Η καταδικη του Νεου Ημερολογιου απο την Πανορθοδοξη Συνοδο του 1583

Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ 1583

.....Ὅποιος δέν ἀκολουθεῖ τά ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, καθώς αἱ ἑπτά Ἅγιαι Οἰκουμενικαι Σύνοδοι ἐθεσπισαν καί τό ῞Αγιον Πάσχα καί τό Μηνολόγιον καλῶς ἐνομοθέτησαν νά ἀκολουθῶμεν καί θέλει νά ἀκολουθῆ τό νεοεφεύρετον Πασχάλιον καί Μηνολόγιον τῶν ἀθέων ἀστρονόμων τοῦ Πάπα, καί ἐναντιώνεται εἰς αὐτά ὅλα, καί θέλει νά ἀνατρέψῃ καί νά χαλάσῃ τά πατροπαράδοτα δόγματα καί ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, ἄς ἔχει τό ἀνάθεμα καί ἔξω τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καί τῆς τῶν πιστῶν ὁμηγύρεως ἄς εἶναι.....

῎Ετους ἀπό Θεανθρώπου αφπγ (1583) Ἰνδικτιῶνος ΙΒ΄ Νοεμβρίου Κ΄.

Ὁ Κωνσταντινουπόλεως ΙΕΡΕΜΙΑΣ
Ὁ Ἱεροσολύμων ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ
Ὁ Ἀλεξανδρείας ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ
Καί οἱ λοιποί Ἀρχιερεῖς τῆς Συνόδου παρόντες».

Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2010

Το πυροτέχνημα του ΑΝΑΘΕΜΑΤΟΣ των Οικουμενιστών!

του Λεόντιου Διονυσίου

Άξια συγχαρητηρίων και Άγια η ενέργεια του Σεβ. Πειραιώς, αλλά μισή, εφ’ όσον:
καταγγέλλει την αίρεση αλλά και σπεύδει στις υποδοχές του κατ’ εξοχήν εκφραστού του Οικουμενισμού Πατριάρχη


Μόλις προχθές έγραψε για τον αρχηγό της αιρέσως του Οικουμενισμού κ. Βαρθολομαίο:

«Διαδηλοῦμεν τήν ἀπόλυτον υἱϊκήν ἡμῶν ἀφοσίωσιν καί εἰλικρινῆ ἀγάπην πρός τήν μαρτυρικήν καί ἐσταυρωμένην Πρωτόθρονον Ἐκκλησίαν τῆς Κων/πόλεως τό πάνσεπτον Οἰκουμενικόν ἡμῶν Πατριαρχεῖον καί τόν φρυκτωρόν καί πεφωτισμένον Οἰακοστρόφον Αὐτοῦ Παναγιώτατον Οἰκουμενικόν Πατριάρχην κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΝ. 18 Φεβρουάριος 2010».

Εκτός κι αν κάτι άλλο έχει στο μυαλό του.

Από το blog ΑΠΟΤΕΊΧΙΣΗ


Όπου πάει ο Βαρθολομαίος όλοι οι δεσποτάδες στέκονται προσοχή! Ακόμα κι ο Πειραιώς Σεραφείμ! Εδώ, σ΄αυτήν τη φωτογραφία, στην Πάτρα.

4 σχόλια:

  1. Είναι άσχετο με το θέμα της ανάρτησης που έχετε, αυτό το σχόλιο που σας αφήνω.

    Κάποιος από το blog ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ σας προκάλεσε και με προκάλεσε (για άλλο θέμα εμένα, πάντως συναφές). Μου ζήτησε να του καταθέσω απόφαση ή αποφάσεις Οικουμενικών Συνόδων, που αποτρέπουν την Εορτολογική μεταβολή. Του απάντησα με το κατωτέρω σχόλιο:

    Κύριε Γρηγόρη,

    Η αναφορά μου σε Εορτολόγιο είχε υπόψη της το Πασχάλιο, που αφορά στην Α΄ Οικουμενική. Με βάση το Πασχάλιο ορίζεται και το Εορτολόγιο.

    Ανεξάρτητα τώρα από αυτά, η παραμονή σταθερής και αναλλοίωτης χρονολογίας, στην οποία δεν παρεμβάλλεται η ανθρώπινη επιστημονική ακρίβεια για πληρέστερη χρονική και εορτολογική σύμπτωση, δεν σημαίνει άλλο τίποτα από αποκλεισμό της, κατά άνθρωπο, πολυπραγμοσύνης στα αφορόντα και σχέσιν έχοντα με "τα του Θεού" και τα "του ανθρώπου". Νουν Χριστού πρέπει να έχει, όποιος αποφασίσει να καταπιαστεί με το (τα) θέμα αυτό.

    Περιττεύει να επιμένουμε ποιά ακριβώς χρονολογία γεννήθηκε ο Χριστός, αν ήταν το 1 ή το -1, το 10 ή το - 10, το 30 ή το -30, της τότε γνωστής χρονολογικής μέτρησης. Καλώς ή λανθασμένα, η χρονολογία καθορίστηκε και η Α΄ Οικουμενική όρισε τον εορτασμό του Πάσχα. Από εκεί και μετά, ποιός ο λόγος να παρεμβληθεί η ανθρώπινη επιστημοσύνη για να μας διορθώσει; Για να γίνουμε καλύτεροι Χριστιανοί; Έγιναν μήπως αυτοί που εισηγήθηκαν την ακρίβεια του χρόνου; Δεν το νομίζω. Αλλά κι εμείς, τι καταφέραμε εμείς με την αποδοχή της διόρθωσης;

    Δεν προτείνω με αυτά την απόρριψη κάθε νέας επιστημονικής γνώσης, κάθε άλλο, και δεν είμαι από εκείνους που θα επέμεναν ότι δεν γυρίζει η γή. Το συγκεκριμένο όμως θέμα της διόρθωσης, που συνδέεται με τη σύμπτωση κοσμικού και θεολογικού χρόνου - δείγμα κι αυτό ενός υπολανθάνοντος παποκαισαρισμού - αν μη τι άλλο, εμάς μας κατέστησε γελοίους. Μπροστά οι ημέρες, έπειτα πίσω και μετά πάλι μπροστά! Όλοι χαρούμενοι, λαμπροί, αισιόδοξοι, συνειδητά σύγχρονοι, αλλά ασυνείδητα ανακατωμένοι, μπερδεμένοι και μόνιμα τσακωμένοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η ΠΡΩΤΗ ΜΕΓΑΛΗ

    ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΟΔΟΣ

    Η ΕΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΕΒΙ ΣΥΓΚΛΗΘΕΙΣΑ

    (20 Νοεμβρίου 1583).

    Ἡ ἀπόφασις τῆς Πανορθοδόξου Συνόδου ταύτης ἔχει οὕτω:

    «Σιγγίλιον Πατριαρχικῆς διατυπώσεως Ἐγκυκλίου τοῖς ἁπανταχοῦ Ὀρθοδόξοις Χριστιανοῖς, εἰς τό μή παραδέχεσθαι τό νεώτερον Πασχάλιον ἤ Καλενδάριον τοῦ καινοτομηθέντος μηνολογίου, ἀλλ' ἐμμένειν τοῖς ἅπαξ καί καλῶς διατυπωθεῖσι παρά τοῖς Ἁγίοις 318 (τριακοσίοις δέκα ὀκτώ) Θεοφόροις Πατράσι τῆς Αγίας Οἰκουμενικῆς Πρώτης Συνόδου μετ' ἐπιτιμίου καί ἀναθέματος.

    Πᾶσι τοῖς ἐν Τριγοβυστίῳ καί ἁπανταχοῦ Χριστιανοῖς γνησίοις τέκνοις τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀνατολῆς. Χάρις εἴη καί εἰρήνη καί ἔλεος παρά Θεοῦ Παντοκράτορος.

    Οὐ μικρά τε ζάλη τήν παλαιάν κιβωτόν κατέλαβεν, ὅτε σφοδρῶς κλυδωνιζομένη ἐφέρετο ἐπί τῶν ὑδάτων· καί εἰ μή Κύριος ὁ Θεός μνησθείς τοῦ Νῶε εὐδόκησε κοπᾶσαι τό ὕδωρ οὐδεμία ἐλπίς σωτηρίας αὐτῇ ἦν.

    Οὕτω καί τήν Νέαν Κιβωτόν τῆς καθ' ἡμᾶς Ἐκκλησίας ἐπεί ἄσπονδον πόλεμον οἱ κακόδοξοι ἤγειραν καθ᾽ ἡμῶν κατά τούτων καί ἡμεῖς τόν παρόντα τόμον ἐγκαταλιπεῖν ἔγνωμεν, ὅπως τοῖς τούτῳ γεγραμμένοις ἔχετε κα-τά τῶν τοιούτων ἀσφαλεστέρως τήν ὑμετέραν Ὀρθοδοξίαν συνηγορεῖν.

    Ἀλλ' ἵνα μή τοῖς ἁπλουστέροις φορτικόν εἴη τό Σύγγραμμα, ἁπλῆ διαλέκτῳ πᾶσαν ὑμῖν τήν ὑπόθεσιν καταρτίσαι ἔγνωμεν, ἥτις ἔχει οὑτωσί εἰς ἁπλῆν διάλεκτον:

    Ἀπό τήν παλαιάν Ρώμην ἤλθασι τινές, ὁποῦ ἔμαθον ἐκεῖ νά λατινοφρονοῦσι, καί τό κακόν εἶναι πώς ἀπό Ρωμαῖοι τῆς Ρούμελης γεννήμματα καί θρέμματα ὄντες, ὄχι μόνο ἤλλαξαν τήν πίστιν των, ἀλλά καί πολεμοῦσι τά Ὀρθόδοξα δόγματα καί ἀληθινά τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας, ὅπου μᾶς παρέδωκεν αὐτός ὁ Χριστός καί οἱ Θεῖοι Ἀπόστολοι καί αἱ ῞Αγιαι Σύνοδοι τῶν Ἁγίων Πατέρων. ῞Οθεν τούτους ὡς σεσηπότα μέλη ἀποκόπτοντες ὁρίζομεν:

    ……………………………………………………………………..

    Ζ. Ὅποιος δέν ἀκολουθεῖ τά ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, καθώς αἱ ἑπτά Ἅγιαι Οἰκουμενικαι Σύνοδοι ἐθεσπισαν καί τό ῞Αγιον Πάσχα καί τό Μηνολόγιον καλῶς ἐνομοθέτησαν νά ἀκολουθῶμεν καί θέλει νά ἀκολουθῆ τό νεοεφεύρετον Πασχάλιον καί Μηνολόγιον τῶν ἀθέων ἀστρονόμων τοῦ Πάπα, καί ἐναντιώνεται εἰς αὐτά ὅλα, καί θέλει νά ἀνατρέψῃ καί νά χαλάσῃ τά πατροπαράδοτα δόγματα καί ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, ἄς ἔχει τό ἀνάθεμα καί ἔξω τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καί τῆς τῶν πιστῶν ὁμηγύρεως ἄς εἶναι.

    Η. Ἐσεῖς δέ οἱ εὐσεβεῖς καί Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, μένετε ἐν οἷς ἐμάθετε καί ἐγεννήθητε καί ὅταν τό καλέσῃ ὁ καιρός καί ἡ χρεία, αὐτό τό αἷμα σας νά χύσετε διά νά φυλάξετε τήν Πατροπαράδοτον Πίστιν καί ὁμολογίαν σας· καί φυλάγεσθε ἀπό τῶν τοιούτων καί προσέχετε, ἵνα ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός σᾶς βοηθεῖ ἅμα καί ἡ εὐχή τῆς ἡμῶν μετριότητος εἴη μετά πάντων ὑμῶν, Ἀμήν.

    ῎Ετους ἀπό Θεανθρώπου αφπγ (1583) Ἰνδικτιῶνος ΙΒ΄ Νοεμβρίου Κ΄.

    Ὁ Κωνσταντινουπόλεως ΙΕΡΕΜΙΑΣ

    Ὁ Ἱεροσολύμων ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ

    Ὁ Ἀλεξανδρείας ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ

    Καί οἱ λοιποί Ἀρχιερεῖς τῆς Συνόδου παρόντες».



    Η ΔΕΥΤΕΡΑ ΜΕΓΑΛΗ

    ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΟΔΟΣ

    Η ΕΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΕΒΙ ΣΥΓΚΛΗΘΕΙΣΑ

    ΚΑΤΑ ΤΟ 1587

    Τό νέον Παπικόν ἡμερολόγιον κατεδικάσθη καί ὑπό δευτέρας Συνόδου ἐν Κων/πόλει ἐν ἔτει 1587, παρόντων ἐν αὐτῇ τῶν Ἁγιωτάτων Πατριαρχῶν Κωννπόλεως ΙΕΡΕΜΙΟΥ τοῦ Β', Ἀλεξανδρείας ΜΕΛΕΤΙΟΥ καί Ἱεροσολύμων ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ.



    Η ΤΡΙΤΗ ΜΕΓΑΛΗ

    ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΟΔΟΣ

    Η ΕΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΕΒΙ ΣΥΓΚΛΗΘΕΙΣΑ

    (Φεβρουαρίου 12[†] 1593)

    Ὁ λόγος ὁ ὁποῖος ὤθησεν τήν Ὀρθοδοξίαν νά ἐπανέλθῃ ἐντός 10 ἐτῶν τρεῖς φοράς ἐπί τοῦ ἰδίου θέματος εἶναι εἷς καί μόνον: Ἡ ἀκατάσχετη προσηλυτιστική ὁρμή τῶν Παπικῶν, οἱ ὁποῖοι μέ ἀθέμιτα μέσα, (βία, ἐξαγορά συνειδήσεως καί κυρίως ψεύδη[‡] κ.λ.π.), κατέτρωγε τό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας.

    Οὕτω κατεδικάσθη τό τρίτον ὑπό Πανορθοδόξου Συνόδου, εἰς τήν ὁποίαν ἔλαβον μέρος; ὁ Κωνργπόλεως Ἱερεμίας ὁ Β΄, ὁ Ἀλεξανδρείας Μελέτιος Πηγᾶς, ὁ ὁποῖος ἐπεῖχεν καί τήν θέσιν τοῦ Ἀντιοχείας, Ἰωακείμ τοῦ Ζ', ὁ Ἱεροσολύμων Σωφρόνιος καί τεσσαράκοντα ἐν ἐνεργεία Ἀρχιερεῖς.

    Ἡ Πανορθόδοξος αὐτή «Μεγάλη Σύνοδος διεκήρυξε πρωτίστως τήν ἐμμονήν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐν τοῖς ὑπό τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων τεθεσπισμένοις ἐναντίον τῶν Καινοτομιῶν τῆς Ρώμης».

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΤΟ ΚΥΡΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ ΣΥΝΟΔΩΝ

    Πρέπει νά τονισθῇ, ὄχι μόνον ἡ ἱστορικότης – ἀξιοπιστία τῶν πηγῶν περί τῶν ἐν λόγω Συνόδων, ἀλλά πρό πάντων καί τό κῦρος αὐτῶν τῶν Συνόδων καί τῶν ἀποφάσεών των.

    Αἱ προμνημονευθεῖσαι Σύνοδοι τῆς Κωνργπόλεως 1583, 1587 καί ἰδιαιτέρως τοῦ 1593 εἶναι Κανονικαί καί Ὀρθόδοξοι Σύνοδοι! Εἰδικώτερον:

    - Δέν εἶναι τοπικαί Σύνοδοι, ἀλλά Πανορθόδοξοι, δι᾽ ὧν ὡμίλησεν ἡ Καθολική τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία, τό ῞Εν ῞Αγιον Πνεῦμα, τό λαλῆσαν καί εἰς τάς Οἰκουμενικάς καί λοιπάς ἁγίας Συνόδους.

    - Αἱ ἅγιαι αὗται Σύνοδοι, ἔχουσιν ἐσωτερικόν σύνδεσμον καί ἀδιάσπαστον ἀλληλουχίαν πρός ἁπάσας τάς προηγηθείσας ἁγίας Συνόδους.

    - Αἱ ἀποφάσεις τῶν ἐν λόγῳ Συνόδων ἔχουσιν ἀναμφισβήτητον κῦρος, εἶναι ἀπολύτως σεβασταί[§], ἡ δέ ἀθέτησίς των ἀποτελεῖ ἀθέτησιν κατά τῆς Ὀρθοδοξίας καί βλασφημίαν κατά τοῦ ῾Ενός Ἁγίου Πνεύματος, ὅπερ ἐλάλησεν εἰς τάς Ἁγίας Οἰκουμενικάς Συνόδους καί εἰς τάς ἐν λόγῳ Πανορθοδόξους, αἵτινες ἐκείνων ἑπόμεναι ἐθωράκισαν τήν Ἐκκλησίαν κατά τόν 16ον αἰῶνα.

    - Τό κῦρος λοιπόν τῶν ἐν λόγῳ Ἁγίων Πανορθοδόξων Συνόδων εἶναι τό αὐτό μέ τό κῦρος τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, ἔνθεν μέν διότι συμμετέχει εἰς αὐτάς ἡ Καθολική Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ἔνθεν δέ διότι αἱ ἅγιαι αὗται Σύνοδοι ἔχουσι ἀδιάσπαστον ἐσωτερικήν ἀλληλουχίαν καί ἀποτελοῦν προέκτασιν τοῦ ἑνός καί αὐτοῦ Ὀρθοδόξου Πνεύματος, ὅπερ διακρίνει τάς ἑπτά Ἁγίας Οἰκου μενικάς Συνόδους. Ὁ Ἱεροσολύμων Δοσίθεος ἐν τῷ βιβλίῳ του «Ὁμολογία τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως», τήν Σύνοδον τοῦ 1593 ὀνομάζει «Μεγάλην Οἰκουμενικήν Σύνοδον»: «Τέσσαρα μεγάλα θηρία ἐγέννησεν ὁ ΙΣΤ' αἰών: Τήν αἵρεσιν τοῦ Λουθήρου, τήν αἵρεσιν τοῦ Καλβίνου, τήν αἵρεσιν τῶν Γιεζουβιτῶν καί τήν αἵρεσιν τοῦ νέου Καλενδαρίου· καί κατά μέν τῶν αἱρέσεων Λουθήρου καί Καλβίνου ἔγραψαν οἱ… κατά δέ τῆς αἱρέσεως τοῦ νέου Καλενδαρίου ἀπεφάνθη ἡ ἐν Κωνσταντινουπόλει Μεγάλη Οἰκουμενική Σύνοδος τῷ 1593».

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ο Πατριάρχης Ιερεμίας ο Τρανός σε επιστολή του στον πρίγκηπα Νικόλαο Νταπόντε:

    " ...παρά της εν Νικαία Συνόδου καλώς εθεωρήθη κανόνιον πανάριστον συνετέθη αιώνιον αστρονόμων ου δεόμενονπαραδεδομένον τη Εκκλησία...ως καλόν και διορθώσεως ου χρείαν έχονως παρά των θεοσόφων Πατέρων αρτιωθέν. Των αυτών λοιπόν τούτων και άλλων ευλόγων πολλών το περί του Πάσχα ακαταζήτητον διατηρούμεν και όριον αιώνιον έχομεν, άχρι της ενδόξου του Χριστού ελεύσεως φυλαττόμενον".

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Παρακαλω αφήστε το σχόλιο σας εδω