Η καταδικη του Νεου Ημερολογιου απο την Πανορθοδοξη Συνοδο του 1583

Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ 1583

.....Ὅποιος δέν ἀκολουθεῖ τά ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, καθώς αἱ ἑπτά Ἅγιαι Οἰκουμενικαι Σύνοδοι ἐθεσπισαν καί τό ῞Αγιον Πάσχα καί τό Μηνολόγιον καλῶς ἐνομοθέτησαν νά ἀκολουθῶμεν καί θέλει νά ἀκολουθῆ τό νεοεφεύρετον Πασχάλιον καί Μηνολόγιον τῶν ἀθέων ἀστρονόμων τοῦ Πάπα, καί ἐναντιώνεται εἰς αὐτά ὅλα, καί θέλει νά ἀνατρέψῃ καί νά χαλάσῃ τά πατροπαράδοτα δόγματα καί ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, ἄς ἔχει τό ἀνάθεμα καί ἔξω τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καί τῆς τῶν πιστῶν ὁμηγύρεως ἄς εἶναι.....

῎Ετους ἀπό Θεανθρώπου αφπγ (1583) Ἰνδικτιῶνος ΙΒ΄ Νοεμβρίου Κ΄.

Ὁ Κωνσταντινουπόλεως ΙΕΡΕΜΙΑΣ
Ὁ Ἱεροσολύμων ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ
Ὁ Ἀλεξανδρείας ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ
Καί οἱ λοιποί Ἀρχιερεῖς τῆς Συνόδου παρόντες».

Τετάρτη, 13 Ιανουαρίου 2010

Χριστιανικά τραγούδια - ποίηση

Το ελάφι



Όπως το ελάφι πάντα μέσα στα βουνά ποθεί
ψάχνοντας νερό για να βρει, λίγο να ξεδιψασθεί…
…Έτσι κι η καρδιά μου πάντα, τρέχει και ποθεί να βρει,
τον Κύριο, τον Άγιο, έστω και για μια στιγμή.

Κι όταν ο εχθρός με λύσσα σκύβει μεσ’ τ’ αυτί κρυφά
και με πονηριά μου λέει, «πού είναι ο Θεός σου πια;»…
…Στρέφω το δειλό μου βλέμμα εις τον ουρανό ψηλά,
στον Κύριο, τον Άγιο, για να βρω παρηγοριά.

Τότε, κι η καρδιά μου, λέει: «Ξέχασες πόσες φορές,
σ’ έσωσε από κίνδυνους κι από τόσες σύμφορες;
Έλπιζε εις τον Θεό σου, με αγκάλες ανοιχτές 
 ο Κύριος σε προσκαλεί, σε αθάνατες πήγες.




Η ΝΙΚΗ

Ύψιστη νίκη ω αδέλφια μου
είναι τον κόσμο να νικήσεις
την αμαρτία και το βόρβορο
κάθε κακό αυτής της ζήσης.






ΜΗ ΦΟΒΗΘΕΙΣ


Μη φοβηθείς το σπίτι π΄άνοιξε
στη γη βαθειά τα θέμελα του
κι ας έλθουν χίλιοι ανεμοστρόβιλοι
και τη σκεπή του ας ρίξουν κάτω.

Μη φοβηθείς το δέντρο π΄άπλωσε
τις ρίζες του βαθειά στο χώμα
κι ας σπάσει την κορφή του ο άνεμος
και τα πυκνά κλαδιά του ακόμα.

Μη φοβηθείς αυτόν π΄εστήριξε
στην πίστη επάνω την ελπίδα
τον είδα στη ζωή να μάχεται
μα πάντα ανίκητον τον είδα.






ΜΕ ΤΟ ΧΑΡΑΜΑ

Με το χάραμα γοργά κινάμε
στις ψηλές ν΄ανέβουμε κορφές
και παντοτινά μπροστά κοιτάμε
κει που λάμπουν φωτεινές αυγές

Όλοι αντάμα με κόπο ανεβαίνουμε
του Χριστού το στρατί θέλει αγώνα
για να φτάσει κανείς στην κορφή
πρέπει να κουραστεί.

Το στρατί μας είναι ανθισμένο
και ήλιο έχει πάντα φωτεινό
στην κορφή γαλήνη μας προσμένει
νίκης στέφανο στον ουρανό.

Όλοι αντάμα με κόπο ανεβαίνουμε
του Χριστού το στρατί θέλει αγώνα
για να φθάσει κανείς στην κορφή
πρέπει να κουραστεί.








...Κι ενώ το σώμα στέκεται
η ψυχή μας φτερουγίζει
πέρα μακριά κι αντίμακρα
στα πέρατα του πόντου
πέρα μακριά με το Χριστό
που μας καλεί κοντά Του.
                                                  Γ. Βερίτης
                                                     


Ο ΣΠΙΝΟΣ

Σε φουντωμένο δένδρου κλωνάρι,
κάθεται σπίνος καί κελαηδεί,
τόσην ακούει τέχνη καί χάρη
καί πλησιάζει ένα παιδί.


            Σπίνε μ’ αρέσει το ψάλσιμό σου,
τα λέγεις όλα, όλα καλά,
                   πες μου ποιος είναι ο δάσκαλός σου,
         που σου μαθαίνει τα μουσικά.



Μάθε παιδάκι, πως δάσκαλός μου,       
που μου μαθαίνει την μουσική,
είναι ο πλάστης όλου του κόσμου,    
η εύνοιά Του η στοργική.





Η πηγή του χωριού μου...

Την πηγή του χωριού μου με τα λούλουδα γύρω,
που σκορπούσανε πάντα το λεπτό τους το μύρο,
την πηγή του χωριού μου δεν την έχω ξεχάσει
κι ας μ' ασπρίσανε τα τόσα χρόνια πούχουν περάσει.


Στην πηγή του χωριού μου μενεξέδες ανθούσαν,
και στα δυο της πλατάνια τα πουλιά κελαϊδούσαν.
Στα καθάρια νερά της τρέχαμ' όλοι το δείλι
απ' τ' αλώνια γυρνώντας με φρυγμένα τα χείλη.


Κι ο παπάς του χωριού μας με την άσπρη γενειάδα,
που κρατούσε της πίστης την ακοίμητη δάδα,
χαιρετώντας μας όλους κάθε βράδυ περνούσε
κι η καμπάνα σε λίγο το σπερνό μας μηνούσε.


Βραδινές προσευχές μας των παιδιάτικων χρόνων,
που νικούσατε πάντα τον ανθρώπινο πόνο,
με γλυκιά νοσταλγία σας γυρίζω στο νου μου,
καθώς πάλι θυμάμαι την πηγή του χωριού μου.


Γ. Βερίτης


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλω αφήστε το σχόλιο σας εδω