Η καταδικη του Νεου Ημερολογιου απο την Πανορθοδοξη Συνοδο του 1583

Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ 1583

.....Ὅποιος δέν ἀκολουθεῖ τά ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, καθώς αἱ ἑπτά Ἅγιαι Οἰκουμενικαι Σύνοδοι ἐθεσπισαν καί τό ῞Αγιον Πάσχα καί τό Μηνολόγιον καλῶς ἐνομοθέτησαν νά ἀκολουθῶμεν καί θέλει νά ἀκολουθῆ τό νεοεφεύρετον Πασχάλιον καί Μηνολόγιον τῶν ἀθέων ἀστρονόμων τοῦ Πάπα, καί ἐναντιώνεται εἰς αὐτά ὅλα, καί θέλει νά ἀνατρέψῃ καί νά χαλάσῃ τά πατροπαράδοτα δόγματα καί ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, ἄς ἔχει τό ἀνάθεμα καί ἔξω τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καί τῆς τῶν πιστῶν ὁμηγύρεως ἄς εἶναι.....

῎Ετους ἀπό Θεανθρώπου αφπγ (1583) Ἰνδικτιῶνος ΙΒ΄ Νοεμβρίου Κ΄.

Ὁ Κωνσταντινουπόλεως ΙΕΡΕΜΙΑΣ
Ὁ Ἱεροσολύμων ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ
Ὁ Ἀλεξανδρείας ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ
Καί οἱ λοιποί Ἀρχιερεῖς τῆς Συνόδου παρόντες».

Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2011

Περιβαλλοντική κρίση και η επιστροφή της "θεάς Γαίας"

Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος: "Το να διαπράξεις έγκλημα κατά του φυσικού κόσμου είναι αμαρτία. Για τους ανθρώπους το να προκαλέσουν τα είδη να εξαφανιστούν και να καταστραφεί η βιολογική ποικιλομορφία της δημιουργίας του Θεού. . . οι άνθρωποι να υποβαθμίσουν την ακεραιότητα της Γης, προκαλώντας αλλαγές στο κλίμα του, από την απογύμνωση της Γης από φυσικά δάση της περιοχής, ή την καταστροφή των υγροτόπων της. . . να μολύνουν τα ύδατα της Γης, το έδαφός της, τον αέρα της, και τη ζωή της, με δηλητηριώδεις ουσίες. . . Αυτές είναι αμαρτίες».

http://redskywarning.blogspot.com/2011/07/blog-post_28.html

Σχόλιο:
Αμαρτία, δεν είναι άραγε, να εξοντώνεις συστηματικά, 100 και πλέον Εσφιγμενιτες μοναχούς;
Ο υπερευαίσθητος για τα ζώα πράσινος "πατριάρχης", και... ανθρωποκτόνος για τους μοναχούς της Μονής Εσφιγμένου!!!

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΚΟΥΣΤΟΥΜΑΡΙΣΜΕΝΟΙ ΚΥΡΙΟΙ;

Αναμνηστική φωτογραφία με φόντο το Βατικανό


Στην αρχή όταν τους βλέπεις νομίζεις (;) ότι έιναι κάποιοι επιχειρηματίες στην Ιταλία, που έβγαλαν μια αναμνηστική φωτογραφία με φόντο το...Βατικανό.
Μετά όμως προσέχεις ότι στο λαιμό έχουν κολλάρα!!! Ε, τότε λες θα είναι καποιοι παπικοί κληρικοί ή Προτεστάντες πάστορες.
Αμ δε... Αυτοί, (λέμε τώρα), είναι "αρχιερείς" της Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας...
Που είναι το αγιασμένο ράσο; Δεν καταδέχονται να το φορέσουν; Που είναι η σεβάσμια γενειάδα και η μακριά κόμη των ιερέων, αρχιερέων;
Για ποιούς λόγους  σχεδόν εξυρίστηκαν;
Ξέρουμε ότι πριν χειροτονηθεί κάποιος επίσκοπος ΠΡΩΤΑ κείρεται ΜΟΝΑΧΟΣ!
Σας θυμίζουν οι άνθρωποι αυτοί, κάτι από μοναχισμό, Ορθόδοξο σχήμα;
 Οχι!
Αντίθετα αυτοί ως γνήσια τέκνα της μοντέρνας και "προοδευτικής" Νεοημερολογιτικής εκκλησίας τους, συσχηματίζονται με αυτόν τον κόσμο.
Ξέχασαν, οι προσκυνητές του αντίχριστου Πάπα, ότι, υποτίθεται, αρνηθηκαν ΚΟΣΜΟ, σάρκα και διάβολο.

Η φωτογραφία είναι από το μπλογκ ΑΚΤΙΝΕΣ 

ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΣΑΝ ΧΩΡΑ ΤΙ ΠΑΡΑΓΟΥΜΕ

Μου έστειλαν με e-meil τα παρακάτω που αξίζει να τα διαβάσει κανεις:


ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΑ ΧΡΕΗ....ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΑ ΕΦΑΓΑΝ
ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΣΑΝ ΧΩΡΑ ΤΙ ΠΑΡΑΓΟΥΜΕ

ΕΠΕΙΔΗ
Μας έχουν ζαλίσει οι δηµοσιογράφοι µε το ότι δεν παράγουµε τίποτα.
ΕΠΕΙΔΗ
Έχουν απαξιώσει οτιδήποτε κάνει αυτή η χώρα και οι άνθρωποί της.
ΕΠΕΙΔΗ
Μας παρουσιάζουν συνέχεια -και προσπαθούν να μας πείσουν- ότι είμαστε τεμπέληδες, διεφθαρμένοι, κλέφτες και βολεψάκηδες.
ΕΠΕΙΔΗ
Μας λένε -και προσπαθούν να μας πείσουν- ότι ζούμε με δανεικά.
Διαßάστε εδώ εξαγωγικές ''πρωτιές'' της χώρας

Μαγνήσιο: Ο µαγνησίτης που εξάγει η χώρα µας, καλύπτει το 46% της συνολικής παραγωγής της Δυτικής Ευρώπης.

Αλουµίνιο: Εδώ και µερικά χρόνια η Γαλλία ελάττωσε την παραγωγή της σε αλουµίνιο και η Ελλάδα πλέον είναι πρώτη στην Ευρώπη σε παραγωγή του αλουµινίου, µε χιλιάδες εφαρµογές.

Βωξίτης: Η Ελλάδα είναι η µεγαλύτερη ßωξιτοπαραγωγός χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο ßωξίτης χρησιµοποιείται και στην κατασκευή
αεροσκαφών, ηλεκτρικών συσκευών, µεταλλικών κατασκευών και αλλού.

Σµηκτίτες: Η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα στον κόσµο µετά τις Ηνωµένες Πολιτείες στην εξόρυξη σµηκτιτών, οι οποίοι έχουν µεγάλο εύρος
εφαρµογών, όπως η διάθεση αποßλήτων, τα φάρµακα, τα καλλυντικά και άλλα.

Νικέλιο: H Ελλάδα είναι η µοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως µε σηµαντικά κοιτάσµατα νικελίου στοτο υπέδαφός της. Υπάρχει ένα συγκρότηµα παραγωγής νικελίου, του µεγαλυτέρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά εξάγεται στο εξωτερικό όπως και όλα σχεδόν τα υπόλοιπα όσα εξορύσσονται.

Η Ελλάδα είναι 3η στην παγκόσµια παραγωγή ελιάς και λαδιού
Η Ελλάδα είναι 15% της παγκόσµια παραγωγής (ελιά-λάδι)
Η Ελλάδα είναι 3η σε παραγωγή κρόκου. (saffron)
Η Ελλάδα είναι 5η σε εξαγωγες σπαραγγιων
Η Ελλάδα είναι 7η παγκοσµίως σε εξαγωγές ßαµßακιού
Η Ελλάδα είναι 11η σε παραγωγή ßαµßακιού
Η Ελλάδα είναι 14η σε αφίξεις τουριστων. 18,2 εκ
Η Ελλάδα είναι 16η σε εξαγωγές τυροκοµικών προιόντων
Η Ελλάδα είναι 1η στην παγκόσµια ναυτιλία

Γιατί υποτιμόνται και αποσιοπούνται όλα αυτά;
Ποιοί τα έχουν πετύχει ;
Ας σταματήσει η προσπάθεια αυτο-υποτίμησης !
Το μόνο που προσφέρει, είναι να δείχνει άλλους "καλύτερους"
και να μας κάνουν τελικά αυτοί κουμάντο.
Γιατί τελικά παρόλα τα αρνητικά, μπορούμε και μόνοι μας !

Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2011

Σχέδιο δολοφονίας Καραμανλή-Ο ΓΑΠ ήταν γνώστης-ΟΛΗ Η ΕΚΘΕΣΗ ΤΩΝ ΡΩΣΩΝ


http://www.newsbomb.gr/photos/images/sized/articles/krmnls-480x0.jpgΤη δολοφονία του Κώστα Καραμανλή προωθούσαν ξένες μυστικές υπηρεσίες, μεταξύ αυτών η Μοσάντ και οι Βρετανοί, σύμφωνα με την ρώσικη FSB. Αυτή τη συγκλονιστική αποκάλυψη έκανε πρόσφατα πολιτικό περιοδικό επικαλούμενο διαρροές από τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες και τώρα βγήκε στη δημοσιότητα όλη η έκθεση των Ρώσων, η οποία σημειωτέον γράφτηκε πριν τα επεισόδια του Δεκεμβρίου του 2008. Σύμφωνα μ' αυτή:
-τον Πρωθυπουργό παρακολουθούσαν περί τα 20 άτομα που μιλούσαν ελληνικά.

-Μεταξύ αυτών υπήρχαν και πράκτορες της Μοσσάντ και των Βρετανών.
-Σε μία περίπτωση υπήρξε εμπλοκή Ρώσων του FSB με δύο άτομα που παρακολουθούσαν τον Πρωθυπουργό. Κατά την εμπλοκή οι δύο εγκατέλειψαν ένα βαν μέσα στο οποίο βρέθηκαν πολύτιμα στοιχεία.
-Οι Ρώσοι μιλάνε για αμερικάνικο σχέδιο αποσταθεροποιησης της κυβέρνησης του Κ. Καραμανλή μέσω τρομοκρατικών ενεργειών, "σκανδάλου" Βατοπαιδίου, κοινωνικών αναταραχών, απαγωγές επιχειρηματιών και προβλήματα στην εξωτερική πολιτική. Σημειώνουν ότι ο ΓΑΠ ήταν μέσω του Α. Ρόντος, ενήμερος για το συγκεκριμένο σχέδιο
ΕΥΠ πιστεύει ότι όλα όσα λένε οι Ρώσοι μπορεί να ισχύουν, ειδικά τα περί απόπειρας εναντίον Καραμανλή, κρατάει όμως τις επιφυλάξεις της μήπως και πρόκειται για προσπάθεια παραπληροφόρησης εκ μέρους των Ρώσων. Ωστόσο προτείνει να αυξηθούν τα μέτρα ασφαλείας του Κ. Καραμανλή
Όλη η έκθεση της ΕΥΠ που περιλαμβάνει και την έκθεση των Ρώσων έχει ως εξής
“1.
α.”Ομάδα Εργασίας” δεκαεννέα (19) ατόμων της FSB ,που δραστηριοποιείται από το Μάρτιο του 2008 στην Αττική,με αφορμή “απόπειρα τηλεφωνικής υποκλοπής” συνομιλιών που διαμείβονταν μεταξύ των κ.κ.Κ.Καραμανλή,V.Putin και G.Parvanov ,κατά την υπόψη περίοδο,διαπίστωσε και κατέγραψε τα ακόλουθα:
-Κατά τη διαδρομή που χρησιμοποιείτο για τη μετακίνηση του Έλληνα Πρωθυπουργού από την κατοικία του στη Ραφήνα μέχρι το Γραφείο του ,εντοπίσθηκε όχημα τύπου VAN ,μάρκας TOYOTA HIACE,χρώματος μπεζ,το οποίο κινείτο συνεχώς στη διάρκεια της προαναφερόμενης μετακίνησης κατά το μήκος της διαδρομής αυτής και μέχρι το ύψος της Αττικής Οδού στο Ολυμπιακο Στάδιο. Στο εν λόγω όχημα,το οποίο έφερε ελληνικές πινακίδες κυκλοφορίας (πλαστές όπως εξακριβώθηκε από την παραπάνω ομάδα εργασίας ), επέβαιναν τις περισσότερες φορές τρία με τέσσερα άτομα. Η παρακολούθηση του Στόχου (ΣΣ:Του κ.Πρωθυπουργού), χαρακτηρίστηκε από την προαναφερόμενη ομάδα εργασίας, επαγγελματική και εντεινόμενη από τις αρχές Απριλίου του 2008.
-Επίσης από την εν λόγω ομάδα εκτιμήθηκε ότι τα επιβαινοντα στο παραπάνω όχημα άτομα ,κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης του Στόχου ,επικοινωνούσαν τηλεφωνικά με άλλους συνεργάτες τους. Το εν λόγω όχημα εντοπίσθηκε επί της Λεωφόρου Μαραθώνος στο ύψος του Πικερμίου και εκτιμήθηκε ότι κατέγραφε ταχύτητα πομπής ,συνοδευτικά οχήματα ,άτομα συνοδείας κ.λ.π στοιχεία. Ομοίως στο αυτό σημείο (Λεωφόρος Μαραθώνος στο ύψος του Πικερμίου),τόσο το μήνα Μάρτιο,όσο και το μήνα Απρίλιο του έτους 2008 εντοπίσθηκε όχημα τύπου VAN ,μάρκας FORD TRANSIT, χρώματος μπλε ,το οποίο έφερε ελληνικές πινακίδες κυκλοφορίας (πλαστές όπως εξακριβώθηκε από την παραπάνω ομάδα εργασίας).
-Εκτός των προαναφερθέντων σημείων παρακολούθησης του Στόχου,καταγράφηκαν ως άλλα τέτοια σημεία:(α) η περιοχή του CARREFOUR στον Γέρακα Αττικής ,(β) η περιοχή στο Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ στην Αγία Παρασκευή και (γ) η περιοχή του super market ΑΒ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ στο Χολαργό Αττικής. Στο σημείο (α) εντοπίσθηκε ΙΧΕ αυτοκίνητο μάρκας BMW , χρώματος ασημί ,μοντέλο 1995 ή 1996,το οποίο έφερε πινακίδες Γερμανίας. Στην εν λόγω περιοχή επίσης εντοπίσθηκε και το όχημα τύπου VAN , μάρκας FORD TRANSIT,χρώματος μπλε και διαπιστώθηκε επικοινωνία μεταξύ των επιβαινόντων στα παραπάνω οχήματα ατόμων. Στα σημεία (β) και (γ) εντοπίσθηκαν επίσης τα προανεφερόμενα οχήματα τύπου VAN. Επιπρόσθετα στην περιοχή του Χολαργού στις αρχές του μηνός Ιουνίου του έτους 2008 εντοπίσθηκε επί της οδού Φανερωμένης -πλησίον της εκκλησίας- συνάντηση και των τριών προαναφερομένων οχημάτων.
-Από έρευνα της ομάδας “αντιπαρακολούθησης” της FSB, ως προς τους επιβάτες των υπόψη οχημάτων προέκυψε ειδικότερα ότι στο ΒΑΝ ,μάρκας Toyota Hiace,χρώματος μπεζ ,επέβαιναν συνήθως τέσσερις άνδρες εκ των οποίων τρεις μελαχρινοί και ένας καστανός,στο ΒΑΝ μάρκας FORD TRANSIT ,τρεις άνδρες και στο ΙΧ αυτοκίνητο μάρκας BMW ,δύο γυναίκες.
Πέραν των ατόμων αυτών ,το προαναφερόμενο κλιμάκιο “αντιπαρακολούθησης της FSB “,κατέληξε στην εκτίμηση ότι συγχρόνως λειτουργούσαν ομάδες υποστήριξης και καταγραφής κατά τη διάρκεια του δρομολογίου του Στόχου.Ο συνολικός αριθμός των συμμετεχόντων ατόμων σε όλη τη διαδικασία παρακολούθησης εκτιμήθηκε ότι ανερχόταν σε είκοσι άτομα,τα οποία δεν ανήκουν στον αντιεξουσιαστικό χώρο.

Επιπρόσθετα από τηλεφωνική υποκλοπή διαπιστώθηκε ότι οι επιβάτες των παραπάνω οχημάτων μιλούσαν ελληνικά ,ενώ η συνεννόηση μεταξύ των διαφόρων ομάδων πραγματοποιείτο μέσω κινητών τηλεφώνων.Κατά την προαναφερόμενη συνάντηση των τριών οχημάτων στη περιοχή του Χολαργού (αρχές του Ιουνίου του 2008 επί της οδού Φανερωμένης),διαπιστώθηκε και η παρουσία δύο ακόμη ατόμων (νέων) που -όπως εκτιμήθηκε- ήταν Ευρωπαίοι,μάλλον Βρετανικής Υπηκοότητας.
-Σε χρόνο που δεν προσδιορίζεται ακριβώς αλλά κυμαίνεται μεταξύ του πενθημέρου 20 και 25 Απριλίου του 2008 ,στην περιοχή της Νέας Μάκρης Αττικής και συγκεκριμένα στη διασταύρωση των φωτεινών σηματοδοτών που οδηγούν στην Ιερά Μονή του Αγίου Εφραίμ,κατά τις απογευματινές ώρες έλαβε χώρα “ελεγχόμενη” διαδικασία εμπλοκής,διάρκειας 30 δευτερολέπτων μεταξύ του κλιμακίου της ομάδας εργασίας της FSB και ατόμων που ανήκαν στις παραπάνω ομάδες παρακολούθησης. Η εν λόγω “ελεγχόμενη” διαδικασία” εμπλοκής υλοποιήθηκε λόγω του ότι στην προαναφερόμενη περιοχή είχε εντοπιστεί το όχημα τύπου ΒΑΝ ,μάρκας Toyota Hiace,χρώματος μπεζ. Τα άτομα του κλιμακίου της ομάδας εργασίας ήταν τέσσερα ενώ τα άτομα του άλλου “Χώρου” ήταν δύο ,άοπλα,γυμνασμένα,μιλούσαν ελληνικά και διέφυγαν από το χώρο της εμπλοκής χρησιμοποιώντας μοτοσυκλέτα τύπου Enduro ,χρώματος κίτρινου που δεν έφερε πινακίδες κυκλοφορίας.Το προαναφερόμενο όχημα εγκαταλείφθηκε στο χώρο της εμπλοκής.
-Εντός του προαναφερομένου οχήματος βρέθηκαν στοιχεία από τα οποία προέκυπτε λεπτομερής καταγραφή της διαδρομής που ακολουθείται κατά τη μετακίνηση του κ.Πρωθυπουργού από την κατοικία του στο Γραφείο του,τα συνοδευτικά οχήματα,οι συνοδευτικές μηχανές ασφαλείας ,καθώς και:
Χάρτες στους οποίους είχαν σημειωθεί τα σημεία συνάντησης των ομάδων παρακολούθησης και υποστήριξης ,μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνεται και η οδός Φανερωμένης στη περιοχή του Χολαργού Αττικής. Επίσης ,είχαν σημειωθεί και οι χώροι που αντιστοιχούν στις θέσεις στάθμευσης του CARREFOUR καθώς και το κατάστημα GOODY’S επί της οδού Κηφισίας πλησίον του κόμβου εισόδου στην Αττική Οδό.Επιπλέον υπήρχαν χάρτες των περιοχών Αγίας Παρασκευής -Χαλανδρίου-Χολαργού και Παπάγου. Ειδικά στο χάρτη της περιοχής Αγ.Παρασκευής είχαν σημειωθεί σημεία με μαύρο χρώμα.
•Κιάλια νυχτερινής παρατήρησης
•Εκρηκτική ύλη C-4 και όπλα TOKAREV και KALASNIKOF.
Υλικά καμουφλάζ (καινούρια,αχρησιμοποίητα),υλικά μακιγιάζ,όπως μολύβια,κουκούλες μη χρησιμοποιημένες που δεν έφεραν κάποιο διακριτικό ,καθώς και γυναικεία ρούχα.
Συστήματα επικοινωνίας συγχρονισμένα στις συχνότητες της ΕΛ.ΑΣ υψηλής ευκρίνειας και εμβέλειας.
•Τηλεχειριστήριο
Τρόφιμα (ξηρά τροφή και σοκολάτες).
Σκηνές
β.Τα παραπάνω περιγραφόμενα στοιχεία και υλικά εξετάσθηκαν στα Κεντρικά της Μόσχας και όλες οι αναλύσεις που έγιναν κατατείνουν στα ακόλουθα συμπεράσματα:
-Πρόκειται περί οργανωμένου σχεδίου παρακολούθησης του Στόχου που οργανώθηκε από Δυτικές Υπηρεσίες με τη συμμετοχή και της ομόλογης Υπηρεσίας του Ισραήλ.
-Το εν λόγω σχέδιο υλοποιήθηκε κυρίως από Έλληνες.
αντικειμενικός σκοπός του εν λόγω σχεδίου ήταν η πραγματοποίηση επίθεσης σε βάρος του Στόχου,με ειδικότερο σκοπό την αναβολή ή την ματαίωση της ενεργειακής πολιτικής της χώρας.
-Ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης έχει στα χέρια του από τον Άλεξ Ρόντος (Σύμβουλο του Προέδρου της Γεωργίας),σχέδιο των Αμερικανών για αναβολή ή ματαίωση του Αγωγού SOUTH STREAM. Το εν λόγω σχέδιο προσβολής του Στόχου [ΣΣ. δολοφονίας του Κ. Καραμανλή] αποτελεί τμήμα του συνολικού σχεδιασμού αποσταθεροποίησης της χώρας που έχει τη κωδική ονομασία “ΠΥΘΙΑ 1 και περιλαμβάνει τα ακόλουθα τέσσερα σκέλη-τμήματα:
Πολιτική αποσταθεροποίηση που υλοποιείται με την υπόθεση του Βατοπαιδίου.
Επιχειρηματική αποσταθεροποίηση που υλοποιείται με την καθ΄οιονδήποτε τρόπο υποβάθμισης της ελληνικής οικονομίας. Στην εν λόγω μορφή αποσταθεροποίησης περιλαμβάνονται και οι απαγωγές επιχειρηματιών.
Κοινωνική αποσταθεροποίηση που υλοποιείται με διάφορες μορφές κοινωνικής αναταραχής στις οποίες περιλαμβάνονται και οι τρομοκρατικές ενέργειες.
Διάφορα προβλήματα στην εξωτερική πολιτική
-Αναφορικά με τη γενιά τρομοκρατών στην Ελλάδα εκτιμήθηκε ότι είναι πλήρως ελεγχόμενη από τις Δυτικές Υπηρεσίες.Είναι ειδικοί σε ληστείες ,απαγωγές (τρεις ομάδες) και το Αντάρτικο Πόλεων (τέσσερις ομάδες).
Επιπρόσθετα ,θεωρούνται άριστοι χειριστές όπλων και μέσων μετακίνησης,ενώ λειτουργούν διαθέτοντας πάντα σχέδιο διαφυγής. Πιθανολογείται ότι οι χώροι απόκρυψής τους βρίσκονται στις περιοχές Γκύζη,Χαλανδρίου,Αγίας Παρασκευής και Μεγάρων για την Αττική. Ως τέτοιος χώρος εκτός Αττικής θεωρείται η περιοχή της Θήβας.
2.Επισημάνσεις της Υπηρεσίας μας (ΣΣ. εννοεί την ΕΥΠ) επί των ανωτέρω αποσπασμάτωνα.Τα αναφερόμενα “σημεία εντοπισμού” της παρακολούθησης ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα,χωρίς κατ΄ ανάγκη αυτό να σημαίνει κι υιοθέτηση από πλευράς μας της περιγραφόμενης “εν εξελίξει επιχείρησης συνωμοσίας”.
Ωστόσο σημειώνεται ότι σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μας,το σημείο εντοπισμού στη Λ.Μαραθώνος είναι κατάλληλο σημείο παρακολούθησης,το σημειο εντοπισμού του CARREFOUR είναι δυνατόν να αποτελέσει σημείο έκνομης ενέργειας,ενώ τα σημεία εντοπισμού στις περιοχές του Ραδιομεγάρου της ΕΡΤ και του ΑΒ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ θεωρούνται σημεία συνάντησης.
β.Τα σημεία που βρέθηκαν επί χάρτου και προέρχονται από το υλικό που αντλήθηκε από την προαναφερόμενη διαδικασία “ελεγχόμενης” εμπλοκής απεικονίζονται στην εικόνα με τίτλο “Σημεία επί Χάρτου”, η οποία επισυνάπτεται. Η απόσταση των εν λόγω σημείων επίσης από την Αττική Οδό χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής,καθώς είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν ως σημεία αφετηρίας για “έκνομη ενέργεια”.
γεκρηκτική ύλη C-4 είναι στρατιωτική εκρηκτική ύλη ,μη κυκλοφορούσα ελεύθερα στο εμπόριο και δεν έχει χρησιμοποιηθεί μέχρι στιγμής ως συστατικό στοιχείο Αυτοσχέδιου Εκρηκτικού Μηχανισμού ,σε καμία από τις τρομοκρατικές ενέργειες που έχουν κατά καιρούς πραγματοποιηθεί στη χώρα μας.
3.Επισημαίνεται ότι για τις συγκεκριμένες πληροφορίες η αξιοπιστία της πηγής δεν δύναται επί του παρόντος να ελεγχθεί. Η καταγραφή των “αντικειμενικών στοιχείων” (τοποθεσίες, ονόματα χώρων, αποστάσεις κ.λ.π) και η σύνθεσή τους θα μπορούσαν πράγματι να θεωρηθούν ως προετοιμασία μιας απόπειρας κατά του κ.Πρωθυπουργού. Πλην όμως η ερμηνεία που φέρεται να τους δίδεται -ότι δηλαδή αποτελεί οργανωμένο σχέδιο Δυτικών Υπηρεσιών και της MOSSAD σε βάρος του κ.Πρωθυπουργού, στο οποίο εντάσσονται άλλες υποθέσεις όπως π.χ Βατοπέδιο, τρομοκρατία κ.λ.π- γεννά στην υπηρεσία μας εύλογα ερωτηματικά. Δεν αποκλείεται συνεπώς οι πληροφορίες αυτές στο σύνολό τους να εντάσσονται στο πλαίσιο επιχειρούμενης παραπληροφόρησης των Κρατικών Αρχών της χώρας μας ,με στόχο την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων σκοπιμοτήτων .
4.Σε κάθε περίπτωση ,παρέλκει να επισημάνουμε ,από σκοπιάς Υπηρεσίας μας,την ανάγκη συνεχιζόμενης λήψης αυξημένων μέτρων ασφαλείας του κ.Πρωθυπουργού.

Λεφτά για το τζαμί υπάρχουν...

Γεώρ. Β. Κασσαβέτης Επισμηναγός (Ι) ε.α.
Κύριε Διευθυντά,
Μέσα στη δίνη της οικονομικής κρίσης και τον ορυμαγδό των Μνημονίων, των Μεσοπρόθεσμων Προγραμμάτων δημοσιονομικής εξυγίανσης και της λεηλασίας των μισθωτών και των συνταξιούχων της χώρας, πού να υπάρξει χώρος στις ειδήσεις για την απόφαση της κυβερνήσεως να φτιάξει το επί χρόνια θρυλούμενο μουσουλμανικό τέμενος;
Ξαφνικά λοιπόν, εκεί που το τέρας της γραφειοκρατίας δεν επιτρέπει να φτιαχτεί το γήπεδο του Παναθηναϊκού και να ανασάνει το κέντρο της Αθήνας, εκεί που δεν υπάρχουν χρήματα για την επισκευή των εκατοντάδων ακινητοποιημένων οχημάτων της Ελληνικής Αστυνομίας και την αγορά ανταλλακτικών για τα μαχητικά μας αεροσκάφη, απεδείχθη ότι, άμα υπάρχει πολιτική βούληση, και η γραφειοκρατία δαμάζεται και λεφτά βρίσκονται.
Αυτό τουλάχιστον απέδειξε η απόφαση του αναπληρωτή υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, η οποία δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις αρχές Μαΐου και σύμφωνα με την οποία δρομολογείται η ανέγερση μουσουλμανικού τεμένους (τζαμιού) σε έκταση 16 στρεμμάτων στην καρδιά της Αθήνας, στον Βοτανικό. Οι παλαιότερες σκέψεις προσωπικοτήτων, όπως του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, ότι το τζαμί πρέπει να γίνει μακριά από την Αθήνα υπετάγησαν στην υπερβάλλουσα δημοκρατική ευαισθησία μερικών κυβερνητικών παραγόντων.
Σύμφωνα με την οικοδομική άδεια, η οποία συνοδεύει την κυβερνητική απόφαση, στον χώρο των 16 στρεμμάτων θα ανεγερθεί τζαμί χωρητικότητας 500 ατόμων, βιβλιοθήκη, χώροι υγιεινής, γραφεία κτλ. Το κόστος της κατασκευής υπολογίζεται σε 15 εκατομμύρια ευρώ και θα καλυφθεί από τον δημόσιο προϋπολογισμό. Προφανώς λεφτά υπάρχουν!
Είναι ανάγκη να τονίσουμε ότι είναι πράγματι υπέροχο να υπερασπίζεται κανείς τα δικαιώματα και τις θρησκευτικές ελευθερίες των παρεπιδημούντων στη χώρα μας ξένων, υπό τον απαράβατο όρο ότι αυτό δεν γίνεται εις βάρος των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των ιθαγενών.
Θεωρεί λοιπόν ο δημοκρατικά ευαίσθητος υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Μπεγλίτης ότι η συνύπαρξη των 117 διαφορετικών μουσουλμανικών σεχτών, η ομαδική συγκέντρωση χιλιάδων μπουργκοφόρων στην εν λόγω περιοχή και η αθρόα σφαγή ζώων δεν θα αποβούν εις βάρος των δύστυχων ελλήνων κατοίκων του Βοτανικού; Πολύ φοβούμεθα ότι όταν θα προκύψουν τα προβλήματα το κακό θα έχει ήδη γίνει.
Από Ακτίνες

Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2011

Η ΣΧΕΣΗ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ (5ον ΜΕΡΟΣ)


Γενομένου του «πρώτου βήματος»(αλλαγή του ημερολογίου), ως εικός, ηκολούθησαν εις αυτό τα επόμενα «βήματα». Όλα όσα όριζε η Εγκύκλιος του 1920, μετά το περί «παραδοχής ενιαίου ημερολογίου προς ταυτόχρονον εορτασμόν» με τους αιρετικούς της Δύσεως, επρογραμμάτισαν και απεφάσισαν ο Μεταξάκης, ο Βασίλειος ο Γ΄ και οι συν αυτοίς οικουμενισταί, έγιναν ήδη εις την πράξιν και εκτελούνται, ως τα επόμενα «βήματα», οδεύοντες αυτά βαθμιαίως, ώστε, ως είπεν ο Οικουμενιστής Αθηναγόρας «απροσδοκήτως θα ευρεθούν ενωμένοι» όχι εν Ορθοδοξία, ήγουν εν τω Χριστώ, αλλ΄ εν τω αντιχρίστω.

Ουσιαστικώς η αντορθόδοξος ένωσις με τους δυσεβείς έγινεν ήδη, αφ΄ ότου δια της Εγκυκλίου του 1920, τα αθροίσματα των αιρετικών ωνομάσθησαν επισήμως «Εκκλησίαι του Χριστού», «συγγενείς και οικείαι, και συγκληρονόμοι της επαγγελίας του Θεού» και τα λοιπά, δια να γίνουν «ένα» με αυτούς και τελικώς έγιναν το 1948 «μέλη» του αθέου συνονθυλεύματος όπου λέγεται «Παγκόσμιον Συμβούλιον των Εκκλησιών» όμοιον του οποίου ούτε ενεπνεύσθη ούτε ηκούσθη άλλην φοράν. ΘΕΩΡΗΤΙΚΩΣ λοιπόν και απο μέρους «αρχηγών» η ένωσις έγινεν· εκείνο δε όπερ μηχανεύεται είναι να «ενεργοποιηθή» αύτη εν τω λαώ και εις τούτο αποβλέπουν όλαι αι γινόμεναι κινήσεις, δια να συνηθίσει ή αδιαφορήση ΚΑΙ ΜΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ο πολύς λαός.

Ποιός δεν γνωρίζει και δεν βλέπει, ότι μετά το πρώτον άρθρον ήτοι «της παραδοχής του ημερολογίου», όλα τα υπόλοιπα άρθρα αυτής της Εγκυκλίου εξετελέσθησαν και εκτελούνται πιστώς και κατα γράμμα;

Απο τότε, Ορθόδοξοι οι οδεύοντες πρός τας «σχολάς της Δύσεως» δια «θεολογικάς σπουδάς», επιστρέφοντες, εκείθεν «αντί του μάννα και του γνησίου γάλακτος με τα οποία έθρεψε και επότισεν η Μήτηρ των Ορθοδοξία, ανταποδίδουν εις αυτήν την χολήν και το δηλητήριον των αιρετικών της Δύσεως», ως έγραφεν ο αοίδιμος Δοσίθεος Ιεροσολύμων, και αυτοί είναι οι μεγαλύτεροι αίτιοι του υποτονισμού και της διαβρώσεως ή και της εξαλείψεως του ορθοδόξου φρονήματος και του θρησκευτικού αισθήματος παρά τω λαώ και οι λυσσωδέστεροι προαγωγοί του Οικουμενισμού.

Με τα πρωτοφανή εις εφεύρεσιν συνεχώς «συγκροτούμενα παγχριστιανικά συνέδρια», την «απαθή εξέτασιν των διαφορών», «με αγάπην και κατανόησιν» ωσάν να επρόκειτο περί προσωπικών των αντικειμένων μικράς αξίας, προκαλείται «βαθμηδόν» η «εξοικείωσις» και ο παραμερισμός των «διαφορών» της Ορθοδοξίας ούτως ώστε «απροσδοκήτως να ευρεθούν ενωμένοι». Αφού με τόσην «αγάπην και κατανόησιν» και «απάθειαν», «συνεδριάζουν», «σχετίζονται», «επικοινωνούν», «ανταλάσσουν», «εξετάζουν», «αλληλοσέβονται», «αλληλουποστηρίζονται», «διαλέγονται», συμπροσεύχονται κλπ., διατί να τους χωρίζουν «κάτι διαφοραί» της Ορθοδοξίας;

Δηλαδή αντιστρόφως, κατ΄ αυτούς, λειτουργεί ο εγκέφαλος· δεν τους ενδιαφέρει ποίαι διαφοραί κατέστρεψαν την ένωσιν και επιζητούν «ένωσιν» δια καταστροφής εκείνων όπου διακρατούν την ένωσιν. Κατ΄ αυτούς, προηγείται η ένωσις και όχι η επιστροφή εις την προ της διαρρήξεως της ενώσεως κατάστασιν. Και εις το τέλος θα είπουν· αφού δεν μας χωρίζει τίποτε (το είπεν ο Αθηναγόρας), διατί να μας χωρίζη κατά τύπους η Ορθοδοξία;

Ποιός δεν βλέπει την με «γιγαντιαία βήματα» πρόοδον του Οικουμενισμού και την αποκορύφωση της δράσεώς του εις τας ημέρας μας, ώστε να συμπεριφέρονται οι Οικουμενισταί με τους δυσσεβείς αιρετικούς, τους οποίους ούτε κάν καταδέχονται να ονομάσουν αιρετικούς, ως να μη τους χωρίζη τίποτε;
http://entoytwnika.blogspot.com/2011/07/5.html#ixzz1T8nLFUIS

Κυριακή, 24 Ιουλίου 2011

Η ΣΧΕΣΗ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ (4ον ΜΕΡΟΣ)


Το νέο ημερολόγιο δεν εισήχθη δια αστρονομικήν ακρίβειαν και ότι δεν έχει τοιαύτην το παραδέχονται και εκείνοι εις τους οποίους το Πατριαρχείον ανέθεσε να ασχοληθούν και υποβάλουν έκθεσιν επί του θέματος, ότε αρχικώς ανεκινήθη, λέγοντες χαρακτηριστικώς «η κατασκευή ηλιακού ημερολογίου την απόλυτον ακρίβειαν κεκτημένου, είναι αδύνατος».


Η Επιτροπή, την οποίαν διώρισεν η Σύνοδος του Πατριαρχείου μετά την υπό του Βιζύης Ανθίμου γενομένην (10 Ιανουαρίου 1919) «πρότασιν περί αναθεωρήσεως και μελέτης του ζητήματος του Ημερολογίου» και την κατά την αυτήν ημέραν ανακίνησιν, δια πρώτην φοράν, «του ζητήματος της ενώσεως των επί μέρους Εκκλησιών» υπό του Δωροθέου Προύσσης ως Τοποτηρητού, και η οποία απετελείτο απο κληρικούς και λαικούς καθηγητάς, μαθηματικούς, αστρονόμους, μετά πολύμηνον εργασίαν υπέβαλεν εκτενή «Έκθεσιν», εν η και τα εξής
«....Η κατασκευή ημερολογίου κατέχοντος την απόλυτον ακρίβειαν τυγχάνει αδύνατος, δια τον λόγον ότι το μέσον μήκος του τροπικού έτους δεν είναι ακριβώς καθωρισμένον, αφ΄ ετέρου δέ δεν είναι και απαραίτητος η απόλυτη ακρίβεια, διότι του μέσου μήκους του πολιτικού έτους αποτελούντος μονάδα χρόνου η επί το μείζον ή επί το έλαττον διαφορά αυτού από του μέσου μήκους του τροπικού έτους ουδεμίαν επίδρασιν δύναται να ασκήση επί της ακριβούς μετρήσεως του χρόνου».
Ο αυτός δέ Άνθιμος Βιζύης, κύριον μέλος της Επιτροπής, όστις εξ΄ ων έγραφε φαίνεται ότι πολύ διηυκόλυνε τον Μεταξάκην, ο οποίος πολλάκις χρησιμοποιεί σχεδόν αυτολέξει τα λόγια του, έγραφεν «....Μετά την λήξιν του Ευρωπαικού πολέμου... οι λαοί δεν επιδιώκουσιν εν τω ημερολογιακώ ζητήματι τόσον την επίτευξιν ημερολογίου ακριβεστέρου επιστημονικώς και πρακτικωτέρου, όσον την ύπαρξιν κοινού μετά των λοιπών πεπολιτισμένων λαών ημερολογίου, πιεζόμενοι εν τούτω ισχυρώς και παρά των οικείων κυβερνήσεων».
Εν τω βιβλίω του «Το Ημερολογιακό Ζήτημα» (1922), λέγει τα εξής
«Επιβάλλεται η ημερολογιακή ημών μεταρρύθμισις και αποβαίνει αναγκαία η ταυτότης της μηνολογίας ημών μετά της του λοιπού πεπολιτισμένου κόσμου....Το αποτέλεσμα και ο επιδιωκόμενος σκοπός, όστις είναι όπως όλοι ανεξαιρέτως οι χριστιανικοί λαοί έχωμεν την αυτήν μηνολογίαν και εορτάζωμεν ταυτοχρόνως το άγιον Πάσχα και τας λοιπάς εορτάς. Κατ΄ ανάγκην επιβάλλεται πρωτίστως η ενέργεια περί της ταυτότητος του ημερολογίου και είτα να επακολουθήση η σκέψις περί της μονιμοποιήσεως του Πάσχα. Η διαρρύθμισις του Ιουλιανού ημερολογίου θέλει επιφέρει και την ενότητα παρά τοις λοιποίς πεπολιτισμένοις λαοίς, τον ταυτόχρονον εορτασμόν του Πάσχα και των άλλων εορτών παρά πάντων των χριστιανικών εθνών....Δια του ζητήματος του ημερολογίου, επιτυγχανομένης της ενοποιήσεως αυτού, θέλει αναμφισβήτως επιτελεσθή το πρώτον σπουδαίον βήμα πρός επίτευξιν της μελετωμένης και υπό των πραγμάτων επιτακτικώς επιβαλλομένης ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ...» .


Είδομεν ήδη ότι οι πρωτοστάται της εισαγωγής του νέου ημερολογίου εχαρακτήρισαν και ωνόμασαν τούτο «ως πρώτον βήμα» προς την εκτός Ορθοδοξίας «Κοινωνίαν των Εκκλησιών».


Ο Σελευκείας Γερμανός, ο κύριος συντάκτης της Εγκυκλίου του 1920, εν Εκθέσει ορισθείσης «Επιτροπής», ής ήτο μέλος, επισήμως «προτείνει αποδοχήν του Γρηγοριανού ημερολογίου, φρονών ότι η χρησιμοποιήσις αυτού και υπό της Εκκλησίας....αποτελεί το ΠΡΩΤΟΝ ΒΗΜΑ πρός την ποθητήν Κοινωνίαν των Εκκλησιών...».

Ο Βιζύης και κατόπιν Μαρωνείας Άνθιμος εν τω βιβλίω του «Το Ημερολογιακόν Ζήτημα» λέγει ότι «Η ενότης αύτη (η ημερολογιακή) θα ενεφανίζετο αναμφιβόλως ήδη και ως ΠΡΩΤΟΝ ΒΗΜΑ προς την πραγματοποίησιν της Κοινωνίας των Εθνών, της οποίας αποτελεί ενα των κυρίων παραγόντων...».


Εις το Συνέδριον (1923) ο Αμερικής Αλέξανδρος ενθουσιωδώς διηρωτάτο «Μήπως η εισαγωγή του νέου Ημερολογίου δεν είναι ο ΠΡΩΤΟΣ ΛΙΘΟΣ δια το οικοδόμημα της ενώσεως πασών των Εκκλησιών του Θεού;».

http://entoytwnika.blogspot.com/2011/07/4.html#ixzz1T2hIsokh

Σάββατο, 23 Ιουλίου 2011

Η ΣΧΕΣΗ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ (3ον ΜΕΡΟΣ)

«Ἀποδοχὴν τοῦ Γρηγοριανοῦ Ἡμερολογίου προτείνει ὁ Μητροπολίτης Σελευκείας, φρονῶν ὅτι ἡ χρησιμοποίησις αὐτοῦ καὶ ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας εἰς οὐδένα κανονικὸν λόγον προσκρούει, ἀποτελεῖ δὲ μάλιστα τὸ πρῶτον βῆμα πρὸς τὴν ποθητὴν Κοινωνίαν τῶν Ἐκκλησιῶν…Φόβος σκανδαλισμοῦ τῶν Ὀρθοδόξων ἐκ τῆς ἀποδοχῆς τοῦ Γρηγοριανοῦ Ἡμερεολογίου δὲν ὑφίσταται πλέον, κατ’ αὐτόν. Πρὸς τὴν τοιαύτην ἀντίληψιν διαφωνεῖ ὁ Μητροπολ. Πρ. Καισαρείας, φρονῶν ὅτι τὸ πλεῖστον τῶν Ἑλληνορθοδόξων Χριστιανῶν θέλει θορυβηθῆ καὶ σκανδαλισθῆ ἐκ τῆς γενησομένης τυχὸν ἀμέσου ἀντικαταστάσεως τοῦ Ἰουλιακοῦ διὰ τοῦ Γρηγοριακοῦ Ἡμερολογίου καὶ ὅτι τοῦ θορύβου τούτου καὶ σκανδαλισμοῦ ἐπωφελούμενοι οἱ καθολικοὶ ἱεραπόστολοι θέλουσι κατενέγκει βαρὺ πλῆγμα κατὰ τῆς ἡμετέρας Ἐκκλησίας, τοσούτω μᾶλλον ὅσω τὸ Ἰουλιακὸν ἡμερολόγιον στενώτατα συνδέεται πρὸς τὸ ἑορτολόγιον τὸ ἐκφραζων ζωηρῶς τὸν θρησκευτικὸν βίον τῶν χριστιανῶν, κηρύσσεται ὑπερ τῆς ἀπαρεκκλίτου τηρήσεως τοῦ νῦν ἐν χρήσει παρ’ ἡμῶν Ἰουλιακοῦ ἡμερολογίου».

Κατὰ δὲ τὸν Βιζύης Ἄνθιμον:
«Ἐὰν ἐξακολουθήσωμεν ρυθμίζοντες καὶ ἐφεξῆς τὴν μηνολογίαν τοῦ Πάσχα κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον, θὰ ἔλθη πάντως ἐποχὴ καθ’ ἣν θὰ ἑορτάζωμεν τοῦτο ἐν θέρει, φθινοπώρω καὶ χειμῶνι… Σχέσεις διεθνεῖς, ἀνάγκαι κοινωνικαὶ καὶ λόγοι πολιτικοὶ καὶ δὴ αὐτὸ τὸ ἐθνικὸν συμφέρον ἀπαιτεῖ τὴν χρῆσιν τοῦ αὐτοῦ πρὸς τὰ λοιπὰ πεπολιτισμένα ἔθνη ἡμερολογίου…Ἐπιβάλλεται ἡ τοιουτότροπος διαρρύθμισις τοῦ Ἰουλιακοῦ Ἡμερολογίου, ὥστε νὰ ἐπιτευχθῆ, ὅπως πάντες οἱ Χριστιανοὶ ἔχωσι τὴν αὐτὴν μηνολογίαν καὶ ἑορτάζωσι ταυτοχρόνως τὸ Ἅγιον Πάσχα καὶ τὰς λοιπὰς ἑορτάς…

Ἰδού, πῶς, διατὶ καὶ ὡς τὶ ἐξ ἀρχῆς ἐμεθοδεύθη ἡ παραδοχὴ τοῦ Νεοημερολογιτισμοῦ. Ὡς «πρῶτον βῆμα πρὸς τὴν ποθητὴν Κοινωνίαν τῶν Ἐκκλησιῶν», «ἴνα συμφωνήσει ὁ Ἐλληνικὸς λαὸς μετὰ τῶν λοιπῶν», «ὅπως πάντες οἱ χριστιανοὶ ἔχωσι τὴν αὐτὴν μηνολογίαν καὶ ἑορτάζωσι ταυτοχρόνως τὸ Ἅγιον Πάσχα καὶ τὰς λοιπὰς ἑορτάς» καὶ οὕτω καθεξῆς. Πολλάκις καὶ πολλαχοῦ ἐπανελαμβάνετο, ὅτι «ἡ διαρρύθμισις τοῦ ἡμερολογίου» «θέλει ἐπιφέρει τὸν ταυτόχρονον ἑορτασμὸν τοῦ τε θείου Πάσχα καὶ τῶν ἄλλων ἑορτῶν παρὰ πάντων τῶν χριστιανικῶν ἐθνῶν… προσέτι δὲ θὰ ἐνεφανίζετο ἀναμφιβόλως ἤδη καὶ ὡς τὸ πρῶτον βῆμα πρὸς τὴν πραγματοποίησιν τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν, τῆς ὁποίας ἀποτελεῖ ἕνα τῶν κυρίων παραγόντων»˙ ὅτι ἀποτέλεσμα τῆς «ἀποδοχῆς τοῦ μέτρου τούτου ὑπό τε τῆς ἡμετέρας καὶ τῶν λοιπῶν Ἐκκλησιῶν ἔσται ἀναμφιβόλως ἡ ποθουμένη ταυτόχρονος ἑορτὴ τοῦ Πάσχα καὶ τῶν ἐξ αὐτοῦ ἐξαρτωμένων κινητῶν ἑορτῶν ὑπο πάντων τῶν χριστιανικῶν λαῶν»˙ ὅτι σκοπὸς των ἦτο «ὅπως πραγματωθῆ ὁ πόθος ἡμῶν τῆς ἑνοποιήσεως τοῦ ἡμερολογίου καὶ οὕτως άποβῆ αὕτη ὁλόχρυσος πραγματικότης ἐν τῶ χριστιανικῶ ὁρίζοντι πρὸς τὸ πάντας ἐν μιᾶ ἡμέρα ὁμοφώνως ἀναπέμπειν τὰς εὐχὰς τῆ Ἁγία ἡμέρα τοῦ Πάσχα, ὡς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς ἑορταῖς»˙ ὅτι «διὰ τῆς ἑνοποιήσεως τοῦ ἡμερολογίου θέλει ἀναμφισβητήτως ἐπιτελεσθῆ τὸ πρῶτον σπουδαῖον βῆμα πρὸς ἐπίτευξιν τῆς μελετωμένης καὶ ὑπὸ τῶν πραγμάτων ἐπιτακτικῶς ἐπιβαλλομένης Κοινωνίας τῶν Ἐκκλησιῶν ἐκ παραλλήλου πρὸς τὴν Κοινωνίαν τῶν Ἐθνῶν» καὶ τὰ λοιπά. Δεδομένου δὲ ὅτι αὐτὴ ἡ περιβόητος «Κοινωνία τῶν Ἐθνῶν» ἦτο κατασκεύασμα τῶν Ἑβραίων πρὸς ἐξυπηρέτησιν καὶ ἐκτέλεσιν τῶν σχεδίων των, ἐννοεῖ τις διατὶ γίνονται ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα.

Γινομένης ὑπὸ τινων συζητήσεως περὶ θέματος ἡμερολογίου, ὁ Πατριάρχης Ἰωακεὶμ Γ΄ ἀποστέλλει, κατὰ Ἰούνιον τοῦ 1902, πρὸς τὰς λοιπὰς Ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας Ἐγκύκλιον, ζητῶν τὰς ἀπόψεις αὐτῶν, «ἵνα καὶ περὶ τούτου διαμορφωθῆ κοινὸν ἐν αὐταῖς φρόνημα, μία δὲ γνώμη καὶ ἀπόφασις τῆς καθόλου Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας».

Εἰς τὰς ἀπαντήσεις των αἱ Ἐκκλησίαι πᾶσαι τονίζουσιν ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ ἐμμονὴ ἐν τῶ Ἰουλιανῶ ἡμερολογίω.

Ἡ τῶν Ἱεροσολύμων ἔγραφεν, ὅτι:
«Πᾶσα περὶ μεταρρυθμίσεως τοῦ κρατοῦντος ἡμερολογίου καὶ δὴ ἐπὶ προτιμήσει τοῦ Γρηγοριανοῦ, ἀπόφασις ἔσται ἐπὶ βλάβη τῆς Ὀρθοδοξίας».

Ἡ τῆς Ρωσσίας: «Οὐδαμῶς συγχωροῦντες τὴν ἀντικατάστασιν τοῦ Ἰουλιακοῦ διὰ τοῦ ἧττον λογικοῦ Γρηγοριακοῦ ἡμερολογίου. . . Ἡ τοιαύτη μεταβολή, ὡς διασαλεύουσα τὴν ἀνέκαθεν καὶ πολλάκις καθαγιασθεῖσαν ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας τάξιν, συνεπήγετο ἂν ἀμφιβόλως διασαλεύσεις τινὰς καὶ ἐν τῶ ἐκκλησιαστικῶ βίω, ἐν ὧ ἐν τῆ προκειμένη περιπτώσει τοιαῦται διασαλεύσεις οὐδεμίαν ἑαυταῖς εὑρίσκουσιν ἐπαρκῆ δικαιολογίαν».

Ἡ τῆς Ρουμανίας: «Φρονεῖ καὶ ἐξαιτεῖται ἵνα μένωμεν εἰς ἅπερ εὑρισκόμεθα σήμερον˙ ἐπειδὴ εἶναι ἀδύνατον νὰ μὴ θίξωμεν τὰς κανονικὰς διατάξεις, ἐὰν ἠθέλομεν σκεφθῆ περὶ μεταβολῆς τινος ἢ μεταρρυθμίσεως τοῦ Ἰουλιακοῦ ἡμερολογίου, μεθ’ οὗ ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ζῆ ἀπὸ τοσούτου χρόνου, ἢ καὶ νὰ μὴ αἰσθανθῆ στενοχωρίαν. Ἐκτὸς τούτου οὔτε διὰ τοῦ δακτύλου δὲν ἐπιτρέπεται ἡμῖν νὰ θίξωμεν τὰς ἀπηρχαιωμένας ἀποφάσεις, αἵτινες ἀποτελοῦσι τὴν ἡμετέραν ἐκκλησιαστικὴν δόξαν».

Ἡ τῆς Ἑλλάδος: «Θρησκευτικῆς καὶ θεολογικῆς σπουδαιότητος μετέχει τοσοῦτον μόνον, καθ’ ὅσον μετ’ αὐτοῦ συνδέεται τὸ Ἑορτολόγιον τῆς Ἐκκλησίας».

Ἡ τοῦ Μαυροβουνίου: «Οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἀνάγκη ἵνα ὦσι μᾶλλον ἐπιφυλακτικοὶ ὅσον ἀφορᾶ τὸ ζήτημα τοῦτο. Διότι ὡς γνωστόν, ἡ μεταβολὴ τοῦ ἡμερολογίου ἐξυπονοεῖ τὴν μεταλλαγὴν τοῦ Πασχαλίου τ.ἔ. παντὸς τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ συστήματος καὶ τοῦ ὑπολογισμοῦ τῆς ἐνιαυσίου περιόδου καὶ τῶν κινητῶν ἑορτῶν. Γνωρίζομεν ἐκ τῆς ἱστορίας, ὅτι ἐγένοντο καὶ τινες μικρότεραι μεταβολαί, αἵτινες ὅτε ἐφηρμόσθησαν ἐν τῆ Ἐκκλησία προὐκάλεσαν κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον δυσαρέσκειαν μεταξὺ τῶν πιστῶν. Ταῦτα ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν οἱ ἀρχηγοὶ τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ὀφείλουσι νὰ ἔχωσι κατὰ νοῦν πάντα τὰ δυνατὰ ἀποτελέσματα, ἅτινα ἐκ τῆς μεταβολῆς τοῦ ἡμερολογίου ἠδύναντο νὰ συμβῶσιν… Εἴμεθα τῆς γνώμης, ὅπως καὶ εἰς τὸ ἑξῆς τηρῶμεν τὴν πρᾶξιν τοῦ Ἰουλιακοῦ ἡμερολογίου».

Ἐν τῆ ἀνταπαντήσει του πρὸς τὰς Ἐκκλησίας ὁ Ἰωακεὶμ Γ΄, διὰ τῆς ἀπὸ 12 Μαΐου 1904 Ἐγκυκλίου ἔλεγε, σὺν τοῖς ἄλλοις:
«Τοῦτο γνώρισμα οὐσιωδέστατον τῆς Ὀρθοδοξίας, τοῦτο τὸ θεμέλιον τοῦ ὅλου αὐτῆς Κανονικοῦ καὶ διοικητικοῦ οἰκοδομήματος, τὸ μὴ «κινεῖν ὅρια αἰώνια ἃ ἔθεντο οἱ πατέρες ἡμῶν». Τοῦτο μόνον δυνήσεται ἀποκροῦσαι τὰς νεωτερικὰς τάσεις καὶ ἐνεργείας τὰς προϊούσας. Πῶς γὰρ οὐ δίκαιον τὰ ἀπ’ αἰῶνας τοσούτους κατὰ τάξιν γινόμενα καὶ εὐσχημόνως ἔχοντα, ταῦτα καὶ τοῦ λοιποῦ κρατεῖν καὶ αἰδέσιμα εἶναι; Τῶν εἰρημένων πατρικῶν διατάξεων καὶ ὁρίων ἡ ὀλιγωρία ἐγέννησεν, ὡς μήποτε ὤφειλε, καὶ τὰ ἐν τοῖς κόλποις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ὑπάρχονται πρὸς τοῖς παλαιοῖς νεώτερα λυπηρὰ ὄντως καὶ ἄξια θρήνων ρήγματα. Ὡς δὲ ἐκ τῆς ἐκείνων ὀλιγωρίας ἐγεννήθησαν, οὕτω καὶ ἐκ τῆς ἐκείνων τηρήσεως ἐκποδὼν γενήσονται τοῦ Θεοῦ συναιρουμένου καὶ τῶν ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν τὰ κρείττονα καὶ ἐχόμενα σωτηρίας ὑποτιθεμένων τοῖς ἀκούειν βουλομένοις, καίτοι δυσχερῶς τῶ λόγω τῆς ἀληθείας καὶ τοῦ δικαίου πείθονται οἱ κατὰ κόσμον ἀγαθὰ καὶ τὰς οἰκείας δόξας ὑπὲρ τὸ κῦρος τῆς Ἐκκλησιαστικῆς καὶ Κανονικῆς τάξεως καὶ διδασκαλίας τιθέμενοι. Περὶ δὲ τοῦ καθ’ ἡμᾶς ἡμερολογίου τοιαύτην ἔχομεν γνώμην.
Αἰδέσιμον εἶναι καὶ ἔμπεδον τὸ ἀπ’ αἰῶνος μὲν ἤδη καθωρισμένον κεκυρωμένον δὲ τῆ διηνεκεῖ τῆς Ἐκκλησίας πράξει Πασχάλιον… ὡς οὐκ ἐξὸν περὶ τοῦτο καινοτομῆσαι˙ τὸ δὲ, παραφυλάσσοντας τὸ Ἰουλιανὸν ἡμερολόγιον καὶ τὸ ἑορτολόγιον ἡμῶν ἀμετακίνητον, ὑπερπηδῆσαι μόνον 13 ἡμέρας, ὥστε συμπίπτειν τὰς μηνολογίας ἡμῶν τε καὶ τῶν τῶ ἑτέρω ἡμερολογίω κατακολουθούντων, ἀνόητον καὶ ἄσκοπον εἶναι…

Από: ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ

Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2011

Η ΣΧΕΣΗ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ (2ον ΜΕΡΟΣ)


«Προκαταρκτικό συνέδριον» της «Κινήσεως Ζωή και Εργασία» συνήχθη εις την Γενεύην το 1920. Κατά τον αυτόν χρόνον (Αύγουστος 1920) συνήλθεν επίσης εις την Γενεύην η «Προκαταρκτική συνέλευσις» της άλλης νεοεφευρέτου «Κινήσεως Πίστις και Τάξις».
Αί δυο αυταί «Κινήσεις» δρώσαι κεχωρισμένως φαινομενικώς, ενώ πολλά πρόσωπα μετείχον και της μιάς και της άλλης, συνεκρότησαν ανα δυο «Παγκόσμια Συνέδρια» η μεν εις την Στοκχόλμην το 1925 και εις Οξφόρδην το 1937, η δέ εις την Λωζάνην το 1927 και Εδιμβούργον το 1937. Το 1937 απεφάσισαν την συνένωσιν αυτών των δυο «Κινήσεων» και ούτω προήλθε εξ΄ αυτών, το 1948, το πρωτοφανές εις την ιστορίαν και πρωτάκουστον εις ονομασίαν και σύνθεσιν «Παγκόσμιον Συμβούλιον των Εκκλησιών».
Η δράσις των Οικουμενιστών η οποία ανεκόπη εν μέρει κατά τα έτη του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου (1914-1918), επανήρχισε σφοδρότερον μετά το τέλος τούτου.

Το 1919 ερρίφθη υπό του προαναφερθέντος «αρχιεπισκόπου» Ουψάλης Νάθαν Σόδερμπλομ η ιδέα συγκλήσεως «Παγχριστιανικού συνεδρίου. Απο τότε δέ ήρχισαν συστηματικαί «επισκέψεις Επιτροπών» των προτεσταντών εις το Οικουμενικόν Πατριαρχείον και εν γένει την Ανατολήν και αι προσκλήσεις Ορθοδόξων εις τα συνέδριά των.
Ανέγραφε Η «ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ» (επίσημον όργανον των εν Φαναρίω και εκ του οποίου λαμβάνονται πλείστα των εν τω παρόντι αναγραφομένων κειμένων) το 1919
«Εν τη συνεδρία της 10ης Ιανουαρίου του έτους τούτου (1919) εγένετο υπό της Α. Σεβασμιότητος του Τοποτηρητού του Οικουμενικού Θρόνου κυρ. Δωροθέου η εξής πρότασις εις την Αγίαν και Ιεράν Σύνοδον «Νομίζω ότι είναι καιρός πλέον όπως η Ορθόδοξος Εκκλησία σκεφθή σοβαρώς και περί του ζητήματος της ενώσεως των επί μέρους χριστιανικών Εκκλησιών»!

Δια πρώτην φοράν εις την ιστορίαν εγίνετο λόγος περί τοιούτου είδους «ενώσεως» και δια πρώτην φοράν εχαρακτηρίζεντο επισήμως αι δυσωνύμοι αιρέσεις ως «επί μέρους Εκκλησίες».
Κατὰ τὴν αὐτὴν ὡς ἄνω συνεδρίαν τῆς Ι. Συνόδου, Μετὰ συζήτησιν τῆς προτάσεως ταύτης κατηρτίσθη Ἐπιτροπή, ἥτις ὑπέβαλεν «Ἔκθεσιν ἐγκριθεῖσαν ὑπὸ τῆς Ι. Συνόδου». Εἰς αὐτὴν περιελαμβάνοντο καὶ ταῦτα:
«Ἡ τῶν διαφόρων χριστιανικῶν ἐκκλησιῶν προσέγγισις καὶ κοινωνία μὴ ἀποκλειομένη ὑπὸ τῶν ὑφισταμένων μεταξύ αὐτῶν δογματικῶν διαφορῶν, ἀλλ’ ὑπό τινας ὅρους οὖσα δυνατὴ καὶ παρὰ ταύτας, ὑπάρχει ἅμα καὶ εὐκταία ὡς ἀναγκαία καὶ πολλαχῶς χρήσιμος εἰς τὸ καλῶς έννοούμενον συμφέρον τῶν ἐπὶ μέρους ἐκκλησιῶν καὶ τῆς χριστιανοσύνης ἁπάσης. Ὁ πρῶτος καὶ ἀπαραίτητος ὅρος τῆς εὐκταίας προσεγγίσεως καὶ κοινωνίας εἶναι ἡ ἀπομάκρυνσις πάσης ἀμοιβαίας δυσπιστίας καὶ δυσφορίας… Ἕτερος οὐχ ἧττον σπουδαῖος ὅρος τοῦ δυνατοῦ καὶ τελεσφόρου τῆς ζητουμένης προσεγγίσεως καὶ ἐπικοινωνίας εἶναι τὸ ζωηρὸν ἐνδιαφέρον ὑπὲρ τῆς εὐσταθείας καὶ εὐεξίας καὶ τῶν ἄλλων ἐκκλησιῶν, μὴ λογιζομένων ὡς πάντη ξένων καὶ ἀλλοτρίων, ἀλλ’ ὡς συγγενῶν καὶ οἰκείων ἐν Χριστῶ. Τρίτος ὅρος εἶναι ἡ προθυμία καὶ σπουδὴ εἰς τὸ παρακολουθεῖν μὲν τοῖς παρὰ ταῖς ἄλλαις ἐκκλησίαις συμβαίνουσι…τείνειν δὲ αὐταῖς χεῖρα βοηθείας καὶ ἀντιλήψεως…Ἀνταλλαγή ἀδελφικῶν γραμμάτων κατὰ τε τὰς ἐπισήμους τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἐνιαυτοῦ ἑορτὰς καὶ ἐν ἄλλαις περιστάσεσιν ἐκτάκτοις…νέοι χάριν σπουδῶν ἀποστελλόμενοι ἑκατέρωθεν παρὰ τῆ ἑτέρα…ἐπικοινωνία τῶν θεολογικῶν σχολῶν…συνεργασία ἐν ταῖς χριστιανικαῖς ἀδελφότησι τῶν νέων…συγκρότησις παγχριστιανικῶν συνεδρίων…διαπραγμάτευσις τῶν δογματικῶν διαφορῶν…παροχή ὑπὸ τῆς μιᾶς ἐκκλησίας εὐκτηρίων οἴκων καὶ κοιμητηρίων πρὸς ταφὴν τῶν ὀπαδῶν τῆς ἄλλης…διακανονισμός τῶν μικτῶν γάμων…Ἡ ὑπὸ τῶν ἄλλων ἐκκλησιῶν ἀποδοχὴ τῶν ὡς ἄνω θὰ ἀποτελέση τὸ πρῶτον βῆμα τῆς προσεγγίσεως αὐτῶν.

Συμφώνως το ανωτέρω προγράμματι, ήρχισε μεταξύ ορθοδόξων και αιρετικών η μέθοδος των αλληλοεπισκέψεων. Κατά ταύτα ο «επίσκοπος» Λονδίνου «εις έκτακτον υποδοχήν αντιπροσωπείας του Οικουμενικού Πατριαρχείου», προσφωνών αυτήν είπε
«Τα γεγονότα ταύτα (των επισκέψεων) προήγαγον εις μέγαν βαθμόν την αμοιβαίαν συννενόησιν και τον πόθον όπως επιτέλους οι δυο μεγάλοι κλάδοι εις τους οποίους ανήκουσιν ενωθώσιν ομού».
Οι δε Ορθόδοξοι λέγουν απαντώντες
«Η πρεσβεία ήλθεν εις το συνέδριον LAMPETH, ίνα συζητήση μετά των μελών της Αγγλικανικής Εκκλησίας τα χωρίζοντα αμφοτέρας τας Εκκλησίας σημεία και κατέληξεν εις το συμπέρασμα, ότι η συννενόησις των δεν ήτο όνειρον. Σήμερον κάμνομεν ευθείας τας τρίβους δια την ένωσιν».

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ τῶν «συσκέψεων» καὶ διαβουλεύσεων τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς διορισθείσης ὑπὸ τῆς Συνόδου τοῦ Πατριαρχείου μετὰ τὴν γενομένην, ὡς ἀνωτέρω ἐλέχθη, πρότασιν τοῦ Τοποτηρητοῦ Δωροθέου κατὰ τὴν συνεδρίαν τῆς 10 Ἰανουαρίου 1919, ὑπῆρξεν ἡ μετὰ ἓν ἀκριβῶς ἔτος ἐκδοθεῖσα περιβόητος «Ἐγκύκλιος τοῦ 1920», τῆς ὁποίας ἡ σπουδαιότης καὶ ἐπικαιρότης δὲν ἔπαυσε νὰ εἶναι ἀποφασιστικὴ καὶ ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἔκτοτε τὸν «Καταστατικὸν χάρτην» τῶν Οἰκουμενιστῶν και ανέφερε τα εξῆς
«Δύναται δε η φιλία αύτη και αγαθόφρων πρός αλλήλους διάθεσις εκφαίνεσθαι και τεκμηριούσθαι ειδικώτερον, κατά την γνώμην ημών, ως εξής:

α΄) δια της παραδοχής ενιαίου ημερολογίου προς ταυτόχρονον εορτασμόν των μεγάλων χριστιανκών εορτών υπό πασών των Εκκλησιών,

β΄) δια της ανταλλαγής αδελφικών γραμμάτων κατά τας μεγάλας του εκκλησιαστικού ενιαυτού εορτάς, εν αις είθισται, και εν άλλαις εκτάκτοις περιστάσεσι,

γ΄) δια της οικειοτέρας συσχετίσεως των εκασταχού ευρισκομένων αντιπροσώπων των διαφόρων Εκκλησιών,

δ΄) δια της επικοινωνίας των Θεολογικών Σχολών και των αντιπροσώπων της Θεολογικής Επιστήμης και δια της ανταλλαγής των εν εκάστη Εκκλησία εκδιδομένων θεολογικών και εκκλησιαστικών περιοδικών και συγγραμμάτων,

στ΄) δια της συγκροτήσεως παγχριστιανικών συνεδρίων προς εξέτασιν ζητημάτων κοινού πάσαις ταις Εκκλησίαις ενδιαφέροντος,

ζ΄)δια της απαθούς και επί το ιστορικώτερον εξετάσεως των δογματικών διαφορών από της έδρας και εν ταις συγγραφαίς,

η΄) δια του αμοιβαίου σεβασμού των κρατούντων εν ταις διαφόροις Εκκλησίαις ηθών και εθίμων,

θ΄) δια της παροχής αμοιβαίως ευκτηρίων οίκων και κοιμητηρίων δια τας κηδείας και την ταφήν των εν τη ξένη αποθνησκόντων οπαδών των ετέρων ομολογιών,

ι΄) δια του διακανονισμού μεταξύ των διαφόρων ομολογιών του ζητήματος των μικτών γάμων,

ια΄) δια της πρόφρονος τέλος αμοιβαίας υποστηρίξεως των Εκκλησιών εν τοίς έργοις της θρησκευτικής επιρρώσεως, της φιλανθρωπίας και τοίς παραπλησίοις.....».

Ἀμέτρητα εἶναι τὰ ἐγκώμια, τὰ ὁποῖα ἐπιλέχθησαν ὑπὸ τοῦ Τύπου καὶ ἐπισήμων αἱρετικῶν Εὐρῶπης καὶ Ἀμερικῆς διὰ τὴν «Ἐγκύκλιον» ταύτην, ἐξ ῶν καὶ ταῦτα: Εἰς ἔκθεσίν της ἡ «Ἐπισκοπελιανὴ Ἐκκλησία» τῆς Ἀμερικῆς περιγράφουσα λεπτομερῶς αὐτήν, λέγει:
«Καθ’ ὑπόδειξιν τῆς Βουλῆς τῶν Ἐπισκόπων ἐδόθη εἰς τὴν ἀνακοίνωσιν ταύτην ἀπάντησις εὐνοϊκὴ καὶ οἱ ἀδελφοὶ ἡμῶν τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας ἀναγνωρίζουσιν ὅτι μέγα μέρος τοῦ προγράμματος τούτου υἱοθετήθη ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας ταύτης… Προτείνεται ὅπως ἐκφράση αὕτη τὴν ἰδίαν εὐγνωμοσύνην ἐπὶ τῆ ἐκδοθείση τῶ 1920 Ἐγκυκλίω ὑπὸ τῆς Ὀρθοδόξου Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ συστήση τοῖς Ἐπισκόποις, τοῖς κληρικοῖς καὶ λαϊκοῖς νὰ προαγάγωσιν ἐκ παντὸς τρόπου τὴν φιλικὴν ἐπικοινωνίαν, ἣν ἐπιθυμεῖ ἡ εἰρημένη Ἐγκύκλιος».
Ὁ ἀρχηγὸς τῆς Σουηδικῆς Ἐκκλησίας Ἀρχιεπίσκοπος Οὐψάλης Νάθαν Σόνδερμπλομ ἐκφράζων τὰς εὐχαριστίας του καὶ φρονῶν:
«Ὅτι τὸ Πατριαρχεῖον Κωνσταντινουπόλεως δὲν εἶχε ποτὲ μεγαλυτέραν ἀποστολὴν κατὰ τὴν μακρὰν αὐτοῦ ἱστορίαν», ἐπιλέγει˙ «Ἡμῶν αἱ καρδίαι διαπνέονται ζωηρῶς ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ ζήλου τῆς ἑνώσεως, ὅστις ἐνέπνευσε τὴν μεγάλην Ἐγκύκλιον τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, ἣν οὗτος ἀπέλυσε κατὰ τὸ 1920 πρὸς ὅλους τοὺς πιστούς».

Ὁ ὑπογράψας τὴν «Ἐγκύκλιον» ταύτην ὡς Τοποτηρητὴς τοῦ Θρόνου, ὁ Προύσης Δωρόθεος, ἐπορεύθη μετὰ τοῦτο εἰς τὴν Ἀγγλίαν, πρῶτος δὲ τῶν ἐπισήμων τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου πορευθεὶς εἰς τὴν Δύσιν μετὰ τὸν ἀπὸ πέντε αἰώνων πορευθέντα εἰς τὴν Φλωρεντίαν πατριάρχην Ἰωσήφ.
«Τιμαὶ ὑπέρλαμπροι ἀπεδόθησαν αὐτῶ καὶ τοῖς παρ’ αὐτῶ συμβούλοις, ἐπίσημοι δοχαὶ καὶ ἐντεύξεις παρὰ τοῖς εὐγενεστάτοις πολιτικοῖς, παρὰ τῶ Σεβασμιωτάτω Ἀρχιεπισκόπω Κανταουρίας καὶ παρὰ τῶ μεγαλειοτάτω τόν τε θρόνον καὶ τὴν καρδίαν Βασιλεῖ, ἱστορικαὶ ἐν τῆ ἱστορία τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας, καὶ εἰδικῶς ἀκόμη διὰ τὴν σύσφιγξιν τῶν δεσμῶν τῶν δύο Ἐκκλησιῶν, Ὀρθοδόξου καὶ Ἀγγλικανικῆς». Μὲ τὴν ευκαιρίαν ταύτην, «Ὁ Παγκόσμιος Σύνδεσμος περὶ τῆς φιλίας τοῦ Κόσμου διὰ τῶν Ἐκκλησιῶν», ἐτέλεσεν ἐπὶ τῆ εἰς Ἀγγλίαν καθόδω τοῦ Σεβ. Τοποτηρητοῦ κυροῦ Δωροθέου ἐπιτίμου ἀντιπροέδρου, ὡραίαν καὶ εὐγενῆ συνεδρίαν, εἰς ἣν δυστυχῶς δὲν προέλαβεν ὁ μακαρίτης ἵνα παραστῆ (Την ίδιαν ημέραν και ώραν εξέψυξεν), ὡς ἡτοιμάσθη καὶ ἔγραψεν»!!
«Εὐγνωμοσύνης ἕνεκεν» τὸ ὄργανον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ τὸ «Παγκόσμιον Συμβούλιον τῶν Ἐκκλησιῶν» ἐπὶ τῆ 25ετηρίδι αὐτοῦ (1973) ἀφιέρωσεν εἰς τὸν Ἀρχιεπίσκοπον Θυατείρων Γερμανόν, κύριον συντάκτην τῆς Ἐγκυκλίου τοῦ 1920, μίαν τῶν εἰς τὸ ἐν Γενεύη Κέντρον αὐτοῦ αἰθουςῶν, μετ’ ἀναμνηστικῆς πλακός!!
Επίσημος προτεστάντης συγγραφεὺς εἰς «τιμητικὸν τόμον», ἀφοῦ κάμνει λόγον περὶ τῆς «ἰσχυρᾶς ἀνασχετικῆς ἐπιδράσεως» τῆς περὶ ἐκκλησίας ἐννοίας τῆς Ὀρθοδοξίας εἰς τὴν Οἰκουμενιστικὴν Κίνησιν, προσθέτει:
«Ἐν ἀντιδιαστολῆ πρὸς τὴν ἀντίληψιν ταύτην (περὶ τῆς ἀποκλειστικότητος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας), ἡ περίφημος Ἐγκύκλιος τοῦ 1920 τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἡ ὁποία ὑπῆρξεν ἀποφασιστικὴ διὰ τῆς συμμετοχὴν της Ὀρθοδοξίας εἰς τὴν Οἰκουμενικὴν Κίνησιν, ἀπευθύνεται γενικῶς πρὸς ὅλας τὰς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ ἀνὰ τὸν κόσμον, ὡς δὲ ἐκ τοῦ κειμένου αὐτῆς προκύπτει, υἱοθετεῖ μίαν ἄλλην ἀντίληψιν τοῦ ἐκκλησιολογικοῦ προβλήματος: ἐκείνην ἀκριβῶς, ἡ ὁποία κατέστησε δυνατὴν τὴν συμμετοχὴν τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν εἰς τὸ Παγκόσμιον Συμβούλιον Τῶν Ἐκκλησιῶν καὶ τὴν Οἰκουμενικὴν Κίνησιν. Βεβαίως, αἱ δύο αὐταὶ ἐκκλησιολογικαὶ ἀντιλήψεις συνυπάρχουν εἰς τοὺς κόλπους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἀποδεικνύουσαι οὕτω εἰς αὐτὴν πλείονα τοῦ ἑνὸς ρεύματα. Ὡς ἐκ τούτου καλοῦνται (οἱ αἱρετικοὶ) νὰ ἐπιδείξουν πνεῦμα κατανοήσεως διὰ τὰς παρατηρουμένας αὐτὰς ἀντινομίας εἰς τὰς θέσεις τῆς ὀρθοδόξου ἐκκλησιολογίας ἔναντι τῶν ἑτεροδόξων».
Κατὰ τὴν αὐτήν, ὡς προαναφέρθη, συνεδρίαν τῆς Ι. Συνόδου τοῦ Πατριαρχείου (τῆς 10 Ἰανουαρίου 1919), ὁ Βιζύης (κατόπιν Μαρωνείας) Ἄνθιμος, ὑπέβαλεν πρότασιν «περὶ ἀναθεωρήσεως καὶ μελέτης τοῦ ζητήματος τοῦ Ἡμερολογίου». Ἡ Σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, λαβοῦσα ὑπ’ ὄψιν τὴν πρότασιν ταύτην, διώρισεν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία ὑπέβαλε τὴν σχετικὴν αὐτῆς «Ἔκθεσιν» τὴν 1 Σεπτεμβρίου καὶ περιλαμβάνονται καὶ ταῦτα:

http://entoytwnika.blogspot.com/2011/07/2.html#ixzz1SkKf9vCz

ΩΡΑΙΑ ΚΟΥΣΤΟΥΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΑ! ΠΑΝΤΕΛΟΝΑΔΕΣ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ!!!

Φωτογραφία από την επίσκεψη της αντιπροσωπείας του Οικουμενικού Πατριαρχείου στη Ρωμαιοκαθολική Κοινότητα του Αγίου Αιγιδίου Ρώμης.


Η αντιπροσωπεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου που πήγε στο Βατικανό, για τη μνήμη των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου -29 Ιουνίου 2011- επισκέφθηκε και τη Ρωμαιοκαθολική Κοινότητα του Αγίου Αιγιδίου Ρώμης.
Η Κοινότητα του Αγίου Αιγιδίου ιδρύθηκε το 1968 αμέσως μετά τη Β΄Σύνοδο του Βατικανού και έχει στόχους την προώθηση του Οικουμενισμού και τους θρησκευτικούς διαλόγους.
Στη φωτογραφία είναι ο Μητροπολίτης Γαλλίας Εμμανουήλ, Πρόεδρος της Συνόδου των Ορθοδόξων Επισκόπων Γαλλίας και Διευθυντής του Γραφείου του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Ε.Ε., ο Βοηθός Επίσκοπος Σινώπης Αθηναγόρας, ο Αρχιμανδρίτης Μάξιμος Πόθος, Πρωτοσύγκελος της Μητροπόλεως Ελβετίας με τον Don Marco Gnavi.

Η ΣΧΕΣΗ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ (1ον ΜΕΡΟΣ)

Από το ιστολόγιο ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ

Επειδή πολλοί αναγνώστες μας ερωτούν ποιά η σχέση της αλλαγής του ημερολογίου και του Οικουμενισμού, είναι υποχρέωσις μας να απαντήσουμε παραθέτοντας κείμενα της εποχής εκείνης δια να αποδείξουμε ότι η αλλαγή του ημερολογίου ήταν όντως η αιτία της εισαγωγής του Οικουμενισμού εν ελλάδι.


Ο Μελέτιος Μεταξάκης
μετά ετεροδόξου κληρικού
  Η Παναίρεσις του Οικουμενισμού ενεφανίσθη τον παρελθόντα αιώνα. Ενταύθα δεν γράφομεν λεπτομερειακήν ιστορίαν αυτού. Λαμβάνονται μόνον τα αναγκαία στοιχεία προς κατανόησιν του περί τίνος πρόκειται, τίνων είναι έργον και εις τι αποβλέπει. Πρόδρομοι του Οικουμενισμού είναι μεταξύ άλλων διάφοροι προτεσταντικαί «χριστιανικαί οργανώσεις», όπως ήτο ή Χ Α.Ν. (= Χριστιανική Αδελφότης Νέων), ή Χ.Ε.Ν. (= Χριστιανική "Ενωσις Νεανίδων) κατασκευασθείσαι αμφότεροι ύπό των Αγγλων, ή μεν τό 1844, ή δε τό 1855 κλπ., καί αι οποίαι χρησιμοποιούν τάς μεθόδους αυτών. Αί οργανώσεις αυταί είναι διεθνιστικοί καί «άδογμάτιστοι», ηθικολογικοί καί πρακτικαί. Κατ΄ αρχάς τά μέλη των ήσαν μόνον προτεστάνται, ακολούθως έδέχοντο καί παπικούς καί ορθοδόξους καί αλλοθρήσκους. Έξ αύτων προήλθαν πολλά άπό τά μεγάλα στελέχη του Οίκουμενισμού.

Μιας των τοιούτων οργανώσεων, της «Παγκοσμίου Χριστιανικής Φοιτητικής Ομοσπονδίας» (Π.Χ.Φ.Ο.), ή όποία ήτο συγγενής προς τάς προηγούμενάς καί ώργανώθη παγκοσμίως τό 1895, κύριος εμπνευστής καί οργανωτής ήτο ό προτεστάντης Ιωάννης Μότ, περί ου κατωτέρω.

Ιδίως ήρχισε νά διοργανίζεται επισήμως αυτή ή «Κίνησις» καί νά περιπλέκη καί τήν Όρθοδοξίαν άπό του 1897, κυρίως διά της Αγγλικανικής «εκκλησίας» της Αγγλίας καί της 'Επισκοπελιανής «εκκλησίας» της Αμερικής. Καθ' ά άνέγραφεν τω 1920, τό έπίσημον όργανον του Οίκουμενικού Πατριαρχείου «ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ»: «πρώτη αφορμή προς επίσημον επικοινωνίαν των δύο Εκκλησιών (Όρθοδόξου και Προτεσταντικής) εδόθη εκ του εν Λάμπεθ συνεδρίου του συνελθόντος κατά Ίούλιον του 1897, έν τω όποίω οι εξ άπάσης της των Άγγλικανών κοινωνίας επίσκοποι, 194 τον αριθμόν, ομού συνελθόντες μια φωνή εψήφισαν ενέργειαν αποβλέπουσαν εις την ένωσιν των Εκκλησιών...».

«Συνεπεία τούτου ό αρχιεπίσκοπος Κανταουρίας Φρειδερίκος διεβίβασε, κατά Φεβρουάριον του 1898, έπιστολάς προς τους Πατριάρχας τής Ανατολής καί τόν 'Αρχιεπίσκοπον Κύπρου, μετ' αντιγράφων των αποφάσεων του συνεδρίου τών σχετικών προς τήν ένωσιν τών Εκκλησιών.... Έζήτησεν ίνα ή Όρθόδοξος Εκκλησία παραδεχθή τό βάπτισμα τών Άγγλικανών καί έπιτρέψη είς τους ιερείς αυτής τήν μετάδοσιν τών θείων δώρων είς τους έπιθανατίους 'Αγγλικανούς, είς μέρη έν οίς δέν υπάρχουν ίδιοι αυτών ιερείς...».

Κατά τό ίδιον ακριβώς έτος (1897), ό Έβραίος Θεόδωρος Χέρζλ ίδρυσε τήν καταχθόνιον όργάνωσιν του Σιωνισμού, ή οποία διά του χρήματος καί τής πανταχού διεισδυτικότητος τών Εβραίων συνταράσσει όλα τά έθνη του κόσμου καί ετοιμάζει τήν έλευσιν του άντιχρίστου. Δεδομένου, ότι όλοι οί προτεστάνται «επίσκοποι» είς τήν σειράν τών αξιωμάτων των έχουν απαραίτητον καί τήν ένταξιν είς τήν μασωνίαν, έκ τούτου εννοείται ή καύχησις τών μασώνων ώς έγραφον είς τό μαοωνικόν περιοδικόν «LΕ ΤΕΜΡLΕ» τών Παρισίων ότι δηλ. «εάν αυτή ή λεγομένη κίνησις διά τήν ένωσιν τών εκκλησιών ευρίσκεται είς καλόν δρόμον, τούτο οφείλεται είς τήν τάξιν μας». Δεδομένου δέ, ότι ή μασωνία είναι όργανον είς χείρας τών σιωνιστών διά τήν έκτέλεσιν τών σχεδίων των, δέν είναι σύμπτωσις η σύγχρονος διοργάνωσις του Σιωνισμού και του Οικουμενισμού, αλλά δημιούργημα του πρώτου προς εξυπηρέτησιν των σκοπών του.

Βάσει λοιπόν, τών ανωτέρω «αποφάσεων», ό «άρχιεπίσκοπος» Κανταουρίας συνεχίζων τήν δράσιν του προς τήν πλευράν τών ορθοδόξων: «Τόν Σεπτέμβριον του 1899 δι' επιστολής πρός τόν Πατριάρχην Κωνσταντίνον Ε' έκφράζων τόν διακαή πόθον των Άγγλων προς σαφεστέραν τινά συνεννόησιν και σύναψιν στενωτέρων σχέσεων δηλοί, ότι είναι δύσκολον νά διατυπώση τις επί του χάρτου τοιούτου είδους λεπτομερείας και ότι η ευκταία επικοινωνία δέον να χωρήση βαθμηδόν αύξουσα, καθόσον δύσκολος ενδείκνυται ο καθορισμός εκ των προτέρων οιουδήτινος επί του προκειμένου προγράμματος· υποδεικνύει δε ως μέσα, όπως η επικοινωνία των δυο Εκκλησιών καταστή ασφαλεστέραν, την παύσιν του προσηλυτισμού , την επίσκεψιν των Ορθοδόξων κληρικών του Λονδίνου, του αρχιεπισκόπου Κανταουρίας και του αγγλικανού ιερέως εις Κωνσταντινούπολιν εις το Οικουμενικόν Πατριαρχείον κατά τας μεγάλας εορτάς και άλλας επισήμους ημέρας και την αναγγελίαν υφ΄ εκατέρας των Εκκλησιών τη ετέρα των εν αυτή λαμβανουσών χώραν σπουδαίων μεταβολών... Επί τη βάσει των αμφοτέρωθεν αποδεκτών γενομένων σημείων τούτων, κατά Δεκέμβριον του έτους 1900», ήρχισε και εσυνεχίσθη σχετική αλληλογραφία. Μετά ταύτα επηκολούθησαν διάφορα άλλα γεγονότα, φιλικάς εμφαίνοντα σχέσεις μεταξύ των δυο Εκκλησιών...».

Εις άλλην περίπτωσιν, ο «Επίσκοπος» Γιβραλτάρ Γουλιέλμος ομιλών περί τινος «συνόδου» των Αγγλικανών τω 1908, λέγει συν τοις άλλοις «Η Σύνοδος αύτη μεταξύ πολλών άλλων ησχολήθη και δια το ζήτημα της ενώσεως της Αγγλικανικής μετά της Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας. Ειδικώς δε ετόνισε την απόφασιν της ειρημένης συνόδου, καθ΄ ην Αγγλικαναί Εκκλησίαι δύνανται να βαπτίζωσιν ορθοδόξων τέκνα προσαγόμενα εις Αγγλικανούς ιερείς εν τόποις, όπου ελλείπουσιν Ορθόδοξοι τοιούτοι, υπό τον όρον όμως όπως μη επαναλαμβάνηται το βάπτισμα τούτο υπό Ορθοδόξων κληρικών...».

Σημαντικόν σταθμόν εις την πορείαν του Οικουμενισμού αποτελεί το έτος 1910. Κατά το έτος τούτο οι προτεστάνται των οποίων είναι εφεύρημα και όργανον ο Οικουμενισμός, συνεκάλεσαν εις Αγγλίαν και Ελβετίαν διάφορα συνέδρια, με ονόματα κατ΄ επίφασιν μεν χριστιανικά, δια σκοπούς δε πολιτικούς και κοσμικούς.

Μεγαλύτερον και επισημότερον τών συνεδρίων τούτων ήτο τό «Διεθνές Ιεραποστολικόν Συνέδριον», γενόμενον είς Έδιμβούργον τό 1910, του οποίου οί σκοποί ήσαν ιδιοτελείς, αποικιοκρατικοί καί έγένετο προς συντονισμόν τής δράσεως μεταξύ τών ξένων λαών. Κατά τους οίκουμενιστάς, «ώς έν τών κυριωτέρων αιτίων, τά οποία παρήγαγον τήν Οίκουμενικήν Κίνησιν, εκλαμβάνεται ή ίεροποστολή». Τό συνέδριον τούτο του 1910 οί οίκουμενισταί «αποδέχονται ώς ίστορικήν αρχήν της Οικουμενικής Κινήσεως». Πρόεδρος τούτου ήτο ό προαναφερθείς Ιωάννης Μόττ, όστις καί ύπήρξεν ό εισηγητής τών όρων «Οικουμενισμός» καί «οικουμενικός», προς όνομασίαν τής νέας αίρέσεως τής Οίκουμενιστικής Κινήσεως. Είς αυτό δέ έλαβον μέρος οί μετά ταύτα μεγαλύτεροι προωθηταί τοΰ Οικουμενισμού.

Καρπός τών συνεδρίων τούτων ύπήρξεν ό λεγόμενος «Παγκόσμιος Σύνδεσμος Διεθνούς Φιλίας διά τών Εκκλησιών» (1914). Άπό τά επιτεύγματα του περιβόητου αύτού «Παγκοσμίου Συνδέσμου» ήσαν «Ή συνεργασία Ορθοδόξων και Προτεσταντών επί του κοινωνικού και ηθικού πεδίου, η εμφάνισις της Κινήσεως Ζωή και Εργασία, η εφαρμογή μεθόδων και τρόπων εργασίας οικουμενικής φύσεως χρησιμοποιηθέντων υπό των άλλων μορφών της Οικουμενικής Κινήσεως, και ιδίως ο χαρακτήρ προδρόμου κινήσεως, τον οποίον έσχεν ο Παγκόσμιος Σύνδεσμος εν αναφορά πρός την καθόλου Οικουμενικήν Κίνησιν».

Αφού, όπως συμβαίνει πάντοτε, προητοιμάσθη τό έδαφος οίκουμενιστικώς, έκ τοΰ «Συνδέσμου» τούτου έξεπήγασεν ή περιβόητος «Παγκόσμιος Κίνησις Ζωής καί Εργασίας», ή «του Πρακτικού Χριστιανισμού», ή «Οίκουμενικόν Συνέδριον τής Έκκλησίας του Χριστού περί Ζωής και Έργου», η «κοινωνία τών Εκκλησιών». Κατά τά κείμενα τών οίκουμενιστών, «Ή συνδιάσκεψις περί Ζωής καί "Εργου, χωρίς νά είσέλθη είς ζητήματα πίστεως καί τάξεως, σκοπεύει νά ένωση τάς διαφόρους Εκκλησίας έν κοινώ ώφελίμω έργω...». «Ή Κίνησις Ζωής καί Έργασίας σκοπόν είχε τήν συνεργασίαν τών Χριστιανικών Εκκλησιών... 'Απώτερον σκοπόν είχε τήν διά τής συνεργασίας ταύτης προετοιμασίαν του καταλλήλου εδάφους διά τάς έπαφάς τών Εκκλησιών έπι του δογματικού επιπέδου καί τήν μελλοντικήν ένωσιν αυτών. Συστηματικώς άπεφεύγετο ή συζήτησις δογματικής φύσεως ζητημάτων».

«Κύριος παράγων καί μοχλός διά τήν γένεσιν καί τήν περαιτέρω όργάνωσιν τής κινήσεως ταύτης ύπήρξεν ό Αρχιεπίσκοπος Ούψάλης τής Σουηδίας Νάθαν Σόδερμπλομ». Ό «αρχιεπίσκοπος» αυτός, «είς ον οφείλεται καί τό σχέδιον τής συγκλήσεως οικουμενικής τών Εκκλησιών έν ουψάλη συνδιασκέψεως», είς άρθρον ύπό τόν τίτλον Διεθνής φιλία δι' ευαγγελικής καθολικότητας», γράφει

«Ό σύνδεσμος των λαών πρέπει να αποβή θρησκεία. Ανεξαρτήτως ομολογίας ο χριστιανισμός οφείλει να ενωθή εν κοινότητι προσευχών, διδασκαλίας, κηρύγματος, τάσεων, ίνα ενισχύση την συναδέλφωσιν και συνενώση τους λαούς. Ίνα εκτελέσωσι το καθήκον τούτο, την ένωσιν των λαών, πρέπει να ενωθώσι τα διάφορα τμήματα της Εκκλησίας. Και η ένωσις αύτη δέον να εκδηλωθή εν οργανισμώ, όστις να αποτελή κοινόν φερέφωνον του χριστιανισμού... ».


Τρίτη, 19 Ιουλίου 2011

Ο ηγούμενος μιας μεικτής και διομολογιακής μοναστικής κοινότητας, προσκεκλημμένος ομιλητής σε συνέδριο ορθόδοξου μοναστηριού;

 

Το Ρωμαιοκαθολικό «μοναστήρι» του Bose στη βόρεια Ιταλία, είναι γνωστό στους οικουμενιστικούς κύκλους γιατί πρόκειται για μια μεικτή και διομολογιακή μοναστική κοινότητα.
Στα Συνέδρια που συχνά διοργανώνει συμμετέχουν και μοναχοί από Ορθόδοξα Μοναστήρια, όπως η Μονή Πετράκη, η Μονή Προφήτου Ηλιού Πρεβέζης, η Μονή Μεταμορφώσεως Ναυπάκτου, η Μονή Πάτμου, η Μονή Αγ. Αικατερίνης του Σινά, Μονές του Αγ. Ορους, κ.α.
Σύμφωνα με Δελτίο Τύπου που εξέδωσε η Ιερά Μονή Προφήτου Ηλιού Θήρας φέτος επί τη τριακοσιο(300)στη επετείω από της ανιδρύσεώς της (1711-2011), διοργάνωσε την 17ην και 18ην Ιουλίου ε.ε. διήμερο, επιστημονικό συνέδριο προς τιμήν του Προφήτου Ηλιού του Θεσβίτου, με θέμα: «Προφήτης Ηλίας: ο ζηλωτής υποφήτης του Θεού». Στο συνέδριο συμμετείχαν καθηγητές Πανεπιστημίου και επιστήμονες ποικίλων ειδικοτήτων. Στην επιστημονική και οργανωτική επιτροπή του συνεδρίου προήδρευσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θήρας, Αμοργού και Νήσων κ.κ. Επιφάνιος και απαρτιζόταν από τον Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη κ. Δαμασκηνό Γαβαλά, Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Προφήτου Ηλιού Θήρας, τον ελλογιμώτατο κύριο Νικόλαο Ολυμπίου, Καθηγητή και Πρόεδρο του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής Αθηνών και τον ελλογιμώτατο κύριο Παναγιώτη Φραγκάκο, θεολόγο - γραμματέα της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς.
Η δεύτερη συνεδρία, τις απογευματινές ώρες κεντρικό θέμα είχε τη θέση του Προφήτου Ηλιού στη Θεία Λατρεία και προήδρευσε ο κ. Νικόλαος Ολυμπίου, Πρόεδρος του τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής Αθηνών. Στο θέμα «Η τιμή του Προφήτου Ηλιού στη Δύση», ο καθηγούμενος του Monastero di Bose Ιταλίας Enzo Bianchi αναφέρθηκε στην παρουσία του Προφήτου Ηλία μέσα στο έργο των Λατίνων πατέρων της αδιαιρέτου Εκκλησίας.
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΣΤΟ BOSE
photo

photo

photo
Σχόλιο κ. Π. Σημάτη
  Μόνο ο ζηλωτής προφήτης Ηλίας δεν χωρούσε σ' αυτό το
συνέδριο, γιατί αν ήταν παρών, θα απαιτούσε να αποχωρίσει από το συνέδριο ο καθηγούμενος του Monastero di Bose Ιταλίας Enzo Bianchi, που δεν είναι ένας τυχαίος οικουμενιστής, αλλά επιτελικό στέλεχος του Οικουμενισμού, αφού διευθύνει ένα μοναστήρι που αποτελεί έμπρακτη εφαρμογή της οικουμενιστικής συνύπαρξης ορθοδόξων και αιρετικών, μέσα στο οποίο σε πνεύμα κατανύξεως συμμετέχουν από κοινού στις αιρετικές «ακολουθίες» του ορθόδοξοι και ετερόδοξοι. Μοντέλο των επερχομένων!
Να, λοιπόν, που ο Οικουμενισμός από τις αίθουσες ορθοδόξων Πανεπιστημίων της Ελλάδος, τα θεολογικά σεμινάρια και τις θεολογικές Ακαδημίες Κρήτης και Βόλου, σιγά-σιγά εξαπλώνεται και στα Ορθόδοξα μοναστήρια. Και οι επίσκοποί μας συμμετέχουν σ’ αυτά, ουδενός συναδέλφου τους αντιδρώντος. Κατά τα άλλα, μόλις προχθές, εορτή των Αγίων Πατέρων της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου μας συμβούλευαν με ομιλίες τους στις Εκκλησίες ή στο Ίντερνετ, να μιμηθούμε τον απόστολο Παύλο και να μη συναναστρεφόμεθα με τους αιρετικούς (και μάλιστα τους συνειδητούς που έχουν φανερή και διατεταγμένη αποστολή την υποταγή της Ορθοδοξίας στον Οικουμενισμό)· να μιμούμεθα τους Πατέρες, οι οποίοι με θυμό εξοβέλισαν τους βαρείς και λοιμώδεις αιρετικούς λύκους.
Οποία υποκρισία και ευτελισμός του κηρύγματος και της Ορθοδοξίας των Αγίων Πατέρων!
Σημάτης Π.
Από Ακτίνες