Η καταδικη του Νεου Ημερολογιου απο την Πανορθοδοξη Συνοδο του 1583

Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ 1583

.....Ὅποιος δέν ἀκολουθεῖ τά ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, καθώς αἱ ἑπτά Ἅγιαι Οἰκουμενικαι Σύνοδοι ἐθεσπισαν καί τό ῞Αγιον Πάσχα καί τό Μηνολόγιον καλῶς ἐνομοθέτησαν νά ἀκολουθῶμεν καί θέλει νά ἀκολουθῆ τό νεοεφεύρετον Πασχάλιον καί Μηνολόγιον τῶν ἀθέων ἀστρονόμων τοῦ Πάπα, καί ἐναντιώνεται εἰς αὐτά ὅλα, καί θέλει νά ἀνατρέψῃ καί νά χαλάσῃ τά πατροπαράδοτα δόγματα καί ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, ἄς ἔχει τό ἀνάθεμα καί ἔξω τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καί τῆς τῶν πιστῶν ὁμηγύρεως ἄς εἶναι.....

῎Ετους ἀπό Θεανθρώπου αφπγ (1583) Ἰνδικτιῶνος ΙΒ΄ Νοεμβρίου Κ΄.

Ὁ Κωνσταντινουπόλεως ΙΕΡΕΜΙΑΣ
Ὁ Ἱεροσολύμων ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ
Ὁ Ἀλεξανδρείας ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ
Καί οἱ λοιποί Ἀρχιερεῖς τῆς Συνόδου παρόντες».

Τετάρτη, 5 Μαΐου 2010

ΜΑΘΗΤΕΥΟΝΤΕΣ ΣΤΟ ΑΛΑΘΗΤΟΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΣ

ΘΕΟΔΩΡΗΤΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

H επίσκεψις του πάπα στήν Eλλάδα είναι γεγονός ότι προκάλεσε πολλές αντιδράσεις, τόσες πού ποτέ άλλοτε δέν είχαν σημειωθη, καίτοι είχαν συντελεσθη βαρύταται προδοσίαι πίστεως. Δέν τό κακίζομεν αυτό. Θλιβόμεθα μόνον διά τήν μετά ταύτα πολιτικήν των αντιδρασάντων.

Σταμάτησαν στά λόγια. Κανείς τους δέν τόλμησε νά διακόψη κοινωνίαν μετά τού λατινόφρονος Χριστοδούλου καί της Συνόδου του. Καί ενώ διακηρύττουν ότι «ζούμε χειρότερη περίοδο από τήν είκονομαχία», εν τούτοις δέν μιμούνται κανένα εικονόφιλον όμολογητήν! Άρκουνται σέ μερικές άπειλές καί «προκηρύξεις», σ.σ.(νυν Ομολογίες) σάν εκείνες των Άγιορειτων του 1964. Καί τό χειρότερον! Διακηρύσσουν ότι μιμουνται όλους τούς κορυφαίους όμολογητάς του παρελθόντος, όπως Μάξιμον τόν Oμoλoγητήν, Θεόδωρον Στουδίτην, Μάρκον Ευγενικόν, οί όποίοι, ώς ισχυρίζονται, ήγωνίσθησαν μέσα από τήν Έκκλησίαν κατά της αίρέσεως, οπως κάνουν αύτοί τώρα!

Έπίσης δέν δειλιάζουν νά προσκαλέσουν τούς παλαιοημερολογίτας νά έλθουν καί πάλιν στήν Έκκλησίαν, ώστε νά αγωνισθούν μαζί τους, αλλά μέσα από τήν Έκκλησίαν αύτήν τήν φοράν!

Μέ άλλα λόγια έχομε επανάληψιν των γνωστων από τό 1969 θέσεων τού π. Έπιφανίου Θεοδωροπούλου, τάς όποίας μετά πολλης της εύφροσύνης ήκολούθησαν οί Άγιορείται καί οί Ελλαδικοί επίσκοποι.

1. Άφορμήν διά τό παρόν άρθρον έδωσε ή γενομένη εις Λάρισαν (24 Μαρτ.) όμιλία γνωστού καθηγητού καί ίερέως (τού λοιπού: π. Χ.). Εις αύτήν κυριαρχεί ή έξης «Έπιφάνειος» θέσις: «Άντίδρασις ναί, αλλά ούδέποτε σχίσμα. O αγών θά γίνη μέσα από τήν Έκκλησίαν». Καί τούτο, .... διότι κατά τόν π. Χ. άύτήν τήν στάσιν έτήρησαν καί οί κορυφαίοι όμολογηταί της 'Ορθοδοξίας Άγιος Μάξιμος Ομολογητής, αγιος Θεόδωρος Στουδίτης, αγιος Μάρκος Εύγενικός. Παραθέτομεν τούς ιδίους αύτού λόγους. «θά μείνωμε μέσα είς τήν Έκκλησίαν καί θά αγωνισθούμε. Αύτό πού ούδέποτε θά κάνωμε εΙναι νά σχίσωμε τήν Έκκλησίαν καί νά προκαλέσωμε σχίσμα. Ούτε ό Mάρκoς ό Εύγενικός, ούτε ό αγιος Μάξιμος ό Ομολογητής, κανείς δέν εφυγε από τήν Έκκλησίαν. Ούτε ό αγιος θεόδωρος ό Στουδίτης καί νά κάνη δικές του Συνόδους ... Άς μας καθαιρέσουν, ας μας ύβρίσουν... Νά εχουμε τήν συνείδησίν μας ήσυχη οτι ακολουθούμε τούς άγίους»!

Έδω επαναλαμβάνεται αύτό πού ύπεστήριξαν εσφαλμένως καί σοφιστικως οί πρό τού π. Χ. γράψαντες, καί εις τούς όποίους εχουμε άφιερώσει δεκάδας σελίδων, άναιρουντες τάς πεπλανημένας αυτών θέσεις. Άν είχε τό ενδιαφέρον νά τίς διαβάσει ό π. Χ. δέν θά εκήρυττε τώρα αυτά τά εντελώς άνιστόρητα καί τόσον προσβλητικά διά τούς άγίους. Γράφω μεν αυτό, διότι αι άνωτέρω σημειωθείσαι
θέσεις του εΙναι καταφανώς εναντίαι πρός τούς Ιερούς Κανόνας, τήν πατερικήν διδαχήν, άλλά καί τήν βιοτήν τών τριών, κορυφαίων δέ όμολογητων Πατέρων.

Ούτως ό ΙΕ' Κανών της ΑΒ' Συνόδου επαινών τούς διακόπτοντας κοινωνίαν πρό Συνοδικης διαγνώμης πρός τόν κηρύσσοντα αίρεσιν, θεωρεί αυτούς σωτηρας της
Έκκλησίας! (ο δέ αγ. Μάξιμος ό Όμολογητής, όταν ηρωτήθη μέ ποίαν Έκκλησίαν κοινωνεί, άφου όλες κοινωνουν μέ τήν κακόδοξον Κων/λιν, άπήντησεν: «Καθολικήν Έκκλησίαν τήν όρθήν καί σωτήριον της είς αυτόν πίστεως όμολογίαν... ο των όλων Θεός είναι άπεφήνατο». (P.G. 90, 132). του άρκουσε τό ότι εκράτει τήν όρθήν πίοτιν μή κοινωνών τη αιρέσει. Δέν τόν εφόβιζε ή σκέψις μήπως μείνει μόνος. Έφ' όσον ητο μέ τήν άλήθειαν, ητο καί μέ τήν Έκκλησίαν!

Αυτόν τόν φόβον τόν εχουν οι παπικοί, πού εχουν κάνει κέντρον ζωηφόρον της Έκκλησίας τόν πάπαν, παρ' ου πάσα ίερωσύνη καί χάρις εκπορεύεται, καί παρ' ήμίν οι όπαδοί της «Έπιφανείου σχολης», οι όποίοι καί μόνον στήν σκέψιν ότι δέν θά κοινωνουν μέ τά ρωμέϊκα πατριαρχεία -εστω καί κακοδοξουντα -τούς προκαλεί ναυτίαν",

Τέλος, ό αγιος Θεόδωρος ό Στουδίτης θεωρεί «προδοσίαν της όρθοδόξου όμολογίας» νά παραμένη κάποιος εν κοινωνία μέ τόν κακοδοξουντα επίσκοπόν του! (Ρ.G. 99,1365Α).
 «Τρισάθλιον» δέ άποκαλεί άλλον ήγούμενον πού συνεχίζει τήν «όλεθρίαν κοινωνίαν» μέ τούς εικονομάχους, χαρακτηρίζων αύτόν «ύπόδειγμα αρνήσεως, «προτροπήν άπωλείας ... » (Αύτ., 1337 C). Καί προσθέτει αλλαχού τό κλασσικόν: «Έxθρoυς γάρ Θεου ό Xρυσόστoμoς ου μόνον τoυς αίρετικoυς, άλλά καί τoυς τoιούτοις κoινωνoυντας μεγάλη καί πολλή τή φωνή άπεφήνατο» (1049 Α).

Όσον αφορα τόν αγιον Μαρκον τόν Εύγενικόν, ό βίος καί οί λόγοι του άποτελουν αληθη καταπέλτην γιά όσους ισχυρίζονται αναπόδεικτα, ότι μετά τήν Σύνοδον της Φλωρεντίας έκοινώνει με τούς λατινόφρονας της Κων/λεως. 'Ιδού οί αθάνατοι λόγοι του:
«Φευγετε καί ύμείς άδελφοί τήν πρός τoυς άκοινωνήτoυς  κοινωνιαν και το μνημοσυνον των αμνημονεύτων. Ιδε έγώ Mαρκoς ό άμαρτωλός λέγω ύμίν, ότι ό μνημονεύων του πάπα ώς όρθοδόξου άρxιερέως, ενoxoς έστι πάντα τά των Λατίνων έκπληρωσαι μέχρι καί αυτης της κoυράς των γενείων καί ό λατινοφρονων μετά των Λατίνων κριθήσεται καί ώς παραβάτης της πίστεως λογισθήσεται»! (P.G. 160, 1097 D, 1100 Α).

ΕΙναι θλιβερώτατον νά ισχυρίζεται ό π. Χ. Οτι «ό αγιoς Mαρκoς εμεινε μέ λατινόφρονα πατριάρχην» αγωνιζόμενος! Οι λόγοι τού άγίου δέν έπιτρέπουν καμμίαν παρερμηνειαν.
«Περιωρίσθην παρά του Bασιλέως. Άλλ' ό λόγoς του Θεου ου δέδεται, τρέχει δέ μάλλoν καί εύοδούται καί οί πλείoνες των άδελφων τη έμή έξορία θαρρoύντες βάλλουσι τoίς έλέγxoις τoυς άλιτηρίoυς καί παραβάτας της όρθης πίστεως καί των πατρικών θεσμών καί έλαύνουσι πανταχόθεν αύτούς ώς καθάρματα, μήτε συλλειτουργείν αύτοίς ανεχόμενοι, μήτε μνημονεύοντες ολως αύτών ώς Χριστιανών»! (Αυτ., 1097 ΑΒ).

Η αντπατερική θέσις «αγώνας μέσα άπό τήν 'Εκκλησίαν» άποτελεί αντιπαραδοσιακόν καί αντιφατικόν σύνθημα, αφού ό πραγματικός άγών αρχίζει από τήν στιγμήν πού ό πιστός διακόπτει πάσαν κοινωνίαν πρός τήν κακοδοξίαν, ώστε νά μή θεωρηται τού λοιπού συνυπεύθυνος όπαδός της, αλλά πραγματικός αντίπαλός της. Τότε γίνονται δύο τινά κατά τούς λόγους τού άγίου Νικόδημου τού Άγιορείτου: Οί αντιδρώντες «έλευθερώνουν τήν Έκκλησίαν από τό σχίσμα καί τήν αίρεσιν τών ψευδεπισκόπων» τους, αυτοί δέ αξιούνται «τοίς πρεπούσης τιμής ώς Oρθόδoξoι»! Αυτή είναι ή εν προκειμένφ θέσις της 'Ορθοδοξίας όλα τ' άλλα άποτελούν παρερμηνείαν καί ήθελημένην διαστρoφήν αυτης!

2. Περί τό τέλος της όμιλίας του άναγκασθείς ύπό τού ακροατηρίου νά όμιλήση καί γιά τούς παλαιοημερολογίτας, είπε τά έξης τραγικά καί αναληθη: «Έκτιμώ βαθύτατα τούς αδελφούς τού παλαιού ήμερολογίου ... νά αφήσουν τά πόσα σχίσματα έχουν (έχουνε 12 Συνόδους! πόσας έχουν;) καί νά έπανέλθουν έδώ στήν Έκκλησία καί νά αγωνισθούμε ολοι μαζί. Τό θέμα δέν είναι αν είμεθα μέ τό παλιό ή τό νέο, αλλά αν θά σώσουμε τήν ψυχήν μας. Καί τήν ψυχή μας τήν σώζουμε μέσα στήν Έκκλησία»!!

Άσφαλώς καί σωζόμεθα μέσα εις τήν Έκκλησίαν, αφού έκτός αύτης «σωτηρία δέν ύπάρχει», άλλά ποίαν 'Εκκλησίαν; Αυτή πού κοινωνεί μέ τήν αίρεσιν; πού συλλειτουργεί μέ τούς παπικούς; πού αποδέχεται ότι καί έκτός 'Εκκλησίας ύπάρχει σωτηρία; πού βλασφημεί εις τήν μοναδικότητά της διά της συμμετοχης της εις τό Παγκόσμιον Συμβούλιον 'Εκκλησιών; πού πιστεύει καί κηρύττει ότι έχουν θείαν Χάριν Μονοφυσίται, παπικοί καί Άγγλικανοί; Άσφαλώς όχι! Μυριάκις όχι! Άντιθέτως σωζόμεθα μόνον όταν δέν κοινωνούμε μέ μιά τέτοια 'Εκκλησίαν! Διότι τότε είμεθα καί κατά τόν μέγαν Γρηγόριον τόν Παλαμα «της τού Χριστού Έκκλησίας». Άντιθέτως οί κοινωνουντες τη αιρεσει και ως εκ τουτου «μη οντες της άληθείας ούδέ της τού Χριστού Έκκλησίας εισίν» κατά τόν 'ίδιον άγιον ("Άπαντα, 2, 627).

Πολλοί πολλάκις έκατηγόρησαν τήν ίερωσύνην τών παλαιοημερολογιτών, αλλά τά χειροτονητήρια αύτών τούς διέψευσαν πλήρως.
Τό ασθενές σημείον τους είναι αί διαιρέσεις τους πού ειρωνεύεται ό π. Χ. Συμφωνούμε. Δέν πρέπει όμως νά παραθεωρηται ότι οί ίδιοι οί νεοημερολογίται έδημιούργησαν τίς σπουδαιότερες έξ αύτών, προκειμένου νά τούς διαλύσουν! ..

Μήπως καί στήν έποχή της εικονομαχίας δέν παρετηρήθησαν διαιρέσεις στό σώμα τών όρθοδόξων εικονοφίλων; Γράφει σχετικώς ό μέγας Θεόδωρος ό Στουδίτης: «'Επειδή έμαθον παρά τού γραμματηφόρου, ω καλέ αδελφέ, ότι έριδες ανεφάνησαν μεταξύ σας ... μετά λύπης μου έδέχθην τά νέα αύτά, γνωρίζων δτι είναι σποραί τού Διαβόλου πού προκαλούν σχίσματα καί σ' αύτό τό ύγιαίνον
μέρος της Όρθοδοξίας. Αύτό είναι χαροποιόν γεγονός γιά τούς υπεναvτίους (= εικονομάχους), οί όποίοι από τά δικά μας ασθενήματα ίσχυρίζονται ότι ή δική τους ασέβεια εχει καλώς» (1285 Ω).

'Έτσι καί τώρα μπορεί νά υπάρχουν διάφοροι Σύνοδοι παλαιού ημερολογίου, αλλ' αύτό δέν άπτεται της ουσίας τού κατά πάvτα παραδοσιακού αγώνος των, ούτε δημιουργεί δικαιολογίαν στούς νεοημερολογίτας νά παραμένουν έν τη κακοδοξία.. 'Άς τολμήσουν τήν αποτείχισιν καί ας μήν ένωθούν μετ' αυτών. Τότε καί μόνον τότε θά διαπιστώσουν πόσον δύσκολον είναι ή ένότης σέ ,τέτοιους αγώνες. Τώρα αί κρίσεις των όμοιάζουν μέ νουθεσίες καλοντυμένου φιλάθλου από κερκίδες σταδίου πρός ίδρωμένον πλήν νικηφόρον αγωνιστήν στίβου ...

Τό θέμα λοιπόν δέν είναι ή πολυσυνοδικότης τού παλαιού, αλλά ή ύπεναντία πρός τήν ορθόδοξον παράδοσιν πίστις τών νεοημερολογιτών ότι: α) δέν πρέπει νά διακόψουν ποτέ κοινωνίαν πρός τούς έπισκόπους τους, διότι θά ευρεθούν έκτός Έκκλησίας καί σωτηρίας καί β) οί παλαιοημερολογίται πού έτόλμησαν νά τό πράξουν έγιναν σχισματικοί καί συνεπώς παράδειγμα πρός αποφυγήν.

Άμφότεραι αί θέσεις τυγχάνουν τελείως αvτιπαραδοσιακαί, μη μαρτυρουμεναι απο τας πηγας των αγιων πατέρων. Δέν αναφέρομαι στήν τρίτην καί σοβαράν αιτίαν, τήν έλλειψιν αγωνιστικότητος καί πνεύματος θυσίας πού χαρακτηρίζει τόν κληρον τού νέου...

3. Τέλος, προκειμένου νά καθησυχάση μερικούς ζωηρούς ακροατάς πού επεθύμουν μίαν άμεσον αντίδρασιν, είπε: «Δέν είναι ολοι οί επίσκοποι οικουμενισταί... τό Άγιον 'Όρος καί τώρα μπροστά είναι... Υπάρχουν πολλοί καπετάνιοι. Μή κάνετε καπετανάτα ολοι σας».


Ποίους θεωρεί καπετάνιους τό εγραψε προηγουμένως στόν «'Ορθόδοξον Τύπον», όταν εχαρακτήρισε τόν ήγούμενον της Μονης Γρηγορίου ώς «σοφόν καί όμολογητήν»! (Φύλλ. 8.2.)

Τριάντα χρόνια νά κοινωνης μέ τρείς κακοδόξους πατριάρχας της Κων/λεως, Άθηναγόραν, Δημήτριον καί Βαρθολομαίον καί νά εΙσαι καί όμολογητής!! Αυτό σημαίνει πάρα πολλά, τά όποία επιφυλασσόμεθα νά σχολιάσωμεν προσεχώς. Βεβαίως τήν στάσιν του καθηγουμένου της Μονης Γρηγορίου τηρουν όλοι οί καθηγούμενοι τών Άγιορειτικων Μονών, πλήν της 1. Μονης Έσφιγμένου.

Παρά ταυτα διά τόν π. Χ. τό Άγιον 'Όρος «είναι μπροστά καί τώρα», εννοών στόν κατά της αίρέσεως αγώνα! Οποία παραποίησις της πραγματικότητος!!

Έμείς μίαν ύπεροχήν καί εν πρωτείον διακρίνομεν είς τήν στάσιν του Άγ. 'Όρους, ότι προηγείται στήν κατάκριτον κοινωνίαν μετά της κηρυττομένης αίρέσεως του Φαναρίου, ύπόδειγμα απωλείας ύπάρχον δι' επισκόπους, κληρον καί λαόν της ανά τόν κόσμον 'Ορθοδόξου Έκκλησίας!

Τελειώνοντας πρέπει νά προσθέσω, ότι δέν εχω κανένα προηγούμενον μέ τόν π. Χ. Άντιθέτως μάλιστα δι' επιστολης μου, όταν αντέδρασεν διά τόν πάπαν, του ετόνισα δτι «λίαν εύφρανε τούς ορθοδόξους» μέ τήν συμπεριφορά του έκείνη. Τόν έπεσκέφθην μάλιστα καί τόν συνεχάρην καί προσωπικώς. Σήμερα όμως διαφωνώ πλήρως μέ τούς λόγους καί τήν τακτικήν του καθώς καί μέ τούς συνεργάτας του. Δέν έκφράζει τήν πατρική μας κληρονομιά. Άντιθέτως ό λόγος του γίνεται έμπόδιον στίς ψυχές πού διψούν τήν αλήθειαν της 'Ορθοδοξίας. Συγχρόνως όμως γινεται και υπoστηρικτης του αρχιεπισκοπου,του οποιου μία είναι ή μέριμνα, νά μή μεγαλώση ή παρεμβολή Κυρίου, ή τών γνησίων 'Ορθοδόξων όμήγυρις, τούς όποίους συνεχώς κατηγορεί.

Πιστεύω,τέλος, ότι απαιτείται δαψιλής μελέτη καί προκαταλήψεων απαλλαγή προκειμένου νά μιμηθη πιστώς τούς άγίους πατέρας, είς τε τόν βίον καί τήν διδασκαλίαν των, όπερ καί εύχομαι ειλικρινώς έκ καρδίας.

Ε' Κυριακή Νήστειών 2002

 (ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΠΟΛΕΜΟΥΜΕΝΗ)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλω αφήστε το σχόλιο σας εδω