Η καταδικη του Νεου Ημερολογιου απο την Πανορθοδοξη Συνοδο του 1583

Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ 1583

.....Ὅποιος δέν ἀκολουθεῖ τά ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, καθώς αἱ ἑπτά Ἅγιαι Οἰκουμενικαι Σύνοδοι ἐθεσπισαν καί τό ῞Αγιον Πάσχα καί τό Μηνολόγιον καλῶς ἐνομοθέτησαν νά ἀκολουθῶμεν καί θέλει νά ἀκολουθῆ τό νεοεφεύρετον Πασχάλιον καί Μηνολόγιον τῶν ἀθέων ἀστρονόμων τοῦ Πάπα, καί ἐναντιώνεται εἰς αὐτά ὅλα, καί θέλει νά ἀνατρέψῃ καί νά χαλάσῃ τά πατροπαράδοτα δόγματα καί ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, ἄς ἔχει τό ἀνάθεμα καί ἔξω τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καί τῆς τῶν πιστῶν ὁμηγύρεως ἄς εἶναι.....

῎Ετους ἀπό Θεανθρώπου αφπγ (1583) Ἰνδικτιῶνος ΙΒ΄ Νοεμβρίου Κ΄.

Ὁ Κωνσταντινουπόλεως ΙΕΡΕΜΙΑΣ
Ὁ Ἱεροσολύμων ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ
Ὁ Ἀλεξανδρείας ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ
Καί οἱ λοιποί Ἀρχιερεῖς τῆς Συνόδου παρόντες».

Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2011

ΤΟ ΜΙΚΡΟΝ ΠΟΙΜΝΙΟΝ


Πρόβατα ειμαστε, αλλά πρόβατα λογικά. Επομένως μας πέφτει λόγος. Όσο γιά τούς ποιμένες, ό Ποιμήν ό καλός μας εχει προειδοποιήσει, ότι πολλοί απ΄ αυτούς είναι κλέπται καί λησταί, μή εισερχόμενοι διά της θύρας. Τά λογικά πρόβατα άκολουθούν τόν καλό ποιμένα, «ότι οίδασι τήν φωνήν αυτου· αλλοτρίω δέ ου μή ακολουθήσωσιν, αλλά ψεύξονται απ΄ αυτου, ότι ουκ οίδασι των αλλοτρίων τήν φωνήν».
Ο Οικουμενισμός είναι φωνή αλλοτρίων. Οί οικουμενισταί ποιμένες, όσο καί αν θέλουν νά φαίνωνται Όρθόδοξοι, γιά νά εξαπατήσουν, είναι στήν πραγματικότητα «λύκοι εν προβάτοις δoρά φθοράν προβάτων κατεργαζόμενοι».

Τά πρόβατα του Χριστου κατάλαβαν μέ ποιούς εχουν να κανουν και εφυγαν μακρυα απο τους λυκοποιμένες, κατά τήν εντολή του Χριστοσ, των Άποστόλων, των Πατέρων. Καί ή παρεμβολή των λυκοποιμένων τούς ωνόμασε χλευαστικα «Παλαιοημερολογίτες», όπως ωνόμαζαν καποτε χλευαστικά τούς Χριστιανούς «Ναζωραίους». «ο όχλος ούτος ό μή γινώσκων τόν νόμoν. Άλλά ξέχασαν, ότι «τά ασθενη του κόσμου καί τα εξουθενημένα εξελέξατο ό Θεός, ίνα τούς σοφούς καταισχύνει». Οί Ορθόδοξοι, οί γνήσιοι Όρθόδοξοι ησαν παντοτε τό μικρόν ποίμνιον, πάντοτε χλευαζόμενοι, πάντοτε διωκόμενοι. Αλλ΄ ό Κύριος είπε: «Μή φοβου τό μικρόν ποίμνιον ότι ηυδόκησεν ό Πατήρ μου δουναι ύμίν τήν βασιλείαν». Τί ηταν οί πρωτοι Χριστιανοί γιά τούς Εβραίους πού δέν πίστεψαν, δηλαδή τήν μεγαλη πλειοψηφία; Τί ηταν για τούς αυτοθαυμαζόμενους για τήν κοσμική σοφία τους Εθνικούς; Ρωτηστε τήν συνείδησή σας καί θά σας απαντήση: «Ηταν κατι σάν τούς σημερινούς Παλαιοημερολογίτες».


Πόσο μικρό ηταν πάντοτε τό ποίμνιο του Χριστου! «Τό μικρόν ποίμνιον». Καί τί σαθρά πήλινα καί όστράκινα σκεύη είναι όλοι αυτοί, πού εμειναν νά μαρτυρουν στόν σύγχρονο κόσμο τήν Αλήθεια. ο αγραμματος όχλος, «ό μή γινώσκων τόν νόμον», μέ τα πάθη του καί τίς διαιρέσεις του, τίς στενοκεφαλιές του. «Μή τις εκ των αρχόντων επίστευσεν εις αυτόν, ή εκ των Φαρισαίων;» ρωτουν οί Γραμματείς των Νεοημερολογιτων. Αλλ΄ ό όχλος ούτος, ό μή γινώσκων τόν νόμον, επικατάρατός είσι». «Εγινε μήπως κανένας θεολόγος Παλαιοημερολογίτης; Έγινε κανένας καθηγητής Πανεπιστημίου Παλαιοημερολογίτης; Έγινε κανένας από τούς σημερινούς «καθαρούς» Έπισκόπους Παλαιοημερολογίτης; 'Όχι, κανένας σοφός καί κανένας ισχυρός του αίωνος τούτου δέν ακολούθησε τόν αγράμματο όχλο των Παλαιοημερολογιτών, αυτούς τούς «ολίγους» Γαλιλαίους πού φωνάζουν, πώς δηθεν -ακουσον άκουσον -ή Έλλαδική Εκκλησία συμφωνεί μέ τόν (σημερινό Βαρθολομαίο) καί κτυπούν τό ξύλο, οπως άλλοτε ό Νώε γιά νά μπουν τά ζώα μέσα στήν Κιβωτό τους. κοιταξτε γύρω σας τί ησυχα πού κάθονται οί άνθρωποι, τί φρόνημα πού πανε νά παντρευτούν καί νά βαπτισθουν στίς μεγάλες εκκλησίες, καί μέ τί κατάνυξη βάζουν στά παιδιά τους τό μύρο του «πλέον απαισίου συγκρητιστου Βαρθολομαίου», κοιταξτε τί πληθος είναι ολοι αυτοί, καί τί σπουδαίοι άιιθρωποι, Ιερείς καί Άρχιερείς, επιστήμονες, άρχοντες, Γραμματείς, Φαρισαίοι, Νομοδιδάσκαλοι. Δέν ξέρουν ολοι αυτοί καί ξέρουν οί αγράμματοι Παλαιοημερολογίτες;


Οί αγράμματοι Παλαιοημερολογίτες. μπορεί νά μή ξέρουν τίποτε. Ένα μόνον ξέρουν: οτι συμφωνουν μέ τούς νεομάρτυρες, τούς όμολογητές, τούς Πατέρες,
τούς αναχωρητές, τούς παλιούς μάρτυρες, τούς Άποστόλους. Δέν τούς ένδιαφέρει, αν είναι λίγοι, γιατί λίγοι ηταν πάντοτε οί πραγματικοί Χριστιανοί, δέν τούς ένδιαφέρει, αν είναι αδύνατοι, γιατί αδύνατοι ηταν καί οί Άπόστολοι, δέν τούς πειράζει πού είναι αγράμματοι, γιατί αγράμματος ηταν καί ό Χριστός. Γιά ένα πραγμα μόνον αγωνιουν: πως νά μείνουν πιστοί στήν Όρθοδοξία, πως νά μείνουν μέσα στήν 'Εκκλησία, πως νά τρέξουν στήν Κιβωτό. Στούς δέ διδασκάλους των Νεοημερολογιτων, πού ένθαρρύνουν τούς οπαδούς τους μέ τά πλήθη της «ανά τήν Οίκουμένην 'Εκκλησίας», απαντουν μέ τόν Άγιον Θεόδωρο τόν Στουδίτη: «Είς ευδοκιμώv εις τό Θείον, προτιμότερος ύπέρ μυριάδας αυθαδεία σεμvυvομέvας. Άλλά σύ μέv προτίμησοv, ει δοκεί του σωζομέvου Νώε, τό ύποβρύχιοv πλήθος εμοί δέ συγχώρησοv τοίς ολίγοις τη Κιβωτώ προσδραμείv».
Ο αγώνας των Παλαιοημερολογιτων ηταν καί είναι γιά τήν Ορθοδοξία. H αλλαγή του έορτολογίου δέν ηταν μόνο μία καταπάτηση κανόνων. 'Ηταν ή αρχή της κατεδαφίσεως των τειχων της Όρθοδοξίας, μιας κατεδαφίσεως πού προετοιμαζόταν από τήν έποχή ακόμη του Θεοκλήτου Φαρμακίδη. Αν οί αγωνισταί της Ορθοδοξίας απεκλήθησαν Παλαιοημερολογίτες, αυτό οφείλεται στό γεγονός, οτι οί εχθροί της Όρθοδοξίας απεφάσισαν νά αρχίσουν τήν ανατροπη της με την εισαγωγη του παπικου έορτολογίου. Αν είχαν αρχίσει απ' αλλου, άλλη θά ηταν τώρα ή μορφή του αγώνος καί άλλο τό ονομα τών αγωνιστών της Όρθοδοξίας, πού σήμερα ονομάζονται Παλαιοημερολογίτες.


Οί εχθροί της Όρθοδοξίας κάνουν, πώς δέν καταλαβαίνουν τό νόημα του αγώνος τών Παλαιοημερολογιτών. «πραγμα μεγέθους ό Χριστιανισμός, λέγουν, πνίγεται παρ' αυτοίς είς 13 σταγόνας υδατος. Αί 13 ήμέραι του ήμερολογίου διαφορά τρομακτική, θέμα σώτηρίας, δόγμα πίστεως». Κλασσική εκδήλωση αδυναμίας μπροστά στήν αλήθεια ή διαστρέβλωσή της. Οί Παλαιοημερολογίτες ποτέ δέν αγωνίστηκαν γιά δεκατρεις ήμέρες και γιά ήμερολόγια. H αστρονομική ακρίβεια ηταν ή δικαιολογία τών Νεοημερολογιτών. Οί Όρθόδοξοι στήν Έλλάδα τό 1924 είδαν νά ανατρέπεται ή λατρευτική άρμονία της ανά τόν κόσμο Έκκλησίας του Χριστου, άρμονία πού βασίλευε 16 όλόκληρους αίώνες. Είδαν τήν περιφρόνηση πρός τίς παραδόσεις της Έκκλησίας, είδαν τήν συγκρητιστική ερωτοτροπία με τούς αίρετικούς της Δύσεως, πού ηταν ή πραγματική αίτία της εισαγωγης του δυτικου καλενδαριου, καί τό χειρότερο απ όλα είδαν τήν κρυμμένη .αρνηση του αλαθητου των αποφασεων της Εκκλησίας, πού τελικα φανερώθηκε σέ όλη της τή δόξα μέ τήν άρση του αναθέματος κατα του Παπισμου τό 1965. Μέ άλλα λόγια αντιλήφθηκαν, ότι τό σκαφος της Ελλαδικης Έκκλησίας είχε προσκρούσει σέ ύφαλο καί αρχισε να κανη νερα.

H αλλαγή του ήμερολογίου ηταν ή πρώτη μπαλταδια στόν κορμό της Έκκλησίας, της όποίας τό κόψιμο σχεδιαζόταν από μακρου. Θα επρεπε νά είναι τυφλός κανείς γιά να μή καταλάβει, ότι αυτοί που εδωσαν τήν πρώτη μπαλταδιά, δέν θά σταματουσαν, αλλά θα συνέχιζαν. Σκοπός τους δέν ηταν ή πρώτη μπαλταδιά, αλλά τό ρίξιμο του δένδρου. Όσοι είχαν ευσέβεια τό κατάλαβαν αυτό πολυ καλά καί τό βλέπουμε τώρα, ότι είχαν δίκιο.

H αλλαγή του έορτολογίου δέν ηταν ενα άπλό καί ανεξάρτητο γεγονός, δέν ητο μιά τυχαία εμπευση ένός Άρχιεπισκόπου ηταν ή πρώτη εκρηξη ένός ήφαιστείου, που εβραζε από καιρό, εκρηξη που προμήνυε τίς άλλες εκρήξεις πού ακολουθησαν καί των όποίων είμαστε μάρτυρες. 'Έτσι είδαν τό έορτολογικό ζήτημα οί Παλαιοημερολογίτες καί οί καιροί εδειξαν, ότι είδαν σωστα.http://www.orthodoxienstasi.com/PDF/books/i%20allagi%20tou%20orthodoxou%20eortologiou.pdf

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλω αφήστε το σχόλιο σας εδω