ’ αιτίας αυτής της υποκρισίας, που σε πολλές περιπτώσεις είναι καθαρή προδοσία, έχουμε φτάσει στο χείλος του ολοκληρωτικού αφανισμού σαν χώρα, σαν έθνος, σαν ορθόδοξος λαός. Μεγαλόσχημοι στις διακηρύξεις τους, μόλις έρχεται η ώρα να συγκρουστούν πραγματικά με το άθλιο και προδοτικό κατεστημένο, με την θρησκευτική αποστασία, γίνονται «συνετοί» και «πράοι» και συμβουλεύουν όσους ακόμα έχουν την «ιδιοτροπία» να αγωνίζονται, να σταματήσουν να «κατακρίνουν» και να σταματήσουν να καταδικάζουν τα πάντα, γιατί έτσι πρέπει να γίνει, γιατί είναι… θέλημα Θεού. Δηλαδή έτσι έπρεπε να καταστραφεί η χώρα, έτσι έπρεπε να διαλυθούν όλα τα πιστεύω που μας κράτησαν επί αιώνες στην ύπαρξη, έτσι έπρεπε να πορευτούμε προς την πλήρη υποταγή και έτσι πρέπει στο τέλος να γίνουμε «πρόβατα επί σφαγή», χωρίς φυσικά αυτό το τελευταίο να το ομολογούν φανερά. Αλήθεια, ήταν θέλημα Θεού να καούν τα Σόδομα και τα Γόμορρα, ή έτσι έγινε γιατί δεν βρέθηκαν ούτε πέντε «καθαροί» και άσπιλοι ;
Το πιο θλιβερό είναι όσοι επηρεάζουν πνευματικά ένα κόσμο, να τον καθοδηγούν στην αδράνεια, στην παθητικότητα, στην αποχή από κάθε αντίσταση στην καταστροφή, κηρύττοντας μάλιστα πως αυτός είναι ο «ορθός δρόμος» για ένα πιστό χριστιανό και για ένα αληθινό πατριώτη. Θλιβερό παράδειγμα η ιεραρχία που σε άλλες, πολύ δυσκολότερες εποχές, ήταν το προπύργιο της αντίστασης κατά του αφανισμού του γένους. Σήμερα άφωνοι, άλαλοι, παρακολουθούν σαν ανίκανοι θεατές τις εξελίξεις και κοιτάζουν «αλλού», σαν να μην βλέπουν τίποτα, σαν να μην αισθάνονται την «θύελλα» και την «λαίλαπα» της Νέας Τάξης. Είναι μεγάλη ευθύνη να είσαι ποιμένας, αλλά η ευθύνη αυτή γίνεται πολύ μεγαλύτερη σε περιόδους που όλοι οι εχθροί λυσσομανούν καθώς βρήκαν τις «κερκόπορτες» ανοιχτές και λεηλατούν ότι απέμεινε από μια πατρίδα που κάποτε ήταν αληθινός Φάρος. Είναι μεγάλη ευθύνη σε περιόδους «πολεμικής αναμέτρησης», να καθοδηγείς ένα ποίμνιο που λαχταρά να «αναπνεύσει», όταν ακόμα και τον αέρα του τον έχουν φορολογήσει. Είναι μεγάλη ευθύνη να μην κρύβονται πίσω από φανταχτερές τελετές, χρυσοποίκιλτα άμφια, απομονωμένα κελιά, όταν γύρω τους η πατρίδα χάνεται, όταν η Ορθοδοξία καταλύεται, όταν όλα όσα είχαν κρατήσει στην ζωή αυτόν τον τόπο πυρπολούνται από τους ίδιους τους φύλακες τους, από τους ίδιους τους άρχοντες αυτού του τόπου. Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός μας έδειξε τον «δρόμο». Είναι τέλος μεγάλη ευθύνη και στο ίδιο το ποίμνιο να σταματήσει να είναι άβουλο κοπάδι και να «μαστιγώσει», όπως γίνονταν στην μεγάλη Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, τους ίδιους τους άρχοντες του, τους ποιμένες του, όταν αυτοί παρεκτρέπονταν και γίνονται όργανα του «έξω από εδώ».
Σήμερα χωρίς καμία αμφιβολία έχουμε «πόλεμο». Για πολλούς ακόμα πιο οδυνηρό από τους πολέμους που γνώρισαν οι παππούδες μας, γιατί σήμερα ο πόλεμος, εκτός από την επιβίωση μας, είναι στο νου και στις καρδιές μας. Αυτές θέλουν να κατακτήσουν, να υποτάξουν, να τις μετατρέψουν σε πειθήνια όργανα της καταστροφής μας. Εμείς θα μείνουμε αδρανείς, η θα ακούσουμε τις συνειδήσεις μας που «καρδιοχτυπούν» ;; Θα συνεχίσουμε να «μιλάμε», ή θα γίνουμε και εμείς συνοδοιπόροι της μεγάλης υποκρισίας, με το αντίτιμο της δικής μας «σωτηρίας», βλέπε απώλειας ;
Ω μη γένοιτο!


ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος


ΠΗΓΗ

Πέμπτη, 11 Δεκεμβρίου 2014

Ιδού! Η πνευματική αυθεντία και ο συνεχιστής της ακριβείας της πίστεως και των κανόνων, κατά τον Κερκύρας! Ο προδότης Βαρθολομαίος!


Έχει καταντήσει ένα φρενοκομείο η σημερινή Ελλάδα. Από απόψεως πολιτικής ζωής του τόπου; Από δικαστικής; Από εκκλησιαστικής;
 Ίλεως να γίνει ο Κύριος!
 Ο λόγος για την τελευταία...

Λοιπόν αφού συνετέλεσε με την ησυχία του η "Αυτού Θειοτάτη Παναγιότης" την προδοσία της Ορθοδόξου πίστεως, σε συλλείτουργο παρόντος του Πάπα του αδελφού του, του οποίου αναγνωρίζει την αρχιεροσύνη του, είπε να περάσει τώρα και από την Κέρκυρα, για τον Αγ. Σπυρίδωνα.

Και εκεί που θα περίμενε κανείς να αντιδράσει κλήρος και λαός για τις κατάπτυστες προδοσίες του στο Φανάρι πριν λίγες μέρες, υποδεχόμενος το θηρίον του Αντιχρίστου, πώς παρακαλώ, υποδέχτηκε το Ορθόδοξον πλήρωμα της Κέρκυρας το μοναχικόν τάγμα, ο κλήρος, αυτόν τον πνευματικό οδοστρωτήρα;;;

Μα ... επιδοκιμάζοντας και τιμώντας τον, ραίνοντας με λουλούδια, κάνοντας τον επίτιμο δημότη και γλύφοντας με κολακείες και ψέματα...



Από ΕΔΩ διαβάστε και φρίξτε:

.....".Ακόμη ο δυναμικός Ιεράρχης (Νεκτάριος Κερκύρας) χαρακτήρισε τον Πατριάρχη πνευματική αυθεντία της Ορθοδόξου Εκκλησίας, τονίζοντας ότι «Σας υποδεχόμαστε σήμερα, Παναγιώτατε, ως την κατεξοχήν πνευματική αυθεντία της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Τόσο Εσείς, όσο και οι περί Υμάς, Πατριάρχες, Προκαθήμενοι και συνεπίσκοποι εγγυώμαστε την συνέχεια και την ακρίβεια της πίστεως και των κανόνων οι οποίοι την διέπουν, εμπνέοντας τον λαό να παραμείνει ακέραιος και ακαινοτόμητος ως προς την πίστι».

Το ιερατικόν και μοναχικόν τάγμα...αποδίδει τιμάς...
 
Αν ήταν τώρα ο άγιος εκεί επίσκοπος, θα του έλεγε όπως ο Νεκτάριος Κερκύρας: Εύγε σου, που "παραμένεις ακέραιος και ακαινοτόμητος ως προς την πίστι"; 
 Ή μήπως θα τον ήλεγχε σφοδρώς;
 
 
Αν ήμουν στη θέση του πατριάρχη θα φοβόμουν να πλησιάσω το άγιο σκήνωμα του μεγάλου και φοβερού ως προς τα τον βίον και τα θαύματα του, Αγίου Σπυρίδωνος.
 
 
Να και πάλι ο Καλύμνου Παΐσιος, δεν μπορεί να αποχωριστεί τον πατριάρχη.
Μάλιστα, κάθε γιορτή και πανήγυρη δίνει στον Καλυμνιακό λαό τις "ευλογίες" του πατριάρχη!
 
Αλήθεια, πώς τον θωρούν και οι δυο δεσποτάδες έτσι;  
 
Όρθρος  
 

Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2014

Άλλη μια «κοτσάνα»- Κερκύρας Νεκτάριος: «Σας υποδεχόμαστε ως τον Πατέρα και Πρώτο συμπάσης της Ορθοδοξίας»


 
 
 
Ὡς ἀνεύθυνοι πνευματικοὶ Πατέρες φέρονται πλέον οἱ ὀρθόδοξοι Μητροπολίτες, ἔχοντες διαγράψει τὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση, ὡς πρὸς τὴν ἐπικοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικούς.
Ὁ Πατριάρχης διδάσκει «ἔργοις καὶ λόγοις» τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ἀποδέχεται ἱερωσύνη στὸν ἀρχιαιρεσιάρχη Πάπα, ἀποδέχεται ὅτι τὸ Βατικανὸ εἶναι ἀδελφὴ Ἐκκλησία, ἀποδέχεται ὅτι οἱ αἱρετικοὶ τῆς Δύσεως ἔχουν Βάπτισμα.
Καὶ οἱ ἐπίσκοποι, ἀντὶ διακόψουν τὴν ἐπικοινωνία μαζί του, ἔστω νὰ τὸν ἐλέγξουν γιὰ τὴν αἵρεση, ἢ ἔστω νὰ τὸν ἐρωτήσουν, τί συμβαίνει μὲ ὅσα καταμαρτυροῦν ἐναντίον του οἱ Ὀρθόδοξοι, κάνουν τὰ ἀντίθετα!
Ὄχι μόνο δὲν ἀποφεύγουν νὰ παρίστανται στὴν ὑποδοχὴ τοῦ ἡγέτη τοῦ Οἰκουμενισμοῦ πατριάρχη Βαρθολομαίου, ἀλλὰ ξοδεύουν σὲ καιρὸ λιτότητας σκανδαλωδῶς χρήματα γιὰ τὴν ὑποδοχή του, τὸν ραίνουν μὲ ἄνθη (κάτι ποὺ τελευταῖα μόνο στὶς τραγουδίστριες, ἀκόμα, στὰ κέντρα διασκεδάσεως συμβαίνει), καὶ προσφεύγουν γιὰ νὰ ἀποδείξουν τὴν παλαϊκότητα τῆς ὑποδοχῆς, στὴν στρατολόγησει καὶ τῶν ...μαθητῶν τῶν σχολείων!
Ἐποχὲς χούντας, μιᾶς ἄλλης οἰκουμενιστικῆς χούντας, μὲ ἀρχηγό της τὸν ΠΡΩΤΟΝ τῆς κακοδοξίας τοῦ Οἰκουμενισμοῦ!
Καὶ ὅλα αὐτὰ στὴν ἑορτὴ τοῦ ἁγίου Σπυρίδωνος, ποὺ ἔδιωξε κακὴν κακῶς μὲ τὸ γνωστὸ θαῦμα, τοὺς αἱρετικοὺς ἀπὸ τὸ Ναό!
Οὔτε τοὺς ἀνθρώπους φοβοῦνται, οὔτε τοὺς Ἁγίους φοβοῦνται, οὔτε τὸν Θεό! 
 

ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ


 

Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2014

Στο συλλείτουργο με τον Πάπα και ο Καλύμνου Παΐσιος και όχι μόνο αυτός!!!


Στο «ΦΩΣ ΦΑΝΑΡΙΟΥ» διαβάζουμε:

Η ΘΡΟΝΙΚΗ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
 Ἡ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία, μετά τῆς δεούσης ἐκκλησιαστικῆς τάξεως καί λαμπρότητος, ἑώρτασε τήν ἱεράν Μνήμην τοῦ ἱδρυτοῦ καί προστάτου αὐτῆς Ἁγίου ἐνδόξου Ἀποστόλου Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου, τῇ παρουσίᾳ τοῦ ἐπί τούτῳ ἐλθόντος Πάπα Ρώμης Φραγκίσκου.
Τό ἑσπέρας τοῦ Σαββάτου, 29ης τ.μ., ἐχοροστάτησεν ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ κατά τόν Μ. Ἑσπερινόν τῆς ἑορτῆς, ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Ἑλβετίας κ. Ἱερεμίας.

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, προέστη τῆς Θείας Λειτουργίας, ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ, τήν Κυριακήν, 30ήν λ. μ. Νοεμβρίου, ἐν συλλειτουργίᾳ μετά τῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν Σικάγου κ. Ἰακώβου, Ἑλβετίας κ. Ἱερεμίου, Κρήτης κ. Εἰρηναίου, Σύμης κ. Χρυσοστόμου, Βοστώνης κ. Μεθοδίου, Μεξικοῦ κ. Ἀθηναγόρου, Ἀρκαλοχωρίου, Καστελλίου καί Βιάννου κ. Ἀνδρέου, Βελγίου κ. Ἀθηναγόρου, Λέρου, Καλύμνου καί Ἀστυπαλαίας κ. Παϊσίου καί Κυδωνιῶν κ. Ἀθηναγόρου, μελῶν τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου.
Κατά τήν ἄφιξιν τῆς Α. Ἁγιότητος τοῦ Πάπα εἰς τά Πατριαρχεῖα, ἐν τῇ εἰσόδῳ ὑπεδέχθησαν Αὐτόν οἱ Σεβ. Μητροπολῖται Γέρων Χαλκηδόνος κ. Ἀθανάσιος καί Γέρων Δέρκων κ. Ἀπόστολος, ὡς καί ὁ Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτης κ. Βαρθολομαῖος, Ἀρχιγραμματεύς τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, οἵτινες καί ὡδήγησαν Αὐτόν εἰς τό Ἀντίθρονον, ἔναντι τοῦ Πατριαρχικοῦ Θρόνου, ἔνθεν καί παρηκολούθησε τήν Θείαν Λειτουργίαν.

Κατά τό «ἀγαπήσωμεν ἀλλήλους» ὁ Πάπας κατῆλθε τοῦ Ἀντιθρόνου καί ὁ Πατριάρχης ἐξῆλθε τοῦ Ἱεροῦ Βήματος καί ἀντήλλαξαν τόν ἀσπασμόν τῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης. Ἡ Α. Ἁγιότης ὁ Πάπας, ἀπήγγειλε τήν Κυριακήν προσευχήν Λατινιστί.

 
 
 
 
 
 
 

Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2014

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΟΝΗΡΕΥΟΜΕΝΩΝ


 O Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης ἀπαντῶν εἰς τήν ἐρώτησιν: «Περί τῶν κοινωθεισῶν ἐκκλησιῶν ἐκ τῶν ἱερέων τῶν κοινωνησάντων τῆ αἱρέσει καί κατεχομένων ὑπ’ αὐτῶν, εἰ χρή ἐν αὐταῖς εἰσιέναι χάριν εὐχῆς καί ψαλμωδίας», ἐπεξηγεῖ καί τό διατί δέν πρέπει νά εἰσερχώμεθα εἰς τούς ναούς τῶν σχισματοαιρετικῶν διά προσευχήν καί ψαλμωδίαν: «Οὐ χρή τό καθόλου εἰς τάς τοιαύτας ἐκκλησίας εἰσιέναι, κατά τούς εἰρημένους τρόπους ἐπειδή γέγραπται. Ἰδού ἀφίεται ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος. Ἅμα γάρ τῶ εἰσαχθῆναι τήν αἵρεσιν, ἀπέπτη ὁ ἔφορος τῶν ἐκεῖσε ἄγγελος, κατά τήν φωνήν τοῦ μεγάλου Βασιλείου. Καί κοινός οἶκος ὁ τοιόσδε χρηματίζει ναός. Καί οὐ μή εἰσέλθω, φησίν, εἰς Ἐκκλησίαν πονηρευομένων. Καί ὁ Ἀπόστολος. Τίς συγκατάθεσις γάρ Θεοῦ μετά εἰδώλων;».
 
ΠΗΓΗ

ΛΑΟΣ ΔΥΣΣΕΒΗΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ!!!


Τα όσα διαδραματίστηκαν στο Φανάρι 29 και 30 Νοεμβρίου (ν.ημ.), είναι συνταρακτικά!
Όσοι είναι ενσυνείδητα Ορθόδοξοι απανταχού της γης συγκλονίστηκαν βλέποντας μια τέτοια προδοσία!
Μερικοί όμως έσπευσαν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, λέγοντας ότι δεν συλλειτούργησε ο Πατριάρχης και άρα όλα βαίνουν καλώς.
Άλλοι πιο προβληματισμένοι, ότι ήταν ένα ημισυλλείτουργο, εφόσον ο Πάπας προέβη, εκτός της συμπροσευχής, σε εκκλησιαστικές πράξεις, όπως συνευλογίες, απαγγελίες προσευχών, πολυχρόνια, και ασπασμούς αγάπης...
Ο απλός και άσχετος κόσμος ένα κατάλαβε: Ότι Πατριάρχης και Βαρθολομαίος συλλειτούργησαν!
Μια ματιά να ρίξει κανείς σε δεκάδες αναρτήσεις στο διαδίκτυο βλέπεις πως το εισέπραξαν στην πλειονότητα τους οι ιστοσελίδες και τα άλλα μέσα μαζικής ενημέρωσης, όπως π.χ:

Ιστορικό συλλείτουργο Βαρθολομαίου – Πάπα Φραγκίσκου στο Φανάρι
============================================
Ιστορική συλλειτουργία Οικουμενικού Πατριάρχη και Πάπα στην Πόλη
 
============================================
Ιστορική στιγμή: Το συλλείτουργο Βαρθολομαίου - Πάπα στο Φανάρι (ΦΩΤΟ)
=============================================
Συλλειτουργία πάπα Φραγκίσκου-Βαρθολομαίου στο Φανάρι
==============================================
LIVE: Η συλλειτουργία Βαρθολομαίου – Πάπα στο Φανάρι
==============================================
Σε εξέλιξη το συλλείτουργο Βαρθολομαίου – Πάπα στο Φανάρι
==============================================
Ιστορικό συλλείτουργο Βαρθολομαίου - Πάπα στο φανάρι
==============================================
ΦΑΝΑΡΙ: ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ ΣΤΟ ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΟ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ - ΠΑΠΑ
==============================================
Παγκόσμια συγκίνηση – Συλλείτουργο Βαρθολομαίου – Πάπα στο Φανάρι
 
Και τα υπόλοιπα Πατριαρχεία; Που είναι; Δεν διαμαρτυρήθηκε κανένα;
Ούτε κιχ δεν βγήκε από κανέναν τους!
Κάποιοι λίγοι μετρημένοι στα δάχτυλα, περισσότερο κοσμικοί θεολόγοι, έγραψαν κάτι για την τιμή της σημαίας, αλλά να διανοηθούν να διαχωρίσουν την θέση τους από την προδοσία έμπρακτα; ΠΟΤΕ!
 
Περιμένουν την "πλήρη" ένωση...
Περιμένετε... Αλλά αναρωτηθείτε μήπως τελικά όλο αυτό το σκηνικό, ΜΑΡΤΥΡΕΙ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ;
 
Σκεφτείτε και το πιο προχωρημένο. Εάν εκείνη τη μέρα, ο Πάπας έμπαινε μέσα στο ιερό και όχι μόνο συνέπραττε αλλά "συλλειτουργούσε" κατά πάντα με τον Πατριάρχη, και πάλι, ποιός θα διεχώριζε τη θέση του από αυτήν την "ἑκκλησία"; Φοβάμαι ότι... ΚΑΝΕΝΑΣ!
 
Όποιος τα ανέχεται αυτά παραμένει Ορθόδοξος; «Καί πῶς ταῦτα ἀνέξεται ὀρθοδόξου ψυχή και οὐκ ἀποστήσεται τῆς κοινωνίας τῶν μνημονευσάντων αὐτίκα καί ὡς καπηλεύσαντας τά Θεῖα τούτους ἡγήσεται; Καί τί ἄν εἴη ταύτης τῆς οἰκονομίας ζημιωδέστερον;» ! ! !
(Οι οσιομάρτυρες Ἁγιορεῖτες Πατέρες, επί Βέκκου).
 
Ο Ορθόδοξος λαός, που δέχεται όλη αυτήν την προδοσία και δεν έχει ακόμα καταποντίσει τον ψευτοπατριάρχη στα νερά του Βοσπόρου, είναι ΛΑΟΣ ΔΥΣΕΒΗΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ!!!
 
Όρθρος
 

ΗΜΕΡΑ ΔΙΠΛΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ!

Μάθαμε ὅτι εἰς τὶς 29 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε ἑσπερίδα διὰ τὸ ζήτημα τῆς Μονῆς Ἐσφιγμένου. 

Μὲ ὁμιλία διὰ τὸ ζήτημα ξεκίνησε ὁ ἱερομόναχος Νικόδημος Λαυριώτης. Πότε; Τὴν μέρα ποὺ ὁ Πατριάρχης φιλοῦσε τὴν κεφαλὴ καὶ τὴν χείρα τοῦ Πάπα εἰς τὸ Φανάρι! Φαίνεται ὅτι τοὺς Ἁγιορεῖτες τοὺς ἀπασχολεὶ περισσότερό το θέμα τῆς Μονῆς Ἐσφιγμένου παρὰ τὰ χειροφιλήματα κ.λπ. ἔκτροπα τοῦ Πατριάρχη! Προτιμοῦν νὰ ἐξοβελίσουν τοὺς Ἐσφιγμενίτες, παρὰ νὰ ἀποκηρύξουν τὸν Πατριάρχη!

Δὲν ἔχουμε νὰ σχολιάσουμε κάτι ἄλλο. Μόνο ντροπή τους ποὺ εἰδικὰ αὐτὴν τὴν μέρα ἐδέχθη νὰ συμμετάσχει Ἁγιορείτης εἰς  την ἑσπερίδα διὰ τὴν προδοσία ἀδελφῶν του! Τὴν μέρα ποὺ διὰ ἄλλη μιὰ φορὰ προδόθηκε ἡ Ὀρθοδοξία! 

Ἀφιερώνουμε εἰς τοὺς Ἁγιορεῖτες αὐτὲς τὶς φωτογραφίες καὶ εἰδικὰ εἰς τὸν παπαΝικόδημο διὰ νὰ τὶς κορνιζάρουν εἰς τὶς Μονές τους!


 


 

ΛΑΤΙΝΟΦΡΟΝΕΣ ΚΟΙΝΩΝΟΙ ΜΕ ΟΨΗ ΜΑΥΡΗΣ ΦΟΥΜΑΣ


 Ο Άγιος Ιγνάτιος στην επιστολή προς τον Άγιο Πολύκαρπο γράφει: «Πας ο λέγων παρά τα διατεταγμένα καν αξιόπιστος ή,καν νηστεύη,καν σημεία ποιή,καν προφητεύη,λύκος φαινέσθω εν προβάτου δορά,προβάτων φθοράν κατεργαζόμενος»!Όποιος δηλαδή κηρύττει αντίθετα από τους Πατέρες της Εκκλησίας,ακόμη κι αν φαίνεται αξιόπιστος,ή νηστεύει,ή κάνει θαυμαστά σημεία,ή προφητεύει,λύκος με τομάρι προβάτου είναι και εργάζεται επιμελώς για την πνευματική καταστροφή του ποιμνίου.Στην εποχή μας Πατριάρχες και Επίσκοποι και Πρεσβύτεροι και ''γέροντες'' πήραν την θέση των Αγίων,στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης οι λόγοι τους έγιναν νόμος και οι άνθρωποι ακύρωσαν καταστροφικά ανείπωτα τους Πατέρες,για να ταυτοποιηθούν με την πλανερό τους οίστρο.Το ποίμνιο δεν έχει διαχωριστεί μόνο σε Φιλενωτικούς και Ανθενωτικούς,αλλά και σε Πατερικούς και ''Γεροντικούς''.Έκδηλα ανήμπορο να ξεχωρίσει την πνευματική παραβατικότητα από την ιερή ορθότητα,συμπνέει με την Πούλια της προφητολογίας και τον Αυγερινό της προορατικής ιδεοληψίας.Λυμαίνεται απερίσκεπτα το Πατερικό θησαυροφυλάκιο της Εκκλησίας,αγοράζοντας από τον πάγκο θαύματα και ενοράσεις οιωνοσκοπικών ''γερόντων'' Α΄και Β΄ διαλογής.Οι θαυματοποιοί και οι Οιωνοσκόποι ξεχειλίζουν από μια ανέκφραστη,πνευματική διπλωματία και έναν ''ιερό'' γραικυλισμό,που απαιτεί υπακοή ακόμη και στην αίρεση!Με επιδέξια πασπαλίσματα ''δεσποτικής'' και μισθωμένης σωφροσύνης χειραγωγούν το ποίμνιο στην ψευδοειδή ''ασφάλεια'' των πολλών.Ποιός,όμως αποποιήθηκε τον κρατικοδίαιτο μισθό του,αυτοαπολυόμενος από τον Καίσαρα του Κράτους και αυτοελεγχόμενος από τις κακοδοξίες των ''εκκλησιαστικών'' προισταμένων του;Το σύνθημα της εποχής μας: ''Είναι πολλά τα λεφτά Άρη!'' Η Αλήθεια διαπομπεύεται σαθρή επί μισθώσει,στα μουλωχτά αποκρύβεται από το φως του ήλιου,σαν μια ανορθόγραφη και παροχημένη πινακίδα,που η αξιοπιστία της δεν προσελκύει ποιμαντικά νέους,καλοπροαίρετους θαμώνες.Ανάπηρη και ανίατη,αλλάζει κατά το δοκούν,τακτικά καινούρια προσωπεία,βαπτίζει την προδοσία Πίστεως,''ιερή'' Διπλωματία,την κακοδοξία,ως εκσυγχρονισμένη προσαρμογή στα ειωθότα και τους ανθενωτικούς Πατέρες,ως ατυχή θύματα του αρχεκάκου όφεως...Οι περισσότεροι ορθοδοξούν εν τη υπνώσει,χτίζοντας στην άμμο ευαγή και πλούσια μοναστήρια,που από μέσα τους όμως απουσιάζει,ο Χριστός.Ο μακαριστός Φώτης Κόντογλου είχε πει: «... Ο φιλοπαπισμός,στον οποίο οδηγεί ο Οικουμενισμός,κατάντησε πιο σιχαμερός κι’ απ’ αυτόν τον παπισμό,αν είναι δυνατόν ένα τέτοιο πράγμα.Σαν μαγνήτης τραβά όλο το πνευματικό πύον της Ελλάδος''.Ακολουθεί μια πλήρης,ιστορική καταγραφή των αφορισμένων μοχαχών που συλλειτούργησαν με τον Λατινόφρονα Πατριάρχη Βέκκο,ύστερα από την ''ψευδοένωση'' με τους Παπικούς.!Εύχεσθε! Γ.Δ.

 
 

     Εις αδελφός ήκουε δια τους αφορισμένους όπου είναι εις την Λαύραν του Άθωνος, και οι οποίοι εδέχθησαν και συνελλειτούργησαν με τον Ιωάννην Βέκκον, τον τότε Λατινόφρονα Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Είχε αμφιβολίαν όμως αν είναι πράγματι αληθινά όλα αυτά, και πάντοτε ερευνούσε και ερωτούσε αν ευρίσκεται κανείς να τους είδεν, ιδίοις όμμασιν ως αυτόπτης μάρτυς δια να πεισθεί από την αμφιβολίαν οπού είχε…

Και από τους πολλούς οπού ερώτησε του είπαν,ότι ο Πνευματικός τους έχει ιδεί, και ήρθε και με ερώτησε,εάν γνωρίζω και εάν τους είδα ιδίοις όμμασι, και τον επληροφόρησα ότι τους είδα και είναι βεβαιότατα, επειδή εγώ ήρθα εις το Άγιον Όρος, εις τα 1885, ετών είκοσι…Μετά δύο έτη, επειδή έτυχε να πάρουμε σιτάρι από την Μονήν Κωνσταμονίτου 1200 οκάδες, πηγαίναμε διά θαλάσσης με την βάρκα την ιδικήν μας να το περιλάβομε, όπου ήμουν 22 ετών και ήτο τον Σεπτέμβριον μήνα, δύο ημέρας μετά του Τιμίου Σταυρού. Επήγαμε εσπέρας και εμείναμε εις τον αρσανάν της Μεγ. Λαύρας, όπως το πρωί εξακολουθήσωμε το ταξίδιόν μας, καθώς και έγινε. Μόλις όμως εξακολουθήσαμε ολίγον διάστημα, από την Λαύραν, ακούω και μου λέγει ό Γέροντας μου, Μελέτιος Μοναχός, «παιδί μου Γαβριήλ εδώ παρεμπρός υπάρχουν οι αφορισμένοι, οι οποίοι εδέχθησαν τους Λατινόφρονας εις την Μεγίστην Λαύραν, και συλλειτούργησαν με τον Ιωάννην Βέκκον και τους μετ' αυτού, τους οποίους εγώ τους έχω ιδεί και άλλοτε, αλλά επειδή είσαι νέος και ίσως να γίνει κάποτε λόγος και να λέγουν μερικοί ότι ψέματα είναι όλα αυτά, και ότι δεν υπάρχουν τίποτα, ούτε αφορισμένοι, αλλά τα λέγουν δια φοβέρα εις τους ανθρώπους, δι’ αυτό να πάμε, να τους ίδης ιδίοις όμμασι, να μη πιστεύεις ότι και αν σου λέγουν μετά, διότι και η Αγία Γραφή λέει, ο οφθαλμός είναι πιστότερος της ακοής»… Και λέγοντας ο Γέροντας τα τοιαύτα, φθάσαμε εις ένα απότομον γκρεμνόν, όπου μόνον να τον ιδεί ο άνθρωπος τρομάζει, και μου λέγει, «εδώ είναι». Εγώ δε περιεργαζόμουν να τους ιδώ και του λέγω «με κοροϊδεύεις;» Λοιπόν γέλασε και μου λέγει, «τί νομίζεις, μήπως είναι κανένας Σταυρός ή τίποτα Εικόνες για να τους βλέπουν οι άνθρωποι και να κάμνουν τον Σταυρόν τους; ενώ έχουν του διαβόλου την μορφήν, την οποίαν θα ίδης και τότε θα πιστέψεις...».Τότε λοιπόν προσεγγίσαμεν εις την απότομον εκείνην χαράδραν και μετά κόπου πολλού, βγήκαμε έξω, και με τα είκοσι νύχια που λέει ο λόγος, ανεβήκαμε πέντε-έξι μέτρα και έπειτα είδα ένα σπήλαιον και εισήλθαμε, και βλέπω εκεί μέσα ένα ελεεινόν θέαμα: Τρεις ανθρώπους ακουμπισμένους εις τον βράχον, όρθιοι, με τα ρούχα, ράσα και ζωστικά, οι οφθαλμοί ανοικτοί, τα μαλλιά και το γένειον και των τριών μακρύ και κατάλευκον, τα πρόσωπα των όπως είναι το χρώμα της φούμας (μαύρο), ομοίως και αι χείρες προς τα κάτω, οι δάκτυλοι ολίγον εστραμμένοι προς τα μέσα, οι όνυχες των χειρών έως 2-4 πόντους μεγάλοι, των δε ποδών δεν εφαίνοντο, επειδή ήσαν καλυμμένα με τις κάλτσες και τα παπούτσια… Μάλιστα θέλησα να τους ψηλαφήσω να ιδώ αν πραγματικά το σώμα ήτο μαλακό, ή μόνον ξηρό δέρμα και οστά, αλλά δεν με άφησε ο Γέρων και μου λέγει, «μη βάλεις εσύ χέρι επί την οργήν του Θεού…». Εις όλα όμως τα άλλα έβαλα μεγάλην επιμέλειαν, μόνον χέρι δεν έβαλα. Και τότε διόλου δεν εδειλίασα, τώρα όμως, όταν τους ενθυμηθώ, ταράσσεται η ψυχή μου, και δεν ημπορώ ούτε να κοιμηθώ ημερόνυκτα ολόκληρα, ούτε να φάγω δύο και τρεις ημέρας, ενώ τότε όπου τους είδα ούτε έβαλα τίποτε εις τον νουν μου».

 Γράφω το παρόν, ίδια χειρί εις τας 2 Μαρτίου 1964 εν τη Ιερά Μονή Ξενοφώντος, Γαβριήλ Ιερομόναχος Πνευματικός, από το Ιβηριτικό Κελί «Γεννέσιον του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου», του επιλεγομένου «Μαλάκι».

 

Επίλογος 

Το 1965 ο Πατριάρχης Αθηναγόρας συμφώνησε και υπόγραψε με τον πάπα Παύλο 6ο την ένωση των Εκκλησιών τους!Έκτοτε, οι εκκλησιαστικοί ηγέτες αυτής της Εκκλησίας και δη οι Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως,δράττωνται,να υλοποιήσουν την συμφωνημένη αυτή προδοσία της Ορθοδοξίας,διαχειριζόμενοι με τέχνη την μεσονύκτια αδιαφορία των πιστών και την θεολογική αφασία των μισθωμένων κληρικών!Επικρατεί άκρα του τάφου σιωπή!Οι περισσότεροι ανταγωνίζονται,να τα έχουν καλά με τους Λατινόφρονες θιασώτες του σβησμένου Φαναρίου και τον δεσμώτη Καίσαρα της θελκτικής Εξουσίας,για να έχουν την εύνοια του Βαρθολομαίου και τον επιχορηγούμενο μισθό της Πολιτείας!Αν ζούσε σήμερα κάποιος από τους Πατέρες,όπως ο Μέγας Αθανάσιος,ο Μέγας Βασίλειος ,ο Γρηγόριος, ο Χρυσόστομος,ο Μέγας Φώτιος,ο Παλαμάς,ο Μάρκος ο Ευγενικός,ή ο Κοσμάς ο Αιτωλός θα σιωπούσαν;Θα έλεγαν στο ανυποψίαστο ποίμνιό τους,να περιμένουν ησύχως άχρι καιρού;Θα υποδείνυαν στους ηγουμένους να μην διακόψουν το μνημόσυνο των αιρετικών επισκόπων και να αναμένουν το χιλιάρμενο;Θα επεδείκνυαν τέτοια πνευματικά,παθολογική οσφυοκαμψία έμπροσθεν ενός Βαρθολομαίου;Λέει σχετικά ο Κόντογλου: ''Στον Αθηναγόρα και στους περί αυτόν και μετ’ αυτού βρίσκουν προστασία όλοι οι ανήθικοι,για να πυκνώσουν τις τάξεις των προδοτών της Ορθοδοξίας.Θράσος και κολακεία,υποκρισία και δωροδοκία,ιδού τα όπλα του θεατρίνου του Φαναρίου....» (εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος»,Φεβρουάριος 1966)!

 
 

Ο Πατριάρχης Αθηναγόρας στην πρώτη συμπροσευχή του με τον Πάπα  Παύλο τον Στ΄κάνει τον σταυρό του...από αριστερά...προς τα δεξά,όπως και οι καθολικοί ''αδελφοί του''...Στο 0.20.

Για την αντιγραφή

 Γιώργος Δημακόπουλος.Δημοσιογράφος.