Η καταδικη του Νεου Ημερολογιου απο την Πανορθοδοξη Συνοδο του 1583

Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ 1583

.....Ὅποιος δέν ἀκολουθεῖ τά ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, καθώς αἱ ἑπτά Ἅγιαι Οἰκουμενικαι Σύνοδοι ἐθεσπισαν καί τό ῞Αγιον Πάσχα καί τό Μηνολόγιον καλῶς ἐνομοθέτησαν νά ἀκολουθῶμεν καί θέλει νά ἀκολουθῆ τό νεοεφεύρετον Πασχάλιον καί Μηνολόγιον τῶν ἀθέων ἀστρονόμων τοῦ Πάπα, καί ἐναντιώνεται εἰς αὐτά ὅλα, καί θέλει νά ἀνατρέψῃ καί νά χαλάσῃ τά πατροπαράδοτα δόγματα καί ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, ἄς ἔχει τό ἀνάθεμα καί ἔξω τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καί τῆς τῶν πιστῶν ὁμηγύρεως ἄς εἶναι.....

῎Ετους ἀπό Θεανθρώπου αφπγ (1583) Ἰνδικτιῶνος ΙΒ΄ Νοεμβρίου Κ΄.

Ὁ Κωνσταντινουπόλεως ΙΕΡΕΜΙΑΣ
Ὁ Ἱεροσολύμων ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ
Ὁ Ἀλεξανδρείας ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ
Καί οἱ λοιποί Ἀρχιερεῖς τῆς Συνόδου παρόντες».

Τρίτη, 9 Μαρτίου 2010

ΡΟΥΜΑΝΙΚΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ (...περσινά ξινά σταφύλια...)

Στα ιστολόγια των «ακτίνων» (http://aktines.blogspot.com/2010/02/video.html) και του αδελφού Ευσεβή αναρτήθηκαν δυο βίντεο που δείχνουν όχι απλά τον συνεορτασμό δια της φυσικής παρουσίας -στα πλαίσια φιλικών διεκκλησιαστικών σχέσεων σε επίσημο ή ανεπίσημο επίπεδο-, ούτε μια απλή συμπροσευχή, αλλά ένα “συλλείτουργο” ή αν προτιμάτε μια συγχοροστασία , μεταξύ του επισκόπου του Oradiei, Sofronie Drincec της Ρουμανικής «Ορθόδοξης» Εκκλησίας και του Ουνίτου «επισκόπου» της περιοχής Virgil (Βιργίλιου), επ’ ευκαιρία της εορτής των Θεοφανείων του 2008, με την τέλεση από κοινού του αγιασμού των υδάτων!!!!!





Και θα σπεύσουν περιχαρείς και ανακουφισμένοι (;!;!;!) κάποιοι να βροντοφωνάξουν πως δεν ετέλεσαν το μυστήριο των μυστηρίων, τη Θεία Ευχαριστία, ούτε κάποιο άλλο μυστήριο, παρά την τελετή του μεγάλου αγιασμού! Όμως να μην επιδιώξουν οι γνωστοί άγνωστοι –τα γνήσια φερέφωνα του «Επιφανισμού»- να υποβαθμίσουν το γεγονός! Ακολουθώντας την "αχρικαιρική" πολιτική της εμπιστοσύνης στους «φύλακες» και «στρατηγούς» με λεκτικές (και μόνο) αντιδράσεις –παραινέσεις-συστάσεις που επέβαλε ο μακαριστός π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, με την οποία νοοτροπία και πρακτική φθάσαμε εδώ που φθάσαμε: ένα βήμα πριν την πλήρη, ουσιαστική και επίσημη διακοινωνία! Ας αναλογιστούν οι καλοπροαίρετοι και εχέφρονες τους καρπούς που δρέψαμε με την «επιφάνια» τακτική και μεθοδολογία! Και να μην εμμένουν οι πρώτοι, ούτε να προστρέχουν να αναπαράγουν σαν ψιττακοί (παπαγάλοι) τις ανοησίες του μακαριστού περί «ζήλου ου κατ’ επίγνωσιν» και άλλα τέτοια φληναφήματα! Αγαπητοί αδελφοί του Νέου η πλειονότητα των χλευαζομένων αφ’ υμών «παλαιοημερολογιτών», παρατηρεί με θλίψη να επιβεβαιώνονται μέρα τη μέρα, λεπτό το λεπτό αυτά που κατήγγελλε και προειδοποιούσε… χρόνια τώρα… εις ώτα μη ακουώντων, εις όμματα εθελοτυφλούντα, καρδίες πεπωρωμένες, διάνοιες συσκοτισμένες και ψυχές μεθοδικά αλλοτριωμένες…

Σκληρά λόγια; Σκληρότερη κι αδυσώπητη είναι η πραγματικότητα! Και το μέλλον ακόμα χειρότερο… Και αν πραγματικά αγαπάτε, υπολήπτεστε και σέβεστε τον πνευματικό σας πατέρα π. Επιφάνιο, τον οποίο έχετε αναβιβάσει σε ύψη δυσθεώρητα λογιοσύνης και αυθεντίας, μη βαραίνετε περισσότερο την ψυχή του αυτοδικαιώνοντας την αβελτηρία τη δική του, αλλά και τη δική σας, με το να αναπαράγετε την αποτυχημένη τοις πράγμασιν μεθοδολογία του ως σωστή, ενδεδειγμένη, αλάνθαστη, θεάρεστη και θεοδίδακτη … Κι να σας ενοχλεί και διαφωνείτε με την αβελτηρία, αν μη τι άλλο η μεθοδολογία του υπήρξε πέρα ως πέρα άστοχη, ατυχής και λανθασμένη. Όχι μόνο δεν ανέκοψε την Οικουμενιστική λαίλαπα, αλλά αντιθέτως την ισχυροποίησε και νομιμοποίησε δια της πλαγίας οδού! Όταν ο μακαριστός ήρθε ακριβώς σε ευθεία, κάθετη και οριζόντια αντίθεση με την αγιοπατερική παράδοση και πρακτική. Είχε μοναδική δυνατότητα ο αείμνηστος, με το κύρος που απολάμβανε, ενίοτε δε τον προσωπικό έλεγχο και επιβολή που ασκούσε, σε επισκόπους και πνευματικούς, μονές, εκκλησιαστικά σωματεία και οργανώσεις, θεολογικές σχολές και πανεπιστημιακούς δασκάλους, πνευματικούς ανθρώπους και απλούς βιοπαλαιστές, να ανακόψει την ξέφρενη πορεία του Οικουμενισμού, που τότε άρχισε να επιταχύνη! Αντί αυτού, παραδομένος και τυφλωμένος από τον «αντιπαλαιοημερολογιτισμό» του, δαιμονοποίησε κάθε αντίδραση, ταυτίζοντας την αποτείχιση προ συνοδικής διαγνώμης από τον κακοδοξούντα ποιμένα με το σχίσμα! Αναιρώντας κι ακυρώνοντας την ιστορία, το κανονικό δίκαιο, τη λογική και το υπόδειγμα τόσων ομολογητών και αγίων! Προκειμένου να εξασφαλίση και στηρίξη τη σαθρή αυτή βάση («αποτείχιση=σχίσμα») πρώτος εισήγαγε τους καινοφανείς και πρωτόγνωρους, περίεργους όσο και ελαστικούς ή «προκρούστειους» τρόπους ερμηνείας και προσέγγισης των Γραφών, των Πατέρων και των Ιερών Κανόνων!... Υπήρξε ο μοναδικός «κανονολόγος» (αυτόκλητος, ή επιβληθείς ως τέτοιος από τον κύκλο των «μαθητών» ή οπαδών του, που βολεύτηκαν με την «ερμηνευτική» που εισήγαγε) από την διατύπωση του ΙΕ’ κανόνα της Πρωτοδευτέρας Συνόδου της Κωνσταντινουπόλεως (861 μΧ) που εισήγαγε το «δυνητικό» (!;!;!;!) χαρακτήρα του κανόνα, ως προς την ουσία, την ερμηνεία και εφαρμογή του! Ομίλησε δηλαδή για δυνητική διακοπή της κοινωνίας με τον κακοδοξούντα ποιμένα. Υπενθυμίζουμε ότι ο κανόνας αυτός κρίνει επιβεβλημένη τη διακοπή της κοινωνίας υποστηρίζοντας απερίφραστα πως ``όποιος παύει την «κοινωνία» από τον επίσκοπο, που κηρύττει αίρεση, προτού ακόμα αποφασίσει η Σύνοδος, αυτός όχι μόνο δεν πρέπει να τιμωρείται, αλλ’ απεναντίας να επαινείται, γιατί έπαψε την «κοινωνία» από ψευδεπίσκοπο και ψευδοδιδάσκαλο (όπως αποκαλεί τον αιρετικό επίσκοπο) και δεν τεμάχισε την Εκκλησία, αλλ’ απεναντίας την έσωσε από σχίσματα``. Με τις ερμηνευτικές αυτές ακροβασίες που θεσμοθέτησε ο μακαριστός (όπως τη δυνητική διακοπή της κοινωνίας από τον αιρετικό ποιμένα), η θεολογική επιστήμη εισήλθε σε σκολιές και δόλιες ατραπούς από τις οποίες όχι μόνο δεν λέει να ξεφύγη, αλλά αντιθέτως εγκλωβίζεται και αγκιστρώνεται ολοένα και περισσότερο! Και προκειμένου δυστυχώς να εξασφαλίση ερείσματα σε αυτές τις ακροβασίες παρεξέκλινε ακόμη περισσότερο… άλλοτε μετερχόμενος δοκησισοφίες, άλλοτε καταφεύγοντας σε στρεψοδικίες, κατέληξε να δημιουργήση μια δική του «εκκλησιολογία» και να εγκαταστήση στη θεολογική σκέψη μοναδικό τόσο λογικό, όσο και κανονικό παράδοξο: Ο πιστός λαϊκός ή και κατώτερος κληρικός δύναται να πιστεύη ορθοδόξως, ενώ ο επίσκοπος κακοδόξως και παραταύτα (δύναται και επιβάλλεται) να βρίσκεται και να διατηρή την κοινωνία μαζί του (ο λαϊκός και ο κατώτερος κληρικός με τον αιρετικό επίσκοπο), ώστε να μην προκαλέσει σχίσμα!!!! Πώς λοιπόν μεμφόμαστε και ζητούμε την «κεφαλή επί πινάκι» του καθηγητή κου Φειδά και εθελοτυφλούμε στο ό,τι πρώτος διδάξας (στην τέχνη της διαστροφής του νοήματος όσο και πνεύματος των κανόνων) υπήρξε ο π. Επιφάνιος; Ο πνευματικός όσο και ακαδημαϊκός τους διδάσκαλος; Ο κος Βλάσιος Φειδάς ακριβώς είναι άξιο τέκνο του π. Επιφανίου, βαδίζοντας πιστά στα ερμηνευτικά χνάρια που χάραξε και εφαρμόζοντας αταλάντευτα όσο και «επιτυχώς» τη μεθοδολογία του!

Δεν γνωρίζουμε αν ο π. Επιφάνιος εσκεμμένα ή αθέλητα παρασύρθηκε σε αυτή την ατραπό. Όλες οι πληροφορίες συνηγορούν υπέρ του δευτέρου και κατατείνουν στο γεγονός ότι έπεσε θύμα, δίκην αντιρρητικού παροξυσμού και αυτοσκοπού, του «αντιπαλαιοημερολογιτισμού» του και της απέχθειας προς το σχίσμα, η οποία είναι εκκλησιολογικώς ορθή θέση, όταν δεν συντρέχουν όμως λόγοι πίστεως, οπότε ο αιρετικός είναι ο υπαίτιος πρόκλησης αυτού και ο ορθόδοξος πιστός είναι επιβεβλημένο να διαχωρισθή από αυτόν για να μην μολυνθή από την κακοδοξία! Για τη διασφάλιση του αναφαίρετου όσο και επιβεβλημένου αυτού δικαιώματος του Ορθοδόξου πιστού θεσμοθετήθηκε ο εν λόγω κανόνας, ο οποίος ουσιαστικά δικαίωσε τους κατά καιρούς και τόπους ομολογητάς και τροχιοδρόμησε την ασφαλή οδό αντίστασης στην αλλοίωση της διδασκαλίας της εκκλησίας δια της έκφρασης της αίρεσης: την ευλογημένη ένσταση και επιβεβλημένη αποτείχιση… Αν διερωτάσθε πώς και γιατί ο π. Επιφάνιος κατέληξε σε και υποστήριξε άλλα, διάφορα από αυτά που αδιαμφισβήτητα και εύγλωττα υποστηρίζει ο κανόνας, μάλλον η απάντηση πρέπει να αναζητηθή στην περίτρανη δικαίωση των «παλαιοημερολογιτών»… Είναι γεγονός δε πως πολλές φορές τα μεγαλύτερα εγκλήματα γίνονται με τις καλύτερες και αγνότερες προθέσεις…

Πού είναι οι φύλακες και οι στρατηγοί; Σιώπησαν ή λησμόνησαν την αποστολή τους στην αναζήτηση της επισκοπικής μίτρας, στην διασφάλιση των κεκτημένων ή στην άνεση και ασφάλεια που τους εξασφαλίζει η τυφλή λατρεία των -χειρότερων κι από οπαδούς ενίοτε- πνευματικοπαιδιών τους; Άφαντοι, άφωνοι, αδιάφοροι; Τι περιμένουν να δουν να συντελείται ώστε να ορθώσουν ανάστημα; Πώς ορίζεται το περιώνυμο "άχρι καιρού"; Αλλά δυστυχώς όταν παρατηρεί και βλέπει κανείς τους μοναχούς που ανάθρεψε πνευματικά ο π. Ιουστίνος Πόπποβιτς –σημερινούς επισκόπους της Σερβικής Εκκλησίας- να συμπροσεύχονται και να μετέχουν σε άτυπα συλλείτουργα με τους παπικούς ακυρώνοντας το γέροντά τους και τη διδασκαλία του, αμαυρώνοντας τη μνήμη του και βυσσοδομώντας στον αγώνα του, τι να περιμένεις από τους ημετέρους βολεμένους;;

Επανερχόμενοι στα βίντεο βλέπουμε δυο αρχιερείς εν πλήρη αρχιερατική στολή να συμπροσεύχονται και να συμψάλλουν τελώντας το Μέγα Αγιασμό!!!!! Από πότε εισήλθαν σε πλήρη κοινωνία και έχουν επομένως κοινή πίστη Ρουμάνοι Ορθόδοξοι και Ουνίτες, για να τελούν από κοινού τελετές; Τελικά ο πρώτος Ρουμάνος Πατριάρχης Μύρων Κριστέα επέτυχε το καταχθόνιο έργο του και εξουνιτοποίησε την Εκκλησία της Ρουμανίας! Πρώην Ουνίτης ο ίδιος άλωστε… Μη σας φανούν «παλαιοημερολογίτικες» αυθαίρετες ερμηνείες και απλοποιήσεις ή υπερβολές… Ας υπενθυμίσουμε το «πλούσιο» βιογραφικό του εν λόγω Προκαθημένου σε μια περίοδο που η Ορθόδοξη Εκκλησία έπασχε στο επίπεδο αυτό: των προκαθημένων δηλαδή… Πρόκειται για το άτομο που ως πριμάτος υπό τον τίτλο του Μητροπολίτη ακόμη –ο τίτλος του Πατριάρχη θα του δοθεί ένα χρόνο αργότερα από το Οικουμενικό Πατριαρχείο ως «Ἀρχιεπίσκοπος Βουκουρεστίου, Μητροπολίτης Οὐγγροβλαχίας καί Πατριάρχης Ρουμανίας» - σπεύδει τον Οκτώβριο του 1924 να συμπορευθή με την επιλογή της Ελλαδικής εκκλησίας και να αλλάξη το εορτολόγιο υιοθετώντας το Γρηγοριανό! Μόνο που δεν μένει εκεί, αλλά προχωρά περισσότερο, στην ουσία της ημερολογιακής αλλαγής, που αποσκοπεί στον κοινό «παγχριστιανικό» εορτασμό των μεγάλων εορτών της χριστιανοσύνης! Και προσπαθεί ακριβώς να επιτύχη πλήρη επιβολή του Γρηγοριανού ημερολογίου! Να το επιβάλη πέραν των ακινήτων και στις κινητές εορτές… Έτσι εφήρμοσε και το Παπικό Πασχάλιο ο Πατριάρχης Μύρων με αποτέλεσμα να συνεορτάσει η Ρουμανική Εκκλησία με τους Παπικούς το Πάσχα τα έτη 1926 και 1929, προκαλώντας μεγάλη ταραχή και ακαταστασία! Το αποτέλεσμα: άλλοι ιεράρχες να αγνοήσουν επιδεικτικά το Πατριαρχείο (Βεσσαραβίας Γουρίας), οπότε να διασπαστή ο εορτασμός του Πάσχα στην τοπική εκκλησία, αλλά και στον Ορθόδοξο κόσμο – κατά παράβασιν και καταπάτησιν της Α’ Οικουμενικής Συνόδου της Νικαίας, επισύροντας μάλιστα τις τελεσίδικες ποινές της τοπικής Συνόδου της Αντιοχείας- στο δε κοινοβούλιο να γίνουν θυελλώδεις συνεδριάσεις επί του θέματος, και τελικά μεγάλο μέρος του πληθυσμού ιδιαίτερα στη Μολδαβία να στραφεί στο παλαιό ημερολόγιο. Και άραγε σας κάνει εντύπωση η κοινή συμμετοχή στην τέλεση του Μεγάλου Αγιασμού των Θεοφανείων ή τη θεωρείτε ασήμαντο γεγονός; Να υπενθυμίσωμε απλώς τη σημασία για την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία του Μεγάλου Αγιασμού των Θεοφανίων, τον οποίο δίδει αντί της Θείας Κοινωνίας –χωρίς να είναι βέβαια ισοδύναμος και ισόκυρος- σε μετανοούντες από βαρύτατα αμαρτήματα, εφόσον η μετάνοιά τους διαπιστώνεται ειλικρινής και για το χρονικό διάστημα του επιτιμίου;;;! Και βέβαια στη Ρουμανία έχουν συμβεί πολύ χειρότερα με χαρακτηριστικό κατά το ίδιο έτος (;;;;;;;!!!!!!!) το επαίσχυντο γεγονός με πρωταγωνιστή έναν άλλο Ρουμάνο Επίσκοπο: τον Επίσκοπο Βανάτου Νικόλαο Κορνεάνου που έσπευσε να <<κοινωνήσει>> εκ του λατινικού ποτηρίου εις ναόν Ουνιτών την 12/25 Μαίου 2008 εις την πόλιν Τιμοσοάραν της Ρουμανίας!!!!!! http://neataksi.blogspot.com/2008/10/blog-post_3886.html http://2.bp.blogspot.com/_LR-hG6AG6Zw/SPeZU_6JrmI/AAAAAAAACYs/xZ0-i0iaSgw/s1600-h/koinon+potirion+ena.jpg

Και η μια και η άλλη περίπτωση είναι νερό στο μύλο του «λαϊκού Οικουμενισμού», του Οικουμενισμού που απευθύνεται και στοχεύει στο επίπεδο του ποιμνίου… Ώστε να συνηθίζη το μάτι του στην κοινή παρουσία και συμπόρευση εντός και εκτός των εκκλησιών των κληρικών των διαφόρων δογμάτων, τονίζοντας δυο πράγματα κατά βάση… Ουσιαστικές διαφορές δεν υπάρχουν, απλώς ποικιλότητα και πολυμορφία και η ένωση είναι προ των πυλών με τις λεπτομέρειες να καθυστερούν τη διαδικασία, χωρίς όμως να την αναστέλλουν…

Εκπλήττεστε; Δυσπιστείτε; Στεναχωρείστε; Εξανίσταστε; Ε, λοιπόν, αυτά είναι μόνο η αρχή… Έπεται συνέχεια και μάλιστα ζοφερή και τραγική. Και αντί να ασχολείσθε με το δάσος που καίγεται, αγαπητοί αδελφοί του νέου ή «διορθωμένου Ιουλιανού» ημερολογίου, τυρβάζετε περί πολλού για τα… φύλλα που σάπιζαν στο χώμα αυτού του δάσους! Για την αποκατάσταση των Ιερωνυμικών μητροπολιτών, οι οποίοι απεδείχθησαν ιχθύων αφωνώτεροι ως προς την αίρεση του Οικουμενισμού, ή για την Αποστολική διαδοχή των ακαινοτομήτων («παλαιοημερολογιτών»), όταν οι επίσημες ηγεσίες σε επίπεδο προκαθημένων ή θεολογικών σχολών αναγνωρίζουν την ύπαρξη ή διατήρηση «αποστολικής διαδοχής» στους πάσης φύσεως αιρετικούς καταδικασθέντες από Οικουμενικές Συνόδους και μη (Μονοφυσίτες, Παπικούς, Αγγλικανούς – «Επισκοπελιανούς», όταν μάλιστα οι τελευταίοι δεν αναγνωρίζουν την χειροτονία καν ως μυστήριο…)

Αφήστε τον πατέρα Επιφάνιο να αναπαυθή εν ειρήνη και αντιμετωπίστε επιτέλους νηφάλια, ρεαλιστικά και θαρραλέα την πραγματικότητα, στην διαμόρφωση και εδραίωση της οποίας συνέτεινε αποφασιστικά -δια της ανοχής. αναβολής και χλιαρής διαμαρτυρίας, κατά κόρον λεκτικής- ο μακαριστός! Αιτούμεθα συγνώμη από τον ίδιο και όσους φίλους του στεναχωρήσαμε με αυτές τις επισημάνσεις! Αλλά όσο σκληρές υπήρξαν, άλλο τόσο και ακόμα περισσότερο σκληρή είναι η διαμορφωθείσα κατάσταση, ηθικός αυτουργός της οποίας υπήρξε και ο μακαριστός! Και για άλλη μια φορά θα υπενθυμίσουμε ότι ο «ου κατ’ επίγνωσιν ζήλος» με την εκπεφρασθείσα απερίφραστα απειλή σχίσματος μερικών πτωχότατων και αγραμμάτων Γεωργιανών (Ιβήρων) μοναχών έβγαλε την τοπική Ορθόδοξη Εκκλησία από το Π.Σ.Ε. και πάγωσε τις Οικουμενιστικές ορέξεις και μεθοδεύσεις των εκεί προκαθημένων!... Αντιθέτως η πρακτική και οι νουθεσίες των μορφωμένων σαν τον π. Επιφάνιο, με την ανοχή, την υπομονή τάχα, ουσιαστικά όμως αβελτηρία, αποθράσυναν τους Οικουμενιστές στα επίπεδα που ενεοί παρακολουθούμε......

ΑΠΟΛΟΓΗΤΗΣ
(Από το φόρουμ ΦΩΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλω αφήστε το σχόλιο σας εδω