Η καταδικη του Νεου Ημερολογιου απο την Πανορθοδοξη Συνοδο του 1583

Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ 1583

.....Ὅποιος δέν ἀκολουθεῖ τά ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, καθώς αἱ ἑπτά Ἅγιαι Οἰκουμενικαι Σύνοδοι ἐθεσπισαν καί τό ῞Αγιον Πάσχα καί τό Μηνολόγιον καλῶς ἐνομοθέτησαν νά ἀκολουθῶμεν καί θέλει νά ἀκολουθῆ τό νεοεφεύρετον Πασχάλιον καί Μηνολόγιον τῶν ἀθέων ἀστρονόμων τοῦ Πάπα, καί ἐναντιώνεται εἰς αὐτά ὅλα, καί θέλει νά ἀνατρέψῃ καί νά χαλάσῃ τά πατροπαράδοτα δόγματα καί ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, ἄς ἔχει τό ἀνάθεμα καί ἔξω τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καί τῆς τῶν πιστῶν ὁμηγύρεως ἄς εἶναι.....

῎Ετους ἀπό Θεανθρώπου αφπγ (1583) Ἰνδικτιῶνος ΙΒ΄ Νοεμβρίου Κ΄.

Ὁ Κωνσταντινουπόλεως ΙΕΡΕΜΙΑΣ
Ὁ Ἱεροσολύμων ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ
Ὁ Ἀλεξανδρείας ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ
Καί οἱ λοιποί Ἀρχιερεῖς τῆς Συνόδου παρόντες».

Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου 2010

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΟΜΒΟΣΧΟΙΝΙΟΥ



Ιστορική αναδρομή - κατά άγραφο παράδοση - για το πότε και πως άρχισε να εφαρμόζεται το Κομβοσχοίνι.

Από αρχαιοτάτων χρόνων οι Χριστιανοί και ύστερα οι Μοναχοί ήθελαν να έχουν κάποιο μέτρο στις προσευχές που έκαναν είτε κατά την νύκτα είτε κατά την ημέρα, για έχουν την ευκαιρία να ασχολούνται και σε άλλες πνευματικές μελέτες, αλλά και σε υλικές για το σώμα φροντίδες.


Οι προσευχές εκείνων ήσαν αποσπάσματα από την Αγία Γραφή Παλαιά και Καινή, περισσότερο όμως από το Ψαλτήριο, το οποίο αποτελούσε το κυριότερο και το μεγαλύτερο μέρος των Ιερών Ακολουθιών, και το συνεχές εντρύφημα και αδολέσχημα όλων των Χριστιανών και των Μοναχών.

Βλέπουμε στους βίους των οσίων Πατέρων μας ότι τόσο για τον Εσπερινό, όσο και για τον Όρθρο έλεγαν τους δώδεκα ψαλμούς, και στις επισκέψεις τους όρθιοι έλεγαν το "Πάτερ ημών..." και ύστερα κάθονταν για να συζητήσουν. Το ίδιο έπρατταν δε και κατά το τέλος της επίσκεψης, όταν ήθελαν ν΄αναχωρήσουν.

Μετέπειτα οι Μοναχοί, οι Άγιοι Πατέρες εκείνοι πήραν από το Ιερό Ευαγγέλιο και από τον Απόστολο Παύλο τις λέξεις εκείνες και σχημάτισαν την σύντομη αλλά μεγαλοδύναμη ευχή - Κύριε Ιησού Χριστέ Υιέ του Θεού, ελέησον με. (Από τον Απόστολο Παύλο πήραν τις πρώτες δύο: "Ουδείς δύναται ειπείν Κύριον Ιησούν ειμή εν Πνεύματι αγίω"(Α΄Κορ.ιβ΄3). Και τις υπόλοιπες από την ομολογία του Απόστολου Πέτρου: "Συ ει ο Χριστός ο υιός του Θεού..."(Ματθ. ιστ' 16).

Με αυτήν την ευχή ασχολούνταν όλοι οι τότε Μοναχοί, τόσο στις Ακολουθίες της νύκτας όσο και της ημέρας, αλλά και στο εργόχειρο καθήμενοι, τρώγοντας, πίνοντας, οδοιπορώντας ή ασχολούμενοι με ο,τιδήποτε άλλο, ακόμη και στον ύπνο τους έβλεπαν ότι έλεγαν την Ευχή, ξυπνούσαν και την συνέχιζαν.

Αλλά και στις μετάνοιες (γονυκλισίες) έλεγαν σε κάθε μία μετάνοια αυτή την Ευχή, και για να έχουν μέτρο και σ΄αυτήν την άσκηση μάζευαν πολλά λιθαράκια, τα έβαζαν στο δεξιό μέρος και κάνοντας μία γονυκλισία έπαιρναν ένα λιθαράκι και το έβαζαν στο αριστερό, ώσπου να τελειώσουν αν ήσαν 100, 200, ή 300 οι μετάνοιες ή όσες ήθελαν να κάνουν. Πλησιάζοντας τότε ο παμπόνηρος και πολυμήχανος Διάβολος έπαιρνε λιθάρια από τα μετρημένα, για τις γενόμενες μετάνοιες και τα έβαζε στο δεξιό μέρος, δηλαδή, στα μη μετρημένα λιθαράκια. Έτσι κόπιαζαν υπερβολικά, κουράζονταν και θλιβόντουσαν μη γνωρίζοντας τι έπρεπε να πράξουν.

Ένας από τους ασκητές εκείνους πήρε τότε ένα σχοινί, έδεσε σ΄αυτό μερικούς κόμβους και μ΄αυτό άρχισε να μετρά τις μετάνοιες, αλλά και αυτούς τους κόμβους ο πονηρός δαίμονας τους διέλυσε και το σχοινί το εξαφάνισε. Ευρισκόμενος ο ασκητής σε θλίψη και αδημονία και παρακαλώντας τον Θεό να τον οδηγήσει τι να πράξει, βλέπει την επόμενη νύχτα στον ύπνο του Άγγελο Κυρίου, ο οποίος κρατούσε στο αριστερό του χέρι κομβοσχοίνι, το τραβούσε με τον αντίχειρά τού αριστερού χεριού και με το δεξί του έκανε σταυρούς, δηλαδή το σημείο του Σταυρού επάνω στο σώμα του, όπως κάνουμε και εμείς. Ύστερα τραβούσε το κομβοσχοίνι και δεν έκανε σταυρούς, μόνο προσευχόταν. Μετά άρχισε να κάνει μετάνοιες - γονυκλισίες και να τις μετρά με το κομβοσχοίνι που κρατούσε στο αριστερό του χέρι, κάθε κόμβο και μία μετάνοια.

Έδωσε το κομβοσχοίνι αυτό ο Άγγελος στον Ασκητή και παίρνοντας στα χέρια του νήμα τού λέει: Τώρα θα σου δείξω πως να πλέκεις κομβοσχοίνι, το οποίο ποτέ δεν θα μπορέσει να χαλάσει ο πονηρός δαίμονας.

Και του έδειξε πως να το πλέκει, σταυρωτά, από εννέα (9) Σταυρούς αποτελούμενος ο κάθε κόμβος (καθώς εννέα είναι τα Αγγελικά Τάγματα) και το άφησε ατελείωτο αυτό το κομβοσχοίνι.

Όταν ξύπνησε ο Ασκητής βρήκε στα χέρια του τα δύο κομβοσχοίνια, το τέλειο, το οποίο ο Άγγελος έκανε την προσβολή, τους σταυρούς και τις μετάνοιες και το ατελείωτο, αυτό του μαθήματος. Συνέχισε ο Ασκητής και το τελείωσε το κομβοσχοίνι εκείνο, καθώς διδάχθηκε από τον Άγγελο, έκαμε και δίδαξε και αυτός άλλους και έκτοτε επικράτησε να γίνεται αυτό το άγιο, το αγγελοδίδακτο κομβοσχοίνι.

Πηγή: Οσία Ειρήνη Χρυσοβαλάντου Νοεμ-Δεκ 2006 Τεύχος 432

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλω αφήστε το σχόλιο σας εδω