Η καταδικη του Νεου Ημερολογιου απο την Πανορθοδοξη Συνοδο του 1583

Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ 1583

.....Ὅποιος δέν ἀκολουθεῖ τά ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, καθώς αἱ ἑπτά Ἅγιαι Οἰκουμενικαι Σύνοδοι ἐθεσπισαν καί τό ῞Αγιον Πάσχα καί τό Μηνολόγιον καλῶς ἐνομοθέτησαν νά ἀκολουθῶμεν καί θέλει νά ἀκολουθῆ τό νεοεφεύρετον Πασχάλιον καί Μηνολόγιον τῶν ἀθέων ἀστρονόμων τοῦ Πάπα, καί ἐναντιώνεται εἰς αὐτά ὅλα, καί θέλει νά ἀνατρέψῃ καί νά χαλάσῃ τά πατροπαράδοτα δόγματα καί ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, ἄς ἔχει τό ἀνάθεμα καί ἔξω τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καί τῆς τῶν πιστῶν ὁμηγύρεως ἄς εἶναι.....

῎Ετους ἀπό Θεανθρώπου αφπγ (1583) Ἰνδικτιῶνος ΙΒ΄ Νοεμβρίου Κ΄.

Ὁ Κωνσταντινουπόλεως ΙΕΡΕΜΙΑΣ
Ὁ Ἱεροσολύμων ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ
Ὁ Ἀλεξανδρείας ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ
Καί οἱ λοιποί Ἀρχιερεῖς τῆς Συνόδου παρόντες».

Παρασκευή, 5 Οκτωβρίου 2018

Για 25 εκατομμύρια που πήρε από τον αιμοσταγή Ποροσένκο ο CIA Βοθρολομαίος αναγνωρίζει το σχισματικό Πατριαρχείο Κιέβου


Για 25 εκατομμύρια που πήρε από τον αιμοσταγή Ποροσένκο ο Βοθρολομαίος αναγνωρίζει το σχισματικό Πατριαρχείο Κιέβου
ΠΗΓΗ

Στις 14 Σεπτεμβρίου υπό την ηγεσία του Πατριάρχη πασών των Ρωσιών Κύριλλου συγκλήθηκε η Ιερά Συνόδος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και εξέδωσε τελική προειδοποίηση προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο για την αναγνώριση της σχισματικής εκκλησίας Ουκρανίας.

Εάν ο Βαρθολομαίος λάβει την απόφαση ν΄ αναγνωρίσει τη λεγόμενη Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας που δεν την αναγνωρίζει καμιά άλλη Ορθόδοξη Εκκλησία μ΄ επικεφαλή τον αυτόκλητο Πατριάρχη Κιέβου Φιλάρετο, η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία θα πάψει ν΄ αναγνωρίζει τον Βαρθολομαίο. Ως πρώτο βήμα, η Ρωσική Σύνοδος αποφάσισε να σταματήσει να μνημονεύει για τον Βαρθολομαίο.


Ο Petro Poroshenko ο ολιγάρχης πρόεδρος, επικεφαλής Offshore εταιρείας και χορηγός του αιματηρού πραξικοπήματος στην Ουκρανία αποφάσισε να διαφθείρει τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο για να φτιάξει την εκκλησία του. Μόλις τον Ιούλιο ο ουκρανικός Τύπος ανέφερε ότι ο Poroshenko είχε πάρει από την ουκρανική επιχείρηση τα 25 εκατομμύρια $ για να «λαδώσει» τον Βαρθολομαίο και να επιταχυνθεί η διαδικασία χορήγησης της Αυτοκεφαλίας.

«Είχε μαζέψει περίπου 25 εκατομμύρια δολάρια για να ανταμείψει τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίο για την έκδοση του Τόμου της Αυτοκεφαλίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, ωστόσο… σε μια συνεδρίαση στις 9η Απρίλη ο Poroshenko έδωσε μόνο 10 εκατομμύρια $ ..» γράφει ο τύπος.

Δηλαδή, από τα συγκεντρωμένα 25 εκατομμύρια ο Ποροσένκο κράτησε για τη δική του δουλειά 15 εκατομμύρια δολάρια. Γι αυτό και υπήρξε καθυστέρηση της αναγνώρισης της ουκρανικής σχισματικής εκκλησίας αφού ο Βαρθολομαίος έλαβε γνώση ότι υπολείπονταν άλλα 15 εκατομμύρια δολάρια. Ο Βαρθολομαίος έστειλε για διακοπές στο Κιέβο μια αντιπροσωπεία. Και φαίνεται ότι καταβλήθηκαν.. Ο Porochenko σπονσοράρει ένα νέο πραξικόπημα μόνο που αυτή τη φορά είναι θρησκευτικού τύπου..

Ο Ποροσένκο ο εκλεκτός του Φαναρίου πήρε παράνομα την εξουσία μετά την ανατροπή του νόμιμα εκλεγμένου Γιαννούκοβιτς και στη συνέχεια διεξήγαγε πόλεμο κατά των ρωσογενών του Ντονμπάς με 10.000 θύματα…


ΠΗΓΗ

Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου 2018

Η Βουλή των Ελλήνων βραβεύει την Πέμπτη τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο (Όλοι οι μασσώνοι και άθεοι και αιρετικοί, CIA κλπ θαυμάζουν και βραβεύουν συνεχώς τον Αιρετικό Οικουμενιστή προδότη πατριάρχη Βαρθολομαίο.


Βραβεύεται την Πέμπτη, σε ειδική τελετή στο Μέγαρο Μουσικής, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, αύριο στις 19.00, θα μεταβεί στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (αίθουσα «Χρήστος Λαμπράκης»), για να παραστεί στην τελετή βράβευσης της Αυτού Θειοτάτης Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου από τη Βουλή των Ελλήνων και της ανακήρυξής Του σε Ισόβιο Επίτιμο Πρόεδρο του Συλλόγου Κωνσταντινουπολιτών.

ΠΗΓΗ

Μητροπολίτης Σουηδίας: Η συνεργασία μεταξύ των Χριστιανικών Δογμάτων είναι αναγκαιότητα και όχι πράξη προαιρετική


Στα πλαίσια της επίσημης επίσκεψης του Συροϊακωβίτη Αγιωτάτου Πατριάρχη Αντιοχείας κ. Ιγνατίου Εφραίμ B´ στη Στοκχόλμη, προσκεκλημένου της Λουθηρανικής Εκκλησίας της Σουηδίας, πραγματοποιήθηκαν δύο επίσημες εκδηλώσεις, στις οποίες είχε προσκληθεί ο Σεβ. Μητροπολίτης Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπας.

Η πρώτη πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2018, στην αίθουσα δεξιώσεων του ναού πλησίον του παλατίου, γνωστού με την επωνυμία Storkyrka, την οποία οργάνωσε η Λουθηρανική Επισκοπή της Στοκχόλμης, όπου ο Πατριάρχης Ιγνάτιος εξέθεσε την κατάσταση στη Μέση Ανατολή και την εκδίωξη των Χριστιανών από τις πατρογονικές τους εστίες, έδωσε έμφαση στην ανάγκη συσπείρωσης των Χριστιανών όλων των δογμάτων για την προάσπιση της θρησκευτικής ελευθερίας και ευχαρίστησε τη Λουθηρανική Εκκλησία για την πολυετή συμπαράστασή της προς την Εκκλησία του.

Αμέσως μετά τον Πατριάρχη, το λόγο έλαβε ο Μητροπολίτης Κλεόπας, ο οποίος εξέφρασε τη συγκίνησή του για την πατριαρχική επίσκεψη, διαβίβασε τους αδελφικούς χαιρετισμούς της Α. Θ. Παναγιότητος, του Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, εξέφρασε τη συμπαράστασή του προς τους δοκιμαζόμενους αδελφούς μας στη Συρία, αποκαλώντας την εκδίωξή τους “συνεχιζόμενη γενοκτονία”.

Υπενθύμισε στους παρευρισκομένους την κλασσική φράση του Πατριάρχη “ο πόλεμος που γίνεται στο όνομα της θρησκείας είναι πόλεμος κατά της θρησκείας”.

Χαρακτήρισε τη συνεργασία μεταξύ των Χριστιανικών Δογμάτων αναγκαιότητα και όχι πράξη προαιρετική ή κατ᾽ επιλογήν, ώστε ενωμένοι να αντιμετωπίσουμε τις σύγχρονες προκλήσεις.


Ευχαρίστησε τη Λουθηρανική Επισκοπή της Στοκχόλμης για την αβραμιαία φιλοξενία και χρησιμοποίησε μια χαρακτηριστική φράση του μακαριστού Οικουμενικού Πατριάρχου Αθηναγόρα “Ελάτε να κοιταχτούμε”, για να δηλώσει τη σπουδαιότητα της πραγματοποιηθείσης συνάντησης.

Τέλος, ευχαρίστησε τον Πατριάρχη για τη δυναμική δράση δύο εξαίρετων ιεραρχών του στη Σουηδία, των Σεβ. Αρχιεπισκόπων Βενιαμίν Atas και Ιουλίου Shabo.

Στη συνέχεια, ο Πατριάρχης Ιγνάτιος Εφραίμ με τη συνοδεία του και τον Μητροπολίτη Κλεόπα κάθισαν στο γεύμα που ακολούθησε και κατόπιν ξεναγήθηκαν στο μουσείου του Πρίγκηπα Ευγενίου.

Την επομένη, Τρίτη, 2 Οκτωβρίου ε.ε., ο Πατριάρχης Ιγνάτιος Εφραίμ ήταν ο κύριος ομιλητής στην έναρξη των εργασιών της Συνόδου της Λουθηρανικής Εκκλησίας στον Καθεδρικό Ναό της Ουψάλας, όπου πολλάκις εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του για τη συγκινητική υποστήριξη της Λουθηρανικής Εκκλησίας προς τους χιλιάδες Συροϊακωβίτες που ζουν στη Σουηδία και τους παρεχώρησε ναούς, προς εξυπηρέτηση των θρησκευτικών τους αναγκών, μέχρι να οργανωθούν και να ιδρύσουν τις δικές τους ενορίες.

Το έργο, το οποίο επιτελείται σήμερα στη Συροϊακωβίτικη Κοινότητα της Σουηδίας είναι ομολογουμένως εντυπωσιακό και άξιο προς μίμηση!

Προηγήθηκε γεύμα στην Αρχιεπισκοπική κατοικία, απέναντι από τον Καθεδρικό Ναό.

Την έναρξη των εργασιών της Συνόδου παρακολούθησε η Α. Μ., ο Βασιλιάς της Σουηδίας Κάρολος Γουσταύος 16ος, με την κόρη του, Πριγκίπισσα Βικτωρία.

Τον Μητροπολίτη Σουηδίας συνόδευσε στην Ουψάλα ο επιχειρηματίας κ. Aydin Melkemichel, διακεκριμένο μέλος του Συροϊακωβίτικου Καθεδρικού Ναού του Αγίου Εφραίμ της Στοκχόλμης.

Ο Σεβασμιώτατος κ. Κλεόπας αποχαιρέτησε τον Πατριάρχη Ιγνάτιο, προσφέροντάς του αναμνηστικό δώρο, εκ μέρους των κληρικών της Ι. Μητροπόλεως Σουηδίας και τον διαβεβαίωσε ότι οι προσευχές του ποιμνίου του και του ιδίου θα τον συνοδεύουν πάντοτε και θα τον στηρίζουν στον αγώνα του.

ΠΗΓΗ

Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2018

ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΕΚΤΡΕΠΟΜΕΝΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ;




Απόστολος Παύλος: «Τους αμαρτάνοντας ενώπιον πάντων έλεγχε, ίνα και οι λοιποί φόβον έχωσι» (Τιμ. Α΄, 5. 20).

Μ. Αθανάσιος: Εάν ουν τινα ίδης, αδελφέ, ότι έχει σχήμα σεμνοπρεπές, μη πρόσχης, ότι εδέδυται κώδιον προβάτου, ότι όνομα έχει πρεσβυτέρου ή επισκόπου….., αλλά τας πράξεις αυτού περιέργασαι. Ει εστι σώφρων….. ή υπομονητικός. Ει δε έχει….. τον φάρυγγα άδην, νοσών χρήματα και καπηλεύων την θεοσέβειαν, άφες αυτόν, ου γαρ εστι Ποιμήν….. αλλά λύκος αρπακτικός….. Εάν ίδης συνετόν, κατά την συμβουλεύουσαν σοφίαν, όρθριζε προς αυτόν», διότι «πίστις τελεία και απερίεργος….. εισάγουσιν εις την βασιλείαν των ουρανόν» (Περί Ψευδοπροφητών, ΒΕΠΕΣ, 33, 197).

Μ. Βασίλειος: «Ουκ οίδα επίσκοπον μηδέ αριθμήσαιμι εν ιερεύσι Χριστού τον παρά των βεβήλων χειρών επί καταλύσει της πίστεως εις προστασίαν προβεβλημένον….. Υμείς δε ει τινα έχετε μεθ’ ημών μερίδα, ταυτά ημίν φρονήσετε δηλονότι, ει δε εφ’ εαυτών βουλεύεσθε, της ιδίας γνώμης έκαστός εστι κύριος, ημείς αθώοι από του αίματος τούτου» (επιστ. σμ΄ Νικοπολίταις πρεσβυτέροις, κεφ. γ΄, 7-13). «Πειθαρχείν δει Θεώ μάλλον ή ανθρώποις, μνημονεύοντας του Κυρίου λέγοντος, αλλοτρίω δε ου μη ακολουθήσωσιν, αλλά φεύξονται απ’ αυτού, ότι ουκ οίδασι των αλλοτρίων την φωνήν….. Εξ ων παιδευόμεθα, ότι, καν πολύ γνήσιός τις η, καν υπερβαλλόντως ένδοξος ο κωλύων το υπό του Κυρίου προστεταγμένον ή προτρέπων ποιείν το υπ’ αυτού κεκωλυμένον, φευκτός ή και βδελυκτός οφείλει είναι εκάστω των αγαπώντων τον Κύριον» (Όροι κατ’ επιτομήν, ερώτησις 114, ΕΠΕ 9, 144-146). «Ότι δει των ακροατών τους πεπαιδευμένους τας Γραφάς, δοκιμάζειν τα παρά των διδασκάλων λεγόμενα και τα μεν σύμφωνα ταις Γραφαίς δέχεσθαι, τα δε αλλότρια αποβάλλειν και τους τοιούτοις διδάγμασιν επιμένοντας αποστρέφεσθαι σφοδρότερον» (Ηθικά, Όρος ΟΒ΄). «Επικαθαρίσατε την Εκκλησία, τους αναξίους αυτής απελαύνοντας και του λοιπού εξετάζετε μεν τους αξίους και παραδέχεστε» (Προς Χωροεπισκόπους. P.G. 32, 401 και ΕΠΕ 2, 184).

Γρηγόριος Θεολόγος: «Εν εκτρέπου μοι, τους κακούς επισκόπους, μηδέν φοβηθείς του θρόνου την αξίαν. Πάντων το ύφος, ουχ πάντων δ’ η χάρις. Το κώδιον πάρελθε, τον λύκον βλέπε. Μη τοις λόγοις με πείθε, τοις δε πράγμασι. Μισώ διδάγμαθ', οις εναντίος βίος» (Βίβλος Β΄. Έπη Ιστορικά, Τόμ. Α΄. Περί εαυτού, ΙΒ΄. Εις εαυτόν και περί επισκόπων). «Αλλ’ αυτοί γε και φανερώς πολεμούσι τοις ιερεύσιν, εφόδιον έχοντες εις πειθώ την ευσέβειαν και όσοι μεν περί πίστεως τούτο πασχόντων και των ανωτάτω ζητημάτων και πρώτων, ουδ’ εγώ μέμφομαι, αλλ’ ει δει ταληθές ειπείν και προσεπαινώ και συνήδομαι. Και τούτων εις είην των υπέρ αληθείας αγωνιζομένων και των απεχθανομένων, μάλλον δε και είναι καυχήσομαι. Κρείττων γαρ επαινετός πόλεμος ειρήνης χωριζούσης Θεού» (Λόγος Β΄, ΕΠΕ, τ. 1, σελ. 177).

Ιω. Χρυσόστομος: «Ουδένα γαρ δέδοικα ως τους Επισκόπους, πλην ολίγων» (Ζήση Θ. Κακή υπακοή και αγία ανυπακοή, σελ. 39). «Τι ποιείς άνθρωπε; Παρεβάθη ο νόμος, κατεφρονήθη σωφροσύνη, πλημμελήματα τοσαύτα ετολμήθη παρά τινος των ιερωμένων, τα άνω κάτω γέγονε και ου φρίττεις;….. ουκ αλγείς; ουκ επιτιμά….., αλλά κοινωνείς; (P.G. 55, 252). «Αξίωμα προσώπου ου προσίεται, όταν περί αληθείας ο λόγος η» (P.G. 61, 625).

Θεόδωρος Στουδίτης: Εν τω καιρώ τούτω, εν ω ο Χριστός διώκεται δια της εικόνος αυτού, ου μόνον ει βαθμώ τις και γνώσει προέχων εστίν οφείλει διαγωνίζεσθαι, λαλών και διδάσκων τον της ορθοδοξίας λόγον, αλλά γαρ και ει μαθητού τάξιν επέχων είη, χρεωστεί παρρησιάζεσθαι την αλήθειαν και ελευθεροστομείν. Ουκ εμός ο λόγος του αμαρτωλού, αλλά του θείου Χρυσοστόμου, επεί και άλλων πατέρων» (Ζήση, ως ανωτέρω, σελ. 57). «μαθητού οφείλει να διακηρύττει την αλήθεια και να ομιλή ελεύθερα». Και μόνο η σιωπή, λοιπόν, είναι μέρος της συγκατάθεσης, αφού εξ άλλου: «αυτό επιδιώκουν οι αιρετικοί, να παύσει να ακούγεται ο λόγος της αληθείας και να επικρατήσει (έτσι) η πλάνη», και «παραγγελίαν έχομεν εξ αυτού του Αποστόλου, εάν τις δογματίζη ή προστάσση ποιείν ημάς, παρ’ ο παρελάβαμεν, παρ’ ο οι Κανόνες των κατά καιρούς Συνόδων καθολικών και τοπικών ορίζουσιν, απαράδεκτον εαυτόν έχειν και μηδέ λογίζεσθαι αυτόν εν κλήρω αγίων» (P.G. 99, 988).

Ιωσήφ Βρυέννιος: «Πας ο δυνάμενος λέγων την αλήθειαν και μη λέγων κατακριθήσεται υπό του Θεού. Και ταύτα ένθα πίστις το κινδυνευόμενον και της όλης Εκκλησίας των Ορθοδόξων η κρηπίς. Το γαρ εφησυχάζειν εν τοις τοιούτοις Εντολή Κυρίου είναι να μη σιωπάμε σε περιόδους που η πίστις κινδυνεύει….. Ώστε, όταν ο λόγος είναι περί πίστεως, δεν μπορούμε να πούμε: Εγώ ποιος είμαι;….. πτωχός…..Δεν μου πέφτει λόγος….. για το προκείμενο ζήτημα. Αλλοίμονο, οι λίθοι θα κραυγάσουν και εσύ θα μείνης σιωπηλός και αμέριμνος;….. Ώστε και αυτός ο πτωχός….. επειδή τώρα δεν ομιλεί, (είναι) άξιος κατακρίσεως και μόνο γι’ αυτό το λόγο….. Ακόμη και αυτός που κατέχει την θέσι του κινδυνευόμενον….. τις ευσεβής δύναται να σιγά;» (Ι.Μ. Γρηγορίου: Οι αγώνες των μοναχών, σελ. 233).

Γεώργιος Φλωρόφσκυ: «ο επίσκοπος περιορίζεται από αυτήν την εμπειρίαν (του σώματος της Εκκλησίας) και επομένως εις θέματα πίστεως ο Λαός πρέπει να κρίνη σχετικώς με την διδασκαλίαν του. Το καθήκον της υπακοής παύει όταν ο επίσκοπος παρεκκλίνη από τον καθολικόν κανόνα και ο λαός έχει δικαίωμα να τον κατηγορήση…..» (Αγία Γραφή, Εκκλησία, Παράδοσις, σελ. 75).αρνήσεως ίδιον, το δε λέγειν, ομολογίας ειλικρινούς» (Τα ευρεθέντα έργα αυτού, τ. Β΄, σελ. 18).

Αθανάσιος Πάριος: «Δεν είναι δίκαιον ούτε πρέπον εις ανθρώπους ευσεβείς παντάπασιν να σιωπούν, όταν τους νόμους του Θεού αθετούσιν….. όπου δε Θεός το κινδυνευόμενον….. τις ευσεβής δύναται να σιγά;» (Ι.Μ. Γρηγορίου: Οι αγώνες των μοναχών, σελ. 233).


http://stavropigiaki.blogspot.com/2018/09/blog-post_923.html

Ο ηγούμενος Εφραίμ στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ – Συνάντηση με Αμερικανή αξιωματούχο (Τί γυρεύει η αλεπού στο παζάρι;)


Στο αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών πραγματοποίησε επίσκεψη τη Δευτέρα ο ηγούμενος της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου Γέροντας Εφραίμ.

Ο ηγούμενος συναντήθηκε με την με την Τζιν Φίσελ, ειδική Σύμβουλο του Βοηθού Υπουργού Εξωτερικών κ. Μίτσελ και αναπληρωτή βοηθό του ΥΠΕΞ κ. Κέντ.

Σύμφωνα με το ekirikas, συζήτησαν θέματα τα οποία αφορούν την Ορθόδοξη Εκκλησία, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης και τον διωγμό υπό τον οποίον βρίσκονται χριστιανοί λαοί σε διάφορα μέρη του κόσμου.

Από την επίσκεψη του Ηγουμένου της Μονής Βατοπαιδίου Γέροντα Εφραίμ στο Υπουργείο Εξωτερικων των Ηνωμένων Πολιτειών. Διακρίνονται: Αριστοτέλλης Τζαβέλας αντιπρόσωπος της Μονής οι Μοναχοί Αλέξιος και Μάξιμος, ο Γέροντας Εφραίμ, η Τζιν Φίσελ και ο ιερομόναχος Ευδόκιμος (Φωτογραφία Εθνικός Κήρυκας)

Σχόλιο



Πράγματι, σύμφωνα με το ekirikas, οι αγιορείτες επισκέπτες στο Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ συζήτησαν "θέματα τα οποία αφορούν την Ορθόδοξη
Εκκλησία, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, την επαναλειτουργία της Θεολογικής
Σχολής της Χάλκης και τον διωγμό υπό τον οποίον βρίσκονται χριστιανοί
λαοί σε διάφορα μέρη του κόσμου", ή περισσότερο κάτι άλλο;
Ποιός ο λόγος επίσκεψης του πρέσβεως Jeffrey Payatt στο Αγιον Όρος (τι θέλει η αλεπού στο παζάρι;) και ποιά η αληθινή θέση του στο Υπουργείο Εξωτερικών; Μήπως αυτές οι δυο επισκέψεις σχετίζονται, και οι κύριες συζητήσεις είναι απόρρητες; Και γιατί;
Υπάρχουν πολλά αναπάντητα ερωτήματα εδώ, και πολλά ερωτήματα που δεν γίνονται.

ΠΗΓΗ

Σάββατο, 8 Σεπτεμβρίου 2018

Δελτίο τύπου για τις πρόσφατες δηλώσεις του Διοικητή Α.Ο. κ. Κ. Δήμτσα και δηλώσεις των Κατσουλιέρηδων περί "δεχόμαστε βία".



ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Θέμα: Περί δηλώσεων νέου Διοικητού Α.Ο. κ. Κ. Δήμτσα και δηλώσεων μοναχών νέας Εσφιγμένου – Κατσουλιέρηδων.


Με αφορμή την ανάθεση στον κ. Κ. Δήμτσα της νευραλγικής θέσης του Διοικητού στο Α.Ο. γίναμε αυτήκοοι μάρτυρες δηλώσεων που μας θύμισαν την φράση του σοφού Ελληνικού λαού "στου κρεμασμένου το σπίτι δεν μιλάνε για σχοινί".

Οι τρεις εναπομείναντες νεοεσφιγμενίτες Κατσουλιερηδες διορισμένοι "εν μία νυκτί" εκτός Μονής ως Μονή, που σημειωτέον πια χειρίζονται χρήματα, λογαριασμούς και ότι περιουσιακά στοιχεία μας άρπαξαν δικαστικά από την αδελφότητα μας, πια μας αποκαλούν παράνομους και καταληψίες στο μοναστήρι που εγκαταβιούμε αδιάλειπτα πάνω από 12 αιώνες. Τώρα σαν να μην έφτανε αυτό με αφορμή τον διορισμό του κ. Δήμτσα δηλώνουν ότι "δεχόμαστε βία" και ζητάνε βοήθεια από τον νεοδιορισμένο Διοικητή. Να σας θυμίσω εδώ την επίθεση τους στους μοναχούς μας στο αντιπροσωπείο μας στις Καρυές αρχικά με βαριές την άλλη με λοστούς και την τελευταία με το bobcat. 

"Φωνάζει ο κλέφτης, να φοβηθεί ο νοικοκύρης"

Όσον αφορά την δήλωση του νέου Διοικητή προς αυτούς ότι " μαζί θα σηκώσουμε τον σταυρό που σηκώνετε" θα θέλαμε να δηλώσουμε ότι καλά θα κάνει ο νέος Διοικητής να ελέγξει πρώτα την νομιμότητα του διορισμού τους βάσει Κ.Χ.Α.Ο. και δεύτερον να ελέγξει τους πραγματικά μοναχούς τους στο μοναχολόγιο της Μονής (όχι τους διπλά εγγεγραμμένους ιερείς στην Ελλαδική εκκλησία και στο μοναχολόγιο της νέας Εσφιγμένου, που επίσης είναι παράνομο) και όταν επιβεβαιώσει τον μικρό αριθμό τους που όχι σύναξη δεν απαρτίζει αλλά σίγουρα όχι Μονή. Να καλέσει την δικαιοσύνη να παρέμβει που επίτηδες και ψευδώς δήλωναν μεγαλύτερο αριθμό μοναχών για να έχουν φόρο-απαλλαγές. Φόρο-απαλλαγές που ως λίγα άτομα δεν δικαιούνται και με "πειραγμένο" μοναχολόγιο καρπώνονται εδώ και χρόνια. Καθώς και να βάλει την δικαιοσύνη να ελέγξει πως χειρίστηκαν τα τόσα χρήματα οι τρεις μοναχοί. Τρίτο που θα θέλαμε από τον νέο Διοικητή, είναι σύμφωνα με τα παραπάνω, να μην ξεχνά ποιος πράττει βία στο περβόλι της Παναγιάς και όντως βάσει των παραπάνω παρανομιών να επαναφέρει την πραγματική νομιμότητα και δικαιοσύνη στο Άγιο Όρος.

Δηλώνουμε στην διάθεση του προς τον δρόμο αυτό...

Όμως και μία παράκληση, όταν ως νέος Διοικητής Α.Ο. ως γενικός διευθυντής της "Αποστολής" και ως εκπρόσωπος της Ελλαδικής εκκλησίας, με την σιωπή του και χαλαρά δελτία τύπου δικαιολογεί το γκρέμισμα ναού στο Βοτανικό για την ανέγερση τεμένους, δηλώσεις του με ύφος " μαζί θα σηκώσουμε τον σταυρό που σηκώνετε" απλά προκαλούν το κοινό αίσθημα. Στο Άγιο Όρος δεν "χωράνε" αβρότητες, κατά συνθήκη ψεύδη, τυπικότητες και λόγια που δεν συνάδουν με τις πράξεις. Το Άγιο Όρος είναι τόπος μετάνοιας, πίστης και αλήθειας.

Ευχόμαστε ειλικρινά αμήχανες δηλώσεις να μην προκαταβάλλουν το μέλλον. «Ες αύριον τα σπουδαία».





Τετάρτη, 5 Σεπτεμβρίου 2018

Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία: Ηλίθιο να λάβει μόνο του αποφάσεις το Φανάρι – Ο Βαρθολομαίος δεν είναι Πάπας


Άμεση απάντηση στην διάθεση Βαρθολομαίου να προχωρήσει χωρίς την Μόσχα στην χορήγηση του τόμου αυτοκεφαλίας στην ουκρανική εκκλησία έδωσε η κανονική εκκλησία της χώρας.

Η αναγνωρισμένη Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία εξέφρασε την άποψη ότι η Κωνσταντινούπολη δεν μπορεί να διακηρύξει την αυτοκεφαλία της Ουκρανικής Εκκλησίας από μόνη της.
«Εάν το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης διακηρύξει μονομερώς την αυτοκεφαλία της Ουκρανικής Εκκλησίας, αυτή η απόφαση δεν θα ισχύσει μέχρι να επικυρωθεί από όλες τις τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες” ανέφερε ο αρχιερέας Νικολάι Ντανιλέβιτς, αναπληρωτής επικεφαλής του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων της ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

«Αν η Κωνσταντινούπολη αποφασίσει, πρέπει να αναγνωριστεί από όλες τις τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες.Ας το θέσουμε αυτό, αυτό απαιτεί επικύρωση από όλες τις τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες.
Έτσι, δεν έχει νόημα μια Εκκλησία να πάρει κάποια απόφαση αν γνωρίζει εκ των προτέρων ότι οι άλλες Εκκλησίες ίσως δεν την αναγνωρίσουν, είναι ηλίθιο «, είπε ο ιερέας.

Το σύστημα λήψης αποφάσεων στην Ορθοδοξία είναι διαφορετικό από αυτό που χρησιμοποιείται στον καθολικό κόσμο, πρόσθεσε με νόημα.

«Ο πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης είναι ο πρώτος στα δίπτυχα, αλλά δεν είναι σαν ο Πάπας για εμάς.Στην Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία ο Πάπας αποφασίζει οτιδήποτε από μόνος του και ο καθένας συμφωνεί με τις αποφάσεις του.

Το σύστημα λήψης αποφάσεων δεν είναι κάθετο αλλά οριζόντιο, επομένως, κάθε απόφαση πρέπει να συμφωνηθεί με όλες τις τοπικές Εκκλησίες, ή αλλιώς αυτό μπορεί να προκαλέσει ορισμένα σχίσματα, μέχρι να τερματιστεί η πλήρης κοινωνία”, είπε.

Σχόλιο:
Ειναι γνωστο εδω και αιωνες οτι το πατριαρχειο Κωνστ/λης ειναι πρωτο μονο τιμητικα.
Στην Ορθοδοξια δεν εχουμε παπα...Φυσικα αυτα τα ακουει ο ολετηρας βαρθολομαιος που εχει γραψει στα παλια του τα παπουτσια ολες τις οικουμενικες συνοδους και τους Πατερες της εκκλησιας και φυσικα δεν ιδρωνει το αυτι του...Αυτος εχει παρει εδω και χρονια την εντολη απο την αθεη δυση να μπει φραγμος-οσο μπορει- στην επανοδο των Ρωσσων.Αντε να του βγαλεις απο το μυαλο οτι ειναι Ορθοδοξος ποιμενας και οχι ενας ματαιοδοξος διπλωματης που δεν του δινει κανεις σημασια...Μεχρι και τα...οπλα του τουρκικου στρατου ευλογησε (!!!) , τα οποια χτυπουν τους κουρδους μαχητες, παιδια, 
γυναικες κλπ....
Δυστυχως γιαυτον ειναι και πολυ λιγος και μαλιστα αιρετικος!
Δυστυχως η Ορθοδοξια μας προδοθηκε μετα απο 2000 χρονια παρουσιας στον κοσμο απο τον μεταξακη, τον αθηναγορα και φυσικα τον παροντα βαρθολομαιο.
Ηταν γραφτο φαινεται εμεις οι Ελληνες που βαφτιστηκαμε, απο τους πρωτους , χριστιανοι να εγκαταλειψουμε το πληρωμα.
Οτι αφησαν μισοτελειωμενο οι οικουμενιστες του βησσαριωνα το 1453 στην Φεραρα-Φλωρεντια εξ'αιτιας του Μαρκου Ευγενικου το αποτελειωνει τωρα ο βαθολομαιος...
Οσο για την ζημια που νομιζει οτι θα κανει τη Ρωσσια μοιαζει σαν το κουνουπι που επειδη θα τσιμπησει εναν ελεφαντα θα τον πονεσει...
Στο ανιερο εργο του εχει μαζι του και τους αλλους οικουμενιστες οπως ο ζηζιουλας, ο "επισκοπος" Γαλλιας" και λοιπους που εκτος απο βαρυγδουπους τιτλους δεν εχουν ουτε ποιμνιο, ουτε Ορθοδοξη πιστη.Να γιατι αγγαλιαζονται και φιλιουνται με προτεσταντες, μαγους,βουδιστες και λοιπους οι οποιοι ειναι ακατηχητοι....
Ματαιοδοξια και υπακοη στον Μεγαλο Αδελφο η αλλιως Καταντια και Αποστασια...
Μηπως νομιζει ο βαρθολομαιος η ο κυπρου η ο αλβανιας και οι παρακειμενοι οικουμενιστες θα συγκρινουν τα δηθεν ποιμνια τους στα βαλκανια (οι πιο πολλοι χριστιανοι σημερα εχουν γινει αγνωστικιστες μετα απο χρονια μη κατοιχησης και αδρανειας των τοπικων εκκλησιων), με τα 150.000.000 Ρωσσων πιστων (αντε να ειναι οι μισοι χριστιανοι)....
Μηπως νομιζει ο βαρθολομαιος οτι με τους τουριστες απο την Ελλαδα και την Κυπρο που πανε στην Κωνστ/λη για λειτουργια και μπαινουν στις εκκλησιες με βερμουδες και καμερες εχει διεθνη...ακτινοβολια?Ουτε δυο λεωφορεια πραγματικους ορθοδοξους δεν μπορει να μαζεψει και ευτυχως γιατι οι παρεες με οικουμενιστες βλαπτουν σοβαρα την Ψυχη...

ΠΗΓΗ

Σάββατο, 4 Αυγούστου 2018

Ο Μητροπολίτης Λέρου και Καλύμνου Παίσιος στην Γερμανία πάλι με Καρδινάλιο και Πάστορες!!!


Πηγή: panayiotistelevantos

Νέες οικουμενιστικές ασχημίες στην Γερμανία με αφορμή την αδελφοποίηση των δήμων Ασχάιμ της Βαυαρίας και Λέρου.

Παρόντες Παπικοί αξιωματούχοι ο Μητροπολίτης Λέρου Παίσιος και ο πανταχού παρών σε κάθε οικουμενιστική εκδήλωση π. Απόστολος Μαλαμούσης.

  Σχόλιο: Βλέπετε πς χαρακτηρίζουν τς συμπροσευχς κα τν συγκοινωνία μ τος αρετικος ο ντι-Οκουμενιστές; Μ τν νεο-πατερικ ρο: "σχήμιες".λα ντεταγμένα στν διδασκαλία-σχέδιο τῆς ἀντιπατερικῆς τακτικῆς τους, ποὺ ἐκφράζουν ἔργοις καὶ λόγοις σὲ ὅλα πλέον τὰ ἐπίπεδα. Παρὰ τὶς δημοσιεύσεις γιὰ τὴνκακή-ἀντιπατερικὴ Οἰκονομία τους, παρὰ τὶς ἐπισημάνσεις ὅτι οἱ πράξεις τῶν Οἰκουμενιστῶν συνιστοῦν προδοσία τῆς Πίστεως διὰ τοῦ ἐπίσημου συνοδικοῦ ἀλλὰ καὶ πρακτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, συνεχίζουν νὰ χαρακτηρίζουν "ἀσχήμιες", αὐτὰ ποὺ οἱ Ἅγιοι Πατέρες θεωροῦσαν συγκοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικούς. Νά, γιατὶ ἔχουν καταργήσει μὲ τὸ "ἔτσι θέλω" (ἐπειδὴ τοὺς ἐμπόδιζε στὴν κακὴ Οἰκονομία) καὶ τὸ ἁγιοπατερικό "ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω ἀκοινώνητος ἔσται". 
 Από https://paterikiparadosi.blogspot.com/2018/08/blog-post_2.html#comment-form
σ.σ. Ο Καλύμνου Λέρου και Αστυπάλαιας κ. Παΐσιος είναι ένας τέλειος υποτακτικός και μιμητής του πατριάρχη του Βαρθολομαίου. Γεμάτος αγάπη με τους αιρετικούς τους οποίους ονόμασε "ευλογητούς" στην Λέρο πέρυσι τον Σεπτέμβριο (βλέπε http://orthodoxianthanatos.blogspot.com/2017/09/blog-post.html ) αλλά λαύρος κατά των Ορθοδόξων του Πατρίου εορτολογίου, οι οποίοι όπως δήλωσε σε τοπικό τηλεοπτικό κανάλι της Καλυμνου, θα πρέπει να ...ξαναβαπτίζονται...


Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΓΕΡΟΝΤΑΔΕΣ -



 Αθανασίου Σακαρέλλου


1. Ο π. Θεόκλητος Διονυσιάτης 

α. Περισσότερο υποψιασμένος τα χρόνια αυτά, τέλη της δεκαετίας 1950 και αρχές της δεκαετίας 1960, για τα γεγονότα αυτά ήταν ο π. Θεόκλητος Διονυσιάτης. Είχε άλλωστε κάποια εμπειρία από τις αντιδράσεις του συντηρητικού θεολογικού κατεστημένου από όσα εκτυλίχτηκαν κατά την έγκριση της διδακτορικής διατριβής του π. Ιωάννη Ρωμανίδη, που εκθέσαμε πιό πάνω. 
Ο π. Θεόκλητος υπήρξε ίσως την εποχή αυτή η σημαντικώτερη μορφή του αγιορείτικου μοναχισμού. Τα βιβλία του είναι πράγματι αξιόλογα, μοναδικά για την εποχή τους. Ειδικά, η α΄ έκδοση του βιβλίου «Μεταξύ Ουρανού και γης» έγινε αιτία πολλοί νέοι να εγκαταλείψουν τον κόσμο και να στραφούν προς τη μοναχική ζωή. 

β. Τον π. Θεόκλητο γνώρισα, όπως και τον γέροντά του π. Γαβριήλ Διονυσιάτη, το 1959 στο Άγιο Όρος. Έκτοτε, είχα πολλές συναντήσεις και συζητήσεις μαζί του, τόσο στο ΄Άγιο ΄Όρος, όσο και στην Αθήνα. Άλλος όμως ήταν ο π. Θεόκλητος τα πρώτα χρόνια της γνωριμίας μας και άλλος, δυστυχώς, ο μετέπειτα. 
Τα πρώτα χρόνια της γνωριμίας μας ο π. Θεόκλητος εξέφραζε αρκετά την πατερική Παράδοση. Ήταν ένας αντιπαπικός και ανθενωτικός μοναχός. 


Τα πρώτα αυτά χρόνια της γνωριμίας μας ο π. Θεόκλητος ασκούσε οξύτατη κριτική στον Αθηναγόρα. Τον θεωρούσε αιρετικό. Τον αποκαλούσε «στόμα του Άδη»! Δεν ήταν ευχαριστημένος από τους (παλαιούς) αγιορείτες μοναχούς, οι οποίοι αδυνατούσαν να συλλάβουν τα απόψεις του. Ακόμα, ούτε με τον γέροντά του, τον π. Γαβριήλ, ένα πολύ αξιόλογο γέροντα, ήταν ευχαριστημένος ο π. Θεόκλητος. 
Αυτόν που εκτιμούσε βαθύτατα ήταν ο π. Αθανάσιος Ιβηρίτης, περί του οποίου μου αποκάλυψε ότι ήταν προηγουμένως ιερέας στο Πατριαρχείο Αλεξάνδρειας. Εκεί, οι ιερείς του Πατριαρχείου πωλούσαν τη «θεία Κοινωνία» σε άτομα, για να τη χρησιμοποιήσουν στις διάφορες «μαγείες» τους! Ο π. Αθανάσιος, μου είχε πει ο π. Θεόκλητος, εγκατέλειψε το Πατριαρχείο, παραιτήθηκε από την ιερωσύνη και ήρθε το Άγιο Όρος, όπου ζούσε ασκητικά. Ο π. Αθανάσιος αγαπούσε πολύ τον άγιο Νικόδημο Αγιορείτη, και πολύ βοήθησε την «αγιοποίησή» του από το Πατριαρχείο. Σημειωτέον, ότι το Πατριαρχείο προέβη στην «αγιοποίηση» του ως Ορθοδόξου διδασκάλου, ενώ μέχρι τότε όλες οι «αγιοποιήσεις» επικαλούνταν, κι’ όπως είναι το σωστό, ως δικαιολογητική βάση, είτε το μαρτύριο, είτε την οσιακή ζωή τους. 

γ. Εν τω μεταξύ άρχισε η επάνδρωση πολλών Μοναστηριών του Αγίου Όρους με οργανωσιακούς μοναχούς. Στις διάφορες συζητήσεις μας διαπίστωσα ότι δεν είχε ιδιαίτερη εμπιστοσύνη και εκτίμηση στους νέους Ηγουμένους, οι οποίοι με την δική του κυρίως βοήθεια εγκαταστάθηκαν στο Άγιο ΄Όρος. Πίστευε όμως ότι «τα παιδιά» τους είναι καλά, και ότι ήταν εύκολο εγκαταλείψουν το πνεύμα των Οργανώσεων, με το οποίο ανατράφηκαν και να «μπολιαστούν» στην αγιορείτικη πραγματικότητα. 

δ. Εν τω μεταξύ ο π. Θεόκλητος άρχισε ο ίδιος να μεταλλάσσεται. Άρχισε να συμφιλιώνεται με το Πατριαρχείο. Έφτασε στο σημείο να γίνει ο έμπιστός του στο άγιο Όρος. Το Πατριαρχείο, στα πλαίσια της φαναριώτικης πολιτικής του, προφανώς για να τον κολακεύσει για τη μεταλλαγή του αυτή, άρχισε να δέχεται τις υποδείξεις του στ’ αγιορείτικα ζητήματα. Ο ίδιος δε αποκήρυξε τα πρώτα άρθρα του, με τα οποία στρέφονταν εναντίον του Αθηναγόρα. Τα θεωρούσε πλέον ως προϊόντα νεανικού ενθουσιασμού, που έπαυσαν πλέον να τον εκφράζουν. Ακόμα και τις κακόδοξες δηλώσεις του Αθηναγόρα, τις θεωρούσε ως απλές εκφράσεις, που ειπώθηκαν από τον Πατριάρχη στα πλαίσια των κοινωνικών του σχέσεων! Έπαυσε πλέον να οσφραίνεται κανένα κίνδυνο για την Ορθοδοξία. 


ε. Ο π. Θεόκλητος δεν είχε εκτίμηση και σ’ ωρισμένους καταξιωμένους αγιορείτες «γεροντάδες», τους οποίους άκουσα ν’ αποκαλεί «ψευτοαγίους». Μεταξύ αυτών συγκατέλεγε και τον π. Παΐσιο. Σχημάτισα τη γνώμη ότι αυτά τα έλεγε μάλλον από κάποια ζηλοτυπία. 
Καλύτερη γνώμη είχε αρχικά για τους «ζηλωτές» του Αγίου Όρους, δηλ. τους Παλαιοημερολογίτες. Γρήγορα όμως άρχισε να καταφέρεται και κατ’ αυτών, όταν θύμωσε, επειδή ο μέχρι τότε φίλος του «ζηλωτής» μοναχός Αρσένιος Κοτέας, δεν του έδωσε ωρισμένα στοιχεία που ζήτησε να τα δημοσιεύσει, προπαντός δε όταν έγινε φιλοπατριαρχικός. 

στ. Μετά τη διάσπαση της «Ζωής» το 1960 και τη στροφή μερικών οπαδών της προς το μοναχισμό ο π. Θεόκλητος άρχισε να προσανατολίζεται προς αυτούς, για ν’ αναλάβουν την επάνδρωση του αγίου Όρους. Αυτό και έγινε. Οι μοναχοί αυτοί απόκτησαν με τη βοήθειά του αρκετά μοναστήρια. Κινούνται έκτοτε στο ίδιο μήκος κύματος, που κινήθηκε και ο π. Θεόκλητος στην τελευταία φάση της ζωής του, ακολουθώντας την ίδια φιλοπατριαρχική γραμμή! 




2. Ο παπα- Χαράλαμπος Βασιλόπουλος 

Μεταξύ των προσώπων, που άρχισαν ν’ ανησυχούν για τα τεκταινόμενα σε βάρος της Ορθοδοξίας, σύμφωνα με τα όσα έβλεπαν το φως της δημοσιότητας, ήμουνα κι’ εγώ. Τότε σπούδαζα στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Είχα διαβάσει με πολύ ενδιαφέρον το βιβλίο του π. Ιωάννη Ρωμανίδη για το»Προπατορικό αμάρτημα» και παρακολουθούσα την αρθρογραφία του π. Θεοκλήτου Διονυσιάτη. Τις ανησυχίες μου αυτές τότε τις εμπιστεύθηκα στον μακαριστό π. Χαράλαμπο Βασιλόπουλο, γνωστό μου από τότε που ήταν ακόμα λαϊκός. 
Τον επισκέφτηκα και του εξέθεσα όσα ανησυχητικά στοιχεία είχα υπ’ όψη μου. Ο παπα- Χαράλαμπος συμφώνησε απόλυτα μαζί μου, ότι οι παπικοί ενεργούν σε βάρος της Ορθοδοξίας και οι διάφορες δηλώσεις και ενέργειες του Αθηναγόρα ήταν απαράδεκτες. Τον ρώτησα, τι έπρεπε να γίνει. Μου απάντησε: 
- «Ένα βήμα» να κάνουν ακόμα, και θα δεις τι έχει να γίνει! 
Εγώ, το πίστεψα και ηρέμησα. Περίμενα «ένα βήμα» να κάνει ακόμα ο Αθηναγόρας. Ήμουνα βέβαιος ότι θα χάλαγε ο κόσμος από τις αντιδράσεις μας. Σε λίγο, γινότανε το επόμενο «ένα βήμα», χωρίς παραδόξως να γίνει τίποτε! Έτρεχα πάλι στον παπα- Χαράλαμπο και του έλεγα τα νέα κατορθώματα του Αθηναγόρα. Ο παπα -Χαράλαμπος μου έδινε πάλι την ίδια απάντηση. Εγώ ηρεμούσα και περίμενα το επόμενο «βήμα»! Και πάλι η ίδια ιστορία, η ίδια απάντηση! Ώσπου, απελπίστηκα και έπαψα να περιμένω. Επαναλήφθηκε ο μύθος του Χταποδιού και της μάνας του Χταπόδας, που έλεγε ο μακαρίτης ο Κόντογλου. Το 1990 επειδή δεν έβλεπα να γίνεται κανένα βήμα, απ’ όσα υπόσχονταν τότε όλοι γεροντάδες, αναγκάστηκα να το κάνω εγώ. Αποτειχίστηκα απ’ την «εκκλησία των πονηρευομένων» Αποτειχισμένος έμεινα οκτώ χρόνια, οπότε απέκτησα «κοινωνία» με την Εκκλησία του Παλαιού ημερολογίου. 

Σε κάποια συζήτηση, που είχα με τον μακαριστό παπα-Χαράλαμπο, τον ρώτησα για τους Παλαιοημερολογίτες. Μου είπε: 
- Καλοί είναι! Αυτοί έχουν δίκηο. Όχι εμείς! 
Τον ξαναρώτησα: 
- Τότε, πάτερ μου, γιατί δεν είσαι με τους Παλαιοημερολογίτες; 
Μου απάντησε, αμήχανα: 
- Δεν μπορώ, δεν μπορώ!..... 

Ανέφερα τα παραπάνω για τις απόψεις του παπά – Χαράλαμπου, όχι μόνο γιατί την εποχή αυτή σκέπτονταν κατά τον ίδιο τρόπο περίπου και άλλοι «γεροντάδες», αλλά και για το γεγονός ότι από τότε άρχισε να εκδίδει την αγωνιστική εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος». Η εφημερίδα αυτή, μολονότι μέχρι σήμερα δεν μπόρεσε να απεμπλακεί πλήρως απ’ τα οργανωσιακά πλοκάμια, έχει συμβάλλει σημαντικά με την αρθρογραφία της στην αφύπνιση της Ορθόδοξης συνείδησης πολλών πιστών. 


3. Ο π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος 

α. Ήμουνα μάλλον δευτεροετής φοιτητής Θεολογίας, όταν γνώρισα τον π. 
Επιφάνιο. Ομολογώ ότι εντυπωσιάστηκα από τη γνωριμία αυτή. Την εποχή εκείνη, που «όλα τάσκιαζε η φοβέρα των οργανώσεων και τα πλάκωνε η σκλαβιά του ευσεβισμού» ήταν το κάτι άλλο. Ανυπόκριτος! Σοφός και ενάρετος! Πολυτάλαντος! Άνθρωπος μεγάλης αγάπης, ακόμα και προς τους εχθρούς του, τους οποίους, όπως έλεγε, προσπαθούσε να «εκδικηθεί» ευεργετώντας τους! 
Όταν τον γνώρισα ήταν ακόμα διάκονος. Δεν είχε θέση σε ναό. Έμενε στο ίδρυμα των «Τριών Ιεραρχών», επί της οδού Μενάνδρου 4. Για να εξοικονομεί τα έξοδά του έκανε διορθώσεις στα βιβλία, που εξέδιδε ο εκδοτικός οίκος Παπαδημητρίου. Τότε, τον είχαν πλησιάσει άλλοι δύο φοιτητές. Αργότερα απέκτησε πολλά πνευματικά παιδιά, μεταξύ των οποίων είναι οι σημερινοί Μητροπολίτες Νέας Σμύρνης Συμεών Κούτσας, Έδεσσας Ιωήλ Φραγκάκος, ο πρωτοσύγκελος της Αρχιεπισκοπής Αθηνών πρωτοπρεσβύτερος Θωμάς Συνοδινός, κ.ά. 
΄Οταν χειροτονήθηκε ιερεύς, τον έκανα και εγώ για ένα διάστημα πνευματικό μου. 

β. Για το θέμα του παπισμού, που εγώ τότε ενδιαφερόμουνα ιδιαίτερα, ο π. Επιφάνιος δεν ανησυχούσε, όπως όλοι οι πνευματικοί την εποχή εκείνη. Πίστευε, ότι ήταν «νεφύδριο», όπως έλεγε ο Μέγας Αθανάσιος για τον «αρειανισμό». Νόμιζε ότι τα πράγματα θα άλλαζαν γρήγορα, όταν θα πέθαινε ο Αθηναγόρας! Αδυνατούσε να συλλάβει το μέγεθος του προβλήματος. ΄Ηταν άλλωστε άγνωστα τα τόσα στοιχεία, που είναι σήμερα γνωστά σε μας. Παρά ταύτα, και με τα ελάχιστα αυτά στοιχεία, που είχε τότε υπόψη του, έγραφε εναντίον του παπισμού, του οικουμενισμού, του Αθηναγόρα και όλων των φιλενωτικών! Και σ’ αυτό διέφερε από τους άλλους πνευματικούς της εποχής εκείνης. 
Αργότερα άρχισε να πιστεύει, ότι ο Αθηναγόρας και ωρισμένοι επίσκοποι του Φαναρίου υπερέβησαν τα όρια ασφαλείας από ένα Ορθόδοξο. Γι’ αυτό, το 1970, υποστήριξε τη διακοπή του μνημοσύνου του ονόματος του Αθηναγόρα. Δεν συμφωνούσε όμως και με τη παύση της «κοινωνίας», με όσους μνημόνευαν τον Αθηναγόρα, γιατί νόμιζε ότι έτσι θα αποκόπτονταν κάποιος από την Εκκλησία. 
Ο π. Επιφάνιος είναι εκείνος που εξώθησε τον Μητροπολίτη Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιο, με τον οποίο συνδεόταν στενά, να σταματήσει το μνημόσυνο του ονόματος του Αθηναγόρα. Ο Μητροπολίτης Αμβρόσιος πράγματι έπαυσε το μνημόσυνο του Αθηναγόρα το 1970. Το παράδειγμα του Αμβροσίου ακολούθησε τότε και ο Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης. Ύστερα, και ο Παραμυθίας Παύλος Καρβέλης. Διατήρησαν όμως «κοινωνία» με όσους εξακολουθούσαν να μνημονεύουν τον Αθηναγόρα. ΄Ετσι, η διακοπή αυτή του μνημόσυνου ήταν «κολοβή» και φαιδρή, γιατί σε μιά γιορτή που μπορεί να συλλειτουργούσε ένας απ’ τους τρεις αυτούς Μητροπολίτες, με κάποιον άλλο Μητροπολίτη των Νέων χωρών, ο μεν ένας δεν μνημόνευε τον Αθηναγόρα, τον μνημόνευε όμως ο άλλος στην ίδια λειτουργία! Οπότε μιά τέτοια διακοπή του μνημοσύνου, που την εισηγήθηκε π. Επιφάνιος, δεν ήταν ιδαίτερα οδυνηρή για τον Αθηναγόρα. Μάλλον, οι πονηροί φαναριώτες θα γελούσαν σε βάρος μας! 
Όλα τα βαρυσήμαντα κείμενα του αείμνηστου Μητροπολίτη Ελευθερουπόλεως Αμβροσίου, σχετικά με την διακοπή του μνημόσυνου του Αθηναγόρα, είναι γραμμένα από τον π. Επιφάνιο. Τα κείμενα αυτά, όπως και πολλά άλλα που έγραφε, συνήθως προηγουμένως, προτού τα κυκλοφορήσει, μου τα διάβαζε στο τηλέφωνο, ή μου τα έστελνε σε αντίγραφο, να εκφράσω τη γνώμη μου, ή υποδείξω τυχόν διορθώσεις, που νόμιζα χρήσιμες. Πολλές φορές σε πολλά σημεία διαφωνούσα μαζί του. Τις διαφωνίες μου αυτές, άλλοτε τις αποδεχόταν, άλλοτε όχι! 

γ. Το πρόβλημα με τον π. Επιφάνιο ήταν, αφενός μεν, η θεολογία την οποία εξέφραζε, και κυρίως η «εκκλησιολογία» του, και αφετέρου, ο λεγόμενος «αντι-παλαιοημερολογιτισμός» του. 

Στην Ελλάδα διαμορφώθηκαν τρία θεολογικά ρεύματα. Ένα «συντηρητικό», ένα «φιλελεύθερο» και ένα άλλο, από τα μέσα του 20ου αιώνα, το «Παραδοσιακό». 

Ο π. Επιφάνιος μολονότι είχε διαβάσει τους Πατέρες ,ως φοιτητής ακόμα, όπως έλεγε, ήταν περισσότερο συντηρητικός θεολόγος. Το καυχιόταν άλλωστε ο ίδιος γι’ αυτό. Εξάλλου ήταν και εγκεφαλικός τύπος. Η θεολογία του και η «εκκλησιολογία» του ήταν επηρεασμένη περισσότερο από το συντηρητικό πνεύμα, το οποίο στην Ελλάδα εξέφραζαν καθηγητές, όπως ο Ανδρούτσος, τον οποίο θεωρούσε «αυθεντία» κ.ά. Η περίφημη Δογματική του Ανδρούτσου, όπως είχε εμπιστευθεί ο Ιω. Καρμίρης στον π. Ιω. Ρωμανίδη, είναι μετάφραση παπικού συγγράμματος! 
Ως εκ τούτου, ο π. Επιφάνιος, είχε μεγάλη εκτίμηση στους συντηρητικούς καθηγητές των Θεολογικών Σχολών, όπως τον Παν. Τρεμπέλα, τον Παν. Μπρατσιώτη, τον Χρ. Ανδρούτσο, τον Κων. Μουρατίδη κ. ά. Δεν συμφωνούσε όμως, με το π. Ιω. Ρωμανίδη, η θεολογία του οποίου ήταν καθαρά Πατερική. 
Ήταν αντίθετος σε κάποιες θεολογικές θέσεις και του νυν Μητροπολίτη Ναυπάκτου Ιεροθέου Βλάχου, ο οποίος τότε ήταν ακόμα αρχιμανδρίτης και είχε ιδιαίτερες σχέσεις μαζί του. 
Το πόσο συντηρητικός υπήρξε στη θεολογία του ο π. Επιφάνιος φαίνεται και από κάτι που μου είπε κάποτε, με αφορμή τις παρ’ ηλικία χειροτονίες ωρισμένων κληρικών. Ας υποτεθεί, μου είπε, ότι ήταν κάποτε επίσκοπος και κατέβαινε απ’ τον ουρανό ο Απ. Παύλος, ζητώντας του να τον χειροτονήσει ιερέα. Θα του έβαζε μετάνοια. Στη συνέχεια θα τον ρωτούσε, πόσο χρονών είναι. Αν του έλεγε ότι είναι 29 ετών και έξη μηνών, θα τον συμβούλευε να ξαναπάει στον ουρανό και να επιστρέψει μετά από έξη μήνες, μέχρι να συμπληρώσει το όριο των 30 ετών της ηλικίας του, που ορίζουν οι Ιεροί Κανόνες. Τότε θα τον χειροτονούσε!.... 

δ. Σε μιά συνάντηση, που έγινε στο Χαλάνδρι, στο σπίτι του νυν Παλαιοημερολογίτη Μητροπολίτη Αμερικής Παύλου, ο οποίος τότε ήταν φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, προκλήθηκε σφοδρή σύγκρουση μεταξύ π. Ιω. Ρωμανίδη και π. Επιφανίου. Στη συνάντηση αυτή συζητήθηκε το θέμα του Παλαιού Ημερολογίου. Ο π. Επιφάνιος υποστήριζε, όπως πάντα, ότι οι Παλαιοημερολογίτες είναι σχισματικοί και εκτός Εκκλησίας! Αντίθετη γνώμη είχε ο π. Ιω. Ρωμανίδης. Την τεκμηρίωνε με αδιάσειστα πατερικά θεολογικά επιχειρήματα. Ο π. Ιω. Ρωμανίδης υποστήριξε, όπως πάντα, τους Παλαιοημερολογίτες. Πίστευε ότι είχαν κι’ έχουν δίκηο. Το «Ημερολογιακό» έλεγε είναι «Κανονικοδογματικό ζήτημα»! Δεν είχα την ευκαιρία να παρευρεθώ στη συζήτηση αυτή. Μου τη μετέφερε όμως, τόσο ο Μητροπολίτης Παύλος, όσο και ο ίδιος ο π. Ιω. Ρωμανίδης. 
Ο τελευταίος, «έξω φρενών» μου είπε την επομένη μέρα για τον π. Επιφάνιο: 
- Τι είναι αυτά που λέει αυτός ο άνθρωπος! Αυτός είναι ο Επιφάνιος, που μου επαινείς; 
Και μου εξιστόρησε όλη τη συζήτησή τους, εκφράζοντας την απόλυτη 
αντίθεσή του με τις θεολογικές απόψεις του. 

ε. Σημειωτέον, ότι ο π. Επιφάνιος είχε συγκρουσθεί για θεολογικά θέματα και με τον π. Θεόκλητο Διονυσιάτη, ο οποίος ήταν περισσότερο εμποτισμένος από την πατερική θεολογία, παρά από την ακαδημαϊκή, που ήταν ο μακαριστός γέροντας. 
Με αυτά τα δεδομένα, είναι ευεξήγητη η στάση του π. Επιφανίου απέναντι στους Παλαιοημερολογίτες, τους οποίους θεωρούσε σχισματικούς, ακόμα και αιρετικούς! Θεωρούσε την παύση της «κοινωνίας» με τους κακοδόξους επισκόπους, μόνο ως δικαίωμα των πιστών, και όχι ως υποχρέωσή τους. Δεν ήθελε να ακούσει για παύση «κοινωνίας» με όσους «κοινωνούν» με αιρετικούς! 
Φαίνεται ότι τον αντι- παλαιοημερολογιτισμό τον μετέδωσε σ’ αυτόν ο συμπατριώτης του π. Ιωήλ Γιαννακόπουλος, τον οποίο εκτιμούσε βαθύτατα. Ο π. Ιωήλ έγραψε ένα μικρό βιβλίο για το Παληό Ημερολόγιο. Σ’ αυτό εξέτασε το Παλαιό Ημερολόγιο κυρίως ως αστρονομικό ζήτημα! 
Ο π. Επιφάνιος κατέστη ο περισσότερο γνωστός αντι- παλαιοημερολογίτης. Σ’ αυτό τον βοήθησαν όχι μόνο οι πολλές γνώσεις του, αλλά και οι πολλές του ικανότητες, ώστε με λογικά επιχειρήματα να μπορεί να επιβάλει τη γνώμη του και εκεί ακόμα που τυχόν δεν είχε δίκηο. Από την άλλη μεριά η επίσημη εκπροσώπηση της Εκκλησίας του Παλαιού Ημερολογίου δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ μέχρι σήμερα να αντικρουστούν συστηματικά οι απόψεις αυτές του π. Επιφανίου. 

στ. Είναι χαρακτηριστική μιά επιστολή, που έστειλε ο π. Επιφάνιος σε κάποιο αγιορείτη μοναχό, ονόματι Νικόδημο, παληό πνευματικό του τέκνο. Ο μοναχός αυτός ζήτησε τη γνώμη του για το αν θα πρέπει να παύσει η συνοδεία του το μνημόσυνο του Αθηναγόρα. 
Ο π. Επιφάνιος στην απάντησή του αυτή δέχεται μεν την παύση του μνημοσύνου του Αθηναγόρα, αρνείται όμως την προσχώρηση στους «Ζηλωτές» (δηλ. τους Παλαιοημερολογίτες). Την επιστολή αυτή ξαναδημοσιεύει σε συνέχειες η εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος». ΄Εχει δε διαφημιστεί τόσο πολύ η επιστολή αυτή, ώστε έγινε το εντρύφημα κάθε Νεοημερολογίτη. 
Μεταγενέστερα όμως, όταν εξ αιτίας του π. Ιωάννη Ρωμανίδη γνώρισα κάπως την Πατερική Θεολογία, διαπίστωσα πόσο ανερμάτιστη είναι η επιστολή αυτή. Μπορώ να πω, ότι σχεδόν όλα τα στοιχεία και οι ισχυρισμοί της είναι ανιστόρητοι και αθεολόγητοι. Σκέφτηκα πολλές φορές να την αντικρούσω με τα νεώτερα δεδομένα. Δεν το απεφάσισα όμως για συναισθηματικούς, και άλλους λόγους. 
Πάντως οι απαράδεκτες από πλευράς Πατερικής Παραδόσεως αυτές απόψεις του π. Επιφανίου, επηρέασαν και επηρεάζουν αρνητικά μέχρι σήμερα πολύ κόσμο, θεολόγους, κληρικούς και μοναχούς, «γεροντάδες», όπως και τον π. Παΐσιο, όπως έλεγε ο ίδιος σε γνωστό μου μοναχό. 

ζ. Είναι χαρακτηριστικά δύο περιστατικά, που μου ανέφερε ο ίδιος ο π. Επιφάνιος: 

Το πρώτο αφορά τον τότε αρχιμανδρίτη και νυν πρώην Μητροπολίτη Φλωρίνης Αυγουστίνο Καντιώτη, ο οποίος είχε αποφασίσει κάποτε να γυρίσει με το Παληό Ημερολόγιο. ΄Οταν το έμαθε ο π. Επιφάνιος τον μετέπεισε με την διαλεκτική ικανότητα. 
Πρέπει να σημειωθεί ότι παληότερα ο π. Επιφάνιος με τον τότε αρχιμ. Αυγουστίνο Καντιώτη είχε πάει στην Κερατέα, όπου διέμενε ο παλαιοημερολογίτης επίσκοπος Βρεσθένης Ματθαίος Καρπαθάκης, για να τον συμφιλιώσει με τον ηγέτη της Εκκλησίας του Παλαιού Ημερολογίου Μητροπολίτη πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομο Καβουρίδη, για τη διένεξή τους του 1937, περί του αν οι Νεοημερολογίτες κατέστησαν από το 1924 σχισματικοί. ΄Οταν τον ρώτησα πως το έκανε αυτό, αφού θεωρεί τους Παλαιοημερολογίτες σχισματικούς και «εκτός Εκκλησίας», μου απάντησε ότι πήγε μόνο ως συνοδός του π. Αυγουστίνου. Περί τούτου γράφει σχετικά ο θεολόγος Σταύρος Καραμήτσος στο βιβλίο του « Η αγωνία στον κήπο της Γεσθημανή». 

η. Το δεύτερο περιστατικό αφορά τον μακαριστό π. Φιλόθεο Ζερβάκο, που είναι μιά σπουδαία μορφή του μοναχισμού. 
Ο π. Φιλόθεος Ζερβάκος πάντα συμπαθούσε το Παληό Ημερολόγιο. Ήδη, από το 1924 συμβούλευε τα μοναστήρια ν’ ακολουθούν το Παληό. Και υποσχόταν ότι και ο ίδιος θα το ακολουθούσε. Πράγματι, κάποτε προτού το αποφασίσει, ανέβηκε στην κορυφή ενός βουνού και εκεί κάθησε προσευχόμενος όλη τη νύκτα. Ζητούσε να τον φωτίσει ο Θεός, αν θα πρέπει να προσχωρήσει στην Εκκλησία του Παληού Ημερολογίου, ή όχι. Και πράγματι τη νύκτα εκείνη, όπως έγραψε ο ίδιος, άκουσε μέσα του μια φωνή, που του είπε: 
- Το Παληό είναι το ορθό! 
Τη φωνή αυτή θεώρησε φωνή του Θεού. Αμέσως γύρισε αυτός και το 
μοναστήρι του με το Παληό. Ο π. Επιφάνιος στενοχωρήθηκε πολύ με την απόφαση αυτή του π. Φιλόθεου Ζερβάκου. Φρόντισε, όσο μπορούσε μαζί με άλλους και τον μετέστρεψαν πάλι στο Νέο! 
Και τη «φωνή του Θεού», που άκουσε ο μακαριστός γέροντας, κανένας δεν την αναφέρει σήμερα. Αν η φωνή αυτή του έλεγε, να πάει με το Νέο Ημερολόγιο, δεν θα υπήρχε αντι –παλαιοημερολογίτης, που να μην την έχει κάνει φλάμπουρο και ... ταμπούρλο! 

θ. Ο π. Επιφάνιος για τη στάση του αυτή απέναντι στους Παλαιοημερολογίτες επικαλούνταν ως επιχείρημα το ότι δημιούργησαν σχίσμα στην Εκκλησία, το οποίο δεν ξεπλένει, όπως τόνιζε, ούτε αίμα μαρτυρίου, κατά τον άγιο Ιωάννη Χρυσόστομο. 

Όταν σε κάποια συζήτησή μας έκρουσα τον κώδωνα του κινδύνου της Ορθοδοξίας από τους Λατινόφρονες Πατριάρχες, μου είπε: 
- Αχ, να μην υπήρχαν αυτοί οι Παλαιοημερολογίτες και θα έβλεπες, τι θα έκανα! 
Έκπληκτος, του απάντησα: 
- Πάτερ μου, υπόθεσε, πως δεν υπάρχουν οι Παλαιοημερολογίτες. Γιατί δεν κάνεις αυτό που προστάζουν οι Κανόνες κι’ οι Πατέρες; Και όχι μόνο αυτό, αλλά πολεμάς όσους έκαμαν αυτό, που λένε οι Πατέρες; 
Μετά από αυτά, δεν δόθηκε άλλη συνέχεια στη συζήτησή μας. 

ι. Μιά άλλη δε φορά, ο «Ορθόδοξος Τύπος» είχε δημοσιεύσει ένα άρθρο με φοβερά στοιχεία για τη διάβρωση της Ορθοδοξίας από τον Οικουμενισμό. Ο π. Επιφάνιος έτυχε να λάβει γνώση του φύλλου της εφημερίδας αυτής μιά μέρα προ της κυκλοφορίας της. Ανησύχησε πολύ από το δημοσίευμα αυτό. Φοβήθηκε, μήπως το εκμεταλλευτούν οι Παλαιοημερολογίτες. Έπεισε τους υπευθύνους της εφημερίδας αυτής να πολτοποιήσουν το τεύχος αυτό και ανέλαβε τα έξοδα για την εκτύπωση νέου, χωρίς το επίμαχο δημοσίευμα! 

ια. Από την άλλη μεριά, ο π. Επιφάνιος εκμεταλλεύονταν ορισμένες άστοχες ενέργειες Παλαιοημερολογιτών για να πλήξει την Εκκλησία τους. Είχαν όμως και κάποια δικαιολογία οι άνθρωποι αυτοί, γιατί βρίσκονταν σε διωγμό από τους επισκόπους της κρατικής Εκκλησίας. Ακόμα, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι οι Παλαιοημερολογίτες, πολλές φορές, δεν είχαν και την καλύτερη εκπροσώπηση. Αυτό έδωσε πολλές φορές ευκαιρίες στον π. Επιφάνιο για οξεία κριτική σε βάρος τους. Εγώ, όμως αν και δεν ήμουνα την εποχή εκείνη Παλαιοημερολογίτης, τους βοηθούσα, όσο μπορούσα. Αυτό ενοχλούσε τον π. Επιφάνιο. Γι’ αυτό σε μια συζήτηση μου είπε: 
- Θα πας στη κόλαση, γιατί γίνεσαι αιτία, η μισή Ελλάδα να είναι με το 
Παληό! 
Του απάντησα: 
- Ευτυχώς, πάτερ μου, γιατί η άλλη μισή Ελλάδα, εξ αιτίας σου, είναι με 
τον...πάπα! 

ιβ. Πατά ταύτα, παρά τις διαφωνίες μας, τον αγαπούσα και με αγαπούσε 
ιδιαίτερα. Δεν υπήρχε μέρα, που να μην επικοινωνήσουμε τουλάχιστο τηλεφωνικά, και μάλιστα όχι μιά φορά, άλλα και δυό και τρεις φορές. 
Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση με τον π. Επιφάνιο ήταν ότι πολλές φορές, μολονότι ήταν όντως σοφός άνθρωπος, ζητούσε τη γνώμη μου, και ενίοτε, άλλαζε τη δική του. Νομίζω ότι τον αδίκησαν οι περιστάσεις της εποχής του, μέσα στις οποίες έζησε. ΄Ηταν κι’ αυτός «τέκνο της εποχής» του. 
Είμαι βέβαιος, πως αν ζούσε σήμερα ο π. Επιφάνιος, θα άλλαζε στάση σε πολλά πράγματα. Ήταν τίμιος άνθρωπος. Αν ζούσε τώρα, θα λάμβανε υπόψη του τα σημερινά δεδομένα της προδοσίας της Ορθοδοξίας από τους ανάξιους ποιμένες της. Πιστεύω πως θα συμφωνούσαμε στις αντιδράσεις μας, απέναντι σ’ αυτή την κατάσταση. 
Τότε, πίστευε, ότι όλοι οι επίσκοποι της Εκκλησίας της Ελλάδος, ίσως πλην ενός, του τότε Μητροπολίτη Περιστερίου Αλέξανδρου, ήταν αντιπαπικοί και αντιαθηναγορικοί! 
Σήμερα όμως, που θα έβλεπε πως με τη γραμμή, που αυτός χάραξε και υιοθέτησαν οι Νεοημερολογίτες επίσκοποι, πνευματικοί, γεροντάδες, μοναχοί, θεολόγοι και λαϊκοί, όλοι οι επίσκοποι της Εκκλησίας της Ελλάδος, πλην ενός ίσως, είναι φιλοπαπικοί και φιλοπατριαρχικοί, αλλά και Λατινόφρονες, θα αντιμετώπιζε διαφορετικά αυτά τα θέματα.. Όταν θα διαπίστωνε ότι ήδη έγινε η Ένωση των Εκκλησιών, θα είχε αλλάξει γνώμη και τακτική! 
Είμαι μάλλον βέβαιος, πως θα είμασταν σήμερα σ’ ένα κοινό μέτωπο! Κρίμα, που δεν ζει σήμερα αυτός άνθρωπος! Κρίμα!

http://orthodox-voice.blogspot.com/2016/03/blog-post_29.html