Η καταδικη του Νεου Ημερολογιου απο την Πανορθοδοξη Συνοδο του 1583

Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ 1583

.....Ὅποιος δέν ἀκολουθεῖ τά ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, καθώς αἱ ἑπτά Ἅγιαι Οἰκουμενικαι Σύνοδοι ἐθεσπισαν καί τό ῞Αγιον Πάσχα καί τό Μηνολόγιον καλῶς ἐνομοθέτησαν νά ἀκολουθῶμεν καί θέλει νά ἀκολουθῆ τό νεοεφεύρετον Πασχάλιον καί Μηνολόγιον τῶν ἀθέων ἀστρονόμων τοῦ Πάπα, καί ἐναντιώνεται εἰς αὐτά ὅλα, καί θέλει νά ἀνατρέψῃ καί νά χαλάσῃ τά πατροπαράδοτα δόγματα καί ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, ἄς ἔχει τό ἀνάθεμα καί ἔξω τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καί τῆς τῶν πιστῶν ὁμηγύρεως ἄς εἶναι.....

῎Ετους ἀπό Θεανθρώπου αφπγ (1583) Ἰνδικτιῶνος ΙΒ΄ Νοεμβρίου Κ΄.

Ὁ Κωνσταντινουπόλεως ΙΕΡΕΜΙΑΣ
Ὁ Ἱεροσολύμων ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ
Ὁ Ἀλεξανδρείας ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ
Καί οἱ λοιποί Ἀρχιερεῖς τῆς Συνόδου παρόντες».

Παρασκευή, 16 Ιουλίου 2010

Το Φράγκεμα των Ορθοδόξων


 1. Συμπληρώθηκαν ήδη ογδόντα χρόνια, αφότου το 1924 έγινε η ημερολογιακή αλλαγή, που δίχασε τους πιστούς σε δυό μερίδες, τους Νεοημερολογίτες και Παλαιοημερολογίτες.

To 1924 το Παληό Ημερολόγιο αντικαταστάθηκε στη λατρεία της Εκκλησίας από το Νέο. Μια σημαντική μερίδα του ελληνικού λαού αντέδρασε έντονα σ’ αυτή την αλλαγή. Oι πρώτες αντιδράσεις του ήταν να φωνάζει «φραγκέψαμε, φραγκέψαμε»!

Οι πιστοί αυτοί θεώρησαν την αλλαγή, ως προδοσία της Ορθοδοξίας! Πίστεψαν, ότι όσοι δέχτηκαν το Νέο Ημερολόγιο φράγκεψαν! Όσοι αντιτάχτηκαν στην αλλαγή, διέκοψαν κάθε εκκλησιαστική επαφή με τους κληρικούς, που δέχτηκαν το Νέο Ημερολόγιο. Άρχισαν να εκκλησιάζονται σε ναούς, που ιερουργούσαν μόνο δικοί τους κληρικοί, κυρίως αγιορείτες ιερομόναχοι, που έμειναν πιστοί στο Παληό, το Ιουλιανό Ημερολόγιο, οι λεγόμενοι «ζηλωτές».

Έτσι, άρχισε να δημιουργείται ένα σχίσμα, το οποίο ολοκληρώθηκε ύστερα από σαράντα χρόνια, όπως θα δούμε πιό κάτω. Με την αλλαγή αυτή του ημερολογίου το 1924, επήλθε ο διχασμός του Ορθόδοξου λαού.

Η οδυνηρή κι’ επιζήμια για τον τόπο και την Ορθοδοξία αυτή κατάσταση, δεν μπόρεσε να διορθωθεί στα ογδόντα χρόνια που πέρασαν από τότε. Αυτό είναι μια απόδειξη, ότι εύκολα γίνεται ένα σχίσμα, δύσκολα όμως θεραπεύεται.

Στα σχίσματα, συνήθως, η μία πλευρά αποδίδει τις ευθύνες του στην άλλη, τόσο για τη δημιουργία, όσο και για τη διατήρησή του. Αυτό έγινε και τώρα. Η μια πλευρά κατηγορεί την άλλη ότι εκείνη προκάλεσε και διατηρεί το σχίσμα. Ο κόσμος φανατίζεται, χωρίς όμως να καταλαβαίνει πολλά πράγματα, γιατί έγινε αυτό το σχίσμα και το τι κρύβεται πίσω απ’ όλη αυτή την υπόθεση.

Στο βιβλίο αυτό ερευνάμε πολλές παραμέτρους της αλλαγής του Ημερολογίου το 1924, που δίχασε τους Έλληνες Ορθοδόξους και έσπρωξε πράγματι τον τόπο στο φράγκεμα. Φαίνεται, ότι αυτός ήταν κι’ ο σκοπός, όσων άλλαξαν το Παληό Ημερολόγιο. Άλλωστε, τα ογδόντα χρόνια που πέρασαν από την αλλαγή αυτή, δείχνουν περίτρανα το πόσο έχει διαβρωθεί η συνείδηση του Ορθόδοξου λαού από τον «φραγκισμό», πάνω στον οποίο βλάστησε η αίρεση του Οικουμενισμού, που καταδυναστεύει όσους δέχτηκαν το Νέο Ημερολόγιο.

2. Το αισθητήριο των Ορθοδόξων, που το 1924 φώναζαν « φραγκέψαμε», δεν έπεσε έξω. Η διαπίστωση του «φραγκέματος» είναι το κλειδί, που μπορεί κάθε Ορθόδοξος να εξετάσει ορθά το ημερολογιακό ζήτημα. Αυτό τον κίνδυνο του «φραγκέματος», την έννοια του οποίου είναι αμφίβολο αν τότε, οι άνθρωποι του 1924, είχαν ξεκαθαρίσει πολύ καλά μέσα στη σκέψη τους, αντιμετώπιζε επί αιώνες το Γένος μας.

Είναι απαραίτητο, λοιπόν, να εξηγήσουμε πως έχει το ζήτημα αυτό του «φραγκέματος», γιατί σκόπιμα αποκρύπτεται. Η απόκρυψη αυτή συμφέρει μόνο τους Δυτικούς, που είναι οι απόγονοι των Φράγκων. Εξυπηρετεί μόνο τα δικά τους συμφέροντα. Αυτοί, μέχρι σήμερα, «κανοναρχούν», πως θα γράψουμε και θα μάθουμε την ιστορία μας. Και, δυστυχώς, αυτή την κατευθυνόμενη από ξένα κέντρα, πλαστή «ιστορία», μαθαίνουμε στα σχολεία. Όποιος δεν γνωρίζει τα ιστορικά πλαίσια της Ορθοδοξίας, που είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με τους αγώνες της εναντίον των Φράγκων, ποτέ δεν θα καταλάβει το τι είναι η Ορθοδοξία! Και, πολύ περισσότερο, ποτέ δεν θα μπορέσει να γίνει πραγματικός Ορθόδοξος! Θα είναι ένας τυπικά Ορθόδοξος, επειδή έτσι το έφεραν τα πράγματα να γεννηθεί Ορθόδοξος. Και τέτοιοι, «κατά συνθήκη» Ορθόδοξοι, είμαστε σήμερα οι περισσότεροι Έλληνες.

Γι’ αυτό, έχουμε σύγχυση πάνω στα ζητήματα Ορθοδοξίας και κακοδοξίας, που είναι ο «φραγκισμός». Αγνοούμε ότι εμείς οι Έλληνες Ορθόδοξοι, είμαστε οι Ρωμαίοι. Δεν είναι οι Ευρωπαίοι, όπως π.χ. οι Ιταλοί, που νομίζουν πολλοί. Αυτοί είναι Φράγκοι! Η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, και όχι η σημερινή παπική Εκκλησία. Αυτήν οι πρόγονοί μας Ορθόδοξοι, την ονόμαζαν «Λατινική». Τα ονόματά μας «Ρωμαίος» και «Ρωμαιοκαθολικός», μας τα έκλεψαν οι Φράγκοι. Όπως στις μέρες μας, οι Δυτικοί προσπαθούν να μας κλέψουν και το όνομα της «Μακεδονίας»! Θέλουν να το χαρίσουν στους Σλαύους των Σκοπίων, οι οποίοι δεν έχουν καμιά σχέση με τον Μεγάλο Αλέξανδρο και την Μακεδονία!

Η άγνοια, ή η σύγχυση πάνω σε θέματα Ορθοδοξίας και «φραγκισμού» είναι ολέθρια για το Γένος μας και την Ορθοδοξία. Αρμενίζουμε σ’ ένα ωκεανό χωρίς πυξίδα. Και πυξίδα είναι η «μάθηση της ιστορίας μας». Λαοί, που δεν ξέρουν την πραγματική ιστορία τους και δεν διδάσκονται απ’ αυτή, είναι καταδικασμένοι να βουλιάξουν και ν’ αφανιστούν! Κι’ αυτό κινδυνεύουμε να πάθουμε εμείς, ως Έλληνες και ως Ορθόδοξοι!

3. Στο σημείο αυτό, πρέπει να μνημονεύσουμε τον μακαριστό καθηγητή π. Ιωάννη Ρωμανίδη, ο οποίος πρώτος έφερε στην επιφάνεια τη σύγκρουση αυτή Ρωμηοσύνης και Φραγκοσύνης στις αληθινές ιστορικές της διαστάσεις . Κι’ αυτά τα πλαίσια παρουσιάζουμε στη συνέχεια. Χωρίς αυτά, δεν καταλαβαίνουμε, όχι μόνο το τι έγινε το 1924, αλλ’ ούτε πως, επί χίλια τετρακόσια και πλέον χρόνια μέχρι σήμερα, αγωνίστηκε και αγωνίζεται το Ορθόδοξο Γένος μας εναντίον των αιρετικών Φράγκων. Μόνο έτσι εκτιμά κανένας το τι σημαίνει να είσαι Ορθόδοξος και το τι είναι η Ορθοδοξία.

Αυτό, άλλωστε, είναι το πρόβλημα σήμερα με πολλούς, που θεωρούν τον εαυτό τους Ορθόδοξο. Συνήθως, δεν γνωρίζουν το τι είναι η Ορθοδοξία! Και, όταν κάποιος δεν γνωρίζει το τι είναι η Ορθοδοξία, ποτέ δεν θα μπορέσει να γίνει συνειδητός Ορθόδοξος.

Το βιβλίο αυτό, αποσκοπεί να δώσει μερικά ερεθίσματα στους αναγνώστες του να προβληματιστούν στα θέματα της Ορθοδοξίας, σε συνάρτηση με την κακοδοξία, που εκπροσωπεί διαχρονικά ο φραγκισμός, που είναι σήμερα ο παπισμός. Το Παλαιοημερολογίτικο κίνημα, που ξεκίνησε το 1924, με την αλλαγή του Ημερολογίου, είναι σήμερα στην Ελληνική κοινωνία, μια πολύ παρεξηγημένη υπόθεση.

Ίσως, γι’ αυτή την παρεξήγηση ευθύνονται οι ίδιοι οι οπαδοί του Παληού Ημερολογίου, όχι μόνο για ορισμένα λάθη τους, αλλά και για την αδυναμία τους να αρθρώσουν μέχρι σήμερα πειστικό λόγο για την ύπαρξή τους και το έργο τους.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Κ. ΣΑΚΑΡΕΛΛΟΥ

Παληό και Νέο ημερολόγιο

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλω αφήστε το σχόλιο σας εδω