Η καταδικη του Νεου Ημερολογιου απο την Πανορθοδοξη Συνοδο του 1583

Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ 1583

.....Ὅποιος δέν ἀκολουθεῖ τά ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, καθώς αἱ ἑπτά Ἅγιαι Οἰκουμενικαι Σύνοδοι ἐθεσπισαν καί τό ῞Αγιον Πάσχα καί τό Μηνολόγιον καλῶς ἐνομοθέτησαν νά ἀκολουθῶμεν καί θέλει νά ἀκολουθῆ τό νεοεφεύρετον Πασχάλιον καί Μηνολόγιον τῶν ἀθέων ἀστρονόμων τοῦ Πάπα, καί ἐναντιώνεται εἰς αὐτά ὅλα, καί θέλει νά ἀνατρέψῃ καί νά χαλάσῃ τά πατροπαράδοτα δόγματα καί ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, ἄς ἔχει τό ἀνάθεμα καί ἔξω τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καί τῆς τῶν πιστῶν ὁμηγύρεως ἄς εἶναι.....

῎Ετους ἀπό Θεανθρώπου αφπγ (1583) Ἰνδικτιῶνος ΙΒ΄ Νοεμβρίου Κ΄.

Ὁ Κωνσταντινουπόλεως ΙΕΡΕΜΙΑΣ
Ὁ Ἱεροσολύμων ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ
Ὁ Ἀλεξανδρείας ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ
Καί οἱ λοιποί Ἀρχιερεῖς τῆς Συνόδου παρόντες».

Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2014

Την δημιουργία ενός "ΟΗΕ των θρησκειών" ζήτησε από τον Πάπα Φραγκίσκο ο Σίμον Πέρες


Την περασμένη Πέμπτη, ο Πάπας Φραγκίσκος και ο πρώην Πρόεδρος του Ισραήλ Σιμόν Πέρες συναντήθηκαν σε μια εκτεταμένη διάρκειας 45 λεπτών ιδιωτική συνομιλία. Το επίκεντρο αυτής της συζήτησης ήταν η πρόταση του Πέρες για τη δημιουργία των «Ηνωμένων Εθνών των Θρησκειών» (“United Nations ofReligions”). Ήταν η τρίτη συνάντηση μεταξύ των δύο ανδρών σε λίγο περισσότερο από τέσσερις μήνες. Ο Πάπας έδειξε "ενδιαφέρον και προσοχή" καθώς ο Πέρες εξηγούσε την πρότασή του. Σύμφωνα με τον 91χρονο πρώην πρόεδρο του Ισραήλ, η οργάνωση "Ηνωμένων Θρησκειών" θα μπορούσε να συμβάλει στο να σταματήσουν οι πόλεμοι που εξαπολύουν οι φανατικοί θρησκευόμενοι.

Ο Φραγκίσκος δεν δεσμεύτηκε σε τίποτα, αλλά εάν έχει τελικά αποφασίσει να προωθήσει ενεργά κάτι τέτοιο, θα μπορούσαμε να δούμε σύντομα έναν ενιαίο παγκόσμιο οργανισμό που θα ισχυρίζεται ότι εκπροσωπεί όλες τις θρησκείες του κόσμου.


Είναι πολύ ασυνήθιστο για έναν Πάπα να συναντιέται με οποιονδήποτε παγκόσμιο ηγέτη τρεις φορές μέσα σε μόλις τέσσερις μήνες. Αλλά ήταν αυτή η τελευταία συνάντηση μεταξύ Πάπα Φραγκίσκου και Σιμόν Πέρες, που ήταν μακράν η πιο αξιοσημείωτη. Αναφέρει σχετικά το Fox News:
Ο πρώην Πρόεδρος του Ισραήλ Σιμόν Πέρες πρότεινε μια νέα παγκόσμια πρωτοβουλία για την ειρήνη στον Πάπα Φραγκίσκοs: Έναν «ΟΗΕ των θρησκειών», δεδομένου ότι οι περισσότεροι πόλεμοι σήμερα έχουν θρησκευτικό, όχι εθνικιστικό, υπόβαθρο»(προσέξτε, ρίχνουν το φταίξιμο στις θρησκείες, δεν λένε λέξη για Ισλάμ, λες και υπάρχουν χριστιανοί ή βουδιστές τζιχαντιστές).
Γιατί ο Πέρες θέλει έναν «ΟΗΕ των Θρησκειών»;
Σύμφωνα με την Jerusalem Post, επειδή πιστεύει ότι ένας τέτοιος οργανισμός θα έχει μια καλύτερη ευκαιρία για να αποφύγουμε τον πόλεμο και τη βία στον κόσμο ...
Σε μια συνέντευξη στο καθολικό περιοδικό ‘Famiglia Cristiana’, ο Πέρες κάλεσε τον Φραγκίσκο να αξιοποιήσει το σεβασμό του για να δημιουργήσει μια διαθρησκευτική οργάνωση για τον περιορισμό της θρησκευτικής βίας.
«Αυτό που χρειαζόμαστε είναι μια οργάνωση Ηνωμένων Θρησκειών ... ως τον καλύτερο τρόπο για την καταπολέμηση των τρομοκρατών που σκοτώνουν στο όνομα της πίστης», είπε ο Πέρες. «Αυτό που χρειαζόμαστε είναι μια αδιαμφισβήτητη ηθική αρχή που θα λέει φωναχτά, «Όχι, ο Θεός δεν το θέλει αυτό και δεν το επιτρέπει».
Η αλήθεια είναι ότι ένας τέτοιος οργανισμός θα ταιριάζει πολύ καλά με αυτό που ο Πάπας έχει προσπαθήσει να κάνει κατά τη διάρκεια της θητείας του. Έχει κάνει ακριβώς το παν για να "χτίσει γέφυρες" με τις άλλες θρησκείες.
Για παράδειγμα, στις αρχές του τρέχοντος έτους ο Πάπας έδωσε άδεια για "Ισλαμικές προσευχές και αναγνώσεις από το Κοράνι" στο Βατικανό για την πρώτη φορά ...
Για πρώτη φορά στην ιστορία, Ισλαμικές προσευχές και αναγνώσεις από το Κοράνι ακούστηκαν στο Βατικανό, ως μια κίνηση από τον Πάπα για να εγκαινιάσει την ειρήνη μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων (τελικά έγινε ακριβώς το αντίθετο!)
Ο Πάπας επίσης, έχει αδυσώπητα πλησιάσει προτεσταντικές οργανώσεις.


Μια συνάντηση με γνωστούς Αμερικάνους ευαγγελικούς, «χαρισματικούς» και τηλευαγγελιστές είχαμε νωρίτερα αυτό το καλοκαίρι (διάβασε εδώ).
Επιπλέον, νωρίτερα αυτό το έτος ο Πάπας συναντήθηκε στο Βατικανό, με ένα ακόμη διάσημο τηλευαγγελιστή, τον Τζόελ Όστιν ...


Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο Όστιν, ο οποίος είναι πάστορας σε μια από τις μεγαλύτερες εκκλησίες στις ΗΠΑ, ήταν μέλος μιας αντιπροσωπείας που διοργανώθηκε από το Διεθνές Ίδρυμα, σε μια προσπάθεια να ενθαρρυνθούν οι διαθρησκευτικές σχέσεις και ο οικουμενισμός. Στην αντιπροσωπεία ήταν και ένας Μορμόνος.
«Ένιωσα μεγάλη τιμή και πολύ ταπεινωμένος», δήλωσε ο Όστιν. «Ήταν εκπληκτικό. Και ακόμα αν πούμε για το Βατικανό-υπάρχει τόσο πολλή ιστορία εκεί. Αισθάνεσαι βαθύ σεβασμό και ευλάβεια για τον Θεό».


Και αυτό δεν είναι κάτι που ξεκίνησε πρόσφατα. Ο Φραγκίσκος παρουσιάζεται ιδιαίτερα «ανοικτός» και «ταπεινός» και προωθεί μια οικουμενιστική ατζέντα πολύ σκληρή από τις πρώτες κιόλας στιγμές του παπισμού του.
Αλλά υπάρχει ένα είδος χριστιανισμού για το οποίο ο Πάπας δεν έχει τίποτα θετικό να πει.
Αυτός είναι ο «φονταμενταλιστικός» Χριστιανισμός ...
Μετά την πρώτη επίσκεψή του στη Μέση Ανατολή ως Πάπας τον περασμένο μήνα, ο Φραγκίσκος επέκρινε τον φονταμενταλισμό στο Χριστιανισμό, το Ισλάμ και τον Ιουδαϊσμό ως μορφή βίας.
«Μια ομάδα φονταμενταλιστών, ακόμη και αν δεν σκοτώνει κανέναν, ακόμη και αν δεν χτυπά κανέναν, είναι βίαιη. Η ψυχική δομή του φονταμενταλισμού είναι η βία στο όνομα του Θεού».
Αλλά τι ακριβώς είναι "φονταμενταλισμός";
Ο ορισμός που δίνει η Google, όταν κάνετε μια αναζήτηση, είναι «Μια μορφή θρησκείας, ειδικά στο Ισλάμ και στο Χριστιανισμό των Προτεσταντών, που πιστεύει σε μια αυστηρή, κατά γράμμαερμηνεία των Ιερών Γραφών».
Άρα….
ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

1 σχόλιο:

  1. 'ΟΗΕ των Θρησκειων'
    Και επιασθη το θηριον και μετα τουτου ο ψευδοπροφητης, οστις εκαμε τα σημεια ενωπιον αυτου, με τα οποια επλανησε τους λαμβανοντας το χαραγμα του θηριου και τους προσκηνουντας την εικονα αυτου, ζωντες ερριφθησαν εις την λιμνην του πυρος....Αποκ.ΙΘ'20.

Συνάντηση θρησκειών στην Αμβέρσα


 
Αμβέρσα –Βέλγιο 7-9 Σεπτεβρίου 2014. Οικουμενιστική συνάντηση διοργάνωσε από τις 7-9 Σεπτεβρίου η Ρωμαιοκαθολική Κοινότητα του Αγίου Αιγιδίου στην οποία έλαβαν μέρος εκπρόσωποι θρησκειών από όλο τον κόσμο. Το θέμα της συναντήσεως ήταν, «Η ειρήνη αποτελεί το μέλλον».

Στη συνάντηση  έλαβε μέρος ο Μητροπολίτης Βελγίου Αθηναγόρας (Οικουμενικό Πατριαρχείο) και η Εκκλησία  της Κύπρου εκπροσωπήθηκε από τον Μητροπολίτη Κωνσταντίας Βασίλειο και τον Διευθυντή του ΚΕΤ κ. Γιαννο Χαριλάου.
Η Κοινότητα του Αγίου Αιγιδίου ιδρύθηκε το 1968 αμέσως μετά τη Β΄Σύνοδο του Βατικανού και έχει στόχους την προώθηση του Οικουμενισμού και τους θρησκευτικούς διαλόγους.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Στην τελική πανηγυρική τελετή διαβάστηκε η ακόλουθη Έκκληση για την Ειρήνη.
Άνδρες και γυναίκες διαφορετικών θρησκειών, έχουμε συγκεντρωθεί στην Αμβέρσα του Βελγίου μετά από  πρόσκληση της Κοινότητας του Saint Egidio, στην καρδιά της Ευρώπης, μια περιοχή που υπέστη τη φρίκη του μεγάλου πολέμου που επηρέασε την Ευρώπη και τον κόσμο πριν από έναν αιώνα. Αποτίουμε φόρο τιμής στη μνήμη όσων έχασαν τη ζωή τους και εκ νέου διακηρύσσουμε: ποτέ πάλι πόλεμος! 
Αλλά σήμερα ο πόλεμος επανήλθε στην Ευρώπη, και σε άλλες χώρες και καταστρέφει τις εμπειρίες της συνύπαρξης που διήρκεσαν χιλιάδες χρόνια, προκαλώντας τον πόνο σε πάρα πολλούς ανθρώπους. 
Έχουμε ακούσει τις προσευχές των εκατομμυρίων προσφύγων και φυγάδων, των ανθρώπων που ικετεύουν για να μη πεθάνουν από την πείνα και τη δίψα, από ασθένειες που μπορεί να αντιμετωπιστούν σε άλλα μέρη του κόσμου· έχουμε ακούσει τις παρακλήσεις αξιοπρέπειας που προέρχονται από τους φτωχούς, τις εκκλήσεις για δικαιοσύνη για ολόκληρους λαούς και ολόκληρων περιφερειών του κόσμου.
Στον κόσμο δόθηκαν μεγάλες ευκαιρίες και χρόνος για την οικοδόμηση της ειρήνης, για τη γεφύρωση των χασμάτων, για την πρόληψη συγκρούσεων, προτού να γίνουν πάρα πολύ σοβαρά. Ο κόσμος έχει χάσει μεγάλες ευκαιρίες, αλλά τώρα ήλθε η ώρα των αποφάσεων για να μη μας καταβάλει η απελπισία.
 Ο πόλεμος και η βία σε πολλά μέρη του κόσμου που επιδιώκουν να ανασυστήσουν σύνορα, να δημιουργήσουν νέες κοινότητες, και να αλλοιώσουν τον τρόπο που οι λαοί λαμβάνουν πρόνοια ο ένας για τον άλλο. Την ίδια στιγμή που έχει μετατραπεί σε παγκόσμια κοινότητα, ο κόσμος κινδυνεύει να χάσει την αίσθηση του κοινού πεπρωμένου.
Υπάρχουν βαθιές καταστροφές που κάνουν τα πάντα πιο δύσκολα. Η διαίρεση και η απελπισία επηρεάζουν τους λαούς και τους θεσμούς, αποδυναμώνοντας τους, όπως: θρησκευτικές κοινότητες, πολιτικές και διεθνείς δομές και οργανώσεις. 
Οι θρησκείες καλούνται να διερωτηθούν: ήταν σε θέση να εμπνεύσουν την αναζήτηση ενός κοινού σκοπού ή είχαν παγιδευτεί σε μια λογική της σύγκρουσης; Υπάρχει πολλά που οι θρησκείες μπορούν να κάνουν: μπορούν να εμπνεύσουν και να αναζωογονήσουν την αναζήτηση της ειρήνης ως η κοινής αξίας όλων των λαών. 
Σήμερα μπορούμε να αναλάβουμε την ευθύνη για την ειρήνη, σε μια εποχή που λίγοι άνθρωποι διακτέχονται από το ιδεώδες της ειρήνης. 
Οι θρησκείες του κόσμου επιβεβαιώνουν, με ισχυρότερο τρόπο από πριν, ότι κανένας πόλεμος δεν είναι ποτέ ιερός, ότι η εξάλειψη του άλλου στο όνομα του Θεού είναι πάντα βλασφημία. Η εξάλειψη του άλλου εν ονόματι του Θεού είναι μόνο τρόμος και τρομοκρατία. Τοποθετεί τους ανθρώπους έξω από την αυθεντική θρησκεία, τυφλωμένους από το μίσος, και καταστρέφουν τη θρησκεία που ισχυρίζονται ότι υπερασπίζουν. 
Σε δύσκολους καιρούς, δεσμευόμαστε να υπερασπιστούμε τις ζωές των αδελφών μας των διαφρόρων θρησκειών που είναι διαφορετικές από τις δικές μας και βρίσκονται σε κίνδυνο.
 Ας εργαστούμε όλοι μαζί για το μέλλον του κόσμου, γνωρίζοντας ότι ο πόλεμος είναι μια μεγάλη ανοησία και η ειρήνη είναι κάτι πάρα πολύ σοβαρό για να καταστήσουμε  υπόθεση των λίγων. Ο διάλογος είναι η θεραπεία των συγκρούσεων· θεραπεύει τις πληγές και κτίζει το μέλλον. 
Ο πόλεμος υπερνικιέται μόνο από την ειρήνη. Όταν το μονοπάτι της ειρήνης δεν αποτελεί όραμα, μένουν μόνο χαλάσματα και μίσος. Χρειάζεται θράσος για να σκεφτούμε την ειρήνη, επειδή το μέλλον είτε είναι ειρήνη είτε δεν υπάρχει μέλλον για νικητές και ηττημένους. 
Στις νεότερες γενιές λέμε: Μην ξεγελιέστε από το θλιβερό ρεαλισμό που λέει ότι ο διαλόγος και η προσευχή είναι άχρηστα. Ο κόσμος ασφυκτιά χωρίς προσευχή και χωρίς διάλογο. 
Η βία μπορεί να σταματήσει. Όποιος χρησιμοποιεί βία  απαξιώνει τον ίδιο τον εαυτό του. Όλα χάνονται με τον πόλεμο. 
Είθε ο Θεός να χορηγήσει μέλλον στον κόσμο. Και αυτό το μέλλον είναι η ειρήνη.
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΠΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟ ΝΑΟ ΤΗΣ ΑΜΒΕΡΣΑΣ
 


http://aktines.blogspot.gr/2014/09/blog-post_18.html#more

Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου 2014

ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΟΜΠΑΜΑ : « Ο ΑΣΣΑΝΤ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΕ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ » (ΜΑΛΛΟΝ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΕΙ)


φωτογραφία από την συνάντηση

 
 
 
 
 
 
 
 
 
  
 
 
 
 
φωτογραφία από την συνάντηση στον Λευκό Οίκο δηλωτική του κομβικού σημείου για το συριακό
 
Πορφύρης Δ Σταφυλά Π

 Ως και ο oρκισμένος αντίπαλος του Βashar al Assad o Obama παραδέχθηκε το ανομολόγητο ότι ο Σύριος πρόεδρος προστάτευσε και υπερασπίστηκε τους χριστιανούς. Ο Ομπάμα στη συνάντηση που είχε με την αντιπροσωπεία χριστιανών πατριαρχών της Μ Ανατολής ομολόγησε το πανθομολογούμενο.
Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στον Λευκό Οίκο παρουσία και της υπουργού Suzanne Rice και είχε διάρκεια 35΄ .Οι πατριάρχες και οι εκπρόσωποι όσων δεν παραβρέθηκαν παρουσίασαν ντοκουμενταρισμένο υλικό σχετικά με την κατάσταση που βιώνουν οι χριστιανοί στην περιοχή.Αναφέρθηκαν στην απειλή που υφίσταται το χριστιανικό στοιχείο από τον επεκτατισμό του Ισλαμικού Κράτους σε Συρία Ιράκ και Λίβανο. Το αποκορύφωμα της συνάντησης ήταν όταν ο Ομπάμα ομολόγησε ενώπιον των εκκλησιαστικών αρχών την αδίρρητη αλήθεια: «Γνωρίζουμε ότι ο πρόεδρος Bachar al-Assad προστάτευσε τοτς χριστιανούς στη Συρία.” Οι πατριάρχες δεν πίστευαν στα αυτιά τους. Μάλιστα ένας από αυτούς με όλο το θάρρος της γνώμης του και την απαιτούμενη παρρησία επεδίωξε να βάλει στην θέση του τον αμερικανό ηγέτη: «Λοιπόν εσείς οφείλετε να σταματήσετε να μιλάτε για μετριοπαθή συριακή αντιπολίτευση. “
 
10649499_732061796841799_7154194694394482119_n

Στη συνέχεια ο Ομπάμα χρησιμοποίησε τον όρο « συριακή κυβέρνηση » αντί του σύνηθες « καθεστώτος » για να αναφερθεί στην συριακή κυβέρνηση .Ο Μπαράκ που στα αραβικά σημαίνει ο ευλόγημενος δήλωσε στους παρισταμένους ότι θα πραγματοποιηθούν οι προβλεπόμενες αμερικανικές αεροπορικές επιδρομές στη Συρία και τους διαβεβαίωσε ότι αυτές θα βοηθήσουν την πολιτική διαδικασία στη χώρα.
Tην ίδια στιγμή Ρωσία και Κίνα δια των αντίστοιχων εκπροσώπων τους των Υπ. Εξ διαμηνύουν ότι η κυριαρχία,η ανεξαρτησία και η εδαφική ακεραιότητα της Συρίας σε αυτήν την περίπτωση πρέπει να είναι σεβαστές ενώ ο Υπ. Εξ της Συριάς επαναδιαβεβαίωσε στο ίδιο μήκος κύματος με τον Alexandre Loukachevitch ότι μια τέτοια επισχείρηση που δεν θα συντονιστεί και από τη συριακή κυβέρνηση και εκτός πλαισίου ΟΗΕ θα εκληφθεί ως επιθετική ενέργεια. (Figaro,sana)
 
10011204_732061970175115_606854091745708067_n

Ο Ομπάμα στη συνάντηση με τους θρησκευτικούς ηγέτες τόνισε ότι τα όπλα που διοχέτευσε η Αμερική στον στρατό του Λιβάνου είναι η καλύτερη απάντηση στο Ισλαμικό Κράτος που επιχειρεί στο Λίβανο.
Όπως μεταφέρει το sana o συρορθόδοξος πατριάρχης ζήτησε από τον Ομπάμα να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για την απελευθέρωση των 2 επισκόπων Χαλεπίου.
Παρόντες στην συνάντηση ήταν ο μαρονίτης πατριάρχης Béchara Boutros Raï,ο μελκίτης ελληνοκαθολικός πατριάρχης Grégoire III Laham,ο συρορθόδοξος Ignatius Ephrem II,ο συροκαθολικός Ignace Youssef III ο πατριάρχης Yonan,ο καθολικός της Αγίας Έδρας της Κιλικίας Aram Ier Keshishian, ο εκπρόσωπος του ελληνορθόδοξου πατριάρχη Αντιοχείας και πάσης ανατολής Ιωάννη του 10ου μητροπολίτης Ιωσήφ Al-Zehlaoui ,ο μητροπολίτης Angaelos της κοπτικής ορθόδοξης εκκλησίας της Αλεξάνδρειας και ο επίσκοπος της επαρχίας των Χαλδαίων του Αγίου Αποστόλου Θωμά Ibrahim Ibrahim. (Al-Akhbar ,Al manar κ.α)
dimpenews.com
Από Λίθος Φωτός

Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2014

Αμερικανοεβραϊκή Επιτροπή: «Σημαντικό βήμα» η ψήφιση του αντιρατσιστικού

Αμερικανοεβραϊκή Επιτροπή: «Σημαντικό βήμα» η ψήφιση του αντιρατσιστικού

Ο εκτελεστικός διευθυντής της AJC, Ντέιβιντ Χάρις, δήλωσε ότι «το έθνος αντιμετωπίζει εξτρεμιστές που προωθούν το μίσος και αναλήθειες, που μπορεί να συνοδεύονται από τον εκφοβισμό και την απειλή βίας»
Η Αμερικανοεβραϊκή Επιτροπή (AJC) χαιρετίζει την έγκριση του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου από τη Βουλή των Ελλήνων, με σημερινή ανακοίνωσή της, ενώ καλωσορίζει την υιοθέτηση από το ελληνικό κοινοβούλιο του νέου νόμου για την καταπολέμηση του ρατσισμού και την επιβολή τιμωρίας για την άρνηση του Ολοκαυτώματος.

Ο εκτελεστικός διευθυντής της AJC, Ντέιβιντ Χάρις, δήλωσε ότι «η νομοθεσία αυτή είναι ένα σημαντικό βήμα για την ενίσχυση της ελληνικής κοινωνίας», προσθέτοντας ότι «το έθνος αντιμετωπίζει εξτρεμιστές που προωθούν το μίσος και αναλήθειες, που μπορεί να συνοδεύονται από τον εκφοβισμό και την απειλή βίας».
Ο κ. Χάρις τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι το νομοσχέδιο ήταν μια πρωτοβουλία του πρωθυπουργού, Αντ. Σαμαρά, βελτιώνοντας ένα νόμο του 1979 και ότι το νομοσχέδιο βρισκόταν υπό συζήτηση για περισσότερο από ένα χρόνο, παραθέτοντας παράλληλα λεπτομέρειες για τις ποινές και τα πρόστιμα όσον αφορά την «υποκίνηση πράξεων διακρίσεων, μίσους ή βίας».
Επιπλεόν, στην ανακοίνωση επισημαίνεται ότι ο πρωθυπουργός, Αντ. Σαμαράς, απευθυνόμενος στα μέλη της AJC στη Νέα Υόρκη, πριν από ένα χρόνο, «μίλησε με πάθος» για την ανάγκη αξιοποίησης προηγμένων νομικών εργαλείων, με σκοπό την καταπολέμηση της μάστιγας του ρατσισμού στη χώρα του.
protothema.gr

Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2014

Ο καλύτερος φίλος του Ηρώδη!

 
29 Αυγούστου: μνήμη της αποτομής της κεφαλής του αγ. Ιωάννη του Προδρόμου 


Έχουμε συνηθίσει να φανταζόμαστε τον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο σαν ένα οργισμένο, φωνακλά προφήτη, μόνιμα δυσαρεστημένο και κατσούφη, που φωνάζει με σκληρότητα στους ανθρώπους να μετανοήσουν για τις αμαρτίες τους για να μην τους θερίσει η οργή του Θεού και να μην καούν στην κόλαση. Μπορεί να ήταν και έτσι… Βέβαια η «οργή του Θεού» είναι μια εικόνα που συμβολίζει την εχθρότητα του ανθρώπου απέναντι στο Θεό και η κόλαση είναι η θέα του θείου φωτός ως φωτιάς λόγω του ανθρώπινου εγωισμού.
Όμως η αλήθεια είναι πως ο άγιος Ιωάννης, όπως και όλοι οι προφήτες και οι άγιοι όλων των εποχών, εμπνευσμένοι από τη θεία χάρη, είχαν μεγάλη αγάπη για τους ανθρώπους και ακριβώς αυτή η αγάπη (κι όχι κάποιο σκληρό «αίσθημα δικαιοσύνης» ή κάποια δήθεν «προσβολή του Θεού» και τέτοια άσχετα) είναι που τους κάνει να ζητούν απ’ τους ανθρώπους να μετανοήσουν. Η μετάνοια είναι που θα βοηθήσει τους ανθρώπους να σωθούν και η σωτηρία των ανθρώπων είναι η αληθινή έγνοια των προφητών και των αγίων, δηλ. η αληθινή έγνοια του Θεού που τους εμπνέει.
Στην περίπτωση του Ηρώδη, καταλαβαίνουμε πως ο άγ. Ιωάννης δεν ήταν καθόλου εχθρός του, αλλά, αντίθετα, ήταν ο καλύτερος φίλος του – ή μάλλον ο μοναδικός του φίλος, αφού ο Ηρώδης, που ήταν πολύ κακός, μάλλον δε θα ’χε άλλους αληθινούς φίλους…
Είναι γνωστό σε όλους πως ο Πρόδρομος έκανε αυστηρή κριτική στον Ηρώδη, επειδή είχε κλέψει τη γυναίκα του αδερφού του, την Ηρωδιάδα, και την είχε κάνει επίσημη ερωμένη ή ίσως σύζυγό του. Ο Ηρώδης τον έβαλε φυλακή και με τη γνωστή ραδιουργία της Ηρωδιάδας, στο χορό της κόρης της, της Σαλώμης (που γοήτευσε σεξουαλικά, προφανώς, τον Ηρώδη και όλους τους «υψηλούς» καλεσμένους στα γενέθλιά του), η κεφαλή του αγ. Ιωάννη τοποθετήθηκε σ’ ένα πιάτο και προσφέρθηκε στην έφηβη Σαλώμη, η οποία την πρόσφερε στην πανούργα μητέρα της (ο Θεός να τους συγχωρέσει όλους και όλες).


Να πούμε εδώ πως αυτός ο Ηρώδης ήταν ο Ηρώδης ο 2ος,(Ηρώδης Αντύπας), γιος του παλιού Ηρώδη που είχε κάνει τη σφαγή των νηπίων, δηλ. του Ηρώδη του Τετράρχη, του λεγόμενου «Μεγάλου» (και καλά) Ηρώδη.
Γιατί όμως ο άγιος έκανε κριτική στον Ηρώδη; Για να του κάνει πολιτική ζημιά; Για να δώσει αφορμή σε επαναστάτες να τον πολεμήσουν; Για κοινωνικούς και πολιτικούς λόγους, τέλος πάντων; Δεν έχουμε λόγους να πιστεύουμε πως ο άγιος είχε τέτοια κίνητρα. Ξέροντας την παράδοση των αγίων, καταλαβαίνουμε κάτι άλλο: ο άγιος Ιωάννης έκανε κριτική στον Ηρώδη για να τον σώσει! Και, μαζί μ’ αυτόν, να σώσει και την Ηρωδιάδα, τη γυναίκα που τελικά τον σκότωσε. Πώς να τον σώσει; Βοηθώντας τον, με την κριτική του, να σταματήσει την αμαρτία διαρκείας που διέπραττε, τη μοιχεία.
Άρα ο Ιωάννης ήταν ο καλύτερος, ή ο μόνος, φίλος του βασιλικού ζεύγους, γιατί ήταν ο μόνος που τολμούσε –με τόσο θετικά γι’ αυτούς κίνητρα– να τους πει ξεκάθαρα πως είναι αμαρτωλοί και να τους καλέσει στη σωτήρια μετάνοια.
Αλλά το ότι ο άγιος αγαπούσε τον Ηρώδη φαίνεται κι από κάτι άλλο. Στο κατά Μάρκον ευαγγέλιο, κεφ. 6, στίχοι 19-20, γράφει για το διάστημα που ο άγιος ήταν στη φυλακή: «η δε Ηρωδιάς ενείχεν αυτω και ήθελεν αυτόν αποκτείναι, και ουκ ηδύνατο· ο γαρ Ηρώδης εφοβείτο τον Ιωάννην, ειδώς αυτόν άνδρα δίκαιον και άγιον, και συνετήρει αυτόν, και ακούσας αυτού πολλά εποίει και ηδέως αυτού ήκουε».
Δηλαδή: «η Ηρωδιάδα κατηγορούσε τον Ιωάννη και ήθελε να τον σκοτώσει, αλλά δε μπορούσε, γιατί ο Ηρώδης σεβόταν τον Ιωάννη, ξέροντας πως είναι άνθρωπος δίκαιος και άγιος, και τον κρατούσε ζωντανό, και έκανε πολλά ακούγοντας τις συμβουλές του και τον άκουγε με ευχαρίστηση» (να μια ακόμη περίπτωση που η λέξη «φοβάμαι» θα πει «σέβομαι», όπως στο γνωστό «η δε γυνή ίνα φοβείται τον άνδρα»).
Το ότι ο Ιωάννης δεχόταν να συζητάει με τον Ηρώδη μέσα στη φυλακή και μάλιστα τον συμβούλευε σε μερικά πράγματα -προφανώς για να είναι σωστός και δίκαιος- φανερώνει πως ο άγιος δεν του κρατούσε κακία, δεν τον μισούσε, αλλά, αντίθετα, τον αγαπούσε!
Η στάση αυτή δίνει ένα πολύ σημαντικό παράδειγμα του πώς ένας άγιος γίνεται επαναστάτης απέναντι στη διεφθαρμένη εξουσία. Την ελέγχει με θάρρος, αλλά όχι με μίσος. Μισεί τη διαφθορά, την κατάχρηση εξουσίας και την αμαρτία, αλλά συνεχίζει ν’ αγαπάει τους ανθρώπους, ακόμη κι όταν είναι διεφθαρμένοι & αμαρτωλοί, και να προσπαθεί για τη σωτηρία τους, αν φυσικά το θέλουν. Τη στάση του αυτή δεν την αλάζει, δίνοντας γι' αυτούς ακόμα και τη ζωή του.



Από Νεκρός για τον κόσμο

11 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2004 - Ο ΠΟΥΤΙΝ ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Η εντεκάτη Σεπτεμβρίου έχει μείνει στην παγκόσμια ιστορία σαν μαύρη κηλίδα εξ αιτίας της τρομοκρατικής επίθεσης στους δίδυμους πύργους στην Νέα Υόρκη. 


Για την ιστορία αυτή έχουν γραφτεί πάρα πολλά και τελευταία έχουν βγει στην δημοσιότητα καινούργια στοιχεία που ενισχύουν την άποψη, που είχαν υποστηρίξει τότε κάποιοι ερευνητές και είχαν επικριθεί έντονα, ότι οι ουρανοξύστες κατέρρευσαν
όχι από την πτώση των αεροπλάνων, αλλά από ισχυρές υπόγειες εκρήξεις στα θεμέλια τους.

Αλλά η 11η Σεπτεμβρίου έχει άλλο ένα μεγάλο γεγονός που σχετίζεται με την σύγχρονη ελληνική πολιτική ιστορία. 


Ίσως από τότε είχαν προετοιμαστεί τα σχέδια για τις σημερινές  εξελίξεις και για την υποδούλωση της Ελλάδας στο άρμα της Ευρώπης και της Αμερικής, ενώ σημαντικά ζητήματα ήταν σε εκκρεμότητα, όπως ο
αγωγός Μπουργάζ- Αλεξανδρούπολης, ένα τεράστιας σημασίας γεωσταρτηγικό έργο, καθώς και η πορεία των ελληνορωσικών σχέσεων που αν είχαν εξελιχτεί διαφορετικά με το έργο αυτό, ίσως σήμερα να μην είμαστε σε αυτή την τραγική κατάσταση.

Ήταν 11 Σεπτεμβρίου του 2004 όταν όλη η Ελλάδα «πάγωσε». Το στρατιωτικό ελικόπτερο τύπου «Σινούκ», που μετέφερε τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Πέτρο στο Άγιον Όρος και τη συνοδεία του, κατέπεσε στη θάλασσα ανοικτά του Άθω, λίγο πριν προσγειωθεί, παρασύροντας στον θάνατο τους επιβάτες του. 



Συνολικά 18 νεκροί, ανάμεσά τους και ο προκαθήμενος Αλεξανδρείας, Πέτρος. 

Το επίμαχο όμως σημείο με αυτό το ελικόπτερο ήταν ότι μπορεί να ήταν αυτό που θα μετέφερε τότε τον πρόεδρο της Ρωσίας, Βλαδιμήρ Πούτιν, στο πρώτο του ταξίδι προς το Άγιο Όρος, όπου θα επισκέπτονταν το ρωσικό μοναστήρι. 

Το βράδυ της Παρασκευής, 10 Σεπτεμβρίου 2004, ο Πούτιν βρισκόταν στην Τουρκία για επίσημη επίσκεψη. 

Είχε ήδη δει τον Ερντογάν και την επόμενη μέρα θα επισκέπτονταν το ρωσικό μοναστήρι ικανοποιώντας την από καιρό μεγάλη του επιθυμία να βαδίσει στα χώματα του Αγίου Όρους. 

Ο Πούτιν σχεδίαζε τότε ότι με την κατασκευή του αγωγού Μπουργάζ- Αλεξανδρούπολης θα προσέγγιζε ακόμα περισσότερο την χώρα μας και θα έβαζε τρόπον τινά «πόδι» στην Μεσόγειο. 

Έτσι ακόμα και αν θα έχανε τον έλεγχο στην Συρία, θα είχε μια ισχυρή εναλλακτική λύση πρόσβασης στην ανατολική Μεσόγειο, προσβλέποντας σε μια Ελλάδα που θα προσέγγιζε ακόμα  περισσότερο την ομόδοξη Ρωσία. 

Οι μετέπειτα όμως εξελίξεις ανέτρεψαν όλους αυτούς τους  σχεδιασμούς.

Το πρόγραμμα της επίσκεψης Πούτιν που είχε σχεδιαστεί από την ελληνική πλευρά, προέβλεπε ότι ο Ρώσος πρόεδρος θα έρχονταν στην Ελλάδα με ελληνικό στρατιωτικό ελικόπτερο Σινούκ, που θα απογειωνόταν από την βάση της Ελευσίνας. 


Ήταν ένα από τα δυο ελικόπτερα που θα έρχονταν στο Άγιο Όρος με το άλλο, αυτό που θα μετέφερε τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας, Πέτρο τον Ζ. 

Υποτίθεται ότι και τα δυο ελικόπτερα είχαν εξεταστεί εξονυχιστικά από εδικούς και είχαν όλες τις προδιαγραφές ασφαλείας των πτήσεων τους. 
Τότε, ένα Ρώσος «μηχανικός» έστειλε από την Ελλάδα σήμα στην συνοδεία του Πούτιν, που βρίσκονταν στην Τουρκία, ότι ένα από τα δύο ελικόπτερα Σινούκ, ήταν «μαρκαρισμένο» από την κατασκευάστρια εταιρία ως προβληματικό και παρ’ όλα αυτά θα πετούσε με… την εγγύηση των ελληνικών αρχών. 

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έφτασαν στον Ρώσο πρόεδρο, η κατασκευάστρια εταιρία είχε συναρμολογήσει 28 προβληματικούς έλικες σε ελικόπτερα αυτού του τύπου σε όλο τον πλανήτη. Δύο από τους έλικες αυτούς ήταν τοποθετημένοι σε ένα ελληνικό ελικόπτερο. 

Ο Ρώσος μηχανικός «συμβούλεψε» τον Ρώσο πρόεδρο να ζητήσει αλλαγή του πτητικού μέσου ή να μην πάει καθόλου στο Άγιο Όρος. 

Τότε ο Πούτιν έκανε την σωστή «μανούβρα» στο ταξίδι του. 

Ζήτησε από τον προσωπικό του φίλο, Γιάννη Λατση, να του διαθέσει την προσωπική του θαλαμηγό και με αυτή απέπλευσε από τη Καλλίπολη της Τουρκίας όπου και βρίσκονταν και πήγε στο Άγιο Όρος. 

Μόνο λίγο πριν την αποβίβασή του στο Άγιο Όρος, και ενώ στην Αθήνα περίμεναν την εντολή για το ελικόπτερο, ενημέρωσε ότι θα έφτανε ακτοπλοϊκώς εκεί. 

Ήταν ένα ισχυρό μήνυμα προς όλες τις πλευρές, ότι,  είχε καταλάβει τι του ετοίμαζαν και ότι δεν είχε πέσει στην «παγίδα». 

Έτσι ο Βλαντιμίρ Πούτιν δεν βρέθηκε ποτέ στο μοιραίο ελικόπτερο καθώς ήξερε τι τον περίμενε. 

Να σημειώσουμε πως εδώ υπάρχει και άλλο ένα πολύ περίεργο στοιχείο. 

Οι πρώτοι που μετέδωσαν την πτώση του Σινούκ με τον Πατριάρχη ήταν το τουρκικό ειδησεογραφικό κανάλι, NTV, μισή ώρα περίπου πριν από τα ελληνικά ΜΜΕ.

Η υπόθεση αυτή που έχει αφήσει μέχρι σήμερα πολλά αναπάντητα ερωτήματα, σημάδεψε έκτοτε τις ελληνορωσικές σχέσεις καθώς φάνηκε ξεκάθαρα πως κάποιοι μέσα στην ελληνική κυβέρνηση θα έκαναν το παν για να εμποδίσουν την μεγαλύτερη προσέγγιση των δυο χωρών και κυρίως να ακυρώσουν το σχέδιο του αγωγού Μπουργάζ Αλεξανδρούπολης. 


Είναι χαρακτηριστικό πως μερικά χρόνια αργότερα ο καθηγητής Κάρολος Ανδριώτης, μιλώντας σε γνωστή τηλεοπτική εκπομπή ισχυρίστηκε πως η πτώση του Σινούκ ήταν αποτέλεσμα δολιοφθοράς. 

Όπως φαίνεται από τότε η πολιτική κλίκα που ήθελε την Ελλάδα υπό την κατοχή των Γερμανών και των Αμερικανών, από τότε είχε δείξει πως θα εμπόδιζε με κάθε μέσο τα σχέδια προσέγγισης Ρωσίας Ελλάδας. 

Μια προσέγγιση με τεράστια γεωστρατηγική και γεωοικονομική σημασία,  που αν προχωρούσε πιθανότατα θα έσωζε την χώρα από την μετέπειτα μνημονιακή εθνική καταστροφή .

Άπαξ προδότες πάντα προδότες!




ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
 

Τετάρτη, 10 Σεπτεμβρίου 2014

Μόναχο: Οικουμενιστική Ημέρα της Δημιουργίας 2014


 
Η Ιερά Μητρόπολη Γερμανίας συμμετείχε και στην φετινή κεντρική εκδήλωση για την Ημέρα της Δημιουργίας, που διοργάνωσε το Συμβούλιο των "Εκκλησιών" της Γερμανίας στις 5 Σεπτεμβρίου 2014 στο Μόναχο.

Όπως αναφέρει ο Αρχιερατικός Επίτροπος Βαυαρίας της Ιεράς Μητροπόλεως Γερμανίας, Απόστολος Μαλαμούσης Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου "Ο αείμνηστος Οικουμενικός Πατριάρχης Δημήτριος είχε προτείνει την 1η Σεπτεμβρίου (αρχή του εκκλησιαστικού έτους), ως ημέρα προσευχής των εκκλησιών για τη δοξολόγηση του Θεού και τη συνειδητοποίηση της δικής μας ευθύνης για τη δημιουργία. Το Συμβούλιο των Εκκλησιών της Γερμανίας (ACK) υιοθέτησε με ενθουσιασμό την πρόταση αυτή και την έθεσε από τo 2010 σε εφαρμογή. Την πρώτη Παρασκευή του Σεπτεμβρίου εκάστου έτους διοργανώνεται εναλλακτικά σε μεγάλες πόλεις της Γερμανίας η κεντρική και επίσημη εκδήλωση της ACK με προσευχή και δοξολογία, κήρυγμα, και επιστημονική ημερίδα, ή συζήτηση στρογγυλής τραπέζης με θέματα που έχουν σχέση με το θέμα αυτό. Παράλληλα διοργανώνονται και σε τοπικό ή περιφερειακό επίπεδο ανάλογες εκδηλώσεις των τοπικών εκκλησιών".
 
 
 
 

 
 
 
 
 

ΙΟΥΔΕΣ! ΠΛΟΥΤΙΖOYN ΜΕ ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗΣ ΓΗΣ ΣΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ


ΙΟΥΔΕΣ! ΠΛΟΥΤΙΖOYN ΜΕ ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗΣ ΓΗΣ ΣΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ

172 εκατομμύρια δολάρια έβαλε στην τσέπη το περιβάλλον του πατριάρχη… Τα χρήματα αυτά προέρχονται από τις μίζες πωλήσεων εδαφών που ανήκουν στο ελληνορθόδοξο πατριαρχείο και είναι η πέτρα του σκανδάλου ανάμεσα στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη. Όσο πουλάει γη ο Θεόφιλος στους εβραίους τόσο οι εβραίοι χτίζουν εποικισμούς και κερδίζουν όλο και πιο πολύ έδαφος από την Παλαιστίνη.

Η ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
Χωρίς να ρωτάει κανέναν συνεχίζει την δράση του ανενόχλητος εφαρμόζοντας το σχέδιο ξεπουλήματος της ελληνορθόδοξης γης με καθοδήγηση του μουσουλμάνου με εβραϊκό διαβατήριο δικηγόρου του Μούγραμπι.
Τα 172 εκατομμύρια δολάρια σύμφωνα με πληροφορίες του Hellasforce είναι μεταφορά σε τραπεζικό λογαριασμό, πρόσφατα στο Λονδίνο. Ο λογαριασμός είναι στο όνομα Η. Γ. που αντιστοιχεί σε ελληνικό όνομα και σχετίζεται άμεσα με το «περιβάλλον».
Δεν είναι η πρώτη φορά που μεταφέρονται τέτοια ποσά στο εξωτερικό αφού οι πωλήσεις εδαφών του Πατριαρχείου έφεραν φοβερά κέρδη. Μέχρι τώρα έχουν παραχωρήσει και ενορίες του Πατριαρχείου στην Αμερική.
Έκαναν σύμβαση της περιοχής Rasco της Ιερουσαλήμ σε offshore εταιρεία η οποία στη συνέχεια συναλλάχτηκε με εταιρεία εβραϊκών συμφερόντων. Έκαναν πάλι σύμβαση με εβραϊκή εταιρεία για την Βηθλεέμ ( για αυτο ξεσηκώθηκαν οι άραβες Χριστιανοί εκεί εναντίον του πατριαρχείου). Συμβάσεις στην Μπετσαφάρα στην Μπετζάλα με εβραϊκές εταιρείες. Ακόμη και το ξενοδοχείο King David στην περιοχή Νικηφορία δόθηκε σε εβραϊκή εταιρεία.
Όλες οι παραπάνω παραχωρήσεις , μακροχρόνιες ενοικιάσεις και πωλήσεις γίνονται μόνο με εβραϊκές εταιρείες.
ioudes_eggrafo

ΣΥΝΑΛΛΑΓΕΣ ΜΟΝΟ ΜΕ OFSHORE
Όλο το παιχνίδι κρύβεται πίσω από τον τρόπο συναλλαγών. Τίποτα δεν γίνεται απευθείας με το Πατριαρχείο αλλά με offshore εταιρία.
Για ποιο λόγο εάν το Πατριαρχείο θελήσει να συνεχίσει να συναλλάσσεται με μία εβραϊκή εταιρεία δεν ανανεώνει απευθείας μαζί της την σύμβαση μίσθωσης αλλά συναλλάσσεται με μια offshore εταιρεία;
Διότι στη συνέχεια η offshore εταιρεία έχοντας ήδη υποκαταστήσει το Πατριαρχείο στα δικαιώματά του στην συγκεκριμένη περιουσία συναλλάσσεται πλέον απευθείας με την εβραϊκή για την ίδια περιουσία ανανεώνοντας έτσι την μίσθωση , παίρνοντας παράλληλα πακτωλό χρημάτων . Αυτή η offshore κρύβει τους πραγματικούς ιδιοκτήτες που δεν είναι άλλοι από το «περιβάλλον» .
ΤΙ ΕΣΤΙ ΜΟΥΓΡΑΜΠΙ
Είναι ο άνθρωπος που στην πραγματικότητα διοικεί το Πατριαρχείο και έχει εγκλωβίσει τον Θεόφιλο πια χωρίς να μπορεί ακόμη και να θέλει να κάνει πίσω.
Είναι ο προσωπικός δικηγόρος του Θεόφιλου που από την στιγμή που έριξαν τον Ειρηναίο από τον πατριαρχικό θρόνο ανέλαβε δράση για το εγκληματικό ξεπούλημα της πατριαρχικής γης.
Μουσουλμάνος με εβραϊκό διαβατήριο ο Μούγραμπι παντρεμένος με Ιορδανή με απλωμένα τα πλοκάμια του στο παλάτι της Ιορδανίας , είχε πολύ καλά σχεδιάσει αυτά τα βήματα. Έκανε το Πατριαρχείο δούρειο ίππο για να περάσει γη στρατηγικής σημασίας για τους παλαιστίνιους που ανήκει στο ελληνορθόδοξο πατριαρχείο στα χέρια των εβραίων .
ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΊΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΔΙΑΦΟΡΕΙ
Το αρμόδιο υπουργείο για τα Πατριαρχεία στην Ελλάδα από την άλλη πλευρά κωφεύσει συστηματικά στα όσα αφορούν τις καταγγελίες για τον Πατριάρχη συνεχίζοντας έτσι την πολιτική αδιαφορίας των προηγούμενων υπουργών για το Πατριαρχείο.
Έτσι αφήνουν τον Θεόφιλο να πλουτίζει . Τους άραβες Χριστιανούς να ξεσηκώνονται εναντίον του Πατριαρχείου και της Ελλάδας και τους εβραίους να αποκτούν διαρκώς γη εθνικής σημασίας για την Παλαιστίνη από τα χέρια του ελληνορθόδοξου Πατριάρχη .
ΟΙ ΜΑΚΡΟΧΡΌΝΙΕΣ ΜΙΣΘΩΣΕΙΣ ΕΦΤΙΑΞΑΝ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ.
Το Ισραήλ έχει κτίσει ενδεικτικά σε Πατριαρχική έκταση στα Ιεροσόλυμα, το Πάρκο της Ανεξαρτησίας , το Ισραηλινό Μουσείο , τη Μεγάλη Συναγωγή , τη Συναγωγή Χεισάλ Σλόμο , την Κνέσετ , το Προεδρικό Μέγαρο , την οικία του Πρωθυπουργού και πολλά άλλα. Όλα αυτά έγιναν υπό το καθεστώς των μακροχρόνιων συμβάσεων αυτό δηλαδή που γίνεται και τώρα. Πως υπάρχει λοιπόν περίπτωση αυτά τα εδάφη ποτέ να γυρίσουν πίσω στο Πατριαρχείο ; Ούτε αυτά θα γυρίσουν ποτέ ούτε βέβαια και όσα ξεπουλιούνται τώρα. Απλά βοηθάμε το κράτος του Ισραήλ να καθιερώσει την κυριαρχία του στην γη που δεν του ανήκε.
hellasforce.com
http://lithosfotos.blogspot.gr/2014/09/oyn.html

Δευτέρα, 8 Σεπτεμβρίου 2014

Έλληνες, Ασσύριοι και Αρμένιοι σε κοινή λειτουργία...

Leitourgia_Akdamar_810939090.jpg

Παρουσία και του Οικουμενικού Πατριάρχη στην ανατολική Τουρκία, στο νησί Ακνταμάρ της λίμνης Βαν. 
Την Κυριακή η αρμενική ορθόδοξη εκκλησία του Σταυρού στο νησί Ακνταμάρ της λίμνης Βαν γέμισε και πάλι από πιστούς που ήρθαν να προσευχηθούν από κάθε γωνιά της Τουρκίας αλλά και από το εξωτερικό.


Φέτος όμως, σε αντίθεση με τις προηγούμενες χρονιές, η κυριακάτικη λειτουργία κατόρθωσε κάτι μοναδικό: για πρώτη φορά βρέθηκαν μαζί οι πνευματικοί ποιμένες από την ελληνική, την αρμενική και τη ασσυριακή ορθόδοξη εκκλησία. Παρόντες ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο Πατριαρχικός Επίτροπος της Ασσυριακής Ορθόδοξης Εκκλησίας Γιουσούφ Τσετίν και ο Μητροπολίτης της Αρμενικής Εκκλησίας της Ανατολικής Ακτής των ΗΠΑ Χαζάκ Μπαρσαμιάν.


Ο Πατριάρχης των Αρμενίων της Κωνσταντινούπολης Αράμ Ατεσιάν, που χοροστάτησε στη λειτουργία, μιλώντας στο τέλος ανέφερε ότι πρόκειται για μια ιστορική ημέρα για την αρμενική ορθόδοξη κοινότητα. «Είναι η πρώτη φορά από τον 10ο αιώνα, οπότε και ιδρύθηκε η εκκλησία του Σταυρού, που ελληνορθόδοξος Πατριάρχης βρέθηκε στο Ακνταμάρ», ανέφερε χαρακτηριστικά, και συμπλήρωσε: «η παρουσία όλων εδώ δείχνει ότι οι ορθόδοξες κοινότητες δεν έχουν καμία σύγκρουση μεταξύ τους».


Το 2010 ήταν η πρώτη χρονιά, έπειτα από 95 χρόνια, που η τουρκική κυβέρνηση επέτρεψε στους Αρμενίους να λειτουργήσουν τη συγκεκριμένη, αναστηλωμένη πλέον, εκκλησία. Ωστόσο, μόλις τη δεύτερη χρονιά τους επετράπη να φτιάξουν και σταυρό. «Από την ιστορία ξέρουμε ότι Τούρκοι, Κούρδοι, Αρμένιοι και άλλες εθνικές κοινότητες ζούσαν μαζί στην περιοχή, ειρηνικά», δήλωσε ο εφημέριος της Αρμενικής Ορθόδοξης Εκκλησίας της Τουρκίας.
Δείτε εδώ το ρεπορτάζ του δικτύου Haberturk με πλάνα από τη λειτουργία. 
Τμήμα σύνταξης pontos-news.gr με πληροφορίες-φωτογραφίες από Πρακτορείο Ανατολή, Daily Sabah, Hürriyet 
http://www.pontos-news.gr/permalink/23623.html

Και αν στην θέση του Πούτιν βρεθεί Στρατηγός;

 

Τι θα κάνει η Δύση;
Πιθανώς να χαρεί αν είναι ¨δικός¨ της.
Σίγουρα όμως θα λυπηθεί αν συμβεί το αντίθετο.
Προσεγγίζουμε το θέμα αυτό γιατί όλους μας έκανε εντύπωση το ¨ ευσυγκίνητο μέχρι λυγμών¨ του Προέδρου Πούτιν λίγα 24ωρα πριν κατά την ανάκρουση του Εθνικού ύμνου της Ρωσίας στην πρωτεύουσα της Μογγολίας και δεν ήταν η πρώτη φορά.
Πόσο μπορεί να αντέξει ο άνθρωπος αυτός όταν στην πλάτη του ¨φορτώθηκε¨ επί χρόνια οικειοθελώς την κοινωνική αναμόρφωση της Ρωσίας και επιβαρύνθηκε ψυχολογικά με τον πολύπλευρο πόλεμο που δέχεται εδώ και δεκαετία από τους εξωτερικούς κυρίως αντιπάλους του;
Στην μετά Γιέλτσιν εποχή ο πρώην πράκτορας των μυστικών υπηρεσιών φρόντισε να κλείσει όλες τις κερκόπορτες της Ρωσικής αυλής. Κάτι που δεν ήταν αρεστό σε αυτούς που έδωσαν την συγκατάθεση τους να ανέβει στις σκάλες της εξουσίας.
Και τότε άρχισαν οι εντός τρομοκρατικές δολιοφθορές και ο γύρω- γύρω πόλεμος βλ Τσετσενία, Απχαζία-Οσετία ( Γεωργία) μέχρι τις ημέρες μας στην Αν. Ουκρανία.
Η Ρωσία του Πούτιν μετρούσε τα θύματα των τρομοκρατικών επιθέσεων της βλ Μετρό και Θέατρο Μόσχας, σε αεροδρόμια , απάνθρωπο μακελειό μικρών παιδιών στο Μπεσλάμ κ.α.
Τότε ευθυγραμμιζόμενη με τις επιταγές της κοινής πολιτικής γραμμής με την Δύση αυτά τα συνυπολόγιζε στο σύνολο των θυμάτων της Παγκόσμιας τρομοκρατίας και ενεργούσε εναντίον αυτής.
Όμως ήταν έτσι;
Η Ρωσία ¨γεύτηκε¨ και έμαθε τι πάει να πει τζιχάντ στην Τσετσενία για αυτό και οι πρώτοι νεοαφιχθέντες τζιχαντιστές στην Συρία ήταν από την μαρτυρική αυτή περιοχή πέριξ του Καυκάσου.
Οι διπλωματικές ικανότητες του κ. Πούτιν δεν μπόρεσαν να ξεπεράσουν τις ¨ πνευματικές αγκυλώσεις¨ των αντιπάλων του γιατί στο πρόσωπο του έβλεπαν ¨το κάτι παράδοξο άλλο¨.
Και ημέρες ολυμπιακής εκεχειρίας κατά την έναρξη των χειμερινών ολυμπιακών αγώνων στο Σότσι ξέσπασε η ¨ουκρανική άνοιξη ¨ με τα γεγονότα του Κιέβου.
Η πολιτική ζωή του Πούτιν είχε καλές και κακές στιγμές.
Οι περισσότερες όμως ήταν οι κακές γιατί η κυβερνητική διαδρομή του ήταν ¨ματωμένη¨ από τους εφιάλτες δεκάδων θυμάτων τρομοκρατικών επιθέσεων.
Ο Πούτιν είχε να διαχειριστεί στις θητείες του τέτοια οδυνηρά γεγονότα που το σύνολο τους ξεπερνούσε το αντίστοιχο τριών αμερικάνικων προεδρικών περιόδων αρχής γενομένης για αυτές από τους δίδυμους Πύργους στην Νέα Υόρκη.
Πως άντεξε αυτός ο άνθρωπος και πώς αντέχει;
Ο πρώην πράκτορας που αλλοιώθηκε πνευματικά και έγινε συνειδητό μέλος της Ορθόδοξης Εκκλησιαστικής ζωής.
Ο άνθρωπος που προσεύχεται μυστικά στα ¨μαρτύρια¨ δηλ στους τόπους των μαρτυρίων των Αγίων Ρώσων Νεομαρτύρων και Ομολογητών.
Ο άνθρωπος που δείχνει ευθαρσώς τον Σταυρό που φοράει στο CNN.
Ο άνθρωπος που ανάβει κανδήλι μπροστά στις εικόνες του και τις θυμιάζει και υποδέχεται σαν μικρό παιδί κάθε Ιερό Σέβασμα Της Ορθοδοξίας.
Αυτός λοιπόν ο άνθρωπος με αυτές τις ¨παραξενιές¨ είναι ασυγχώρητος από τους G7 γιατί γίνεται ¨κακό υπόδειγμα¨ για ένα Λαό που έκαναν τα πάντα επί 70 χρόνια για να τον κρατήσουν μακριά από αυτό στο οποίο ανήκει δηλ την Ορθοδοξία.
Ο Πούτιν ¨κλαίει¨ γιατί του έχουν σπάσει τα νεύρα οι πρώην φίλοι του πολιτικοί ηγέτες στην Δύση.
Η φράση που ακούστηκε τις προάλλες από τον ίδιο και διαψεύσθηκε -¨ Αν ήθελα να εισβάλω σε 2 εβδομάδες θα έφτανα στο Κίεβο¨

δεν αποκωδικοποιήθηκε σωστά.
Δηλ. σαν να τους έλεγε
– ¨αν ήθελα μπορούσα να το κάνω παρ όλες τις εισηγήσεις- πιέσεις τύπου Ντούγκιν ¨
-¨γιατί δεν θέλω να δω άλλο αίμα αθώων¨
– ¨ γιατί δεν θέλω να χαθούν ψυχές και η δική μου ψυχή¨
Που να καταλάβουν τα ¨ζωντόβολα¨ της Δύσης ότι οτιδήποτε φέρει έστω και μικρό ψήγμα Ορθοδοξίας συμβάλει στο καλό της Παγκόσμιας Ειρήνης.
Αυτοί φαίνεται να έχουν τα δικά τους σχέδια για Παγκόσμια Ειρήνη.
Σήμερα βιώνουμε ένα κλεφτοπόλεμο δηλώσεων και κυρώσεων από τις εκατέρωθεν αντιμαχόμενες πλευρές.
Αν αύριο οι Δυτικοί έχουν απέναντι τους έναν ¨ Πούτιν δίχως πνευματικές αναστολές που σκέφτεται μόνο γεωστρατηγικά¨
Τι θα κάνουν;
Μάλλον θα αρχίσουν να μαθαίνουν να προσεύχονται…
Ότι δηλ. συμβαίνει σήμερα και με εμάς τους Ορθόδοξους Έλληνες που μας έφεραν στα ίδια νέο-κομμουνιστικά πρότυπα της πάλαι ποτέ Σοβιετίας με τα γνωστά αδιέξοδα που βιώνουμε.
Φυσικά η πονηριά απεργάσθηκε στις μέρες μας ένα σχέδιο , αν και δύσκολο, να χωρίσει τους Έλληνες σε fun και αντί fun του Πούτιν λες και ο Πούτιν είναι σημείον αναφοράς.
Η ιστορική πολιτική ζωή της Ρωσίας ανέκαθεν φημιζόταν για τα Δημοκρατικά ελλείμματα της. Σήμερα είναι ο Πούτιν, αύριο μπορεί να είναι κανένας στρατηγός, μεθαύριο ¨ ο ΘΕΟΣ να βάλλει το χέρι¨ του.
Που να ξέρουν όμως οι πνευματικές συμπληγάδες του Δυτικού ορθολογισμού ότι ¨ Ιησούς Χριστός χθες και σήμερον, ο αυτός και εις τους αιώνες¨ και η Ορθοδοξία πορεύεται εις τους αιώνες Οικουμενικά και όχι με τα δικά τους κέφια οικουμενιστικά.
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

 
Από Ολυμπία

Κυριακή, 7 Σεπτεμβρίου 2014

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ «ΣΚΟΤΟΥΣ»




Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης, 
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
 
Μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο μέσα από τα ερείπια της καταστροφής και την εδραίωση της «ισορροπίας του  τρόμου» του ψυχρού πολέμου, άρχισε δειλά δειλά στην αρχή και πιο ενεργά στη συνέχεια να αναδύεται η «αναγκαιότητα» της Νέας Τάξης. Το πρωταρχικό και κύριο της μέλημα, το οποίο σκόπιμα δεν προβλήθηκε από την αρχή, ήταν η τελική άλωση και κατάργηση του αυτεξούσιου της ανθρώπινης ύπαρξης. Αυτό προϋποθέτει εκτός των άλλων, κυρίως την σταδιακή μείωση σε πρώτη φάση και στη συνέχεια την πλήρη απάλειψη του έμφυτου θρησκευτικού αισθήματος. Αυτό το θρησκευτικό αίσθημα ήταν ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια για να προωθήσει σταδικά τα επιμέρους βασικά σχέδια της, όπως το παγκόσμιο φακέλωμα και η άμβλυνση μέχρι εκμηδενισμού όλων των συνειδησιακών αντανακλαστικών στην επέλαση της παγκόσμιας «πολτοποίησης».


Μερικοί πίστευαν τότε πως ο κομουνισμός ήταν ο μεγάλος αντίπαλος της Νέας Τάξης της καπιταλιστικής Δύσης. Αυτή η πεποίθηση ήταν μια σκοπίμως καλλιεργηθείσα ψευδαίσθηση που συμπαρέσυρε μεγάλες λαϊκές μάζες στην πολιτικοποίηση του «κενού» και της απάτης, έτσι ώστε να μην μπορούν να αντιληφτούν το τι πραγματικά τους ετοίμαζαν από τότε. Το πολιτικό παιχνίδι της αριστεράς και της δεξιάς το έπαιξαν πολύ καλά οι διακινούντες τα «νήματα» για εκατομμύρια ευκολόπιστους φανατισμένους-μαριονέτες, που είχαν γινει όργανα για τα δικά τους συμφέροντα. Λαϊκές επαναστάσεις κατά παραγγελία που σε λίγα χρόνια ξεφούσκωναν σκορπίζοντας απογοήτευση αφού είχαν επιτελέσει το φθοροποιό τους έργο σε μεγάλες λαϊκές μάζες.  
 
Μέσα σε μια ιδεολογική και θρησκοληπτική πλημμυρίδα του εικοστού αιώνα, η Ορθοδοξία ήταν ένα από τα πιο δυσκολότερα εμπόδια προς την κατεύθυνση της πλήρης συνειδησιακής επικράτησης της Νέας Τάξης. Η παπική εκκλησία ήταν πάντα το προγεφύρωμα της με την προώθηση της Ουνίας και του Οικουμενισμού, δηλαδή της «ενότητας» της Νέας Εποχής ενώ οι αμέτρητες, κυρίως αμερικανικές προτεσταντικές σέχτες, οι καλλίτεροι προωθητές της αποδυνάμωσης και διαστρέβλωσης του χριστιανικού μηνύματος. Για το σιϊτικό Ισλάμ υπήρχε από παλιά ένα σχέδιο να εξουδετερωθεί μελλοντικά, ακόμα και με βίαιο τρόπο, από μια ακραία σουνιτική ισλαμική εξτρεμιστική «θύελλα» που θα είχε δημιουργηθεί στα «εργαστήρια» της Νέας Τάξης. Η «θύελλα» αυτή θα εξαπολύονταν στην τελική φάση της επιχείρησης από την αρχή της λεγόμενης «Αραβικής Άνοιξης», η οποία ανατρέποντας τα κοσμικά αλλά εθνικιστικά αραβικά καθεστώτα που έβλεπαν με μεγάλη καχυποψία τους Αμερικανούς, θα χτυπούσε με ανελέητο τρόπο τα σιϊτικό Ισλάμ που θεωρούσε την Αμερική σαν δαιμονική χώρα. Οι σουνιτικές εξτρεμιστικές ισλαμικές ομάδες θα προχωρούσαν στο αιματηρό ξεκαθάρισμα κάθε πιθανής αντινεοταξικής αντίστασης στον ισλαμικό κόσμο. Στο Ισλάμ είχε προκληθεί η δημιουργία μια χαώδους  κατάστασης που δεν θα επέτρεπε πλέον καμία σοβαρή αντίσταση. Τα φρικτά εγκλήματα των Τζιχαντιστών αλλά και των αμερικανικών επεμβάσεων σε Αφγανιστάν, Ιράκ, Λιβύη, Σομαλία, το μόνο που κατάφερναν  ήταν να προκληθεί χάος έτσι ώστε εκατομμύρια να μετακινηθούν προς την Δύση για να προωθηθεί η σχεδιαζόμενη από χρόνια  αλλοίωση των γηγενών πληθυσμών και η πολτοποίηση των λαών με πρώτο και καλλίτερο στόχο την Ελλάδα που βρίσκεται ακριβώς στην πρώτη γραμμή εισροής των μουσουλμάνων λαθρομεταναστών. Εκείνο όμως που δεν είχε υπολογιστεί ήταν ότι αυτοί οι εξτρεμιστές κάποτε θα ξέφευγαν από το «πρόγραμμα» και θα δρούσαν ανεξέλεγκτα. Παράλληλα οι εξελίξεις στην κρίση της Ουκρανίας, που επίσης ήταν προγραμματισμένες, έδειξαν πως τα πράγματα δεν ήταν και τόσο εύκολα όπως τα είχαν υπολογίσει οι σχεδιαστές της Νέας Τάξης, παρά τα όσα είχαν κατορθώσει τα προηγούμενα χρόνια. Και στις δυο περιπτώσεις, Μέση Ανατολή και Ουκρανία, φάνηκε πως το θρησκευτικό ζήτημα λίγο ή πολύ πρωτοστατούσε. Παρά τις προθέσεις τους να προτάξουν τα κίβδηλα συνθήματα της Νέας Τάξης, όπως δημοκρατικές διαδικασίες, ανθρώπινα δικαιώματα, δικαιώματα μειονοτήτων και διαφορετικών ομάδων και κυρίως ανεξιθρησκία και αγνωστικισμό, το θρησκευτικό πρόβλημα ήταν αυτό που οδηγούσε σε καθυστέρηση υλοποίησης των σχεδίων των ταγών της διεθνούς μασονίας.  Κάτι ήξερε εκείνος ο Χάντιγκτων. 
 

Στην ανατολίτικη ορθόδοξη Ευρώπη ο κομουνισμός, άλλο ένα δημιούργημα της Νέας Τάξης, είχε πετύχει κατ’ αρχή να υποσκάψει τα θεμέλια της Ορθοδοξίας στην μεγαλύτερη ορθόδοξη χώρα. Λόγω όμως της αντιπαλότητας που είχε δημιουργήσει η ΕΣΣΔ από την δεκαετία του πενήντα με την καπιταλιστική Δύση, κυρίως μετά την αντισιωνιστική στροφή του Στάλιν, έπρεπε κάποτε το κομουνιστικό μπλοκ να ανατραπεί και να διαλυθεί. Το μεγαλύτερο όπλο για την διάλυση του ανατολικού μπλοκ ήταν η φιλελεύθερη, βλέπε τοκογλυφική χρηματιστηριακή οικονομία, που σαν το ιστό της αράχνης  είχε αρχίσει να απλώνεται παντού στηριζόμενη στην πρόοδο της τεχνολογίας. Η μασονική ελίτ είχε βρει άλλο ένα ισχυρό μέσο παγκόσμιας επιβολής της. 
 
Η παγκόσμια οικονομία  δεν ήταν πλέον η οικονομία της παραγωγής, αλλά του πλαστικού χρήματος. Σερβίροντας λοιπόν ωραία συνθήματα, όπως «φιλελεύθερη οικονομία», «ελευθερία λόγου», «δημοκρατικές εκλογές», κ.λ.π. κατέρρευσαν την Σοβιετική Ένωση που δεν μπόρεσε να παρακολουθήσει τις τεράστιες  τεχνολογικές εξελίξεις στην οικονομία και στην καταναλωτική πλημμυρίδα των δυτικών σούπερ μάρκετ. Από την κατάρρευση αυτή όμως αναδύθηκε ξανά σαν από θαύμα, η Ορθοδοξία της παλιάς Ρωσίας σε όλο της το μεγαλείο. Οι Αμερικανοί που είχαν προβλέψει την πιθανότητα  αυτής την δυσάρεστης μελλοντικής εξέλιξης, της εμφάνιση δηλαδή ενός νέου ανεξέλεγκτου παράγοντα στην πορεία επιβολής της Νέας Τάξης, πολύ νωρίς  είχαν προσεταιριστεί το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης. Από την εποχή του Αθηναγόρα υπήρχε σχέδιο να χρησιμοποιήσουν στο μέλλον το πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης  προς όφελος της επιβολής της Νέας Τάξης μέσω ορθόδοξων συμβόλων, με οικουμενισμό, ένωση των εκκλησιών, πανθρησκεία και λοιπά.  
 
Σήμερα ζούμε την κορύφωση αυτής της «επιχείρησης» με ένα Πατριάρχη που υπηρετεί  αυτά τα σχέδια  και τον οποίο ακολουθούν πιστά και οι υπόλοιποι πατριάρχες της ανατολής, δηλαδή Ιεροσολύμων, Αλεξανδρείας και Αντιοχείας. Η μεγάλη στήριξη της Ουάσιγκτον στον πατριάρχη Κωνσταντινούπολης ήταν για να ηγεμονεύσει  σε όλο τον ορθόδοξο κόσμο και να τον οδηγήσει στην νεοταξική «ένωση» των εκκλησιών.
Η κορυφή της Ορθοδοξίας θα γίνονταν το όργανο της επικράτησης, με την επίκληση της δήθεν χριστιανικής ενότητας και ανοχής, των νεοταξικών προτύπων, δηλαδή «ανακάτωμα» όλων των γνωστών θρησκευτικών δογμάτων για να βγει το «ζουμί» της νέας «θρησκευτικής» αγνωστικιστικής δικτατορίας, αναγνώριση ακόμη και νομικώς κάθε είδους φυσικής διαστροφής και τέλος πλήρη πνευματική αποχαύνωση του κόσμου. Στην εκστρατεία αυτή θα συνέβαλλε και ο τεχνολογικός ψυχολογικός πόλεμος που είχε εξαπολυθεί από παντού σε ένα έρμαιο ποίμνιο, για να φτάσουμε στην τελική επίθεση, στον κορυφαίο στόχο τους όπως τον είδαμε παραπάνω, δηλαδή στην καταστροφή του αυτεξουσίου και στον πλήρη έλεγχο των ανθρωπίνων συνειδήσεων. Κατασκευή ανθρώπων ανδρείκελων- ρομπότ που θα εκτελούν χωρίς καμία αντίσταση τις εντολές των σατανικών πατρώνων της Νέας Τάξης. 
 

Παράλληλα η πλήρης υποταγή στο άρμα της Νέας Τάξης μέσω μιας ανίερης προδοσίας ενός διεφθαρμένου πολιτικού κατεστημένου της ορθόδοξης Ελλάδας, που ήταν η μόνη ορθόδοξη χώρα που δεν είχε πληγεί από τον κομουνισμό, στόχευε στην σταδιακή απαξίωση του ορθόδοξου φρονήματος του ελληνικού λαού. 
 
 Η ορθόδοξη Ελλάδα έμελε να χρησιμέψει σαν το «φωτεινό» παράδειγμα από τους δυνάστες του κόσμου και για άλλες χώρες. Σήμερα η Ελλάδα δεν είναι κυρίαρχη χώρα αλλά όργανο των σκοτεινών συμφερόντων της διεθνούς μασονίας και έχει μια πολιτική και εκκλησιαστική ηγεσία που υπακούει πιστά στις εντολές των νεοταξικών της αφεντάδων, καταστρέφοντας ότι ιερό και όσιο κράτησε σε ζωή τον Ελληνισμό και τη Ορθοδοξία επί τόσους αιώνες. Παρέμεναν όμως κάποιες εστίες ελληνορθόδοξης αντίστασης σε όλη αυτή την νεοταξική λαίλαπα σαν μαγιά στηρίζοντας την ελπίδα της Ορθοδοξίας. Παράλληλα μετά την βάναυση διάλυση και της Γιουγκοσλαβίας παρέμενε το «αγκάθι» της ορθόδοξης Ρωσίας. Κάποιες κινήσεις προσέγγισης της ρωσικής Ορθοδοξίας με τον πάπα και την δυτική νεοταξική φιλοσοφία και εδώ με τα δέλεαρ της «ενότητας» της ανάγκης μιας ενιαίας παγκόσμιας εκκλησίας, είχαν κάποιες επιτυχίες αλλά σε γενικές γραμμές δεν κατάφεραν πολλά πράγματα.  
 
Η καταπληκτική αναβίωση της Ορθοδοξίας στην απέραντη Ρωσία συνεχίστηκε με γοργό ρυθμό προκαλώντας ιδιαίτερη ανησυχία στην Δύση. Στην εξέλιξη αυτή προστέθηκε και το γεγονός της ανάδυσης  στην εξουσία ενός νέου ηγέτη. Αυτός ήταν  ο Βλαδίμηρος Πούτιν. Αν και πολλοί τον χαρακτήρισαν σαν ένα ύπουλο ηγέτη, πρώην αρχηγό της μυστικής υπηρεσίας της Σοβιετικής Ένωσης, κατάφερε για πρώτη φορά να ορθώσει κάποιες σοβαρές αντιστάσεις στην επέλαση της νέας Τάξης. Ο Ρώσος ηγέτης γρήγορα κατανόησε ότι η Νέα Τάξη επιδίωκε την πλήρη άλωση της Ρωσίας στον οικονομικό αλλά και στον πολιτιστικό, συνειδησιακό τομέα, με την επιβολή των πολιτιστικών της αξιών. Το σχέδιο προέβλεπε να ξεπουληθεί η χώρα σε τιμές «εκπτώσεων» που θα απέφερε δισεκατομμύρια στους σχεδιαστές της Νέας Τάξης, κάτι που ο Πούτιν δεν μπορούσε να το αποδεχτεί χωρίς αντίδραση. Ο Πούτιν γρήγορα συνειδητοποίησε πως είχε κάποια μεγάλα «όπλα» που τα χρησιμοποίησε με τον καλύτερο τρόπο δημιουργώντας εν μέρει συνθήκες υπέρβασης της δυτικής οικονομικής μονοκρατορίας και της αμερικανικής πλανηταρχίας. Το ένα ήταν το ατομικό οπλοστάσιο της Ρωσίας, το άλλο οι ενεργειακές της πηγές και το τρίτο ο παράγοντας της Κίνας, που αν και είναι μια χώρα επιρρεπής στα οικονομικά καταναλωτικά δέλεαρ της Δύσης, διακατέχεται και αυτή από μια παραδοσιακή καχυποψία για την Αμερική. Το θέμα της Κίνας ήταν άλλη μια αποτυχία της Νέας Τάξης καθώς το παλιό σχέδιο του Κίσινγκερ να στρέψει τους Κινέζους κατά της Μόσχας, αυτή την φορά λειτουργούσε αντίστροφα φέρνοντας τους Κινέζους όλο και πιο κοντά στην Ρωσία και εξ’ αιτίας της αλόγιστης και αμέριστης στήριξης των ΗΠΑ στην ανταγωνίστρια της Κίνας, Ιαπωνία. 
 
Πραγματικά η ανάδυση και η παρουσία του Ρώσου πρόεδρου που γρήγορα έκανε συνεταίρο του τους Κινέζους, απέβαινε ένα σοβαρό «αγκάθι» όχι τόσο γιατί ο ίδιος έχει αναλάβει να είναι ο προστάτης της Ορθοδοξίας, αλλά γιατί τα πραγματικά του συμφέρονται είχαν έρθει σε απευθείας σύγκρουση με τους δυτικούς νεοταξικούς ηγέτες. 
 
Το ενεργειακό πρόβλημα ήταν το επίμαχο σημείο σε αυτή την φάση του πολέμου με προέκταση τις θρησκευτικές διαστάσεις που αναφέραμε παραπάνω. Η προσοχή συγκεντρωνόταν στην ενεργειακή απομόνωση της Ρωσίας κάτι που όμως εθελοτυφλούσε στην τεράστια ενεργειακή της επάρκεια καθώς και στην μεγάλη ενεργειακή εξάρτηση πολλών δυτικών χωρών. Βέβαια υπάρχει πάντα η πιθανότητα κάποιας προσέγγισης που θα προβλέπει ένα κάποιο μοίρασμα επικρατειών και κερδών και παράλληλα την σταδιακή υποβάθμιση του θρησκευτικού προβλήματος με μια προβλεπόμενη πίεση προς το πατριαρχείο της Μόσχας, που ακόμα αντιστέκονταν, σε «ιστορικό συμβιβασμό» με το Βατικανό και κυρίως με την Κωνσταντινούπολη.  Η εμμονή όμως κάποιων ηγετών της Νέας Τάξης από την Αμερική και από την Ευρώπη στο παλιό τους σχέδιο της ολοκληρωτικής άλωσης της Ρωσίας, δεν βοηθά καθόλου προς αυτή την κατεύθυνση.
 
 

Το σύγχρονο πρόβλημα είναι πως πολλοί ταγοί της Νέας Τάξης, όπως οι Ρότσιλντ, άρχισαν να εκνευρίζονται γιατί πολλά σχέδια τους δεν πραγματοποιηθήκαν όπως είχαν προγραμματίσει και αυτό ενέχει σοβαρούς κινδύνους για την παγκόσμια ειρήνη. Η αμερικανική οικονομία υπέστη σοβαρά πλήγματα από την πολιτική των Μπους και έφτασε σε πραγματικό οικονομικό αδιέξοδο που επισείει την παγκόσμια ανασφάλεια και τους  κίνδυνο μιας μεγαλύτερης σύρραξης.  Πολλοί προβλέπουν μια αναπόφευκτη επιδείνωση μέχρι και ανοιχτή σύγκρουση Δύσης με Ρωσία με τελική νίκη της Νέας Τάξης ενώ προσβλέπουν πως η ανατολική Ορθοδοξία θα υποταχτεί τελικά στις επιταγές της καθώς η εκκλησιαστικές ηγεσίες, πλην κάποιων εξαιρέσεων, έχουν ήδη υποταχτεί πλήρως στα οικουμενιστικά πρότυπα. 
 
Μια ανοιχτή σύγκρουση όμως δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση καθώς μια Ρωσία με τις σημερινές της πυρηνικές δυνατότητες και παράλληλα μια Κίνα όπου αυξάνεται συνεχώς η καχυποψία προς τους Αμερικανούς και η εχθρότητα της με τους  κύριους συμμάχους των ΗΠΑ στον Ειρηνικό, δηλαδή τις Ιαπωνία και Ν. Κορέα, αποτελούν ισχυρά αποτρεπτικά δεδομένα . Για να γίνει ένας πόλεμος με επιτυχία χρειάζεται και ένα ιδεολογικό υπόβαθρο. Σε αυτό το πεδίο από την μια έχουμε τα «ιδανικά» και τα «πρότυπα» της Νέας Τάξης, δηλαδή πανθρησκεία, παγκόσμια κυβέρνηση, ένα ενιαίο νόμισμα, ελεύθερο εμπόριο, ηλεκτρονικές κάρτες που υποτίθεται θα «ελέγχουν» το παγκόσμιο έγκλημα, (στην πραγματικότητα τους πολίτες των κρατών σε κάθε τους δραστηριότητα κατά το,  «Ο Μεγάλος Αδελφός» του Όργουελ), και από τα άλλη κάποιες εστίες θρησκευτικής αντίστασης που προέρχονται κυρίως από αγωνιζόμενα ορθόδοξα κέντρα. Το πόσο το θρησκευτικό ζήτημα επηρεάζει την διεθνή γεωπολιτική επικαιρότητα και γενικότερα τις διεθνές εξελίξεις, φάνηκε ξεκάθαρα σε όλες τις τελευταίες  μεγάλες κρίσεις  στην Συρία και στην Ουκρανία. Αυτό το γνωρίζουν καλά οι σχεδιαστές της Νέας Τάξης και εδώ έγκειται και ο μεγάλος κίνδυνος. Αν δουν πως αποτυγχάνουν τα σχέδια τους για τον πλήρη συνειδησιακό έλεγχο της ανθρωπότητας, δεν αποκλείεται να προκρίνουν το σχέδιο της δραστικής μείωσης του πληθυσμού μέσω νέων περιφερειακών συγκρούσεων ακόμα και γενικότερου πολέμου, ενώ υπάρχει πάντα και το σχέδιο μέσω καινούργιων ανθρωποκτόνων επιδημιών από καινούργιους θανατηφόρους ιούς κατασκευασμένους σε «επιλεγμένα» χημικά εργαστήρια.  
 

Αν και εκ πρώτης όψεως ο «πόλεμος» φαίνεται πως είναι άνισος υπέρ του «Σκότους», υπάρχει ένα πολύ σοβαρό αδύνατο σημείο της Νέας Τάξης. Εκείνο που δεν κατανόησαν, ή  καλύτερα ποτέ δεν παραδεχτήκαν οι ταγοί της, είναι πως σαν άνθρωποι κάνουν ανθρώπινα σφάλματα και πως ανθρώπινα σχεδία, όσο τέλεια και να είναι, είναι ανθρώπινα, δηλαδή ενέχουν πάντα τον κίνδυνο ανατροπής και αποτυχίας τους. 
 
Πολλές φορές, όπως ανέφερε κάποτε ένας χαρισματικός ηγούμενος, ο Θεός βάζει τον Διάβολο για να παιδεύσει τον άνθρωπο και να τον φέρει στον σωστό δρόμο. Αυτό είναι και το νόημα όλων αυτών των δοκιμασιών. Ο κόσμος δεν έγινε στην τύχη και ούτε ο άνθρωπος είναι μόνο ένα μείγμα υγρών και αδένων που όταν παύει να χτυπά η καρδιά και νεκρώνεται ο εγκέφαλος γίνεται άχρηστο χώμα. Εκείνο που δεν συνειδητοποίησαν είναι πως κάπου υπάρχει πάντα «κάτι» που μας λείπει και αυτό είναι η ουσία όλης της σημερινής κρίσης της ανθρωπότητας που την προκάλεσε και  συνεχίζει να την υποδαυλίζει η άμετρη απληστία της Νέας Τάξης τόσο στο υλικό, όσο, και εδώ είναι το επίμαχο σημείο, στο πνευματικό επίπεδο. 
 
Η κορύφωση αυτής της απληστίας είναι η μέσω της   τρομακτικής εξέλιξης της επιστήμης και της τεχνολογίας, που έφτασε στο σημείο να πιστεύει ότι είναι ικανή να δημιουργήσει ζωή χωρίς ποτέ να μπορεί να καθορίσει τι είναι η ζωή,  ο «άνθρωπος –θεός», χωρίς τον μόνο και αληθινό Θεό. Εδώ έρχεται να παίξει τον πραγματικά πολύ σημαντικό θεραπευτικό της ρόλο σε όλες αυτές τις αρρωστημένες αυταπάτες, η Ορθοδοξία, όπως αυτή κράτησε την αλήθεια επί τόσους αιώνες και έφτασε σήμερα και αυτή να βιώνει την μεγάλη παγκόσμια κρίση που είναι και η μεγαλύτερη πρόκληση. Ο άνθρωπος δεν είναι ανδρείκελο που κατασκευάζεται σε κάποιο γήινο εργαστήριο, αλλά πρόσωπο, ανεξάρτητο πνεύμα, καθ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση ο σκοπός του οποίου είναι θεραπευμένος να κοινωνήσει με τον Δημιουργό Του. Αυτός είναι νόμος θεϊκός και απαραβίαστος και τα ανθρώπινα σχέδια δεν μπορούσαν ποτέ και έτσι και σήμερα δεν μπορούν να υπερβούν τα «ανώτερα» του μόνου Παντοδύναμου, γιατί η αγάπη του Θεού είναι το κέντρο της ιστορίας το κόσμου.

Ο ΞΥΛΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ...






Ο ΞΥΛΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ...

Γνωρίζουμε ότι οι πολιτικοί σε όλο τον κόσμο είναι υποχείρια του βαθέως παγκοσμίου Σιωνισμού, όπου εδώ και δεκαετίες ανδρώνει πολίτικους μέσα από συγκεκριμένα πανεπιστημιακά κέντρα ανά την υφήλιο. Εκτός από την πλύση εγκέφαλου που κάνουν στους μελλοντικούς πολιτικούς κυβερνώντες, τους διδάσκουν και τον ΞΥΛΙΝΟ ΛΟΓΟ. Ο λεγόμενος ξύλινος λόγος είναι μια γκάμα λέξεων (γύρω στις 150) που η έννοια τους, η ορολογία τους και η σημασία τους είναι γενικευμένη και αόριστη, ώστε ο ακροατής να αντιλαμβάνεται αυτό που θέλει να ΑΚΟΥΣΕΙ και όχι αυτό που προφέρεται πραγματικά. Οι λέξεις του ξύλινου λόγου διόλου τυχαίες δεν είναι, αλλά είναι μελετημένες από κοινωνικούς ψυχολόγους που αφουγκράζονται δεκαετίες τώρα την συμπεριφορά των λαών. Κάνεις πολίτικος δεν έκατσε να γράψει τον λόγο εκφώνησης του, όχι γιατί δεν μπορεί, αλλά γιατί δεν επιτρέπεται! Υπάρχουν ¨κέντρα¨ πίσω από τα μεγάλα κόμματα που γράφουν τους λόγους των μεγάλων (άν)ανδρων εβραιο-πολιτικάντηδων.

Υπάρχουν δυο φράσεις σύγχρονων πολιτικών βδελυγμάτων που θα μείνουν στην σύγχρονη ιστορία για την εφαρμογη του ΞΥΛΙΝΟΥ ΛΟΓΟΥ τους:

1. ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ….

2. ΒΓΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ….

Την πρώτη την είπε ο Εβραιο-πολωνός, ΤΖΕΦΡΥ ΜΙΝΕΪΚΟ η κατά άλλους ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ξεστόμισε ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ…. « λεφτά υπάρχουν» και έτρεξε ο ελληνικός λαός να τον εκλέξει για να τους δώσει τα λεφτά. Παρέλειψε ο Τζέφρυ να πει και την συνεχεία της πρότασης, ότι ναι μεν λεφτά υπάρχουν, αλλά ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ. Τα λεφτά ήταν από τότε προορισμένα για τις τράπεζες, τους μεγαλο- επιχειρηματίες, τους καναλάρχες, τους δημοσιογράφους, τους πολιτικούς και ασφαλώς για κάτι κοπρανο-παραγωγούς σαν τον αδελφό του, ΝΙΚΟ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ που δηλώνει άνεργος και ποντάριζε υπέρ της ελληνικής χρεωκοπίας, βγάζοντας δις δολάρια σε βάρος του Έλληνα πολίτη που αυτοκτονεί καθημερινά, ενώ ο ίδιος ήταν πρωθυπουργός της χώρας.

Πρόταση δεύτερη….ΒΓΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ! Ειπώθηκε και αυτή προεκλογικά από τον ΜΠΕΝ ΧΕΙΡΑΜ ή κατά άλλους ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ. Και αυτός απέκρυψε την συνέχεια της πρότασης, ότι ναι μεν βγαίνουμε στις αγορές, αλλά όχι για να αγοράσουμε, αλλά για ΝΑ ΠΟΥΛΗΘΟΥΜΕ ΣΑΝ ΣΚΛΑΒΟΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ, ΣΤΙΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΕΒΡΑΪΚΕΣ ΑΓΟΡΕΣ.



Κατά τα αλλά δίκιο είχαν και οι δυο διότι…. και λεφτά υπάρχουν και βγήκαμε στις αγορές. Ο ΞΥΛΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ τους, δούλεψε μια χαρά, έταξαν λεφτά και αγορές και ο έλληνας για άλλη μια φορά έπεσε στην παγίδα. Απορίας άξιον είναι, τελικά πόσες φορές πρέπει να την πατήσει ο Έλληνας για να καταλάβει ότι όποιος ανακατεύει την σωτηρία της Ελλάδος με χρήματα, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ!

Υ.Γ.: ΑΛΗΘΕΥΕΙ ΚΥΡΙΟΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ, ΟΤΙ Η ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΠΥΡΕΤΩΔΩΣ ΓΙΑ ΝΑ ΡΙΧΝΕΙ ΟΠΟΙΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΕΝ ΜΙΛΟΥΝ ΓΛΥΚΑ ΓΙΑ ΕΣΑΣ ; ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΒΕΒΑΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΣΑΣ ΚΑΜΠΑΝΙΑΣ.

Ο ΞΥΛΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΟΝΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ, ΑΛΛΑ ΤΑ ΞΥΛΙΝΑ ΠΑΛΟΥΚΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΘΑ ΠΟΝΕΣΟΥΝ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΗΚΑΝ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ.

http://kyklwpas.blogspot.gr/2014/05/blog-post_8865.html