Η καταδικη του Νεου Ημερολογιου απο την Πανορθοδοξη Συνοδο του 1583

Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ 1583

.....Ὅποιος δέν ἀκολουθεῖ τά ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, καθώς αἱ ἑπτά Ἅγιαι Οἰκουμενικαι Σύνοδοι ἐθεσπισαν καί τό ῞Αγιον Πάσχα καί τό Μηνολόγιον καλῶς ἐνομοθέτησαν νά ἀκολουθῶμεν καί θέλει νά ἀκολουθῆ τό νεοεφεύρετον Πασχάλιον καί Μηνολόγιον τῶν ἀθέων ἀστρονόμων τοῦ Πάπα, καί ἐναντιώνεται εἰς αὐτά ὅλα, καί θέλει νά ἀνατρέψῃ καί νά χαλάσῃ τά πατροπαράδοτα δόγματα καί ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, ἄς ἔχει τό ἀνάθεμα καί ἔξω τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καί τῆς τῶν πιστῶν ὁμηγύρεως ἄς εἶναι.....

῎Ετους ἀπό Θεανθρώπου αφπγ (1583) Ἰνδικτιῶνος ΙΒ΄ Νοεμβρίου Κ΄.

Ὁ Κωνσταντινουπόλεως ΙΕΡΕΜΙΑΣ
Ὁ Ἱεροσολύμων ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ
Ὁ Ἀλεξανδρείας ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ
Καί οἱ λοιποί Ἀρχιερεῖς τῆς Συνόδου παρόντες».

Σάββατο, 31 Ιουλίου 2010

Το 96% του συνόλου των ΜΜΕ του πλανήτη ανήκει σε 6 εβραϊκές εταιρείες

"Ξέρετε πολύ καλά, και η ηλίθιοι Αμερικανοί γνωρίζουν εξίσου καλά, ότι έχουμε τον έλεγχο της κυβέρνησης τους, ανεξάρτητα από το ποιος βρισκεται στο Λευκό Οίκο. Βλέπετε, το ξέρω και το ξέρετε και εσείς και εγω πως κανένας Αμερικανός πρόεδρος δεν είναι σε θέση να μας προκαλεσει, ακόμη και αν κάνουμε το αδιανόητο. Τι μπορείτε εσεις (Αμερικανοι) να μας κάνετε; Εμείς ελέγχουμε το Κονγγρέσο, έχουμε τον έλεγχο των μέσων ενημέρωσης,της show biz, και γενικά τα πάντα στην Αμερική. Στην Αμερική μπορείς να επικρίνεις ακόμα και τον Θεό, αλλά δεν μπορείς ν επικρίνεις το Ισραήλ ... "-Tzipora Menache

Ηλεκτρονικές Ειδήσεις & μέσα διασκέδασης


Ο μεγαλύτερος όμιλος μέσων ενημέρωσης είναι σήμερα η Walt Disney Company, της οποίας o πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος, Michael Eisner, είναι Εβραίος. Η αυτοκρατορία της Disney , με επικεφαλής έναν άνθρωπο που περιγράφεται από ένα αναλυτή των μέσων ενημέρωσης ως "φρικιό του ελέγχου", περιλαμβάνει πολλές τηλεοπτικής παραγωγής (Walt Disney , Touchstone , Buena Vista)....

....έχει ακόμη το δικό της καλωδιακό δίκτυο με 14 εκατ. συνδρομητές, και δύο εταιρείες παραγωγής βιντεο. Όσο για ταινίες μεγάλου μήκους, ο όμιλος Walt Disney Pictures, με επικεφαλής τον Joe Roth (επίσης ένας Εβραίος), περιλαμβάνει την Touchstone Pictures, τη Hollywood Pictures, και τη Caravan Pictures.Η Disney κατέχει επίσης την Miramax Films, που διευθύνεται από τους αδελφούς Weinstein. Όταν η Disney Company διευθυνόταν από τον οικο Gentile Disney πριν από την εξαγορά της από τον Eisner το 1984, ειχε ως βασικό στόχο την οικογενειακή ψυχαγωγία. Αν και εξακολουθεί να κατέχει τα δικαιώματα για την «Χιονάτη», όντας στα χέρια του Eisner, η εταιρεία επεκτάθηκε στην παραγωγή του σέξ και της βίας μεσω των κινουμένων σχεδίων. Επιπλέον, ελεγχει 225 σταθμούς στις Ηνωμένες Πολιτείες και είναι ιδιοκτήτης κατα ενα ποσοστό πολλών ευρωπαϊκών εταιρειών τηλεόρασης. Θυγατρική της είναι το καλωδιακό καναλι του ABC, ESPN, των οποίων ηγείται ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος Steven Bornstein, που ειναι Εβραίος. Αυτή η εταιρεία έχει επίσης το μεγαλυτερο μερίδιο της καλωδιακης τηλεορασης Lifetime Television καθώς και της Entertainment Network .

Το ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο ABC κατέχει έντεκα σταθμους ΑΜ και δέκα σταθμούς FM, και πάλι σε μεγάλες πόλεις όπως η Νέα Υόρκη, Ουάσιγκτον, Λος Άντζελες, και έχει πάνω από 3.400 συνεργάτες. Παρόλο που κατά κύριο λόγο ειναι μια εταιρεία τηλεπικοινωνιών, η Capital Cities / ABC κέρδισε πάνω από 1 δισ. δολαρίων στις εκδόσεις το 1994. Η εταιρία διαθέτει επτά ημερήσιες εφημερίδες, τις εκδόσεις Fairchild,τις εκδόσεις , Chilton, και τη Diversified Publishing Group.

Η Time Warner, Inc, είναι ο δεύτερος κολοσσος των διεθνών μέσων ενημέρωσης. Ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου και Διευθύνων Σύμβουλος, Gerald Levin, είναι Εβραίος. Θυγατρική της Time Warner η HBO είναι το μεγαλύτερο συνδρομητικό δίκτυο καλωδιακής τηλεόρασης της χωρας. Η Warner Music είναι κατά πολύ η μεγαλύτερη δισκογραφική εταιρεία στον κόσμο, με 50 ετικέτες, η μεγαλύτερη των οποίων είναι η Warner Brothers Records, με επικεφαλής τον Ντάνι Γκόλντμπεργκ.Ο Stuart Hersch είναι πρόεδρος της Warnervision, μονάδα παραγωγής βιντεο της Warner Music. Οι Goldberg και Hersch είναι Εβραίοι. Η Warner Music ήταν απο τους πρώτους υποστηρικτές της "gangsta rap." Αποτέλεσμα της ανάμειξης της με την Interscope Records ηταν στο να βοηθήσει στην προωθηση αυτου του είδους της μουσικής οι στίχοι του οποίου προτρέπουν ρητά τους Μαύρους να διαπράξουν πράξεις βίας εναντίον των Λευκών. Εκτός από την καλωδιακή και τη μουσική, η Time Warner συμμετέχει ενεργά στην παραγωγή ταινιών μεγάλου μήκους (Warner Brothers Studio) και των εκδόσεων. Το εκδοτικο τμημα της Time Warner (με υπευθυνο τον Norman Pearlstine, έναν Εβραίο) είναι ο μεγαλύτερος εκδότης περιοδικων στη χώρα (Time, Sports Illustrated, Άνθρωποι, Fortune).

Όταν ο Τεντ Τέρνερ, ο «μη Εβραίος»(σ.σ: είναι σε τόσο μεγάλο βαθμό ελεγχόμενα τα Μέσα Ενημέρωσης που είναι περίεργο ένας «μη Εβραίος» Gentile ο όρος, να είναι σε υψηλές θέσεις σε τέτοιες εταιρείες!!!), έκανε μια προσφορά για να αγοράσει το καναλι CBS το 1985, προκλήθηκε πανικός στις αίθουσες συσκέψεων των μέσων ενημέρωσης σε ολόκληρο το έθνος. Ο Τέρνερ απεκτησε μεγαλη περιουσία απο την διαφήμιση και στη συνέχεια είχε χτίσει μια επιτυχημένη καλωδιακή τηλεόραση- ένα δίκτυο ειδήσεων, το CNN.

Αν και ο Turner απασχολουσε έναν αριθμό Εβραίων σε βασικές διευθυντικές θέσεις στο CNN και ποτέ δεν είχε εκφρασει δημόσια απόψεις και θέσεις που να εναντιώνονται στα εβραϊκά συμφέροντα, είναι ένας άνθρωπος με μεγάλο εγώ και μια ισχυρή προσωπικότητα και θεωρήθηκε από τον πρόεδρο William Paley (πραγματικό όνομα Palinsky, Εβραίος) και τους άλλους Εβραίους στο CBS ως ανεξέλεγκτος: ενα κανόνι που ίσως κάποια στιγμή στο μέλλον στραφεί εναντίον τους. Επιπλέον, ένας εβραίος παρουσιαστής ειδησεων ,ο Ντάνιελ Schorr, ο οποίος είχε εργαστεί για τον Turner, δημοσίως ομολόγησε πως το πρώην αφεντικό του είχε προσωπική αντιπάθεια για τους Εβραίους. Με σκοπό να μην γίνει αποδεκτή η προσφορά του Turner, τα στελέχη του CBS καλούν τον δισεκατομμυριούχο μεγιστάνα Laurence Tisch να δρομολογήσουν μια «φιλική» εξαγορά της εταιρείας.Έτσι από το 1986 έως το 1995 ο Tisch ήταν ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του CBS, εξαλείφοντας κάθε απειλή μη-εβραϊκής επιρροής στο καναλι. Μεταγενέστερες προσπάθειες από τον Turner να αποκτήσει ένα σημαντικό ραδιοτηλεοπτικο δίκτυο εμποδίζονται από την Time Warner του Levin , η οποία κατέχει περίπου το 20 τοις εκατό των μετοχών του CBS και έχει δικαίωμα βέτο σε μεγάλες συμφωνίες.

Η εταιρια Viacom, Inc, με επικεφαλής τον Sumner Redstone (γεννηθείς με όνομα Murray Rothstein), ένας Εβραίος, είναι η τρίτη μεγαλύτερη εταιρεία πολυμεσων της χώρας, με έσοδα άνω των 10 δισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο. Η Viacom, η οποία παράγει και διανέμει τηλεοπτικά προγράμματα για τα τρία μεγαλύτερα δίκτυα, κατέχει 12 τηλεοπτικούς σταθμούς και 12 ραδιοφωνικούς σταθμούς. Παράγει κινηματογραφικές ταινίες με την Paramount Pictures, με επικεφαλής την εβραία Sherry Lansing. Το εκδοτικό τμήμα της εταιριας περιλαμβάνει τα Prentice Hall, Simon & Schuster, και βιβλία τσέπης. Διανέμει βίντεο μεσω 4.000 και ανω πολυ γνωστών καταστήματων . Η Viacom είναι ο μεγαλύτερος χορηγός στον κόσμο των καλωδιακων προγραμματων, μέσω του Showtime, MTV, Nickelodeon, και άλλα δίκτυα. Από το 1989, το MTV και Nickelodeon αποκτούν όλο και μεγαλύτερο μερίδιο από το νεότερο ηλικιακά τηλεοπτικό κοινό. Έτσι έχοντας υπό τον έλεγχο τους οι εβραίοι τις τρεις πρώτες, αλλα και με διαφορα τις μεγαλύτερες εταιρίες μέσων ενημέρωσης , είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι ένας τόσος συντριπτικός βαθμός ελέγχου έιναι απλα τυχαίος και δεν συγκεντρώθηκε συνειδητά, με συντονισμένη προσπάθεια εκ μέρους τους.

Τι γίνεται με τις άλλες μεγάλες εταιρείες μέσων ενημέρωσης; Αριθμός τέσσερα στον κατάλογο είναι η Rupert Murdoch’s News Corporation , η οποία κατέχει τις Fox Television and 20th Century Fox Films.Ο Murdoch είναι "Gentile"(και ο Μέρντοκ είναι Εβραίος - η μητέρα του Μέρντοκ ήταν Εβραία και σύμφωνα με τον "εβραϊκό νόμο" και ο Μέρντοκ είναι Εβραίος - το σημειώνουμε γιατί ο συγγραφέας το παρέλειψε) , αλλά ο Peter Chermin, ο οποίος ηγείται στα στούντιο παραγωγής ταινιών και επίσης εποπτεύει τις τηλεοπτικές παραγωγές του, είναι Εβραίος. Αριθμός πέντε είναι η ιαπωνική Sony Corporation, αμερικανική θυγατρική της οποίας ειναι η Sony Corporation of America, διοικείται από τον Michael Schulhof, ένα Εβραίο.Ο Alan Levine, ένας άλλος Εβραίος,είναι επικεφαλής του τμήματος παραγωγης ταινιων της Sony Pictures. Οι περισσότερες από τις τηλεόρασεις και τις εταιρείες παραγωγής ταινιών που δεν ανήκουν στις μεγαλύτερες εταιρείες ελέγχονται επίσης από τους Εβραίους.

Για παράδειγμα, η New World Entertainment, που ανακηρύχθηκε από ένας αναλυτή μέσων ενημέρωσης ως "η πρώτη ανεξάρτητη εταιρεία παραγωγής τηλεοπτικών προγραμμάτων στις Ηνωμένες Πολιτείες," ανήκει στον Ronald Perelman, ένα Εβραίο.

Η ποιο γνωστή από τις μικρότερες εταιρείες μέσων μαζικής ενημέρωσης, η Dreamworks SKG, είναι μια αυστηρά kosher υπόθεση. Η Dream Works ιδρύθηκε το 1994 εν μέσω μεγάλης δημοσιότητας εξαιτίας της συμμετοχής,του κολοσσου της δισκογραφικης βιομηχανιας, του David Geffen, του πρώην πρόεδρου της Disney Pictures Jeffrey Katzenberg, και του σκηνοθέτη Στίβεν Σπίλμπεργκ, οι τρεις από τους οποίους είναι Εβραίοι. Η εταιρεία παράγει ταινίες, κινούμενα σχέδια, τηλεοπτικά προγράμματα, και μουσική.

Δύο άλλες μεγάλες εταιρείες παραγωγής,η MCA και η Universal Pictures, και οι δύο ανήκουν στην Seagram Company, Ltd . Ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Seagram, είναι ο Edgar Bronfman ο νεώτερος, ο οποίος είναι επίσης πρόεδρος του Παγκόσμιου Εβραϊκού Κογκρέσου. Είναι γνωστό ότι οι Εβραίοι ελέγχουν την παραγωγή και διανομή ταινιών από την έναρξη του κινηματογράφου στις αρχές της δεκαετίες του 20ού αιώνα. Αυτό συμβαίνει ακόμα και σήμερα. Ταινίες που παράγονται μόνο από τις πέντε μεγαλύτερες εταιρείες κινηματογράφου που προαναφέρθηκαν-Disney, Warner Brothers, Sony, Paramount (Viacom), και η Universal (Seagram)-αντιπροσώπευαν το 74 τοις εκατό των συνολικών εσόδων του box-office για τους πρώτους οκτώ μήνες του 1995 . Οι τρεις μεγαλοι στη τηλεοπτική μεταδοση προγραμματων ήταν οι ABC, CBS και NBC. Με την ενοποίηση των αυτοκρατοριών μέσων μαζικής ενημέρωσης, τα τρία αυτά δεν είναι πλέον ανεξάρτητες οντότητες.Όμως και κατα την περίοδο που ήταν ανεξάρτητες, κάθε μια απο αυτές ελεγχόταν από έναν Εβραίο από την ίδρυσή της: ABC από Leonard Goldenson, CBS πρώτα από τον William Paley και στη συνέχεια από τον Lawrence Tisch, NBC και πρώτα από τον David Sarnoff και στη συνέχεια από τον γιο του Ρόμπερτ. Για αρκετές δεκαετίες, τα δίκτυα αυτά στελεχώνονται από πάνω προς τα κάτω με τους Εβραίους, και η απαραίτητη εβραιοσύνη του τηλεοπτικού δικτύου δεν άλλαζε καθώς τα δίκτυα αυτά απορροφήθηκαν από άλλες εταιρείες. Η εβραϊκή παρουσία στην τηλεοπτικές ειδήσεις παραμένει ιδιαίτερα ισχυρή. Όπως σημειώνεται, η ABC είναι μέρος της εταιρείας Disney του Eisner , καθώς και οι εκτελεστικοί παραγωγοι (executive producers)προγραμμάτων ειδήσεων του ABC είναι όλοι οι Εβραίοι: Victor Neufeld (20-20), Bob Reichbloom (Good Morning America), και Rick Kaplan (World News Tonight). Η CBS αγοράστηκε πρόσφατα από την Westinghouse Electric Corporation. Ωστόσο, ο άνθρωπος που διορίστηκε απο τον Lawrence Tisch, ο Eric Ober, παραμένει πρόεδρος του CBS News, και ο Ober είναι Εβραίος. Στο NBC, που τώρα ανήκει στην General Electric, στο NBC News Πρόεδρος Andrew Lack είναι Εβραίος, όπως οι εκτελεστικοί παραγωγοί Jeff Zucker (Today), Jeff Gralnick (NBC Nightly News), και Neal Shapiro (Dateline).

Ο έντυπος τύπος, μετά από τηλεοπτικές ειδήσεις, εφημερίδες κατέχει το μεγαλύτερο μερίδιο επιρροής οσον αφορα στον τομεα της ενημέρωσης στην Αμερική. Εξήντα εκατομμύρια εντύπων πωλουνται (και πιθανώς διαβάζονται) κάθε μέρα. Αυτά τα εκατομμύρια κατανεμονται μεταξύ των περίπου 1.500 διαφορετικών εκδόσεων. Θα μπορούσε κανείς να συμπεράνει ότι ο μεγάλος αριθμός των διαφόρων εφημερίδων σε ολόκληρη την Αμερική, θα παρέχει προστασία κατά των Εβραίων ,τον έλεγχο και την παραπληροφόρηση. Ωστόσο, αυτό δεν συμβαίνει. Υπάρχει λιγότερη ανεξαρτησία, λιγότερος ανταγωνισμός, και πολύ λιγότερο η εκπροσώπηση των συμφερόντων μας πράγμα που θα σκεφτόταν και ένας απλός παρατηρητής.

Οι ημέρες κατά τις οποίες οι περισσότερες πόλεις και κωμοπόλεις είχαν ακόμη αρκετές εφημερίδες ανεξάρτητης ιδιοκτησίας που εκδίδονται από τον τοπικό πληθυσμό με στενούς δεσμούς με την κοινότητα αποτελούν πλέον παρελθόν. Σήμερα, οι περισσοτερες "τοπικές" εφημερίδες ανήκουν σε ένα μάλλον μικρό αριθμό μεγάλων εταιρειών που ελέγχονται από τα στελέχη που ζουν και εργάζονται εκατοντάδες ή ακόμη και χιλιάδες μίλια μακριά. Το γεγονός είναι ότι μόνο το 25 τοις εκατό των 1500 εντύπων της χώρας, ανήκουν σε ανεξάρτητα άτομα. Τα υπόλοιπα ανήκουν σε πολυ-αλυσίδες εφημερίδων.

Μόνο μια χούφτα είναι αρκετά μεγάλη για να διατηρήσει ανεξάρτητα επιτελεία αναφοράς εκτός των ίδιων των κοινοτήτων τους.Τα υπόλοιπα εξαρτώνται από αυτά τα λίγα για όλες τις εθνικές και διεθνείς ειδήσεις τους.

Η αυτοκρατορία Newhouse των Εβραίων αδελφών Samuel και Donald Newhouse παρέχει ένα παράδειγμα της κατι περισσότερο από έλλειψης πραγματικού ανταγωνισμού μεταξύ των ημερησίων εφημερίδων της Αμερικής: αυτό καταδεικνύει επίσης την ακόρεστη όρεξη των Εβραίων για όλα τα όργανα ελέγχου της γνώμης πράγμα που θα διευκολυνε στο εργο τους...Η Newhouses έχει στην ιδιοκτησία της 26 ημερήσιες εφημερίδες, μεταξύ των οποίων αρκετές μεγάλες και σημαντικές, όπως η Cleveland Plain Dealer, τη Newark Star-Ledger, και η New Orleans Times-Picayune: το μεγαλύτερο εθνικό εκδοτικό κολοσσό όσον αφορα στις εμπορικές συναλλαγές.Τη Random House, με όλες τις θυγατρικές της.Η Newhouse Broadcasting, αποτελείται από 12 σταθμούς μετάδοσης τηλεοπτικών και 87 συστήματα καλωδιακής τηλεόρασης, συμπεριλαμβανομένων και ορισμένων από τα μεγαλύτερα καλωδιακά δίκτυα της χώρας. Η συμπληρωματική Sunday Parade, με κυκλοφορία πάνω από 22 εκατομμύρια αντίτυπα την εβδομάδα, περίπου δύο δωδεκάδες μεγάλων περιοδικών, συμπεριλαμβανομένων και των New Yorker, Vogue, Madmoiselle, Glamour, Vanity Fair, Bride’s, Gentlemen’s Quarterly, Self, House & Garden, καθώς και όλα τα άλλα περιοδικά της ιδιοκτησίας του εκδοτικού οικου Conde Nast. Αυτή η εβραϊκή αυτοκρατορία μέσων ενημέρωσης ιδρύθηκε από τον Samuel Newhouse, ένα μετανάστη από τη Ρωσία.

Η καταβρόχθιση τόσων πολλών εφημερίδων από την οικογένεια Newhouse κατέστη δυνατή σε μεγάλο βαθμό από το γεγονός ότι οι εφημερίδες δεν υποστηρίζονται και συντηρούνται από τους συνδρομητές τους, αλλά από τους διαφημιστές. Είναι τα έσοδα από διαφημίσεις και όχι η συνδρομή που συλλέγεται από τους αναγνώστες της εφημερίδας η οποία πληρώνει κατά μεγάλο μέρος τους μισθούς των συντακτών και επιφέρει κέρδη στον ιδιοκτήτη. Κάθε φορά που οι μεγάλοι διαφημιστές σε μία πόλη επιλέξουν να ευνοήσουν μια εφημερίδα σε βάρος μιας άλλης με τις επιχειρήσεις τους, η ευνοημένη εφημερίδα θα ανθίσει ενώ θα βλέπει τους ανταγωνιστές της να πεθαίνουν.

Από τις αρχές του 20ου αιώνα, όταν η εμπορική εξουσία των εβραίων στην Αμερική έγινε κυρίαρχη οικονομική δύναμη, υπήρξε μια σταθερή αύξηση του αριθμού των αμερικανικών εφημερίδων που περνούσαν σε εβραϊκά χέρια, συνοδευόμενη από σταθερή μείωση του αριθμού των ανταγωνιστικών εφημερίδων που ανηκαν σε "gentiles"-κυρίως ως αποτέλεσμα της επιλεκτικής πολιτικής διαφήμισης από Εβραίους εμπόρους. Επιπλέον, ακόμη και αυτές οι εφημερίδες που βρίσκονταν ακόμη υπό την ιδιοκτησία και διαχείριση των τζεντιλε είναι τόσο καλά εξαρτημενες από τα έσοδα των εβραικων διαφημίσεων,που η συντακτική και εκδοτική τους πολιτική ειναι κατα μεγάλο βαθμό περιοσμένη απο το τι αρέσει και τι όχι στους εβραίους. Ισχύει τόσο και στην επιχειρηση μιας εφημερίδας, όπως και παντου ότι αυτός που πληρώνει πάντοτε έχει τον πρώτο λογο..


Τρεις εβραϊκές Εφημερίδες

Η κατάργηση του ανταγωνισμού και η δημιουργία τοπικών μονοπωλίων πάνω στη διάδοση των ειδήσεων και των απόψεων έχουν συνοδευτεί από την αύξηση του εβραικού ελέγχου στις εφημερίδες της Αμερικής. Η επακόλουθη δυνατότητα των Εβραίων να χρησιμοποιεί τον Τύπο ως όργανο κοινής αποδοχής της εβραϊκής πολιτικής δύσκολα θα μπορούσε να απεικονιζεται καλύτερα από ό, τι φαίνεται από τα παραδείγματα των τριών πιο διάσημων και μεγαλύτερης επιρροής εφημερίδων της χώρας: οι New York Times, η Wall Street Journal, και η Washington Post . Αυτές οι τρεις, που κυριαρχούν στα οικονομικά και πολιτικά καφάλαια της Αμερικής, έιναι οι εφημερίδες, οι οποίες καθορίζουν τις τάσεις και τις κατευθυντήριες γραμμές για σχεδόν όλες τις άλλες. Είναι αυτές που αποφασίζουν τι είναι είδηση και τι δεν είναι, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.

Από αυτές ουσιαστικά προέρχονται όλες οι ειδησεις,οι υπόλοιπες απλά τα αντιγράφου.Και οι τρεις εφημερίδες βρίσκαονται σε εβραϊκό χέρια. Η New York Times, ιδρύθηκε το 1851 από δύο "gentiles",τον , Henry Raymond και τον George Jones. Μετά το θάνατό τους, αγοράστηκε το 1896 από από έναν πλούσιο εβραίο εκδότη ,τον Adolph Ochs.Ο δισέγγονος του, ο Arthur Ochs Sulzberger ο νεώτερος, είναι σήμερα ο εκδότης και διευθύνων σύμβουλος της εφημερίδας. Ο εκτελεστικός συντάκτης είναι Max Frankel, και ο αρχισυντάκτης είναι ο Joseph Lelyveld. Και οι δυο τους είναι επίσης Εβραίοι.

Η οικογένεια Sulzberger επίσης κατέχει, μέσω των New York Times Co, 33 άλλες εφημερίδες, συμπεριλαμβανομένης και της Boston Globe. Δώδεκα περιοδικά, συμπεριλαμβανομένων των McCall και Family Circle με κυκλοφορίες των 5 εκατ. αντιτυπων το καθένα. Επτά ραδιοφωνικούς σταθμούς και τηλεοπτικές σταθμούς. Ένα καλώδιακό - τηλεοπτικό κανάλικαι τρεις εταιρείες εκδόσεων βιβλίων.

Η New York Times News Service μεταδίδει ειδήσεις καθώς και φωτογραφίες από την εφημερίδα New York Times μεσω καλωδιων σε 506 άλλες εφημερίδες, πρακτορεία ειδήσεων, και περιοδικά. Παρόμοιας εθνικής σημασίας είναι η Washington Post, η οποία, έχοντας εγκαταστήσει τα δικά της ατομα σε κυβερνητικές υπηρεσίες στην Ουάσιγκτον, έχει μια εσωτερική ενήμερωση οσον αφορά τις ειδήσεις που αφορούν την ομοσπονδιακή κυβέρνηση.

Η Washington Post, όπως και οι New York Times, έχει μη-εβραϊκή καταγωγή. Ιδρύθηκε το 1877 από τον Stilson Hutchins, από τον οποίον την αγόρασε το 1905 ο John McLean, και αργότερα την κληροδότησε στον Edward McLean. Τον Ιούνιο του 1933, ωστόσο, στο απόγειο της μεγάλης οικονομικής κρίσης, η εφημερίδα αναγκάστηκε να κηρύξει πτώχευση. Αγοράστηκε σε πλειστηριασμό πτώχευσης από τον Eugene Meyer, ένα εβραίο χρηματοδότη.
Η Washington Post διοικείται πλέον από την Katherine Meyer Graham, κόρη του Eugene Meyer. Είναι ο κύριος μέτοχος και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Washington Post Co. Το 1979, διόρισε τον γιο της Donald εκδότη της εφημερίδας. Κατέχει πλέον και τη θέση του προέδρου και Διευθύνων Σύμβουλος της Washington Post Co.
Η εταιρεία Washington Post Co είναι μέτοχος σειρά από άλλα μέσα ενημέρωσης όπως εφημερίδες, τηλεόραση, περιοδικά και, με πιο αξιοσημείωτο το εθνικό εβδομαδιαίο περιοδικό το Newsweek το οποίο ειναι δεύτερο σε πωλήσεις. Η εφημερίδα Wall Street Journal, η οποία πωλεί 1,8 εκατομμύρια αντίτυπα κάθε εργάσιμη μέρα, είναι η μεγαλύτερη σε κυκλοφορία εφημερίδα της χώρας. Ανήκει στην Dow Jones & Company, Inc, μια εταιρεία της Νέας Υόρκης η οποία εκδίδει επίσης 24 άλλες ημερήσιες εφημερίδες και τα εβδομαδιαίους οικονομικούς πίνακες του Barron μεταξύ των άλλων.
Ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Dow Jones είναι Peter Kann, ο οποίος είναι Εβραίος. Ο Kann κατέχει επίσης τις θέσεις του προέδρου και του εκδότη της Wall Street Journal. Οι περισσότερες από τις άλλες μεγάλες εφημερίδες της Νέας Υόρκης δεν είναι καλύτερα χέρια απ ο,οτι οι New York Times και η Wall Street Journal.
Η New York Daily News ανήκει στον Εβραίο κτηματομεσίτη Mortimer B. Zuckerman. Η εβδομαδιαια εφημερίδα Village Voice είναι η προσωπική περιουσία του Leonard Stern, του Εβραίου δισεκατομμυριούχου ιδιοκτήτη του Hartz Mountain -επιχείρηση προμήθειας προιοντων για κατοικιδια.

Άλλα ΜΜΕ

Η ιστορία είναι λίγο πολύ η ίδια για τα άλλα μέσα, όπως είναι και για την τηλεόραση, το ραδιόφωνο, και τις εφημερίδες. Σκεφτείτε, για παράδειγμα, τα περιοδικά. Τ ρία από αυτα που εκδίδονται στις Ηνωμένες Πολιτείες: Time, Newsweek, και των U.S. News and World Report. To Time, με εβδομαδιαία κυκλοφορία 4,1 εκατομμυρίων, εκδίδεται από μια θηγατρική της Time Warner Communications. Ο διευθύνων σύμβουλος της Time Warner Communications, όπως προαναφέρθηκε, ο είναι Gerald Levin, ένας Εβραίος.Το περιοδικό Newsweek, εκδίδεται από την Washington Post Company, απο την Εβραία Katherine Meyer Graham. Η εβδομαδιαία κυκλοφορία του ανέρχεται στα 3,2 εκατομμύρια αντιτυπα. Τα περιοδικά US News και το World Report, με εβδομαδιαία κυκλοφορία 2,3 εκατ., ανήκουν και εκδίδονται από Mortimer Zuckerman, έναν Εβραίο. Ο Zuckerman κατέχει επίσης την Atlantic Monthly και μια μικρού σχήματος εφημερίδα της Νέας Υόρκης, την εφημερίδα Daily News, η οποία είναι η έκτη μεγαλύτερη εφημερίδα στη χώρα. Όσον αφορα τους μεγαλυτερους εκδοτικούς ομίλους, η κατάσταση είναι επισης μια εβραϊκή υπόθεση. Τρεις από τους έξι μεγαλύτερους εκδότες βιβλίων στις ΗΠΑ, σύμφωνα με την εβδομαδιαίο περιοδικό για τους εκδοτες και τις εκδοσεις, ανήκουν ή ελέγχονται από τους Εβραίους. Αυτοί είναι η (1η θεση)Random House (με πολλές θυγατρικές της, συμπεριλαμβανομένης της Crown Publishing Group), η (3ηθέση)Simon & Schuster, και η (6η θεση)Time Warner Trade Group (συμπεριλαμβανομένης της Warner Books and Little, Brown). Άλλος εκδότης με ιδιαίτερη σημασία είναι η Western Publishing. Παρόλο που κατατάσσεται μόλις στην 13η θέση σε μέγεθος μεταξύ όλων των εκδοτών των ΗΠΑ, κατέχει την πρώτη θέση μεταξύ των εκδοτών παιδικών βιβλίων, με περισσότερα από το 50 τοις εκατό της αγοράς. Πρόεδρός της και διευθύνων σύμβουλος είναι ο Richard Snyder, ένας Εβραίος, ο οποίος αντικαταστάθηκε μόλις από τον Richard Bernstein,που είναι επίσης Εβραίος.

Η Επίδραση του εβραϊκού Ελέγχου των Μέσων Ενημέρωσης

Αυτά είναι τα πραγματικά περιστατικά του εβραϊκού ελέγχου των μέσων ενημέρωσης στην Αμερική. Όποιος είναι πρόθυμος να δαπανήσει αρκετές ώρες σε μια μεγάλη βιβλιοθήκη μπορεί να ελέγξει την ακρίβειά τους. Ελπίζω ότι όλα αυτα τα στοιχεία αυτά είναι το λιγότερο ενοχλητικά και για εσάς. Πιστεύετε πως πρέπει οποιαδήποτε μειονότητα να έχει τη δυνατότητα να ασκεί τέτοια τρομερή δύναμη και εξουσία. Βεβαίως οχι, και επιτρέποντας σε άτομα με πεποιθήσεις όπως αυτές που εκφράζονται στο Ταλμούδ, να καθορίζει τι θα διαβάσετε ή θα παρακολουθήσετε δινει σε αυτή τη μικρή μειονότητα το δικαίωμα να γεμίσει με μούχλα το μυαλό μας για να ικανοποιήσει τα δικα της Ταλμουδικά συμφέροντα, τα συμφέροντά τους, τα οποία, όπως έχουμε αποδείξει είναι διαμετρικά αντίθετα προς τα συμφέροντα του λαού μας. Επιτρέποντας στους Εβραίους να ελέγχουν τα νέα μας και τα μέσα ψυχαγωγίας, κάνουμε περισσότερα από το να τους δωσουμε απλώς την δυνατοτητα να επηρεαζουν αποφασιστικά το πολιτικό μας συστήμα αλλά και τον εικονικό έλεγχο της κυβέρνησής μας.

Τους δίνουμε επίσης τον έλεγχο του μυαλου και της ψυχής των παιδιών μας,των οποίων η συμπεριφορά και τα πιστεύω τους διαμορφώνονται περισσότερο από την τηλεόραση και την εβραϊκή τηλεοραση και τις εβραϊκές ταινίες παρά απο τους γονείς τους, τα σχολεία τους, ή οποιαδήποτε άλλη επιρροή.

http://antipliroforisi.blogspot.com/2009/09/96-6.html

Παρασκευή, 30 Ιουλίου 2010

ΜΕ ΠΟΙΟΥΣ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΘΕΩΡΟΥΝ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΟΙ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ!

Οι πρώτοι γκέι πάστορες στην Ευαγγελική Εκκλησία των ΗΠΑ
πηγή: Το ΒΗΜΑ, 28/7/2010

ΤΗΣ LΑURΙΕ GΟΟDSΤΕΙΝ

Επτά γκέι πάστορες χειροτονήθηκαν στην Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία των ΗΠΑ ανοίγοντας τον δρόμο για την επιστροφή στον κλήρο σε ιερείς που είχαν ομολογήσει ανοιχτά την ομοφυλοφιλία τους και είχαν εκδιωχθεί από τους κόλπους της εκκλησίας αυτής στις ΗΠΑ.

Η τελετή στη Λουθηρανική Εκκλησία του Αγίου Μάρκου στο Σαν Φρανσίσκο ήταν η πρώτη από πολλές που έχουν προγραμματιστεί από τότε που η Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία έλαβε την απόφαση-ορόσημο στο συνέδριό της πέρυσι να επιτρέψει σε δεσμευμένους γκέι ιερείς να γίνουν ενεργά μέλη του κλήρου......

«Σήμερα η Εκκλησία μιλάει ξεκάθαρα» είπε ο αιδεσιμότατος Τζεφ Τζόνσον, ένας από τους επτά γκέι πάστορες που χειροτονήθηκαν. «Ολοι οι άνθρωποι είναι ευπρόσδεκτοι εδώ, όλοι οι άνθρωποι καλούνται να βοηθήσουν την ηγεσία της Εκκλησίας και όλους τους αγαπά ο Θεόςάνευ όρων» προσέθεσε.

Με 4,6 εκατ. πιστούς, η Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία της Αμερικής (ΕLCΑ) είναι πλέον η μεγαλύτερη προτεσταντική εκκλησία στις ΗΠΑ η οποία επιτρέπει σε δεσμευμένους ομοφυλόφιλους ιερείς να καταλαμβάνουν θέσεις στην ιεραρχία του κλήρου της. Η απόφαση έχει διχάσει τους κύκλους της, όπως συμβαίνει και σε πολλά άλλα θρησκεύματα.

Η Επισκοπική Εκκλησία και η Ενωμένη Εκκλησία του Χριστού αποδέχονται επίσης τους γκέι ιερείς. Οσο για την Πρεσβυτεριανή Εκκλησία των ΗΠΑ, αποφάσισε νωρίτερα αυτόν τον μήνα να ακολουθήσει την ίδια γραμμή.

Η Καθολική Εκκλησία απορρίπτει μετά βδελυγμίας κάθε παρόμοια σκέψη. Εκφράζοντας πόνο και οργή για πρόσφατο άρθρο του περιοδικού «Ρanorama» για την παρουσία ιερέων σε καταστήματα όπου συχνάζουν ομοφυλόφιλοι, η Ρωμαιοκαθολική Επισκοπή στη Ρώμη ανακοίνωσε ότι «τα άτομα αυτά δεν έχουν καταλάβει ούτε κατά διάνοια τι σημαίνει ποιμαντική αποστολή και δεν θα έπρεπε να είχαν ζητήσει ποτέ να χειροτονηθούν». Οι ομοφυλόφιλοι ιερείς πρέπει «να επιδείξουν συνέπεια ως προς την αποστολή τους και να πάψουν να κρύβονται. Κανείς δεν τους αναγκάζει να παραμείνουν ιερείς, εκμεταλλευόμενοι μόνο τα οφέλη που τους προσφέρει η ιεροσύνη» προσθέτει η Επισκοπή στην ανακοίνωσή της.

Σύμφωνα με την έρευνα του περιοδικού, καθολικοί ιερείς επισκέπτονται νυχτερινά κλαμπ, συχνάζουν σε γκέι μαγαζιά της Ρώμης και ορισμένες φορές συναναστρέφονται «συνοδούς επί πληρωμή».

«Είναι γνωστό ότι πολλοί ιερείς πηγαίνουν σε ντίσκο, μπαρ και άλλα μαγαζιά. Οχι μόνο για γνωριμίες σεξουαλικού είδους αλλά και για να μιλήσουν, για να μοιραστούν ανησυχίες και ιδέες με νέους ανθρώπους» δήλωσε ο πρώην πρόεδρος της οργάνωσης ομοφυλοφίλων Αrcigay Αουρέλιο Μανκούζο.

πηγή: blog ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ

"Le Figaro": Ο Σαρκοζί εργάστηκε για την Μοσάντ



Από άρθρο του ‘Global Research’, από το Νοέμβριο του 2007 Αποκαλυπτικό άρθρο της γαλλικής εφημερίδας ‘Le Figaro’ αναφέρει ότι ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί εργάστηκε για μια φορά - και ίσως να εξακολουθεί να το κάνει, όπως άφησε να εννοηθεί – για λογαριασμό της ισραηλινής αντικατασκοπίας ως Sayan (στα εβραϊκά σημαίνει ‘βοηθός’), ένας από τους χιλιάδες Εβραίους πολίτες άλλων χωρών που βρίσκονται εκτός του Ισραήλ, οι οποίοι συνεργάζονται με τους ‘katsas’ (αξιωματικοί της Μοσάντ).
Μια επιστολή που στάλθηκε σε Γάλλους αξιωματούχους της αστυνομίας - πολύ πριν από τις προεδρικές εκλογές, αλλά έμεινε κάπως κρυμμένο - αποκάλυψε ότι ο Σαρκοζί είχε προσληφθεί ως κατάσκοπος του Ισραήλ. Η γαλλική αστυνομία διερευνά επί του παρόντος τα έγγραφα που αφορούν εικαζόμενες δραστηριότητες κατασκοπείας του Σαρκοζί για λογαριασμό της Μοσάντ, οι οποίες κατά την ‘Le Figaro’, χρονολογούνται ήδη από το 1983. Σύμφωνα με τον συντάκτη του μηνύματος, το 1978, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Menachem Begin διέταξε τη διείσδυση στο Γαλλικό κυβερνών γκωλικό Κόμμα, την «Ένωση για Ένα Λαϊκό Κίνημα» (‘Union pour un Mouvement Populaire pour un Mouvement Populaire’). Αρχικά είχαν προσληφθεί ο Patrick Balkany, ο Patrick Devedjian και ο Pierre Lellouche. Το 1983, θα προσληφθεί ο «νέος και ελπιδοφόρος» Σαρκοζί, ο «τέταρτος άνδρας».
Ο πρώην πράκτορας της Μοσάντ, Victor Ostrovsky, περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο οι ‘sayanim’ λειτουργούν μέσω απάτης στο βιβλίο του (1990) ‘By Way of Deception’: πως γίνεσαι και πως ξε-γίνεσαι αξιωματικός της Μοσάντ. Συνήθως έρχονται σε επαφή μέσω συγγενών στο Ισραήλ. Ένας Ισραηλίτης με συγγενείς στη Γαλλία, για παράδειγμα, θα μπορούσε να ζητηθεί να εκπονήσει μια επιστολή λέγοντας ότι το πρόσωπο το οποίο φέρει την επιστολή αντιπροσωπεύει έναν οργανισμό του οποίου κύριος στόχος είναι να συμβάλλει στη διάσωση των Εβραίων της Διασποράς. Θα μπορούσε ο Γάλλος σύνδεσμος να βοηθήσει με κάποιο τρόπο; Εκτελούν πολλούς διαφορετικούς ρόλους. Ένα αυτοκίνητο ‘Sayan’, για παράδειγμα, σε ένα πρακτορείο ενοικίασης αυτοκινήτων, θα μπορούσε να βοηθήσει τη Μοσάντ να νοικιάσει ένα αυτοκίνητο χωρίς να χρειάζεται να μπλέξει με τις συνήθεις διαδικασίες. Ένα ‘Sayan’ διαμέρισμα θα μπορούσε να γίνει κατάλυμα χωρίς να δημιουργήσει υποψίες, μια ‘Sayan’ τράπεζα θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει κάποιον στη μέση της νύχτας, εάν χρειαστεί, ένας ‘Sayan’ γιατρός θα μπορούσε να ασχοληθεί με μία πληγή από σφαίρα, χωρίς να να γίνει καμία αναφορά στην αστυνομία.

Και, ένας πολιτικός ‘Sayan’; Είναι μάλλον προφανές τι μπορεί να σημαίνει αυτό. Οι ‘sayanim’ είναι μια ομάδα ατόμων σε ετοιμότητα, που θα σιωπήσουν σχετικά με τις ενέργειές τους, επειδή είναι πιστοί στο "σκοπό" τους, ένα σύστημα στρατολόγησης - χωρίς μεγάλο ρίσκο - που στρατολογεί άτομα από τα εκατομμύρια των Εβραίων που ζουν έξω από το Ισραήλ.

Τέτοια θέματα όμως, κάνουν άλλους να ανατριχιάζουν, ειδικά Άραβες και Μουσουλμάνους. Πράγματι, η αποκάλυψη δεν πέρασε απαρατήρητη σε αραβικές πρωτεύουσες, όμως ούτε ακούστηκε σαν μια τρομερή έκπληξη. Αλλά, πώς αυτό το σκάνδαλο επηρεάζει την εξωτερική πολιτική και την εσωτερική πολιτική της Γαλλίας;
Είναι συμβολικό το ότι ο (πρώην) ισραηλινός πρωθυπουργός Εχούντ Ολμέρτ βρισκόταν σε επίσημη επίσκεψη στη Γαλλία αμέσως μετά την αποκάλυψη της ‘Le Figaro’ - δήθεν για να συζητήσει για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και το Παλαιστινιακό ζήτημα. Μετά ο Σαρκοζί πέταξε για το Μαρόκο, την προγονική πατρίδα πολλών από τους Εβραίους της Γαλλίας, αμέσως μετά τη δημοσιοποίηση τους συνδέσμου του με την Μοσάντ. Δεν υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι η αποκάλυψη πρόκειται να κάνει την Γαλλία ακόμα λιγότερο δημοφιλή στον αραβικό κόσμο από ό, τι είναι ήδη, ειδικά όχι στους επίσημους κύκλους.

«Είμαστε πεπεισμένοι ότι ο νέος πρόεδρος θα συνεχίσει την εξάλειψη της αντι-ισραηλινής αντίστασης," είπε ο Sammy Ghozlan, πρόεδρος της Εβραϊκής κοινότητας του Παρισιού, αμέσως μετά την εκλογή του Σαρκοζί. Η Γαλλία είναι η πατρίδα 500.000 Εβραίων, ως επί το πλείστον Σεφαραδιτών Εβραίων που ήρθαν από τη Βόρεια Αφρική και τις χώρες της Μεσογείου.


Ο παππούς του Σαρκοζί, από την πλευρά της μητέρας του, Aron Mallah, κατάγεται από τη Θεσσαλονίκη και λέγεται ότι έχει ασκήσει σημαντική επιρροή στον εγγονό του. Ακόμη και αν μεγάλωσε ως Ρωμαιοκαθολικός, "ο Σαρκοζί έπαιξε κρίσιμο ρόλο στην κίνηση της γαλλικής κυβέρνησης να κάνει ό, τι είναι αναγκαίο για να αντιμετωπιστούν οι άνεμοι που απειλούν τη μεγαλύτερη εβραϊκή κοινότητα στη Δυτική Ευρώπη», σημείωσε ο David Harris, ο εκτελεστικός διευθυντής της αμερικανικής Εβραϊκής Επιτροπής. Ο Σαρκοζί, άλλωστε, ήταν ένα πολιτικό προϊόν της εβραϊκής ελίτ της γειτονιάς του Neuilly-sur-Seine, όπου για καιρό υπηρέτησε ως δήμαρχος.
Η Μουσουλμανική μειονότητα της Γαλλίας ένιωσε κάθε άλλο παρά έκπληξη από τις αποκαλύψεις της ‘Le Figaro’, παρόλο που ορισμένοι μπορεί να έδειξαν δήθεν, απογοήτευση. Άλλοι ήταν πιο ειλικρινείς.
"Η Γαλλία δεν διευθύνεται από Γάλλους, αλλά από υπηρέτες της Σιωνιστικής διεθνούς οι οποίοι ελέγχουν την οικονομία», είπε θρηνώντας το ‘Radio Islam’, ισλαμικό ραδιόφωνο με μαχητικές τάσεις.
Όταν ο Σαρκοζί ήταν Υπουργός Εσωτερικών της Γαλλίας και μίλησε σκληρά για τους μουσουλμάνους μετανάστες, αποκαλώντας τους ταραξίες, (του Παρισιού το 2005) που ήταν κυρίως μουσουλμάνοι, "αποβράσματα" σε μια ευρέως-κοινοποιημένη συνέντευξη, του ανταπέδωσαν με την ονομασία «"Σαρκοζί, sale juif» (βρώμικε Εβραίε)". Προφανώς δεν έχασε ξαφνικά την αγάπη της για τον Γάλλο πρόεδρο, η ισχυρή μουσουλμανική κοινότητα, της Γαλλίας, των πέντε εκατομμυρίων, η μεγαλύτερη στη Δυτική Ευρώπη...

πηγή: ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Τρίτη, 27 Ιουλίου 2010

Φορώ το κεσεδάκι μου και πάω να προσκυνήσω...




Μόλις λίγες εβδομάδες μετά τη βάρβαρη, δολοφονική επίθεση των τρομοκρατών τού σιωνιστικού παρακράτους στα πλοία που μετέφεραν βοήθεια στην αποκλεισμένη Γάζα, με συνέπεια τον θάνατο πολλών ακτιβιστών, τον τραυματισμό, εξευτελισμό κακοποίηση, λήστευση Ελλήνων και την πειρατεία σε βάρος πλοίων ελληνικών συμφερόντων κατά παράβαση κάθε διεθνούς νομιμότητας , ο γιός της Μάργκαρετ Τσάντ, ο ελληνόφωνος πρωθυπουργός Τζέφρυ Μινέικο έδωσε τα ρέστα του.

Φόρεσε τον σιωνιστικό κεσέ στο ακατοίκητο ( πού είσαι ρε Μαλβίνα; ) και προσκύνησε στο κατασκευασμένο άλλοθι της σιωνιστικής κρατικής τρομοκρατίας.

Σήκω Αντρέα για να δεις ....


Από το blog του Misha

Ο φιλοπαπισμός των «μεγάλων ορθοδόξων θεολόγων» της Σερβίας


Φίλος του ιστολογίου μας ενημέρωσε ότι ο π. Ιωάννης Νικόπουλος, ιερεύς της Πάτρας, απαντά στο ιστολόγιό του στην ανάρτησή μας με τίτλο O επίσκοπος Αθανάσιος Γιέφτιτς μεταφέρει στη Σερβία την θεολογία του Μητροπολίτη Ιωάννη Ζηζιούλα. Δεν θα ασχοληθούμε καθόλου με την αναφορά του π. Ιωάννη σε «αντιεκκλησιαστικά sites» στα οποία προφανώς μας συγκαταλέγει, ούτε στην αναφορά του ότι προσπαθούμε να πλήξουμε «το κύρος της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας εκμεταλλευόμενοι το πρόβλημα που δημιούργησε ο Επίσκοπος Αρτέμιος και η ομάδα του». Απαντούμε μόνο ότι το εν Σερβία πρόβλημα δεν δημιουργήθηκε από τον επίσκοπο Αρτέμιο αλλά από την ομάδα οικουμενιστών επισκόπων και κληρικών που αυτή τη στιγμή δείχνει να ελέγχει πλήρως την Διοίκηση της Εκκλησίας της Σερβίας. Αυτοί, άνευ λόγου και αιτίας, αποφάσισαν να «συνταξιοδοτήσουν» αντικανονικά τον επίσκοπο Αρτέμιο και να καθαιρέσουν επίσης αντικανονικά τον πρωτοσύγκελό του π. Συμεών. Δική τους είναι η ευθύνη και για την εξορία των μοναχών του Κοσσόβου που δικαίως διαμαρτύρονται για την αντικανονική δίωξη του επισκόπου τους και των οποίων τη συμπεριφορά ο π. Ιωάννης χαρακτηρίζει «αντιεκκλησιαστική».

Στην ουσία του άρθρου του π. Ιωάννη Νικόπουλου τώρα.....

Το άρθρο δεν αποτελεί παρά ένα εγκώμιο των τριών πνευματικών αδελφών του επισκόπου Αρτεμίου που ξεκινάει με τον εντυπωσιακό τίτλο ΜΕΓΑΛΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΘΕΟΛΟΓΟΙ-ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΤΕΚΝΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΠΟΠΟΒΙΤΣ: ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΓΙΕΒΤΙΤΣ-ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ ΡΑΝΤΟΒΙΤΣ-ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ ΜΠΟΥΛΟΒΙΤΣ. Αμέσως μετά κρίνει ως «παραπλάνηση» την θέση μας ότι ο επίσκοπος Αθανάσιος Γιέβτιτς μετέφερε στην Σερβία την θεολογία του Μητροπολίτου Ιωάννη Ζηζιούλα. Στηρίζει δε τη θέση του αυτή στο γεγονός ότι ο επ. Αθανάσιος ολίγα μόνο έργα του μητρ. Ιωάννη Ζηζιούλα έχει μεταφράσει, ενώ παράλληλα έχει πλήθος άλλων δικών του έργων. Ασφαλώς κανείς δεν αμφιβάλλει ότι ο επ. Αθανάσιος Γιέφτιτς πέραν της μεταφράσεως έργων του Μητρ. Ιωάννη Ζηζιούλα έχει συγγράψει και άλλα έργα. Είναι όμως πράγματι απορίας άξιον πως ο τόσο πατερικός, όπως τον προβάλλει ο π. Ιωάννης Νικόπουλος, Αθανάσιος Γιέφτιτς δεν κατάφερε να διακρίνει την απόσταση που χωρίζει τις απόψεις του Μητρ. Ιωάννη Ζηζιούλα από την πατερική διδασκαλία. Γεννά πολλά ερωτήματα πως ο αντιπαπικός θεολόγος επ. Αθανάσιος Γιέφτιτς υιοθέτησε την οικουμενιστική φιλοπαπική θεολογία του μητρ. Ιωάννη Ζηζιούλα. Διότι ασφαλώς ο επ. Αθανάσιος Γιέφτιτς δεν ασχολήθηκε με τη θεολογία Ζηζιούλα για να την ανατρέψει ή να επισημάνει τις εκτροπές της από την πατερική ορθόδοξη θεολογία αλλά την υιοθέτησε και την προώθησε στη Σερβία.

Η εικόνα που παρουσιάζει για τους τρεις επισκόπους (Αθανάσιο Γιεφτιτς, Αμφιλόχιο Ράντοβιτς και Ειρηναίο Μπούλοβιτς) ο π. Ιωάννης Νικόπουλος είναι η εικόνα που είχαν πράγματι μέχρι σήμερα οι περισσότεροι εν Ελλάδι θεολόγοι και κληρικοί για εκείνους. Είναι όμως τουλάχιστον αστείο να συνεχίζουμε σήμερα, μετά από όσα μεσολάβησαν, μετά από το πλήθος των φωτογραφιών που είδαν το φως της δημοσιότητας, τα κείμενα του επ. Αθανασίου Γιέφτιτς και τις εκκλησιαστικές διώξεις που εξαπέλυσαν οι τρεις επίσκοποι εναντίον παραδοσιακών κληρικών της χώρας τους να μιλάμε ακόμη για «μεγάλους ορθόδοξους θεολόγους». Πως αλήθεια συνδυάζονται η αντιπαπική ορθόδοξη θεολογία των τριών επισκόπων με τις συμπροσευχές τους με παπικούς; Πως, κατά τον π. Ιωάννη, «οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ της Ορθοδοξίας και της δυτικής θεολογίας είναι καρπός της δουλειάς των ως ανω θεολόγων» αλλά τις γραμμές αυτές πρώτοι εκείνοι καταπατούν υποκλινόμενοι στους καρδινάλιους του Πάπα; Και τέλος, πως αλήθεια συνδυάζεται η πατερικότητα των τριών επισκόπων με την προετοιμαζόμενη από εκείνους επίσκεψη του Πάπα Βενέδικτου στη Σερβία το 2013;

Όλοι θα θέλαμε πράγματι τα πράγματα να έχουν όπως τα περιγράφει ο π. Ιωάννης Νικόπουλος. Δυστυχώς η πραγματικότητα μας διαψεύδει. Οι τρεις εκ των τεσσάρων μαθητών του αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς παρέκλιναν της πατερικής ορθόδοξης πορείας και τώρα πορεύονται αγαλλομένω ποδί στις αγκάλες του Πάπα, διώκοντας παράλληλα όσους αντιτίθενται στις παπικές αξιώσεις και τον οικουμενιστικό συγκρητισμό.

Πηγή: Θρησκευτικά

Κυριακή, 25 Ιουλίου 2010

Βουλγαρία - Οικουμενιστική συνάντηση μοναχών και μοναζουσών

ΡΙΛΑ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ


Στη Ρίλα της Βουλγαρίας και στην Ιερά Μονή του Αγίου Ιωάννη , πραγματοποιήθηκε από 13 έως και 19 Ιουλίου 2010 η ΛΓ΄ Συνάντηση του Διεθνούς Διαχριστιανικού Συλλόγου Μοναχών και Μοναζουσών (E.I.I.R.) με θέμα: «Η εν Χριστώ ζωή – πρόκλησις και ελπίδα».

Η συνάντηση έγινε υπό την προεδρία του Επισκόπου Σινώπης Αθηναγόρα, βοηθού επισκόπου της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου (Οικουμενικὸ Πατριαρχείο).

Πήραν μέρος 55 μοναχοὶ και μοναχές, Ορθόδοξοι, Παπικοί, Προτεστάντες απὸ 14 διαφορετικὲς χώρες. Εκτός των ομιλιών των διαφόρων εισηγητών υπήρξαν και συμπροσευχές.(δείτε φωτογραφίες)

Μερικοί από τους παρόντες ήταν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ταλλίνης καὶ πάσης Εσθονίας κ. Στέφανος και ο Πανοσιολ. Αρχιμ. Συμεών, ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίου Σιλουανού (Le Mans, Γαλλία) κ.α
Στη συνάντηση έγινε και ανάγνωση των μηνυμάτων του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου , του Καρδινάλιου Κάσπερ και του Βασιλιά της Βουλγαρίας Συμεών.

πηγή: ΑΚΤΙΝΕΣ

Τζαμί .......... η συνέχεια


Την στιγμή που η χώρα παραπαίει και ο Ελληνικός λαός φυτοζωεί κάτω από τα δεινά της τρόικας του ΔΝΤ, κάποιοι θέλουν με το ζόρι να ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΟΥΝ το τζαμί.

Σας παρουσιάζουμε το ενημερωτικό σημείωμα του ΑΝΣ προς τον ΥΕΘΑ, στο οποίο αναφέρονται εκτιμώμενα κόστη για την μετακίνηση των εγκαταστάσεων του Πολεμικού Ναυτικού από την περιοχή του Βοτανικού (θέση ελαιώνας), θέση στην οποία έχει αποφασιστεί να ανεγερθεί το μουσουλμανικό τέμενος.

Μιλώντας, πάντα, οι ναύαρχοι του ΑΝΣ για εκτιμώμενα κόστη (και όχι πραγματικά) αποφάσισαν ότι η μεταφορά των εγκαταστάσεων του ΠΝ από το Ναυτικό Οχυρό Βοτανικού θα στοιχίσει στον Ελληνικό λαό 91.000.000 ευρό. Η κατασκευή του τεμένους έχει προβλεφθεί περί τα 15.000.000 ευρό, λεφτά που θα παρθούν (σύμφωνα με τον Υ/ΓΕΝ) από λογαριασμούς του Ναυτικού οι οποίοι προορίζονται για συντήρηση κτιρίων και εγκαταστάσεων του ΠΝ.
Συνολικό "εκτιμώμενο" κόστος 106.000.000 ευρό!!!
Και πάντα "εκτιμώμενο", γιατί όλοι γνωρίζουμε ότι στην Ελλάδα τίποτε δεν κατασκευάζεται σύμφωνα με το προβλεπόμενο κόστος του.
Όλα στοιχίζουν παραπάνω!

Την στιγμή που μειώνονται συντάξεις των 400 ευρώ, την στιγμή που μειώνονται μισθοί δημοσίων υπαλλήλων, την στιγμή που δεν διατίθενται κονδύλια για συντήρηση υλικού των Ενόπλων Δυνάμεων, με το οποίο υπερασπίζονται τα σύνορα της χώρας μας, οι "πολιτικοί" αυτής της χώρας έχουν βάλει αυτοσκοπό την ανέγερση μουσουλμανικού τεμένους με λεφτά του ΕΛΛΗΝΑ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΥ.

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ Η ΚΟΡΟΪΔΙΑ!!!
ΟΙ ΕΝΤΟΛΟΔΟΧΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗ ΧΩΡΑ!!!

Και για την ιστορία οφείλουμε να γράψουμε ότι η περιοχή του ελαιώνα είχε ζητηθεί το 2006 από τον δήμο Αθηναίων για ανάπλαση, αναβάθμιση της περιοχής με στόχο την καλυτέρευση της ζωής των Αθηναίων πολιτών. Αλλά η τότε κυβέρνηση, με απόφαση του Αρείου Πάγου, ακύρωσε την εκποίησή της.

Αυτή είναι η γραμμή των πολιτικών αυτού του τόπου. Μεριμνούν για την καλυτέρευση της ζωής των παρανόμως ερχόμενων μεταναστών σε βάρος του Έλληνα φορολογούμενου πολίτη.

πηγή: http://asimpiestos.blogspot.com/2010/07/blog-post_23.html
 
 

Σάββατο, 24 Ιουλίου 2010

Ο ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΣ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ ΜΠΕΤΣΗΣ ΕΝΑΣ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ


῾Η περίοδος 1955-1970 ἦσαν μία ἀπό τίς πιό κρίσιμες τοῦ ᾿Αγῶνος τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας. Οἱ γνήσιοι ὀρθόδοξοι χριστιανοί ζοῦν ἀκόμη στόν ἀπόηχο τῶν μεγάλων διωγμῶν τοῦ 50. Μετά τίς ἱστορικές χειροτονίες τοῦ 1948 τά πράγματα δυσκολεύουν. Διότι ἐγείρεται ἄλλου εἴδους φοβερός διωγμός, ὁ ὀποῖος φέρει τούς ᾿Ορθοδόξους στήν ἀνάγκη διατυπώσεως βασικῶν θεμελιωδῶν θέσεων ᾿Εκκλησιολογίας - ῾Ομολογίας τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν Γ.Ο.Χ., καί ἀπολογητικῆς διά τάς ἱστορικάς ἐκείνας χειροτονίας.

Τώρα ἀρχίζει νά προβάλλει ἡ ἀνάγκη καλυτέρας ἐκκλησιαστικῆς ὀργανώσεως, κατά τό ἀνθρώπινον, τῆς ᾿Εκκλησίας, καί πρός ἀντιμετώπισιν τῶν ἐξωτερικῶν ἐχθρῶν, ἀλλά καί διά τήν καλυτέραν ἐσωτερικήν ἀνασυγκρότησιν. Οἱ Κληρικοί τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας ἦσαν κατά τό πλεῖστον ἁπλοϊκοί καί ἀγράμματοι ἄνθρωποι, μέ ζέουσαν ὅμως πίστιν καί ὁμολογίαν, ἕτοιμοι διά κάθε θυσίαν. Τό ἱεραποστολικό τους ἔργο εἶναι ζωντανό. ᾿Αγωνίζονται μόνοι γιά τήνν᾿Ορθοδοξία.

Κάποιοι Κληρικοί πού γυρνᾶνε ἀπό τό νέο ῾Ημερολόγιο εἶναι γι᾿ αὐτούς πηγή χαρᾶς. Τούς δίδει νέες δυνάμεις. Τούς κάμνει νά ἀγωνίζωνται μέ περισσότερον ζῆλον. Καί οἱ χριστιανοί παίρνουν καινούργιες δυνάμεις. Γίνονται ἀκόμη πιό ζωντανοί στήν πίστι τους καί ἀγωνιστές στήν ζωή τους. Γι αὐτό, αὐτούς τούς Κληρικούς πού ἐπέστρεφαν τούς ὑπεδέχοντο μέ μιά ἰδιαιτέρα χαρά. Τό ἔβλεπαν σάν νίκη τῆς ᾿Ορθοδοξίας. ῞Οταν μάλιστα ἐτύχαινε νά εἶναι ὁ Κληρικός αὐτός ζηλωτής καί ἀγωνιστής, τότε ἀκόμη περισσότερον ἐχαίροντο. Κάτι τέτοιο συνέβη μέ τόν π. ᾿Ιγνάτιο. ῏Ηταν ἕνας μορφωμένος Κληρικός, πρώην σπουδαστής τῆς Ιατρικῆς χειροτονημένος στήν ᾿Αγγλία ἀπό τόν ᾿Επίσκοπο Θυατείρων ᾿Αθηναγόρα, ὁ ὀποῖος ὅμως ἐλθών εἰς τήν Γνησίαν ᾿Ορθόδοξον ᾿Εκκλησίαν ἐγένετο δεκτός μέ πολλές ἐλπίδες.

῾Η παρουσία του στόν ᾿Αγῶνα τῆς ᾿Ορθοδοξίας δυνάμωνε τόν ᾿Αγῶνα, κατά τό ἀνθρώπινον. Στήν ἀρχή προωθήθηκε εἰς τά Γραφεὶα τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου. ᾿Απεδείχθη, ὅμως, ὅτι ἡ θέσις του δέν ἦταν γιά κεῖ. ῾Η ἀποστολή του ἦταν στήν ῾Ιεραποστολή. ῏Ηταν ὁ Κληρικός πού σέ λίγο θά ὤργωνε καί θά συγκλόνιζε ὅλην τήν ῾Ελλάδα. Μέ τό ζωντανό του παράδειγμα. μέ τήν ἀσκητική του ζωή. ῞Οπου κι᾿ ἄν πήγαινε δημιουργοῦσε μιά ἀντίσταση κατά τοῦ κακοῦ, ἔφκιανε ἕνα πυρῆνα ἀγωνιστικό. Θύμιζε στό ζῆλο τόν ἅγιο Κοσμᾶ, στήν ἀγωνιστικότητα τόν Παπουλάκο, ἤ τόν Κοσμᾶ τόν Φλαμιάτο, καί στήν ἀσκητικότητα, ὅπως εἶπε ὁ ἀείμνηστος π. Εὐγένιος, τόν Μέγα Βασίλειο. ῏Ηταν αὐτός πού θά γινόταν ὁ ἱδρυτής πολλῶν ἐνοριῶν καί ὁ πνευματικός καθοδηγητής πολλῶν ᾿Ορθοδόξων σέ ὅλη τήν ῾Ελλάδα. ῏Ηταν ζηλωτής σέ ὅλους τούς τομεῖς καί ἄτεγκτος ὑπερασπιστής τῆς ἀληθείας καί τοῦ δικαίου. Δέν ἐδέχετο συμβιβασμούς. Γι᾿ αὐτό καί ἐδέχθη πολλούς διωγμούς. ῏Ηταν αὐτός τέλος πού ἔφυγε ἀπ᾿ αὐτή τήν ζωή τρόπον τινά σάν διωγμένος καί ἐξωρισμένος, καί μάλιστα ἀπό συναδέλφους του Κληρικούς.

Μπορεῖ νά πῶ πώς ἡ ζωή του μᾶς θυμίζει ἐκεῖνο πού ἔλεγε ἕνας μεγάλος Πατέρας τῆς ᾿Εκκλησίας: "Εἶναι καλύτερον νά διώκωμαι εἰς τά φαράγγια καί τά βουνά καί εἰς τά πελάγη καί νά εἶμαι μαζί μέ τήν ἀλήθεια, παρά νά ἔχω δόξα μεγάλη καί εὐημερία καί νά ζῶ μέσα στό ψεῦδος. Διότι, ὅταν ἔχω μαζί μου τήν ἀλήθεια ἔχω τά πάντα, ὅταν ὅμως ἔχω τό ψεῦδος δέν ἔχω οὔτε τόν ἐαυτό μου...ἐκεῖνος πού ἔχει μαζί του τήν ἀλήθεια εἶναι ἀγέραστος καί ἀμάραντος, ἔχει ζῆλον πιό θερμόν ἀπό τόν ἥλιον καί ὁ λόγος του εἶναι πιό κοφτρεός ἀπό τό ξίφος, ὁ δέ βίος του εἶναι πιό ἐλαφρύς καί ἀπό τόν ἀετό". Καί πραγματικά ὁ π. ᾿Ιγνάτιος ἀγαποῦσε τόσο πολύ τήν ἀλήθεια πού ἔμεινε ἀγέραστος. Τό σῶμά του ἀπό τήν νηστεία καί τήν ἄσκησι ἦταν γερασμένο, ἔστω καί ἄν ἦταν ἀκόμη νέος, ὅμως ἡ ψυχή του ἦταν ἀγέραστη. Γι αὐτό καί τό παράδειγμά του συγκινοῦσε, καί ὁ λόγος του καί ἡ ζωή του εἶναι καί μέχρι σήμερον ὑπόδειγμα ἀγωνιστικότητος γιά πολλούς.

Τόν ῾Ιερομ. π. ᾿Ιγνάτιο τόν γνώρισαν πολλοί πρίν τόν δοῦν. ῾Η φήμη του προέτρεχε παντοῦ. Αὐτό συνέβη καί μέ μένα. Στήν Λευκάδα πού ἤμουν, ὅταν πήγαινα στό Γυμνάσιο, μοῦ φαίνεται πώς κάποια βιβλία πού εἶχαν πέσει στά χέρια μου, ἦταν βιβλία καί ἔντυπα τοῦ π. ᾿Ιγνατίου. Θυμᾶμαι ἕνα μικρό βιβλιαράκι πού ἦταν ἑρμηνεία καί σχόλια σέ μιά ἐπιστολή τοῦ ᾿Αποστόλου Παύλου. Μοῦ ἔκανε ἐντύπωσι ὁ τρόπος πού ἔγραφε καί ἐσχολίαζε. ᾿Εκδήλωνε πάντα τόν θαυμασμό του στόν ᾿Απόστολο τῶν ᾿Εθνῶν Παῦλο. ῞Οπως διεπίστωσα ἀργότερα ἀπό τά γραπτά του θαύμαζε τόν ᾿Απόστολο τῶν ᾿Εθνῶν, καί ἴσως στίς μικρές περιοδεῖές του νά εἶχε ἐκεῖνο πρότυπο ζωῆς. Εἶναι πολύ χαρακτηριστικόν κάτι πού ἔγραψε σέ ἕνα ἄρθρου του: "῏Ω Παῦλε, Παῦλε! Πόσον σέ θαυμάζω! Θαυμάζω τήν δύναμίν σου, τό θάρρος σου, τόν ἡρωϊσμόν σου! ᾿Εσύ ζῶντας ἀκόμη τοὐς κάμνεις νεκρούς. ᾿Εσύ δέν ξέρεις συμβιβασμούς, ὑποχωρήσεις, ὑποκρισίες, ὑποχωρήσεις.᾿Εσύ κτυπᾶς κατ᾿ εὐθεῖαν. Θαυμάζω, θαυμάζω στ᾿ ἀλήθεια τό μεγαλεῖόν σου.".

᾿Επίσης κάνα δυό τεύχη τῆς ᾿Ορθοδόξου Πνοῆς βρίσκονταν στό σπίτι μας. ᾿Από τότε θυμᾶμαι τήν ᾿Ορθόδοξο Πνοή. Γύρω στά 1956-57. Μικρός ἤμουν καί δέν καταλάβαινα πολλά. Κάποιοι ὅμως χαρακτηριοστικοί τίτλοι μοῦ ἔμεναν στό μυαλό. Τόν γνώρισα λοιπόν μέσα ἀπό τά ἔντυπά του. Θαύμαζα διά τά γραπτά του, ὅταν ὅμως τόν εἶδα γιά πρώτη φορά τό 1967 στά Γραφεῖα τῆς Βερατζέρου, θαύμασα γιά τό ἀσκητικό του παράστημα. ῏Ηταν κάτι συγκλονιστικό γιά μένα. ῎Ακουγα πολλά γι᾿ αὐτόν γιά τίς ἀγρυπνίες πού ἔκανε. Προπάντων μοῦ εἶχε μείνει ὅτι ἦταν πρώην γιατρός καί ἔγινε Κληρικός. ῞Οτι ἀγάπησε τήν ᾿Ορθοδοξία καί τάς ἅγιες παραδόσεις. ῞Οπως ἀργότερα ἀνεζήτησα καί βρῆκα τά τεύχη τῆς ᾿Ορθοδόξου Πνοῆς, εἶδα πώς πραγματικά εἶχε θερμό ζῆλο γιά τήν ᾿Ορθοδοξία. Μετέδιδε μέσα ἀπό τίς σελίδες της τόν ζῆλο γιά ἀγῶνα.

῎Εγραφε στό πρῶτο: "Εἶναι καιρός πλέον νά πνεύσῃ στόν πονεμένο αὐτόν τόπο πού ἄλλοτε ἐδροσίζετο ἀκατάπαυστα κάτω ἀπό τούς γηραιούς πλατάνους, τούς θαλερούς γίγαντας τῆς ᾿Ορθοδοξίας μας, εἶναι καιρός, λέμε, νά πνεύση ξανά, στόν ἱστορικό αὐτό τόπο ἡ ζωογόνος αὖρα μιᾶς "᾿Ορθοδόξου Πνοῆς". Καί συνέχιζε: "῏Ω θεία ᾿Ορθοδοξία, δέν θά σέ ἀρνηθοῦμε! Τά πιστά τέκνα σου θά ἁρπάξουν καί πάλιν τά ὅπλα καί θά τεθοῦν ὑπό τήν ἔνδοξον σημαίαν σου ἕτοιμα καί πάλιν νά δώσουν τό πᾶν γιά Σένα. Τό αἷμα μαρτύρων σου μή ξεχνᾶς, ὅτι εἶναι βαρειά κληρονομιά γιά μᾶς... Ναί ἡ ζωογόνος δύναμίς του ρέει ἀκόμα στούς ἀπογόνους των. ῎Οχι, οὐκ ἀρνησόμεθα'σου φίλη ᾿Ορθοδοξία, οὐκ ἀρνησόμεθά σου, θά μᾶς ἐπιτρέψῃς μέ ταπείνωση ν᾿ ἀναφωνήσωμεν κι᾿ ἐμεῖς μαζί μέ τόν σοφό Βρυέννιο. Αὐτή ἡ ἀγάπη του γιά τήν ᾿Ορθοδοξία, ὁ ἀγνός ζῆλός του καί τό ἀσκητικό του πνεῦμα προέτρεχε παντοῦ.

῞Οταν τόν συνήντησα γιά πρώτη φορά, περίμενα νά δῶ ἕναν ἱερέα, μέ φανταχτερή ἐμφάνισι, δέν μποροῦσα νά πιστέψω πώς αὐτός ἦταν ὁ π. ᾿Ιγνάτιος, ὁ πρώην σπουδαστής τῆς ῾Ιατρικῆς. ᾿Ενθυμοῦμαι, ὅτι μοῦ μίλησε σάν νά μέ γνώριζε χρόνια.

Μιά δεύτερη φορά πού εἶχα τήν εὐτυχία νά τόν συναντήσω καί νά τόν ἀκούσω ἦταν τό 1971, τήν Κυριακή τῆς Σταυροπροσκυνήσεως, στόν ἅγιο ᾿Ιωάννη τόν Πρόδρομο στό Ρούφ, αὐτή τήν φορά ὡς ὁμιλητή. Μοῦ ἔκανε τότε φοβερή ἐντύπωσι ὁ λόγος του. Πρώτη φορά εἶχα ἀκούσει τέτοιο δυνατό καί βαθύ σέ νοήματα λόγο. ῾Η ὁμιλία του ἐκείνη ἔμοιαζε σάν ἐγερτήριο σάλπισμα. ῎Ετσι μοῦ φάνηκε. ῞Οπως κατάλαβα τό νόημα τῶν ὁμιλῖῶν του ἦταν αὐτό πού ἔγραφε στήν ᾿Ορθόδοξη Πνοή. "Ποῦ θά ὁδηγηθοῦμε λοιπόν ἐάν ἀδρανήσωμεν; ᾿Αλλά ὄχι. Φθάνει πλέον. Καιρός νά ἐξυπνήσωμεν. ἐκ τοῦ ληθάργου καί νά δράξωμεν τά ὅπλα. ᾿Ιδού . ᾿Εμπρός στόν ἀγῶνα ὅλοι. Τό παράστημά του, ὅπως ἦταν ἀσκητικό, ἡ φωνή του σχεδόν σβυσμένη, λές καί ἔβγαινε ἀπό ἕναν ἄλλο κόσμο, τά λόγια του ὅμως ἦταν δυνατά πού συγκλόνιζαν. ῎Ημουν τότε πρωτοετής στό Πανεπιστήμιο. Εἶχα ἀκούσει μέχρι τότε πολλές ὁμιλίες, ἀλλ᾿ αὐτήν τήν ὁμιλία, τήν ἐχαρακτήρισα ἀνεπανάληπτη. Μοῦ ἔκαμε ἐντύπωσι ὁ πολύς κόσμος πού συγκεντρώθηκε, πού δέν ἦταν καθόλου συνηθισμένο τότε στόν χῶρό μας. ῏Ηταν μιά ἐπιβεβαίωση γιά μένα, γι αὐτό αὐτοῦ πού ἄκουα συχνά, ὅτι ὁ π. ᾿Ιγνάτιος παρά τό γεγονός, ὅτι δέν εἶχε τακτική ἐνορία εἶχε μαζί του τόν περισσότερο κόσμο. Εἶχε τήν ἀγάπη τοῦ κόσμου.

Αὐτή ἡ ὁμιλία σέ ἀνέβαζε πραγματικά στά ὕψη. ῎Εβλεπες ἕνα ταπεινό καί ἀπέριττο στήν ἐξωτερική ἐμφάνιση Κληρικό, πού τά λόγια σέ ἀνέβαζαν σέ πνευματικά ὕψη, σέ ἔκαμναν νά στέκης ἀνάμεσα στόν φθαρτό καί στό αἰώνιο. Μίλησε τότε ἀπ᾿ ὅτι θυμᾶμαι γιά τήν ματαιότητα τοῦ κόσμου, γιά τά φθαρτά καί τά αἰώνια, διά τήν ζωή τῶν ἁγίων πού ζοῦσαν τό παρόν καί προγεύονταν τό μέλλον, γιά τήν σημερινή κοινωνία, γιά τούς νεωτερισμούς. ῞Ολα αὐτά τά εἶχε συνδυάσει ἀριστοτεχνικά μέσα σέ ἕνα θέμα, μέ ἕνα χάρισμα λόγου πού τοῦ ἔδινε μία χροιά λογοτεχνική καί πολύ σαγηνευτική. Τά λόγια πού ἔλεγε τά ζοῦσε. ῎Εβγαιναν μέσα ἀπό τἠν καρδιά του. Μιλοῦσε μέ ἐνθουσιασμό, μέ πίστι, ἔμοιαζε σά νά σκίρταγε ὁλόκληρος, σάν νἀ ἕτοιμος νά πετάξῃ. ῞Ολα αὐτά θυμᾶμαι συγκλόνιζαν. Θυμᾶμαι μαζί μου τότε ἦταν καί ἔνα κοσμικό παιδί φοιτητής, πού ἐξέφρασε τόν θαυμασμό του γιά τήν ρητορική του δεινότητα. Εἶχε πράγματι πλούσια τήν δύναμη τοῦ λόγου πού ἄγγιξε καί ἀναμόχλευε καί τίς πιό ἀδιάφορες χριστιανικές συνειδήσεις.

Τά κήρυγμά του, ὅπως διεπίστωσα ἀκούοντας καί ἄλλες ὁμιλίες ἀπό κασσέττες, δέν ῆσαν μόνον βιώματα καί ἐμπειρίες ἐσωτερικές, ἀλλά μαρτυροῦσαν καί βαθειά παιδεία καί γνώση τῶν ἀσκητικῶν Πατέρων, τῶν βίων τῶν ῾Αγίων, τῆς ῾Αγίας Γραφῆς. ῾Η ζωή του καί ὁ λόγος του γενικῶς τοποθετούμενος μέσα στό γενικώτερο πλαίσιο τοῦ ὑπέρ τῆς ᾿Αληθείας ᾿Αγῶνος, ἐμ,φανίζει πολλές ἀναλογίες μέ τίς μορφές καί τή δράση ἀνδρῶν πού σέ κρίσιμες στιγμές ἀπεστάλησαν ἀπό τήν Πρόνοια τοῦ Θεοῦ , διά νά διασώσῃ τήν πνευματική ταυτότητα τοῦ λαοῦ μας.

῞Οταν ἤμουν στήν Κοίμησι (Καλλιθέα), ἄκουα τά πνευματοκοπαίδια του, νά μιλοῦν μέ τά καλύτερα λόγια γι᾿ αὐτόν. Αἰσθάνονταν ἀπορφανισμένα ἀπό τότε πού ἀπεδήμησε πρός Κύριον. ᾿Από τίς διηγήσεις των γνώρισα ἀκόμη πιό πολύ τό μεγαλεῖον τοῦ Κληρικοῦ καί δή τοῦ πνευματικοῦ Πατρός.

῞Οταν καμμιά φορά πήγαινα σέ ἀκριτικές περιοχές, ὅπως στήν Ξάνθη, στήν Κάλυμνο, νόμιζα ἀπό ὅσα μοῦ διηγοῦντο γιά τό πέρασμά του, πώς βρίσκονταν ἐκεῖ κοντά τους, ἀνάμεσά τους. Ζοῦσαν πολύ ἔντονα τήν παρουσία του. Τό πνεῦμά του τούς καθοδηγοῦσε καί τούς δυνάμεωνε. Γι᾿ αὐτό διεπίστωνα ἔτι καί ἔτι πώς αὐτό πού ἐλέγετο, ὅτι ἦταν ξακουστός καί ἀγαπητός σ᾿ ὅλη τήν ῾Ελλδα, δέν ῆταν ὑπερβολή, ἦταν μιά πραγματικότης.

Σήμερα θά ἀκούσουμε πολλές φορές πώς ὁ π. ᾿Ιγνάτιος ἦταν ἕνα ἀσκητής. Καί ἦταν πράγματι. Αὐτό διεπίστωνε ἐκεῖνος πού τόν συναντοῦσε ἔστω καί μιά φορά.Καί δέν τό διεπίστωνε μόνον ἐκεῖνος πού τόν .ἔβλεπε. Τό ἀσκητικό του πνεῦμα ἐφαίνετο καί μέσα ἀπό τά γραπτά του, τά ἄρθρα του, τά κείμενα πού ἐδημοσίευε καί κυκλοφοροῦσαν σέ ὅλα τήν ῾Ελλάδα, σέ ὅλη τήν Οἰκουμένη. ῎Αν ρίξουμε μιά ματιά σέ κείμενά του πού ἔχουν δημοσιευθῇ θά διαπιστώσουμε σέ ὅλα νά περνάει αὐτό τό πνεῦμα. Παντοῦ βλέπουμε νά περνάει τό μήνυμα πώς στήν ἄσκησι τοῦ χριστιανοῦ εἶναι τό πραγματικό νόημα καί ἡ οὐσία τῆς ᾿Ορθοδοξίας. Καί ἦταν τόσο χαριτωμένοι οἱ τίτλοι τους, ὅπως: " Η εὐλογημένη στράτα πού ἐβάδισεν ὁ Κύριός μας».

῎Εγραφε σέ ἕνα ἄρθρο του: "Εἶναι ἀλήθεια πώς ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι πολύ δύσκολα κατορθώνομεν νά συλλάβωμεν τό νόημα καί τήν οὐσία τῆς ᾿Ορθοδοξίας μας πού εἶναι ὅλως διόλου πνευματική. Ξεχνοῦμε ὅτι σκοπός της τελικός δέν εἶναι ἄλλος ἀπό τοῦ νά ἀνυψώσῃ τόν ἄνθρωπον ἀπό τήν γῆν αὐτήν εἰς τήν ὁποίαν κατ᾿ ἀνάγκη ζῇ γιά λίγο, πρός τόν οὐρανόν εἰς τόν ὁποῖον ὅμως θά ζήση αἰώνια. Μικρή ἅρα προετοιμασία πού ἀποτελεῖ τρόπον τινά καί πρόγευση τῆς μελλούσης ὁλοκληρωμένης πνευματικῆς ζωῆς εἶναι νά ἀρχίσουμε τήν πνευματική ζωή, ἔστω καί κατά μέρος, ἀπ᾿ αὐτήν ἐδῶ τήν ζωήν".

Καί συνεχίιζει:

"Πῶς ξεχνοῦμε λοιπόν τόν σκοπόν μας;...Δέν βλέπομεν τί λέγει τό Εὐαγγέλιον, τί λέει ὁ Κύριος, τί λένε οἱ ᾿Απόστολοί του, τί λένε οἱ Πατέρες τῆς ᾿Εκκλησίας; ῎Επαυσαν ποτέ νά κηρύττουν τήν ἀνάγκην τῆς ἀπονεκρώσεως τῆς σάρκας διά νά ἐπικρατήσῃ τό πνεῦμα; Κάθε ἄλλο! Δέν ἀφήνουν εὐκαιρία πού νά μή τό διακηρύξουν μέ ὅλην των τήν δύναμιν. ῾Ο μεγάλος ᾿Απόστολος, ὁ βαθύς ἑρμηνευτής τῶν λόγων τοῦ Κυρίου, δέν παύει νά τονίζῃ εἰς τάς ἐπιστολάς του. Οὕτω γράφει π.χ. πρός τούς Γαλάτας: "Λέγω δέ πνεύματι περιπατεῖτε καί ἐπιθυμίαν σαρκῶς οὐ μή τελέσητε. ῾Η γάρ σάρξ ἐπιθυμεῖ κατλα τοῦ Πνεύματος, τό δέ πππΠνεῦμα κατά τῆς σαρκός. Ταῦτα δέ ἀντίκεινται ἀλλήλοις" (Γαλ. ε, 16-17).

Καί ἰδού πώς τό ἐρμηνεύει στήν συνέχεια καί ἀσφαλῶς καί πῶς τό ἐβίωνε: "῾Υπάρχει, ἀδέλφιά μου ἀγαπητά, ἕνας νόμος, ἕνας νόμος ἀπαράβατος στόν χριστιανισμό πού ὁ ἴδιος ὁ Παῦλος καθώς βλέπομεν μᾶς τόν καθορίζει: «Ἡ σάρξ ἐπιθυμεῖ κατά τοῦ Πνεύματος".. ῞Οσον δηλαδή ἐπικρατεῖ μέσα μαςτό ὑλικόν φρόνημα, γινώμαστε ὑλόφρονες, χονδροειδεῖς ὑλισταί. Καί ἀντιστρόφως ῞Οσον ζῶμεν πνευματικήν ζωήν , τόσον ἐξαυλωνόμαστε καί ἀγόμεθα ἀπό τό πνεῦμα τοῦ Θεοῦ".

Καί ἀλλοῦ πάλιν γράφει: "᾿Ας μή γελοιώμαστε εὐλογημένοι χριστιανοί! ῎Αλλη λύσις ἐκτός ἀπό αὐτήν δέν ὑπάρχει. ῎Αλλο Εὐαγγέλιον ἐκτός αὐτοῦ πού μᾶς ἄφησαν οἱ μαθηταί τοῦ Κυρίου μας δέν ἔχομεν. Αὐτοί πού φκιάχνουν ἰδικά τους Εὐαγγέλια καί λένε ὅτι τούς συμφέρει κατά πῶς αἱ ἐπιθυμίαι των τούς διδάσκουν, ε ἶναι βέβηλοι καί ἱερόσυλοι, οἰκτρά ὄργανα τοῦ σατανᾶ πού προσπαθοῦν νά παρασύρουν καί ἐμᾶς στόν ἀμαρτωλό τους κατήφορο".

Σ᾿ αὐτό τό θέμα χρησιμοποιεῖ πολύ τά λόγια τοῦ ᾿Αποστόλου Παύλου:

Καί πάλιν εἰς τήν πρός Κολοσαεῖς δέν διστάζει ὁ τολμηρός ἀυτός ᾿Απόστολος, ὁ γἰγας τοῦ Πνεύματος" μέ ἐκφράσεις πού θά προκαλέσουν σήμερα ἐπανάστασιν νά τούς πῆ: "ἀπεθάνετε γάρ". \» Τά ἄνω φρονεῖτε μή τά ἐπί τῆς γῆς".

Σταματάω ἐδῶ, λέγοντας πώς ὁ π. ᾿Ιγνάτιος δέν θαύμαζε μόνο τόν ᾿Απόστολο Παῦλο πού ἀνέφερα πρίν, ἀλλά καί τούς μεγάλους ἀσκητάς. Καί τούς μάρτυρας. Καί προσπαθοῦσε ὅλους αὐτούς νά τούς μιμηθῇ.

πηγή: ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΑ
Νοέμβριος 2006
 

Τετάρτη, 21 Ιουλίου 2010

Το blogging είναι επικίνδυνο για το σύστημα...γιατί δημιουργεί αντισυστημική νοοτροπία...


Η δολοφονία Γκιολια βγάζει το Blogging από το περιθώριο και το θρέφει. Το τελευταίο διάστημα και ειδικότερα μετά τις εκλογές το blogging (που τόσο χρησιμοποιήθηκε προεκλογικά), άρχισε αντιμετωπίζεται ως περιθωριακό μέσο. Αμέσως μετά την δολοφονία έγιναν προσπάθειες να αποσιωπηθεί η ιδιότητα του θανόντος ως blogger. Οπού αυτό δεν ήταν εφικτό να συμβεί όπως στο Ιντερνέτ, έγιναν προσπάθειες σύνδεσης τους με διαφόρους ύποπτους κύκλους συμβόλαια συμφέροντα και εκβιασμούς Είναι ολοφάνερο ότι κάποιοι θέλησαν να περάσει το παραμύθι «τα ήθελε και τα έπαθε» ότι «μιλούσε πολύ» “ήξερε πολλά” και με αυτό το σκεπτικό να τρομοκρατήσουν τα υπόλοιπα blogs. H σχετική ανάρτηση του troktiko περήφανα έβαλε τα πράγματα στην θέση τους. Ο Σωκράτης ήταν ο πατέρας του συγκεκριμένου blog. Η είδηση δεν μπορούσε πλέον να αποκρυφτεί απο κανέναν.Την επομένη στιγμή η δολοφονία του απέδειξε μια μεγαλειώδη αλήθεια. Οδήγησε σε μια καταιγίδα συμπάθειας για το blogging. Ξαφνικά και από το πουθενά εκατοντάδες επώνυμοι και εκατομμύρια ανώνυμοι αποδεικνύεται ότι διαβάζουν τα blogs. Όλα τα blogs είτε είναι μικρά είτε μεσαία και μεγάλα και πλέον κανείς δεν ντρέπεται να το πει.

Ένας κόσμος και ένα μέσο έτσι βγαίνει από το περιθώριο και μάταια προσπαθεί ο Τελογλου να το ξαναβάλει εδώ: Απο τον ονομαστικό μέτοχο στην πλήρη ανωνυμία. Ένας κόσμος βγαίνει από το περιθώριο οριστικά τραβώντας μαζί του ένα κώδικα επικοινωνίας πρωτοφανή, ανόθευτο, μοναδικό, γνήσιο, αφτιασίδωτο και μη πολιτικό. Το άμυαλο blogging γεφυρώνει τις elite με την Βάση μιας κοινωνίας που υπό-αντιπροσωπεύεται. Το blogging δεν έχει εξαρτήσεις. Ο blogger δεν βγάζει λεφτά. Θα μάθει κάτι θα το επεξεργαστεί και θα το διασπείρει για να το μάθουν όλοι χωρίς να νοιάζεται για τις συνέπειες. Θα προβαλει ιδέες διαλυτικες και θα εχτρεύεται την εξουσία κάθε είδους. Και η εξουσία εχθρεύεται το blogging καθιστώντας το την μόνη αυθεντική ψυχή της δημοκρατίας. Για την ακρίβεια για οποιονδοίποτε blogger που σέβεται τον εαυτό του μοιαζει να ισχύει το “Στάχτη και μπούλμπερη να γίνουν όλοι εκεί στα ψηλά” διότι είναι κατανοητό ότι στην σχέση μας με αυτούς, εμείς εδώ κάτω είμαστε τα θύματα όπως αρμόζει σε δημοσιογράφους.

Ας μην ξεχνάμε ότι οι επώνυμοι δημοσιογράφοι είναι εμισθοί και δουλεύουν σε εταιρείες ΜΜΕ ενω εμείς όχι. Σήμερα πλέον είναι γνωστό ότι όλοι Δημοσιογράφοι πολιτικοί επώνυμοι και ανώνυμοι συγκλονιστήκαν από την δολοφονία και βγήκαν να το δηλώσουν με παρρησία. Όλοι τους παρακολουθούν την Blogsfaira καθημερινά να διαλύει την προπαγάνδα, να δρα απελευθερωτικά για όλη την κοινωνία, να αντιδρά στα πάντα, να κονιορτοποιεί σχεδιασμούς να μοριοποιεί επικοινωνιακές πολιτικές και συμφέροντα, να δημοσιεύει απόψεις ακόμη και ακραίες. Μια δουλειά δηλαδή που θα έπρεπε να την κάνει ο έντυπος και ο ηλεκτρονικός Τυπος.

Όμως η εξουσία σήμερα δεν στηρίζεται σε αξίες και ιδέες αλλά σε σχεδιασμούς επικοινωνία και προπαγάνδα. Και σήμερα η πλήρης αδυναμία πρόβλεψης της κατάστασης σχεδιασμού και επικοινωνίας, αλλά και η τεντωμένη κλωστή που βαδίζουμε σαν κοινωνία ωφελείται στο Blogging. Σήμερα γράφτηκε αυτό στο Press.gr ως συμπέρασμα που λέει ότι η κρίση θα ήταν διαφορετική χωρίς τα blogs, και όντως είναι διαφορετική για πολλούς εκεί έξω που δεν έχουν πρόσβαση.

Έχουμε πει παλιότερα ότι η εντυπωσιακή άνοδος του blogging στην Ελλάδα οφείλεται στο έλλειμμα δημοκρατίας πληροφορίας και κοινωνικής κινητικότητας. Οφείλεται στο γεγονός ότι μια τελειωμένη γενιά αρνείται να παραδώσει την εξουσία της στην επομένη. Μια γένια που έχει ρουφήξει το μεδούλι της Ελλάδος, καθώς βρίσκεται σε πλήρη διαπλοκή με δυο οικογένειες –κόμματα, μετέρχεται κάθε μέσου για να συντηρηθεί συντηρώντας και το σύστημα με τις μαριονέτες της.

Χωρίς κοινωνική και πολιτική κινητικότητα, όποιος δεν θέλει να χειροφιλήσει τα βαμπίρ του 1974 και τους απανταχού επιγόνους τους, έχει σήμερα εναλακτική. Παίρνει ένα πληκτρολόγιο και επιτίθεται. Και πολύ καλά κάνει. Και καλώς παραμένει ανώνυμος. Αν είναι να τον φάνε σαν το Σωκράτη, αν δεν μπορεί η κοινωνία να τον προστατεύσει τότε οφείλει στον εαυτό του και στα παιδια του να παραμείνει για πάντα ανώνυμος Έλληνας Δημοσιογράφος -με την κυριολεκτική έννοια του όρου- , στην σύγχρονη τουρκοκρατία των τραπεζών, των ΜΜΕ και των πριγκίπων. Οφειλει ταυτόχρονα να παλέψει για αυτά που πιστεύει.

Είναι προφανές νομίζω ότι όταν λειτουργήσει η Δημοκρατία όλα αυτά θα χαθούν. Όταν σταματήσει η προπαγάνδα, όλα θα πάρουν την αξία που έχουν διεθνώς. Το ίδιο και το blogging. Είναι προφανές ότι το blogging είναι το πολυτεχνείο δυο τριών γενεών Ελλήνων.

Ο Σωκράτης είναι ο πρώτος νεκρός Έλληνας blogger. Είτε αρέσει είτε όχι έτσι θα παραμήνει στην μνήμη. Πέθανε για αυτή την ιδιότητα του. Πλήρωσε το πάθος του για το μέσο. Συμπάθειες και αντιπάθειες τέλος. Ελπίζουμε να είναι ο τελευταίος. Ελπίζουμε να μην αποδειχτεί ότι το παρακράτος και η Σέχτα αλλάζουν ταμπέλες μεταξύ τους και χρησιμοποιούν τα ίδια όπλα κατόπιν επικοινωνιακού σχεδιασμού…Μήνυμα στέλνουν οι πρώτοι νεκροί. Απάντηση θα πάρουν ενότητα και αγώνα… .
 
πηγή: ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΛΛΑΔΑ
 

Τρίτη, 20 Ιουλίου 2010

Η ΕΤΟΙΜΑΖΟΜΕΝΗ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟΣ, Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ, Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ, Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ

1991: Προφητικὴ Ὁμιλία τοῦ π. Ἀθανάσιου Μυτιληναίου


Δεκαετίες προετοιμάζεται ἡ Πανορθόδοξος Σύνοδος. Τελευταῖα παρατηρεῖται
μία βιασύνη γιὰ τὴν σύγκλησή της, ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὶς δηλώσεις καὶ τὶς
διαβουλεύσεις τοῦ Πατριάρχη στὸ Φανάρι μὲ ἄλλους προκαθημένους Ὀρθοδόξων
Πατριαρχείων καὶ Ἐκκλησιῶν, χωρὶς ὅμως νὰ ὑπάρχει καὶ ἐπαρκὴς ἐνημέρωση
τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ. Πῶς λύθηκαν, ἀλήθεια, ὡς διὰ μαγείας, ὅλα τὰ προβλήματα
καὶ οἱ δυσκολίες ποὺ δὲν ἐπέτρεπαν τὴν σύγκλησή της; Πῶς θὰ ἐμπιστευθεῖ ὁ
λαὸς ἀποφάσεις Πανορθοδόξου Συνόδου, τῆς ὁποίας μέλη ἔχουν κατηγορηθεῖ γιὰ Οἰκουμενισμό; Δὲν πρέπει νὰ ξεκαθαρίσει πρῶτα τὸ τοπίο, γύρω ἀπὸ τὸ ἂν
ἀποτελεῖ αἵρεση ὁ Οἰκουμενισμὸς καὶ ἂν στοὺς φορεῖς του ὑπάρχουν Ἐπίσκοποι; Καὶ ἀρκοῦν οἱ αὐτοδιαβεβαιώσεις τῶν Πατριαρχικῶν περὶ τῆς Ὀρθοδοξίας τους, ὅταν ὑπάρχουν παράλληλα «αἱρετικὲς διατυπώσεις» ποὺ δὲν διορθώθηκαν, ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνονται, ὅταν παραβαίνουν κατά κόρον πολλοὺς Ἱεροὺς Κανόνες, π.χ. περὶ συμπροσευχῶν; Εἶναι, ὡς ἐκ τούτου, ἐπιβεβλημένο νὰ παρασχεθεῖ κάποια ἐνημέρωση στὸ λαὸ ποὺ ἀγνοεῖ, ἀλλὰ καὶ ἀγνοεῖται παντελῶς, ἀπὸ τοὺς ἐκκλησιαστικούς του ἡγέτες, οἱ ὁποῖοι περισσότερες συζητήσεις, συνεδριάσεις, διαλόγους κάνουν καὶ περισσότερη σημασία, ἀξία, φιλικὴ διάθεση, ἀναφορὰ δίνουν πλέον στὸ Π.Σ.Ε., στὸν Πάπα καὶ στὸ Βατικανὸ παρὰ στὸ ὀρθόδοξο πλήρωμα ποὺ ἔχει τὶς ἀνησυχίες καὶ τὶς ἀντιρρήσεις του γιὰ ὅσα ἐρήμην αὐτοῦ πράττουν. (Ἡ ένημέρωση ποὺ προσφέρουν, ὅταν τὴν προσφέρουν, γίνεται ἐπιλεκτικά, παραμορφωτικὰ καὶ μὲ τὸ σταγονόμετρο).

1 Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαίος, μιλώντας πρόσφατα γιὰ τὴν σύγκληση Ἀγίας καὶ
Μεγάλης Συνόδου, δήλωσε: «Ἀποφασίσαμε νὰ ἐπιταχύνουμε τὴν διαδικασία τῆς Ἁγίας καὶ Ἱερᾶς Συνόδου ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν». Ἐπίσης, ἀνέφερε ὅτι ἡ σύγκληση τῆς Συνόδου καὶ τὰ ἀποτελέσματά της θὰ ἔχουν μεγάλη σημασία γιὰ ὅλη τὴν Ὀρθοδοξία. Πληροφορίες ἀναφέρουν, ὅτι θὰ ἐξετασθοῦν 10 περίπου θέματα, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι τὸ Αὐτοκέφαλο καὶ τὸ θέμα τῆς νηστείας. «Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία» κατέληξε, «προσπαθεῖ νὰ συμβαδίζει μὲ τὴν σημερινὴ ἐποχή, χωρὶς νὰ θυσιάζει τίποτα ἀπὸ τὴν διδασκαλία  της»
(romfea.gr/component/content/article/13/5068). Στὸ ἴδιο πνεῦμα, τῆς διατήρησης ἀκεραίας τῆς Πίστεως μίλησε σὲ ἄλλη εὐκαιρία καὶ ὁ Ἀρχιγραμματέας τῆς Ἱ. Συνόδου τοῦ Πατριαρχείου ἀρχιμ. Ἐλπιδοφόρος, λέγων: «ἐπιτρέψτε μου νὰ πῶ ὅτι ἐκ τῶν πραγμάτων φάνηκε ὅτι στὴν Ἐκκλησία ὅσο καλὲς καὶ ἂν εἶναι οἱ προθέσεις, ἡ παραβίαση τῶν ἱερῶν κανόνων σὲ καμία περίπτωση δὲν ἐπιφέρουν θετικὰ ἀποτελέσματα» ( www.amen.gr / index . php ? mod = news & op = article & aid =2616 ). Ἀλήθεια, αὐτὴ ἡ διαπίστωση τοῦ Ἀρχιγραμματέα, δὲν ἰσχύει γιὰ τὴν παραβίαση τῶν Ἱ. Κανόνων διὰ τῶν συμπροσευχῶν ἀπὸ τὸν Πατριάρχη;

2 «Ἀλλ' ὁ ὄχλος οὗτος ὁ μὴ γινώσκων τὸν νόμον ἐπικατάρατοί εἰσι» (Ἰω. 7, 49).
Καὶ εἶναι ἀναγκαία ἡ ἐνημέρωση γιὰ τὴν προετοιμαζόμενη Πανορθόδοξο
Σύνοδο, γιατὶ αὐτὴ τὴν Σύνοδο, θὰ τὴν παρουσιάσουν ὡς «φωνὴ τῆς Ἐκκλησίας»,
στὶς ἀποφάσεις τῆς ὁποίας θὰ πρέπει πλέον ὅλοι νὰ ὑπακούουμε ἀναγκαστικά.
Καὶ ἐπειδὴ βρισκόμαστε στὴν ἐποχὴ τῆς Νέας Τάξεως, ποὺ ὅλα κατευθύνονται καὶ ὅλα τεχνηέντως ἐπιβάλλονται, θὰ εἶναι εὔκολο νὰ ἐπιβάλλουν ὑποχρεωτικὰ καὶ τὶς ἀποφάσεις τῆς «Πανορθοδόξου» Συνόδου, καθὼς μάλιστα διὰ τῆς ἠλεκτρονικῆς κάρτας (γιὰ τὴν ὁποία οἱ ἀντιδράσεις εἶναι μικρὲς) ὅλα θὰ ἐλέγχονται. Καὶ ὅπως στὴν ἐποχὴ τοῦ Βυζαντίου ὁ αὐτοκράτορας ἐξόριζε τοὺς αἱρετικούς, ἔτσι καὶ στὴν ἐποχή μας, οἱ ἡγήτορες τῆς Νέας Τάξεως Πραγμάτων θὰ «ἐξορίζουν» τοὺς πιστούς, ὅπως διεφάνη στην παράνομη κράτηση ἐπὶ τετράμηνο τοῦ διωκόμενου Σέρβου ἱερομόναχου π. Συμεὼν Βιλόφσκι, τὸν ὁποῖον ἡ Ἑλληνικὴ Δικαιοσύνη πρὶν μία βδομάδα ἐλευθέρωσε, δικαιοπραγοῦσα. Στὸ παρὸν Ἐνημερωτικό Δελτίο τῆς ΦΕΚΦ παρουσιάζουμε μιὰ ὁμιλία τοῦ ἀείμνηστου π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου, ὁ ὁποῖος ἦταν (κατὰ κοινὴ ὁμολογία ὅσων τὸν ἔζησαν καὶ τὸν ἄκουσαν) ὀρθοδοξότατος στὸ φρόνημα, ἐμβριθὴς μελετητὴς τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ πιστὸς ἀναλυτής της. Διαβάζοντας κανεὶς τὴν ὁμιλία αὐτή, ἂν καὶ ἔγινε πρὶν ἀπὸ εἴκοσι χρόνια, νομίζει πὼς εἶναι τωρινή, ἀφοῦ θίγει σύγχρονα φλέγοντα θέματα, ὅπως:

* γιά τὴν μέλλουσα νὰ συνέλθει Πανορθόδοξο Σύνοδο (ποὺ ὀνομάζει
ἀνορθόδοξο Σύνοδο τῶν Οἰκουμενιστῶν καὶ κατευθυνόμενη ἀπὸ τὸν ἀντίχριστο),

* γιὰ τὴν ἁπλούστευση-κατάργηση τῆς νηστείας ποὺ ἑτοιμάζεται,

* γιὰ τὸ χρέος τῆς ἀπομάκρυνσης ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, ποὺ ἐντέλλεται ἡ
Καινὴ Διαθήκη, ἀλλὰ ἀρνοῦνται νὰ ἐφαρμόσουν οι διοικοῦντες,

* γιὰ τὸ ποιό ἀκριβῶς σημεῖο τῆς Πίστεως προσβάλλει ἡ αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ,

* γιὰ τὸ «ἔρχομαι ταχὺ» τῆς Ἀποκαλύψεως,

* γιὰ τὸν Ἀντίχριστο κ.ἄ.

Ἡ σημαντικὴ αὐτὴ ὁμιλία (μὲ κάποιες συντομεύσεις) ἔχει ὡς ἑξῆς:
«Τὸ θέμα μας (ἀπὸ τὸ βιβλ. Πράξ. 15, 30) εἶναι γύρω ἀπὸ τὴν Σύνοδον τὴν
Ἀποστολική. (Ἡ ἀπόφασή της ἐγράφη καὶ) ἐδόθη στοὺς δύο Ἀποστόλους, τὸν
Σίλα καὶ τὸν Ἰούδα, γιὰ νὰ μεταφέρουν τὴν ἐπιστολὴ αὐτὴ εἰς τὴν Ἀντιόχεια.
«Καὶ συναγαγόντες τὸ πλῆθος ἐπέδωκαν τὴν ἐπιστολήν». Βλέπουμε, λοιπόν, ὅτι
ἐδῶ δίδεται ἡ ἐπιστολὴ δημόσια. Ἔχει σημασία αὐτό. Δημόσια ἐπίδοσις, δημόσια ἀνάγνωσις. Δηλαδὴ δὲν ἔχουμε παρασκήνια. Προσέξτε αὐτὸ τὸ πολὺ σπουδαῖο. Δὲν θὰ ἤθελα νὰ πῶ, ὅτι κάποια πράγματα δὲν πρέπει νὰ εἶναι μυστικά, διότι ὅλοι οἱ ἄνθρωποι δὲν εἶναι ἕτοιμοι νὰ ἀκούσουν κάτι. Δὲν θὰ βγάλουμε τὰ «ἐν οἴκῳ…ἐν δήμῳ». Ὅμως ἐκεῖνο ποὺ μᾶς βοηθάει ἐμᾶς να δοῦμε ἐδῶ, εἶναι ὅτι δὲν ὑπάρχουν παρασκήνια. Στὴν Ἐκκλησία δὲν ὑπῆρχαν, ―στὴν πρώτη τὴν χριστιανικὴ Ἐκκλησία― δὲν ὑπῆρχαν παρασκήνια. Πολὺ δὲ παραπάνω, δὲν ὑπῆρχε, θὰ λέγαμε, μία πολιτικὴ συμπεριφορά. Πόσες φορές, στὶς ἡμέρες μας λέγετε αὐτό, ὅτι ἄρχοντες τῆς Ἐκκλησίας ἀσκοῦν μίαν πολιτικήν, ἢ ὁ καθενὰς ―ὅπως καὶ οἱ πολιτικοί― ἐξαγγέλλουν τὸ πρόγραμμά τους! Πολλὲς φορές, ἐξαγγέλλουν ἕνα πρόγραμμα καὶ λέγουν ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτική τους. Ἡ Ἐκκλησία δὲν μπορεῖ νὰ ἔχει πολιτική. Ἡ πολιτικὴ εἶναι τερτίπια τοῦ κόσμου τούτου, εἶναι νόθο πρᾶγμα, δὲν εἶναι γνήσιο πρᾶγμα καὶ αὐτὸ νὰ τὸ ἀποδοκιμάζουμε, τουλάχιστον μέσα μας, ὅταν τὸ συναντοῦμε. «Ἀναγνῶντες δέ, ἐχάρησαν ἐπὶ τῇ παρακλήσει». Ἀφοῦ λοιπὸν ἀνέγνωσαν τὴν ἐπιστολή, χάρηκαν γιὰ τὶς ἀποφάσεις τῆς Συνόδου. Καὶ οἱ ψευδοδιδάσκαλοι ἀπεστομώθησαν, δὲν εἶχαν τίποτα ἄλλο νὰ ποῦν.

3 Ὁλόκληρη ἡ ὁμιλία ὑπάρχει στὸ ἱστολόγιο http://www.impantokratoros.gr: π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος, Πράξεις τῶν Ἀποστόλων, Ἀριθ. ὁμ. 162,17-11- 1991.
Προσέξτε, ὅμως, ἐδῶ: γιὰ νὰ πάρουμε μία εἰκόνα τῆς ἀξίας τοῦ πράγματος,
ἂς τὸ δοῦμε τὸ θέμα ἀντίστροφα καὶ ἐπικαιρότατα. Ὅταν λέω ἀντίστροφα,
ἐννοῶ μία πραγματικότητα, ὄχι σὰν ἐκείνη ποὺ μας περιγράφουν τὸ βιβλίο τῶν
Πράξεων, ἀλλὰ κάτι πολὺ διαφορετικό. Σᾶς εἶπα ὅτι ὁ σκοπὸς μιᾶς Συνόδου εἶναι νὰ φέρει τὴν εἰρήνη. Ἔρχεται ἡ εἰρήνη πάντοτε; Λοιπόν, φημολογεῖται ἡ συγκρότησης μιᾶς Συνόδου ἀνορθοδόξου, Οἰκουμενικῆς. Ξέρεται ὅτι μέχρι τώρα ἔχουμε 7 Οἰκουμενικὲς Συνόδους. Ἔτσι λοιπόν, φημολογεῖται μία Ὀγδόη Οἰκουμενικὴ Σύνοδος, ἡ ὁποία θὰ γίνει στὶς μέρες μας. Θά…! Εἶναι πολλὰ χρόνια ποὺ ἔχουν ἤδη ἀρχίσει οἱ ἐργασίες γι’ αὐτὴ τὴν 8η Οἰκουμενικὴ Συνόδο. Ἔχουν δημιουργηθεῖ, ἀκόμα ἔχουν πραγματοποιηθεῖ καὶ προσύνοδοι. Ἐρωτοῦμε: τί μπορεῖ νὰ περιέχει αὐτὴ ἡ 8η Οἰκουμενικὴ Σύνοδος; Γι’ αὐτὸ θέλω νὰ καταλάβετε ὅτι αὐτὰ ποὺ λέμε ἀπὸ τὸ βιβλίο τῶν Πράξεων, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν ὑπόδειγμα γιὰ νὰ ξέρουμε πῶς νὰ στεκόμαστε στὴν πορεία τῆς Ἐκκλησίας μέσα στὴν ἱστορία. Λοιπόν, τί θὰ περιέχει αὐτὴ ἡ Σύνοδος; Δηλαδὴ μὲ τί θὰ ἀσχοληθεῖ; …Ὅπως
λέει ὁ πατὴρ Ἰουστῖνος Πόποβιτς, εἶναι χαρακτηριστικό, πὼς σὲ κάθε ἐργασία
ποὺ γίνεται, προσυνοδική, ἀλλάζουν καὶ τὰ πράγματα. Καὶ ἔτσι δὲν μένει κάτι
σταθερό, αὐτὸ βέβαια τὸ κατακρίνει ὁ πατὴρ Ἰουστῖνος. Εἰλικρινὰ αὐτὰ ποὺ
γράφει ὁ πατὴρ Ἰουστῖνος εἶναι κάτω ἀπὸ τὴν καθοδήγηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος,
μυρίζει Πνεῦμα Ἅγιο. Ὅ,τι λέγει καὶ ὅ,τι γράφει εἶναι πολὺ σπουδαῖα, ἀλλὰ θὰ
σᾶς ἀναφέρω μόνο ἕνα σημεῖο, τὸ ὁποῖο κάπου τὸ διάβασα. Ἕνα ἀπὸ τὰ θέματα,
θὰ εἶναι καὶ τὸ θέμα τῆς νηστείας. Τροποποιεῖται ἡ νηστεία ἐπὶ τὸ ἐλαφρότερον.

Συγκεκριμένα θὰ πεῖ ἡ Σύνοδος αὐτή, ἢ θὰ ζητήσει μᾶλλον νὰ καθιερωθεῖ ὅτι τὴν Τετάρτη καὶ τὴν Παρασκευὴ μποροῦμε νὰ τρῶμε ψάρι, ἐνῶ εἶναι γνωστό, ὅτι μέχρι τώρα ὅ,τι καθιερώθηκε καὶ ἐθεσπίστει, ἡ Τετάρτη καὶ ἡ Παρασκευὴ δεν ἔχει λάδι. Εἶναι ἀλάδωτα. Ἄλλο τώρα, ἐὰν γιὰ κάποιους λόγους ποὺ αὐτὰ ρυθμίζονται ἀπὸ τὸν πνευματικό, ἀτομικὰ γιὰ τὸν καθένα μπορεῖ κανεὶς νὰ τρώει ἐκεῖνο ποὺ πρέπει νὰ φάει. Ἔχει τοῦτο, ἔχει ἐκεῖνο, μία ἀρρώστια, εἶναι μικρὸ παιδί, εἶναι ἠλικιωμένος ἄνθρωπος, ἔχει ὅ,τι ἔχει, καὶ μποροῦμε νὰ ἐπιτρέψουμε καὶ τὸ λάδι καὶ τὸ γάλα καὶ τὸ κρέας! Καὶ ὅπως πολὺ ὀρθὰ λέγουν οἱ Πατέρες, ὅτι ἡ νηστεία δὲν εἶναι σωματοκτόνος, ἀλλὰ παθοκτόνος, δὲν σκοτώνει τὸ σῶμα, σκοτώνει τὰ πάθη… Σημειῶστε ὅτι ἡ Ρωμαιοκαθολικὴ ἐκκλησία, ἔχει ψάρι Τετάρτη καὶ Παρασκευή! Μήπως ἐδῶ νὰ πονηρευόμαστε; Μήπως ἡ καθιέρωση ψαριοῦ αὐτὲς τὶς 2 μέρες τῆς ἑβδομάδας, θὰ ἤθελαν νὰ μᾶς κάνει νὰ μοιάζουμε μὲ τὴν πνευματικότητα τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς «ἐκκλησίας»; Βάζω τὸ μήπως. Μπορεῖ ἀκόμη ἐνδεχομένως ―προσέξτε, ἐνδεχομένως, δὲν ξέρω τίποτα― νὰ ἐπιτρέψουν καὶ τὶς ἐξωγαμικὲς σχέσεις, μὲ τὴν ἔννοια ὅτι σήμερα ἡ ἐποχή μας εἶναι τέτοια ποὺ ἕνας νέος ἄνθρωπος δὲν μπορεῖ νὰ ἀντέξει σὲ μία ἐγκράτεια. Ἐνδεχομένως, διότι ὅταν ἀρχίσει ὁ κατήφορος, τότε τίποτα δὲν τὸν  κρατᾶ καὶ τίποτα δὲν τὸν σταματᾶ. Λοιπόν, ἐρωτῶ: ἐὰν τέτοια πράγματα θεσπίσουν καὶ φυσικὰ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν καὶ πολὺ εὐσέβεια, θὰ τὸν χειροκροτήσουν· καὶ ξέρετε τί θὰ ποῦν: νά! προοδευτικὲς ἀντιλήψεις. Μάλιστα. Ὄχι ἐσεῖς οἱ χριστιανοὶ ποὺ μένετε μὲ σκουριασμένες θέσεις. Ὅμως μπορεῖτε να φανταστεῖτε, τί ἀποτελέσματα θὰ εἴχαμε ἀπὸ ἀποφάσεις μιᾶς τέτοιας Συνόδου; Τί ἄλλο; (ἐγὼ εἶχα ἑτοιμάσει τὶς σημειώσεις μου γι’ αὐτὰ ποὺ θὰ σᾶς πῶ, ἐχάρηκα ὅμως, ὅταν εἶδα ὅτι ὁ πατὴρ Ἰουστῖνος Πόποβιτς, λέει τὸ ἴδιο πρᾶγμα) σχίσματα, διότι πολλοὶ θὰ ποῦν: “Ἐγὼ δὲν τὰ δέχομαι αὐτὰ τὰ πράγματα”. Τίποτα καλὸ νὰ μὴν περιμένουμε ἀπὸ μία τέτοια Σύνοδο (λέγει) ὁ πατὴρ Ἰουστῖνος. Παρὰ μόνο σχίσματα, σχίσματα, σχίσματα. Λέει καὶ κάτι ἄλλο καὶ αἱρέσεις. Δὲν εἶναι πολὺ φυσικό; Τί σᾶς εἶπα; Θὰ σᾶς πῶ τὸ ἀντίστροφο παράδειγμα. Κάθε ἄλλο παρὰ θὰ εὐχαριστήσουν, ἀποφάσεις τέτοιες, μιᾶς τέτοιας Συνόδου, ὅπως εὐχαρίστησε ἡ ἀποφάση τῆς Συνόδου τῶν Ἱεροσολύμων. Ἂν μὲ ρωτήσετε: καλά, καὶ τί εἶναι ἐκεῖνο ποὺ θὰ τοὺς ἔκανε, ἔτσι νὰ κινηθοῦν; Μάλιστα, ὅπως παρατηρεῖ ὁ πατὴρ Ἰουστῖνος, αὐτὸ βέβαια 10 χρόνια πίσω, ὑπάρχει μία βιασύνη. Ἡ βιασύνη ὑπάρχει καὶ σήμερα. Βιασύνη. Νὰ γίνει αὐτὴ ἡ Σύνοδος.

Ἐγὼ θὰ σᾶς ἔλεγα, προσωπική μου γνώμη: ὅτι μία τέτοια Σύνοδο, δὲν τὴν
κινεῖ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο, τὴν κινοῦν οἱ σκοτεινὲς δυνάμεις, μὲ ἐπικεφαλεῖς
τὴν Μασονία.…Διότι οἱ ἔνοχοι ―ἐκεῖνοι ποὺ καταλύουν Τετάρτη καὶ Παρασκευὴ καὶ Σαρακοστὲς γιὰ νὰ μὴν αἰσθάνονται ἄσχημα―θὰ ποῦν: τὸ καθόρισε ἡ Ἐκκλησία. Ἔτσι ἀφαιρεῖται ἀπὸ αὐτοὺς τὸ αἴσθημα τῆς ἐνοχῆς. Τὸ θέμα, ὅμως, εἶναι πολὺ ἁπλό. Δὲν μπορεῖς νὰ φᾶς, δηλαδὴ νὰ νηστέψεις; Πήγαινε στὸν πνευματικό σου (σᾶς τὸ εἶπα καὶ προηγουμένως) καὶ τὸ θέμα δύνασαι νὰ τὸ ρυθμίσεις. Ἀλλὰ ὄχι. Πρέπει ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν λίγη εὐσέβεια ἢ ὑποτονικὴ εὐσέβεια νὰ μὴν αἰσθάνονται ἔνοχοι, ὅταν τοὺς προβάλλεται ὅτι ἔτσι πρέπει νὰ ζοῦν, ἔτσι πρέπει νὰ νηστεύουν. Γι’ αὐτό, αὐτὴ ἡ Σύνοδος, ἐὰν θὰ γίνει θὰ χαρακτηριστεῖ ψευδοσύνοδος, δὲν θὰ γίνει ἀποδεκτή. Εἶναι ὅμως καὶ κάτι ἄλλο. Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ συγκαλοῦσαν τὴν Σύνοδο ἢ ἐκεῖνοι ποὺ θὰ παρακαθίσουν (ἐδῶ, τώρα θέλω νὰ τὸ προσέξετε καλὰ-καλὰ αὐτό), ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ παρακαθίσουν εἰς τὴν Σύνοδο, ποῖοι θὰ εἶναι; Οἱ ἐπίσκοποι ποὺ θὰ καθίσουν γιὰ νὰ συζητήσουν τὰ θέματα τῆς Συνόδου, σὲ ποία πνευματικὴ καταστάση βρίσκονται; Ὀρθοδοξοῦν ἢ δὲν ὀρθοδοξοῦν; Ὅσο
μποροῦμε (καὶ ἐγὼ καὶ ἐσεῖς) νὰ ξέρουμε σήμερα, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ
παρακαθίσουν, ἔχουν ἁλωθεῖ ἀπὸ τὸν Οἰκουμενισμό. Ἀπερίφραστα ―ἴσως
κάποιες ἐξαιρέσεις νὰ ὑπάρχουν―, αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι δὲν ὀρθοδοξοῦν. Ἔστω
καὶ ἂν λέγονται Πατριάρχες, ἂν λέγονται Ἀρχιεπίσκοποι, ἂν λέγονται Ἐπίσκοποι, δὲν ὀρθοδοξοῦν. Τὸ γνωρίζουμε αὐτὸ ἀπὸ ἀτομικὲς δηλώσεις ποὺ κάνουν, ἀπὸ τὸν τρόπο ποὺ κινοῦνται καὶ ἐκφράζονται. Τὸ γνωρίζουμε αὐτό! Θὰ τό πῶ ἄλλη μία φορά. Ἔχουν ἁλωθεῖ καὶ ἀπὸ τὴν Μασονία καὶ ἀπὸ τὸν Οἰκουμενισμό. Αὐτοὶ λοιπὸν οἱ ἄνθρωποι, ἅμα θὰ καθίσουν στὸ τραπέζι τῶν συζητήσεων, θὰ κινηθοῦν ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ; Δὲν νομίζω. Δὲν νομίζω. Εἶναι πολὺ σοβαρὰ πράγματα. Εἶναι παρὰ πολὺ σοβαρά. Προσέξτε, οἱ σκοτεινὲς δυνάμεις ἔχουν ἤδη χαλκεύσει καὶ ἔχουν ἤδη πείσει αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἔχουνε οἰκουμενικὲς θέσεις. Βεβαίως, βεβαίως, εἶναι Οἰκουμενιστές! Δυστυχῶς, πλὴν ἐξαιρέσεων (τὸ ὑπογραμμίζω αὐτό). Λοιπόν, στὸ σχέδιο τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων ποὺ ἔχουν ἐγκλωβίσει ἤδη τὴν ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ὑπάρχει τὸ ἑξῆς σχέδιο: Νὰ ἐπέλθει μετὰ ἡ «ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν». Ὀρθοδοξίας, Ρωμαιοκαθολικισμοῦ καὶ Προτεσταντισμοῦ. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη φάση. Ἀλλὰ δὲν σταματάει τὸ κακὸ ἐκεῖ. Ἔχουμε ἀκόμα μία φάση. Εἶναι ἡ φάση ἑνώσεως τοῦ Χριστιανισμοῦ μὲ τὰ τρία αὐτὰ (Ὀρθοδοξία,
Ρωμαιοκαθολικισμὸς καὶ Προτεσταντισμὸς) μὲ τὶς ἄλλες θρησκεῖες. Ὅλα αὐτὰ
ἤδη ἔχουνε μπεῖ σὲ δοκιμασία, δηλαδή, ὅπως ὅταν θέλουμε νὰ κάνουμε μία
παράσταση, θεατρικὴ παράσταση, γίνεται μία δοκιμή, καὶ δεύτερη, καὶ τρίτη. Ἔ,
μετὰ γίνεται μία πρόβα τζενεράλε, μία γενικὴ πρόβα. Ὅλες αὐτὲς οἱ συναντήσεις ποὺ γίνονται, πότε ἐδῶ καὶ πότε ἐκεῖ, καὶ ποὺ εἶναι δυστυχῶς καὶ ὀρθόδοξοι, μὰ στὴν Εὐρώπη εἶναι, μὰ στὴν Ἀμερική, εἶναι καμώματα τῆς γενικῆς πρόβας. Νὰ δοῦν, πῶς πάει τὸ πρᾶγμα, ὥστε λοιπὸν τὸ μεθεπόμενο βῆμα εἶναι αὐτό. Εἶναι ἡ ἕνωσης ὅλων τῶν θρησκειῶν.

Μὰ σᾶς ἐρωτῶ: τότε γιατί νὰ εἶμαι Χριστιανός; Καὶ ἂν λέμε ὅτι ὁ
Χριστιανισμὸς σώζει καὶ τίποτα ἄλλο δὲν σώζει, ὅτι ἡ ὀρθοδοξία σώζει καὶ
τίποτα ἄλλο δεν σώζει, τότε; Τότε τὸ κριτήριο δὲν εἶναι πιὰ ἡ Σωτηρία. Ποιό
θὰ εἶναι τὸ κριτήριο; Τὸ κριτήριο εἶναι κάτι ἄλλο. Ἂς ποῦμε ὅτι εἶναι πολιτικό.
Ἂς ποῦμε ὅτι εἶναι κοινωνικὸ τὸ κριτήριο. Διότι μὴν ξεχνᾶτε, σύγχρονοι ἡγέτες,
πολιτικοὶ ἡγέτες σὲ ὅλο τὸν κόσμο, τὴν θρησκεία τὴν βλέπουν σὰν ἕνα στοιχεῖο
ποὺ μπορεῖ κανεὶς νὰ ἐπηρεάζει τὰ πλήθη, νὰ ἐπηρεάζει τοὺς λαούς.

Ἂν ἔτσι τὰ πράγματα ἔχουν, δὲν ἐνδιαφέρει τὸ φαινόμενο ποὺ λέμε
σωτηρία, τοὺς εἶναι τελείως ἀδιάφορο. Θὰ ἔχουν ἐπιτύχει κάτι ἄλλο· τὴν
λεγομένη παγκόσμια «εἰρήνη» καὶ τὴν παγκόσμια «ἀγάπη». Γι’ αὐτὸ πολὺ ὀρθά,
ἐστάλει μήνυμα ἀπὸ τὸν Ἅγιο Φλωρίνης (π. Αὐγουστῖνο Καντιώτη). Ναί! (εἶπε)
καὶ ἀγάπη, ἀλλὰ καὶ «ἐν ἀληθείᾳ». Καὶ αὐτὸ τὸ ἀγάπη ἐν ἀληθείᾳ, εἶναι
φράσεις τοῦ εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου. Διαβάστε τὶς Ἐπιστολές του. Δὲν φέρει ὁ ἄλλος τὴν ἀλήθεια; Καλημέρα δὲν θὰ τοῦ πεῖτε! Στὸ σπίτι σας δὲν θὰ τὸν βάλετε! Γιὰ νὰ δεῖτε ὅτι ἡ ἀγάπη δὲν εἶναι σαλιαρίσματα. Δὲν εἶναι φτωχοί, φτηνοί, ρηχοὶ συναισθηματισμοί: ματς-μουτς! Ἡ ἀγάπη πρέπει νὰ εἶναι «ἐν ἀληθείᾳ». Θὰ σὲ ἀγαπῶ ἂν εἶσαι «ἐν ἀληθείᾳ», ἂν εἶσαι ὀρθόδοξος. Ἐὰν δὲν εἶσαι, θὰ σὲ ἀγαπῶ μὲ τὴν ἔννοια νὰ σὲ σώσω, δὲν θὰ ἔχω ὅμως κοινωνία μαζί σου. Γιατὶ ἂν χάσω τὸ κριτήριο τῆς ὀρθοδοξότητος ―ποὺ εἶναι ἡ σωτηρία― τότε τί κάνουμε; Μὰ δὲν κάνουμε
τίποτε.

Ἔχουνε ἁλωθεῖ οἱ ταγοὶ τῆς ἐκκλησίας μας. Θὰ τὸ πῶ ἄλλη μία φορά:
τοὺς ἐνδιαφέρει τὸ κοινωνικὸ στοιχεῖο· θὰ ἔχουμε «εἰρήνη» στὴν κοινωνία, στὸν κόσμο. Δὲν θὰ ἔχουμε πολέμους, θὰ ἔχουμε «ἀγάπη». Ἐκεῖ σταματᾶμε; Πέστε μου, πότε ἐμφανίστηκε μεγαλύτερη αἵρεση ἀπὸ αὐτὴ ἐδῶ; Τὴν ὁποία
σερβίρει, ἡ παναίρεση, κατὰ τὸν πατέρα Ἰουστῖνο, τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.
Τὸ ἀντιλαμβάνεστε; Δὲν ἔχουμε τὸ στοιχεῖο τῆς σωτηρίας καὶ συνεπῶς
ματαιοπονοῦμε. Κατεβάσαμε τὸν Χριστιανισμό, στὸ ἐπίπεδο τοῦ κοινωνισμοῦ·
αὐτὸ δὲν εἶναι καινούριο καὶ ἐδῶ στὴν Ἑλλάδα ἔχει ἐπιχειρηθεῖ καὶ ἐν πολλοῖς
ἤδη ὑπηρετεῖτε ἀπὸ τὶς ἐνορίες, αὐτὸ τὸ στοιχεῖο. Καὶ βλέπετε, τί να σᾶς πω. Νὰ
σᾶς πω ὅτι καὶ τὸ κήρυγμα σήμερα τὸ χριστιανικὸ ἔχει κοινωνικὸ χαρακτήρα, ὄχι σωτηριολογικόν, ἀλλὰ κοινωνικόν; Νὰ σᾶς πῶ ἡ κατήχηση, ἡ ὁποία ἐξαντλεῖται (τῶν παιδιῶν ἡ κατήχηση) μὲ τὰ πνευματικὰ κέντρα ποὺ ἔχουμε στὶς ἐνορίες, ἐξαντλεῖται κυριότατα εἰς τὴν ψυχαγωγία καὶ τὸ θέμα, τὸ μάθημα ποὺ θὰ
εἰπωθεῖ, δὲν εἶναι ἐκεῖνο ποὺ τελικὰ θὰ σώσει, θὰ συγκλονίσει καὶ θὰ
ἀναμορφώσει τὸ παιδί Εἶναι μερικὲς ρετσέτες, συμπαγεῖς, θὰ λέγαμε
ἠθικολογικές. Ποῦ εἶναι ἡ σωτηρία; Ἡ σωτηρία ἐκεῖ βρίσκεται;

Ἂς ξυπνήσουμε, ἂς ὑποπτευθοῦμε, ὁ Χριστιανισμὸς εἶναι σωτηρία. Ἂν
διορθώνει τὴν κοινωνία, ἂν κάνει τοὺς ἀνθρώποὺς μὲ ἄλφα κεφαλαῖο
(Ἀνθρώπους), ἄλλο θέμα. Αὐτὰ εἶναι δευτερογενῆ ἀποτελέσματα. Ἀλλὰ τὸ κύριο
στοιχεῖο εἶναι ἡ σωτηρία. Αὐτὸ ὅμως, ἤδη, δὲν ὑπηρετεῖται.

Λοιπόν, αὐτὰ ποὺ λέμε, μὲ κύριο στοιχεῖο τὴν 8η Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, ξέρετε
ὅτι ἀποτελοῦν ἕναν πειρασμὸ εἰς τὸν χῶρο τῆς ἐκκλησίας παγκοσμίως. Ναί, ἕνας
πειρασμός. Αὐτὸς ὁ πειρασμός, ξέρετε τί θὰ ἐπιδιώκει νὰ ἐπιτυχεῖ; Καὶ γιατὶ
εἶναι πειρασμός; Γιατὶ θὰ προσπαθήσει νὰ ξεθωριάσει τὸ Θεανθρώπινο
πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἐκεῖνο ποὺ ὁ Ἄρειος δὲν τὰ κατάφερε καὶ ἐκεῖ
ποὺ ὁ μονοφυσιτισμὸς δὲν τὰ κατάφερε, ὁ Οἰκουμενισμὸς ἔβαλε μπροστὰ νὰ τὰ
καταφέρει. Διότι, ὅταν ξεθωριάσουν καὶ τὸ ἀνθρώπινο καὶ τὸ θεῖο στοιχεῖο εἰς
τὸ πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τότε τί ἔχω;

Αὐτὸς ὁ πειρασμὸς φαίνεται ὅτι θὰ εἶναι ὁ τελευταῖος τῆς ἱστορίας.
Πειρασμός, δεινός, διότι εἶναι προφητευμένο. Καὶ τὸ προφητεύει ὁ Χριστός καὶ
εἶναι εἰς τὸ βιβλίο τῆς Ἀποκαλύψεως. Ἀκούσατε τί λέει: «Ὅτι ἐτήρησας τὸν
λόγον τῆς ὑπομονῆς μου, κἀγώ σε τηρήσω ἐκ τῆς ὥρας τοῦ πειρασμοῦ, τῆς
μελλούσης (ὥρας ἐννοεῖται) ἔρχεσθαι ἐπὶ τῆς οἰκουμένης ὅλης» ―ἀκοῦστε, ἐπὶ
τῆς οἰκουμένης ὅλης― «πειράσαι τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς. Ἔρχομαι ταχύ,
κράτει ὃ ἔχεις ἵνα μηδεὶς λάβῃ τὸν στέφανόν σου». Ἐπειδὴ λέγει, ἐσὺ ἐφύλαξες
(ἐτήρησες) τὸν λόγο τῆς ὑπομονῆς μου, δηλαδὴ ὅτι ἀφορᾶ στὸ νὰ ἔχεις ὑπομονὴ
καὶ να μὲ κρατᾶς, ἔμενα τὸν Κύριον, μέσα σὲ ἀντίξοες καταστάσεις, καὶ ἐγὼ θὰ
σὲ φυλάξω· ἐπειδὴ ἐτήρησες καὶ ἐγὼ θὰ σὲ τηρήσω (θὰ σὲ φυλάξω). Ἀπὸ ποῦ θὰ
σὲ φυλάξω; Ἀπὸ τὴν ὥρα τοῦ πειρασμοῦ ποὺ πρόκειται νὰ ἔλθει ἐπὶ τῆς
οἰκουμένης ὅλης! Πολὺ μεγάλος πειρασμός. Ἀλλ’ «ἔρχομαι ταχύ», γρήγορα.
Κράτα καλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖο ἔχεις γιὰ νὰ μὴν πάρει κανεὶς τὸ στεφάνι τῆς τιμῆς
σου καὶ τῆς δόξης σου.

Ἀλλὰ προσέξτε ἐδῶ· ποῖος εἶναι ὁ πειρασμὸς αὐτός; Εἶναι γραμμένο: ὁ
π ε ι ρ α σ μ ὸ ς α ὐ τ ό ς, ἀφοῦ θὰ καλύπτει ὁλόκληρη τὴν οἰκουμένη, δὲν θὰ
εἶναι παρὰ ἡ μ ε γ ά λ η ν ο θ ε ί α τ ῆ ς π ί σ τ ε ω ς. Τῆς πίστεως εἰς τὸ
θεανθρώπινο πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ· καὶ αὐτὸ θὰ τὸ πετύχει μόνο ὁ
Οἰκουμενισμός, ἀφοῦ θὰ ἑνωθεῖ μὲ τὶς ἄλλες θρησκεῖες. Ἀφοῦ θὰ ἑνωθεῖ μὲ
τὶς ἄλλες θρησκεῖες! Ἔτσι ὁ Οἰκουμενισμὸς κατ’ οὐσίαν προσβάλει τὸ θεανθρώπινο πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ· μέχρι νὰ τὸ ἐξαφανίσει.
Ἀλλὰ ἂν θέλει νὰ ἐξαφανίσει τὸ θεανθρώπινο πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, θὰ τὸ
κάνει ὁ Ἀντίχριστος· τότε τί εἶναι ὁ Οἰκουμενισμός; Εἶναι ἀντίχριστος
μέθοδος, ἀντίχριστος τρόπος. Προσέξτε, ὅταν βγάζουν διαγγέλματα ὑψηλὰ
ἱστάμενα πρόσωπα καὶ ταγοὶ τῆς ἐκκλησίας, δὲν ἀναφέρουν τὸν ἅγιο τριαδικὸ
Θέον, οὔτε ἀναφέρουν τὸν Ἰησοῦ Χριστό. Οὔτε μία φορά! Ἀλλὰ τί; Ὁ Θεός! Μὰ
Θεὸς εἶναι καὶ ὁ Ματς (ὁ Μέγας ἀρχιτέκτων τοῦ Σύμπαντός) ποὺ εἶναι ὁ Θεὸς
τῶν Μασόνων! Καὶ για να ὑπηρετήσουν καὶ νὰ εὐχαριστήσουν αὐτὰ τὰ …
ἀφεντικά τους, δὲν λένε τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ ἢ τὸ ὄνομα τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ
Θεοῦ, λένε ὁ Θεός.

Ὅταν ὅμως προσβάλλεται ἡ πίστις, ἔρχεται ἡ ἀποστασία. Γιὰ τὴν ὁποία
μιλάει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος καὶ ἡ ὁποία, μὲ τὴν σειρά της, συνεπιφέρει τὴν
ἔκκληση τῶν ἠθῶν. Ποῖος ἀρνεῖται σήμερα ὅτι δὲν ἔχουμε ἀποστασία καὶ
συνεπῶς ἔκκληση ἠθῶν. Διότι, ἂν εἴχαμε τὴν πίστη, δὲν θὰ εἴχαμε τὴν ἔκκληση
τῶν ἠθῶν. Καὶ τί λέει ὁ Χριστός; Ἐπειδὴ ἐτήρησες τὸν λόγο τῆς ὑπομονῆς μου. Ἐδῶ
δηλαδή, ὁ λόγος τῆς ὑπομονῆς τοῦ Χριστοῦ, τί εἶναι αὐτό; Εἶναι ἡ ὑπομονὴ ποὺ
δίδει ὁ Χριστὸς σὲ κείνους ποὺ πῆραν τὴν ἀποφάση νὰ μείνουν κοντά, προσέξτε,
εἰς τὸν ἀνόθετον Χριστό. Τί λέγει ἀκόμη ὁ Κύριος: «Ἔρχομαι ταχύ»! Ἔρχομαι γρήγορα καὶ ὅπως σᾶς εἶχα πεῖ παλιά, …ἀπὸ τὸν Ἀβραὰμ μέχρι τὸν Χριστὸ ἔχουμε 2 χιλιάδες 100 χρόνια. Καὶ παρατηροῦμε ὅτι οἱ προφῆτες μιλοῦσαν γιὰ κάτι ποὺ θὰ ἐρχόταν ἀργά.

Τὸν 6ο αἰῶνα ζεῖ ὁ Δανιὴλ καὶ τοῦ λέγει ὁ Ἄγγελος: “Δανιὴλ κοιμήσου, θὰ
πεθάνεις. Θὰ ἀργήσουν αὐτὰ νὰ γίνουν”. Ἀκούσατε; Θὰ ἀργήσουν νὰ γίνουν.
Ὁ Κύριος προφητεύει στὴν Κ. Διαθήκη: «Ἔρχομαι ταχύ». Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἂν
πέρασαν 2 χιλιάδες 100 χρόνια, δὲν μποροῦν νὰ περάσουν περισσότερα· τώρα
στὸ χῶρο τῆς Καινῆς, ἤδη διανύουμε τὰ 2 χιλιάδες χρόνια· δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι
μακριὰ τὸ τέλος. Ἄν μοῦ πεῖτε πλανῶμαι. Δὲν ξέρω. Ἡ αἴσθησή σας, τὸ Πνεῦμα
τοῦ Θεοῦ, πῶς σᾶς φωτίζει νὰ καταλαβαίνεται μέσα σας: εἶναι μακριὰ τὸ τέλος
ἢ εἶναι κοντὰ τὸ τέλος;

Ὅταν παντοῦ βλέπουμε, ὅπως λέει ὁ Μπρατσιώτης στὸ ὑπόμνημά του στὴν
Ἀποκαλύψη, αἰσθανόμεθα τὶς προφητεῖες τοῦ Χριστοῦ ὅτι ἔρχεται γρήγορα (καὶ
τῶν Ἀποστόλων)· σὰν νὰ ἀκοῦνε τὸν καλπασμό· πῶς ἀκοῦμε σὲ μία ἀποστάση
300 μέτρα τὰ πέταλα τῶν ἀλόγων ποὺ τρέχουν; Ἔτσι ἀκοῦμε, λέγει, τὸν
καλπασμὸ τῶν γεγονότων ποὺ ἔρχονται, ὅτι ἔρχεται ὁ Χριστός. «Ἔρχομαι ταχύ»,
λοιπόν, λέγει ὁ Κύριος. Καὶ αὐτὸ τὸ ταχύ, κάθε φορά ποὺ περνάει, εἶναι ἱστορικὰ
συντομότερο ἀπὸ τὴν προηγουμένη στιγμή. Ἑπόμενο θὰ μοῦ πεῖτε. Ἐπειδὴ ὅμως
εἶναι καὶ γραμμένο στὴν πρὸς Ρωμαίους (λέγει ὁ Ἀπόστολος): «νῦν γὰρ
ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία ἢ ὅτε ἐπιστεύσαμεν»…· τρέχει μὲ καλπασμὸν αὐτὸ τὸ
τέλος. «Κράτει ὃ ἔχεις». Τί ἔχεις; Αὐτὸ ποὺ ἔχουμε ἀγαπητοί μου, εἶναι ἡ π ί σ τ η
καὶ ἡ ὀρθὴ π ν ε υ μ α τ ι κ ό τ η τ α καὶ ἡ ὀρθὴ ὁ μ ο λ ο γ ί α, τρία πράγματα. Ἡ
ὀρθὴ πιστὴ εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία γεννάει τὴν ὀρθὴ πνευματικότητα. Δὲν θὰ ἦταν
κανεὶς πεισματάρης, ὅπως οἱ Πατέρες τῶν Συνόδων, νὰ ἐπιμένουν διὰ μίαν
ἀλήθειαν, ἐὰν ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἀλήθειαν δὲν ἀπέρρεε ἡ ὀρθὴ πνευματικότητα,
βάση τῆς ὁποίας θὰ σωθοῦμε. Ἂν δὲν ζήσεις σωστά, δὲν ἔχεις ὀρθὴ
πνευματικότητα, πῶς θὰ σωθεῖς; Ἀλλὰ ἡ ὀρθὴ πνευματικότητα ἀπορρέει ἀπὸ τὴν
ὀρθὴν πίστιν· εἶναι ἑπόμενο. Καὶ πῶς μπορεῖς νὰ σταθεῖς ὁμολογητὴς τοῦ
Χριστοῦ, ἂν τὰ πράγματα δὲν εἶναι ἔτσι; Γιατί ὁ ἄλλος νὰ δώσει τὴ ζωή του; ἂν
εἶναι γιὰ νὰ περνάω καλὰ στὴ ζωὴ αὐτή, γιατί νὰ δώσω τὴ ζωή μου; Δὲν ἔχει κἂν
νόημα, ἀγαπητοί μου, ἡ ὁμολογία, ἀφοῦ εἶναι κατεβασμένη στὸ ἐπίπεδο τοῦ
κοινωνισμοῦ τὸ θέμα καὶ τοῦ Χριστιανισμοῦ.

Χρειάζεται λοιπὸν ἐπαγρύπνησις, ἐπαγρύπνησις. Ὄντως οἱ μέρες εἶναι
πονηρές. Γι’ αὐτὸ λέει ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης: «βλέπετε ἑαυτούς; ἵνα μὴ
ἀπολέσωμεν ἃ εἰργασάμεθα». Προσέχετε τὸν ἑαυτό σας, γιὰ νὰ μὴν χάσουμε
ἐκεῖνο ποὺ δουλέψαμε, «ἀλλὰ μισθὸν πλήρη ἀπολάβωμεν». Καὶ ὅταν μιλᾶμε γιὰ
ἕναν πλήρη μισθό, δὲν εἶναι παρὰ αὐτὴ ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

Ἔτσι οἱ πιστοί, ἀγαπητοί, ὅταν βλέπουν τέτοιες Συνόδους καὶ οἰκουμενιστὰς
συνέδρους, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ χαίρουν, ὅπως ἔχαιραν τότε οἱ παραλῆπτες τῆς
ἐπιστολῆς τῆς ἀποστολικῆς Συνόδου; «Ἔχαιρον» λέγει. Εἶχαν τοὺς λόγους τους
νὰ χαίρονται. Σήμερα δὲν ἔχουμε τοὺς λόγους μας νὰ χαίρουμε. Γι’ αὐτὸ θὰ σᾶς
ἔλεγα ἕνα παράδειγμα, ὅλα αὐτά ποὺ σᾶς ἀνέφερα, ἀπὸ τὴν ἀναποδη,
ἀντίστροφα. Οἱ πιστοὶ χαίρουν, μόνο γιὰ ὅτι εἶναι σύμφωνο μὲ τὸ πνεῦμα τὸ
ἅγιον. Καὶ μόνο τότε χαίρουν!

(Ἀπομαγνητοφώνηση: Παῦλος Π. Σ.)
Θεσσαλονίκη, 20 Ἰουλίου 2010


Γιὰ τὴν «Φιλορθόδοξο Ἕνωσι “Κοσμᾶς Φλαμιᾶτος”»
Ὁ Πρόεδρος Λαυρέντιος Ντετζιόρτζιο
Ὁ Γραμματέας Παναγιώτης Σημάτης
Πηγή: ΑΚΤΙΝΕΣ

Οι Ρωμαίοι

1. Όλοι γνωρίζουμε ότι είμαστε Έλληνες. Κι’ αισθανόμαστε υπερηφάνεια γι’ αυτό. Ξέρουμε ακόμα, πως λεγόμαστε και «Ρωμηοί»! Είμαστε και για τούτο περήφανοι . Γι’ αυτό μιλάμε για «Ρωμηοσύνη», για «ρωμέηκο» φιλότιμο, για «ρωμέηκα» κλπ. Εκείνο, που ίσως δεν γνωρίζουμε όλοι, είναι το ότι το «Ρωμηός», σημαίνει «Ρωμαίος». Κι’ αυτό σημαίνει, ότι εμείς οι Έλληνες είμαστε οι Ρωμαίοι. Δεν είναι άλλοι λαοί, όπως λαθεμένα νομίζουν μερικοί, παρασυρμένοι απ’ την πλαστογράφηση της ιστορίας απ’ τους Φράγκους, για την οποία μιλήσαμε πιο πάνω. Πως, συμβαίνει αυτό;

Οι αρχαίοι Έλληνες δεν είχαν ποτέ ρατσιστική φυλετική αντίληψη. Η αντίληψή τους ήταν πολιτιστική. Έλληνας ήταν ο καθένας, που είχε δεχθεί τον ελληνικό πολιτισμό. Καθένας, που είχε την ίδια γλώσσα, την ίδια θρησκεία, τα ίδια ήθη και έθιμα στην αρχαία Ελλάδα, ήταν Έλληνας. Ο Ισοκράτης λέει ότι Έλληνες είναι «όσοι μετέχουν της ελληνικής παιδείας» !

Στην αρχαία εποχή υπήρχαν πολλές ελληνικές πόλεις, διάσπαρτες, όχι μόνο στο χώρο της σημερινής Ελλάδας, αλλά και σ΄ όλη την Ευρώπη, τον Εύξεινο Πόντο, την Μέση Ανατολή, την Βόρεια Αφρική! Κάθε πόλη ήταν κράτος ξεχωριστό. Τέτοιες «πόλεις – κράτη» ήταν η Αθήνα, η Σπάρτη, η Θήβα κλπ.

Μια απ’ αυτές ήταν και η Ρώμη. Τον 4ο αιώνα προ Χριστού, ο Ηρακλείδης ο Ποντικός , μαθητής του Πλάτωνα, αποκαλεί τη Ρώμη « ελληνίδα πόλη Ρώμη» , γιατί οι κάτοικοί της, οι Ρωμαίοι, ήταν Έλληνες και αισθάνονταν Έλληνες ! Μιλούσαν ελληνικά κι’ είχαν ελληνικό πολιτισμό. Γι’ αυτό κι’ ο Απ. Παύλος, που κι’ αυτός είχε γίνει Ρωμαίος την επιστολή που έστειλε στους χριστιανούς της Ρώμης, τους Ρωμαίους, την έγραψε στα ελληνικά. Αυτή ήταν η μητρική γλώσσα , που ήξεραν, μιλούσαν και έγραφαν όλοι οι κάτοικοι της Ρώμης. Είχαν μάθει και τα Λατινικά, που ήταν η γλώσσα των Λατίνων. Οι Λατίνοι αρχικά ήταν εχθροί των Ρωμαίων και κατοικούσαν στο Λάτιο, απέναντι απ’ τη Ρώμη. Σταδιακά οι Λατίνοι εξελληνίστηκαν, δηλ εκρωμαϊστηκαν.

2 Κάποτε οι διάφορες «πόλεις – κράτη» ήταν φυσικό να συνενωθούν σ’ ένα ενιαίο κράτος και να πάψουν να μαλώνουν μεταξύ τους. Η συνένωση αυτή ήταν, τις πιο πολλές φορές, αδύνατο να γίνει με συνεννόηση. Έγινε με τη δύναμη των όπλων. Άλλωστε, δεν ήταν σπάνιο στην αρχαία Ελλάδα το φαινόμενο μια πόλη να πολεμάει την άλλη, όπως η Σπάρτη την Αθήνα, κλπ.

Αν την πρωτοβουλία αυτή είχε αναλάβει π.χ. η Αθήνα και κατόρθωνε, να υποτάξει τις άλλες «πόλεις – κράτη», θα είχε δημιουργήσει ένα μεγάλο κράτος που θα ονομάζονταν «Αθηναϊκό κράτος».Τότε, οι πολίτες του κράτους αυτού, θα λέγονταν «Αθηναίοι», άσχετα από το αν θα ήταν κάτοικοι της Αθήνας, ή όχι.

Την πρωτοβουλία αυτή, για την ενοποίηση όλων των ελληνικών «πόλεων – κρατών» ανάλαβε κάποτε η Ρώμη. Συνένωσε όλες τις ελληνικές πόλεις της Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής. Τις ελληνικές πόλεις της σημερινής Ελλάδας συνένωσε το 146 π.Χ. Το κράτος αυτό που δημιουργήθηκε, άρχιζε απ’ την Περσία, έφτανε στην Κριμαία, την Κεντρική Ευρώπη, την Βρετανία, την Βόρεια Αφρική και κατέληγε στη μέση Ανατολή! Αυτό είναι το περίφημο «Ρωμαϊκό κράτος», το οποίο οι πολίτες του, όταν εκχριστιανίστηκαν, το ονόμασαν «Ρωμανία», δηλ. χώρα των Ρωμαίων , γνωστή σήμερα ως «Βυζάντιο». Οι Τούρκοι αργότερα, ονόμαζαν την Ρωμανία « Ρούμελη», που στα τούρκικα σημαίνει «χώρα των Ρωμαίων».

Αυτό το «Ρωμαϊκό κράτος» ήταν ελληνικό! Είχε ελληνικό πολιτισμό. Είχε Έλληνες πολίτες. Όλοι ονομάζονταν Ρωμαίοι. «Ρωμαίος» δηλ. σήμαινε από τότε Έλληνας!

Ένας αυτοκράτορας των Ρωμαίων ήταν και ο Μέγας Κωνσταντίνος, ο οποίος στέφθηκε αυτοκράτορας στο Εβοράκο, την Υόρκη της Αγγλίας. Ήταν Ρωμαίος, δηλ. Έλληνας. Ποιος από εμάς τους Έλληνες σήμερα δεν ταυτίζει τον εαυτό του με τον Μεγάλο Κωνσταντίνο; Ή υπάρχει πραγματικός Έλληνας, που να θεωρεί τον Μεγάλο Κωνσταντίνο δυνάστη και κατακτητή του; Θα λέγαμε, όχι, εκτός από μερικούς οπαδούς του Κοραή και μερικούς γραφικούς «κουλτουριάρηδες», που ανιστόρητα ισχυρίζονται, πως τάχα ήμασταν σκλάβοι στους «Βυζαντινούς», απ’ τους οποίους μας ελευθέρωσαν οι Τούρκοι το 1453!

3. Ο Μέγας Κωνσταντίνος. μετέφερε ολόκληρη την πόλη της Ρώμης στις ακτές του Βόσπορου, εκεί που ήταν χτισμένη μια μικρή πόλη , που λέγονταν «Βυζάντιο».Η πόλη αυτή ήταν αποικία των Μεγαρέων. Η νέα Πόλη, που έχτισε ο Μέγας Κωνσταντίνος, εγκαινιάστηκε στις 11 Μαΐου του έτους 330, μέρα την οποία μέχρι σήμερα τιμά η Ορθόδοξη Εκκλησία στο μηνολόγιό της. Ονομάστηκε «Νέα Ρώμη», παίρνοντας το όνομά της από την «Παλαιά Ρώμη», που ήταν στη σημερινή Ιταλία. Ονομάστηκε επίσης και «Κωνσταντινούπολη». Την Πόλη αυτή, ο Μέγας Κωνσταντίνος έκανε πρωτεύουσα του Ρωμαϊκού κράτους της «Ρωμανίας», έγινε «ο πρώτος αυτοκράτορας της Ρωμηοσύνης» και γι’ αυτό «δίκαια ονομάστηκε “ ο εν βασιλεύσιν απόστολος”»! Αφότου το Ρωμαϊκό κράτος εκχριστιανίστηκε, το «Ρωμαίος» σημαίνει πια «Έλληνας και Ορθόδοξος»! Και η λέξη «Ρωμηοσύνη» σημαίνει «ελληνισμός και Ορθοδοξία»!

Το κράτος αυτό όσο ζούσε, δηλ. μέχρι το 1453, αλλά κι’ ένα αιώνα αργότερα, ποτέ δεν λέγονταν «Βυζάντιο», όπως συνηθίζουμε να το λέμε σήμερα. Οι Ρωμαίοι το μόνο όνομα, που χρησιμοποιούσαν για το κράτος τους, μετά την εκχριστιάνισή του, ήταν το «Ρωμανία». Αυτοί που άλλαξαν το όνομά του, ήταν οι Φράγκοι, το 1562 μ.Χ. . Κι’ αυτό δεν είναι τυχαίο. Σημαίνει, ότι η φράγκικη Δύση ήθελε να κάνει τους πραγματικούς Ρωμαίους να ξεχάσουν την ιστορία τους. Τους ενοχλεί, επειδή είναι αντίθετη με τη δική τους ιστορία. Κι’ έχουν τεράστια συμφέροντα γι’ αυτό. Εμείς δυστυχώς τ’ αγνοούμε. Και την άγνοιά μας αυτή την πληρώνει το Γένος και η Πίστη μας. Η Δύση μισεί ό,τι ρωμαίικο.

Είναι χαρακτηριστικά τα όσα φέρεται ότι είπε, ο διαβόητος Υπουργός Εξωτερικών της Αμερικής Χένρι Κίσσιγκερ το 1994:

«Ο Ελληνικός λαός είναι δυσκολοκυβέρνητος και γι’ αυτό πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτισμικές του ρίζες.

Τότε, ίσως συνετισθεί. Εννοώ, δηλ. να πλήξουμε τη γλώσσα, τη θρησκεία, τα πνευματικά και ιστορικά αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητά του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει για να μη μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, να μη μας παρενοχλεί στην Ανατολική Μεσόγειο, σε όλη αυτή την νευραλγική περιοχή μεγάλης στρατηγικής σημασίας για μας, για την πολιτική των ΗΠΑ ».

Γι’ αυτό η Δύση βρίσκεται πάντα με το μέρος των αντιπάλων μας σ΄ όλα τα ζητήματα, προπαντός τα εθνικά. Τότε μόνο θα είναι μαζί μας, αν προδώσουμε τη ρωμηοσύνη. Αν γίνουμε Φράγκοι. Κι’ αυτό επιχειρήθηκε το 1924 με την αλλαγή του ημερολογίου.

4. Τη μεγάλη αυτή αυτοκρατορία των Ρωμαίων κατέστρεψαν τρεις εχθροί: Οι Φράγκοι, οι Άραβες και οι Τούρκοι!

Εν προκειμένω, η Εκκλησία διαδραμάτισε σπουδαίο ρόλο. Οι Φράγκοι χρησιμοποίησαν την Εκκλησία ως αποτελεσματικό μέσο για την διάλυση της Ρωμηοσύνης στη Δύση. Απεναντίας στην Ανατολή η Ορθόδοξη Εκκλησία υπήρξε η έπαλξη που διέσωσε ό,τι μπόρεσε απ’ αυτή.

Αθανάσιου Σακαρέλλου
Παλιό και Νέο ημερολόγιο