Η καταδικη του Νεου Ημερολογιου απο την Πανορθοδοξη Συνοδο του 1583

Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ 1583

.....Ὅποιος δέν ἀκολουθεῖ τά ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, καθώς αἱ ἑπτά Ἅγιαι Οἰκουμενικαι Σύνοδοι ἐθεσπισαν καί τό ῞Αγιον Πάσχα καί τό Μηνολόγιον καλῶς ἐνομοθέτησαν νά ἀκολουθῶμεν καί θέλει νά ἀκολουθῆ τό νεοεφεύρετον Πασχάλιον καί Μηνολόγιον τῶν ἀθέων ἀστρονόμων τοῦ Πάπα, καί ἐναντιώνεται εἰς αὐτά ὅλα, καί θέλει νά ἀνατρέψῃ καί νά χαλάσῃ τά πατροπαράδοτα δόγματα καί ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, ἄς ἔχει τό ἀνάθεμα καί ἔξω τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καί τῆς τῶν πιστῶν ὁμηγύρεως ἄς εἶναι.....

῎Ετους ἀπό Θεανθρώπου αφπγ (1583) Ἰνδικτιῶνος ΙΒ΄ Νοεμβρίου Κ΄.

Ὁ Κωνσταντινουπόλεως ΙΕΡΕΜΙΑΣ
Ὁ Ἱεροσολύμων ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ
Ὁ Ἀλεξανδρείας ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ
Καί οἱ λοιποί Ἀρχιερεῖς τῆς Συνόδου παρόντες».

Σάββατο, 13 Αυγούστου 2011

ΤΙ ΧΩΡΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Εἶναι γνωστόν ὅτι οἱ Πάπαι τῆς Δύσεως, ἀφ' ὅτου καί μέ τά περί «πρωτείου» καί λοιπά σοβαρά αἱρετικά φρονήματά των, ἐξέπεσον καί ἐν τέλει ἐξεκόπησαν (1054) ἐκ τῆς Ὀρθοδοξίας, ἤτοι, τῆς Μιᾶς Ἁγίας Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, ἐσκοτίσθησαν καί πλέον δέν διανοοῦνται ταπείνωσιν, μετάνοιαν καί ἐπιστρο­φήν! Ἀντιθέτως μετῆλθον και μετέρχονται κάθε μέσον καί κάθε τρόπον να παρασύρουν εἰς τήν δεινήν ΣΧΙΣΜΑΤΟΑΙΡΕΣΙΝ των καί ὁλόκληρον τήν ὀρθόδοξον ἀνατολήν! Εἰς τό σημεῖον αὐτό, ἐκ προοιμίου λέγομεν, ὅτι τήν ἰδίαν νοοτροπίαν, ὅπως θά προκύψη ἐκ τοῦ παρόντος, ὁ ἴδιος Διάβολος ἐπέβαλεν καί εἰς «Ὀρθοδόξους» Νεοημερολογίτας καί Παλαιοημερολογίτας!...
Ἐν προκειμένω ὁ Παπισμός, ἐν τῆ ἀκατασχέτω ὀρμῆ του, νά καινοτομῆ κατά τῆς ἀληθείας καί νά γκρεμίζη ὅ,τι εἶναι ὄρθιον, δέν ἀφῆκεν ἄθικτον καί τήν ἑορτολογικήν Ὀρθόδοξον Παράδοσιν! Ὁ αἱμοσταγής Πάπας Γρηγόριος ὁ ΙΓ’ ἐπέβαλεν τό 1582, (διά λόγους δῆθεν χρονικῆς ἀκριβείας), τό ὑπό τῶν ἀστρονόμων του προταθέν νέον ἡμερολόγιον, τό ὁποῖον, ἀμέσως ἠθέλησεν νά ἐπιβάλη καί εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν, πλήν ὅμως ἡ Ὀρθοδοξία ὄχι μόνον ΑΠΕΡΡΙΨΕΝ τήν ἡμερολογιακήν του Καινοτομίαν, ἀλλά καί τήν ΚΑΤΕΔΙΚΑΣΕΝ, ὅσον αὕτη ἔχει σχέσιν μέ τό Ἑορτολόγιον τῆς Ἐκκλησίας καί οὕτω περιετείχισεν καί περιεφρούρησεν τούς Ὀρθοδόξους. Εἶναι γνωσταί αἱ τρεῖς ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΣΥΝΟΔΟΙ, συγκληθεῖσαι ἐν Κωνσταντινουπόλει ὑπό τοῦ Πατριάρχου ἱερεμίου τοῦ Β’ τοῦ ἐπωνομαζομένου «ΤΡΑΝΟΥ», κατά τά ἔτη 1583, 1587 καί 1593, διά τῶν ὁποίων, ὅπως ἤδη ἐσημειώθη, εἶπον ΟΧΙ εἰς τήν Καινοτομίαν καί τήν κατεδίκασαν.

Τό ΟΧΙ αὐτό ἐξεφωνήθη ἠχηρόν, διότι πέραν ἀπ' αὐτό τό γεγονός τῆς καινοτομίας, ἡ Ὀρθοδοξία ἤθελεν νά προφυλάξη τους Ὀρθοδόξους, καί ἀπό τήν ἀνεξέλεγκτον προσηλυτιστικήν δράσιν τῆς Παπικῆς Οὐνίας καί τόν ἐκλατινισμόν τῶν Ὀρθοδόξων, ἐνῶ καί ἡ Τουρκοκρατία, μέ τόν ἰδικόν της τρόπον, συνέβαλλεν εἰς τήν ἀπορθοδοξοποίησιν τῶν Χριστιανῶν. Ἡ Ὀρθοδοξία, οὕτως εἰπεῖν, εἶδεν τήν Παπικήν ἑορτολογικήν καινοτομίαν, ὡς κατά παραχώρησιν Θεοῦ γενομένην, διότι μετά τήν Καινοτομίαν, οἱ ἁπλοῖ ὀρθόδοξοι, οἱ ὁποῖοι συνεχρωτίζοντο μέ τούς Λατίνους, θά εἶχον πλέον καί ἕναν ἐξωτερικόν χειροπιαστό λόγον διά νά τούς ἀποφεύγουν καί να μήν παρασύρωνται καί διά τοῦ συνεορτασμοῦ.

Αὗται αἱ Πανορθόδοξοι Ἅγιαι Σύνοδοι, αἱ ὁποῖαι διαδοχικῶς συνεκλήθησαν διά τον κύριον αὐτόν λόγον, κατά τά ἔτη 1583, 1587 καί 1593, κέκτηνται κύρους Οἰκουμενικῶν Συνόδων, διότι ἀφ' ἑνός ἐξεπροσώπησαν καί ἐξέφρασαν τήν Καθολικήν ἐκκλησίαν και ἀφ' ἑτέρου ἐσωτερικῶς ἀποτελοῦν ἀδιάσπαστον ἑνότητα μετ' ἐκείνων τῶν Οἰκουμενικῶν. Καί δι' αὐτῶν ὡμίλησεν τό Πνεῦμα το Ἅγιον, αἱ δέ ἀποφάσεις των, ἔγιναν σεβασταί καί ἐτηρήθησαν ὑπό τῆς Ὀρθοδοξίας με κάθε εὐλάβειαν, ἐπί 342 ἔτη, ἤτοι ἀπό τό 1583 ἕως τό 1924, ὅτε κατελύθησαν καί κατεπατήθησαν ὑπό ἐπιόρκων Ἐπισκόπων, κατ' ἀπόφασιν καί ἐντολήν τῆς Παπικῆς και Προτεσταντικῆς Δύσεως, ἀλλά καί τῆς Μασονίας καί προπάντων ὑπό τῆς μόλις ἐμφανισθείσης ΠΑΝΑΙΡΕΣΕΩΣ τοῦ Οἰκουμενι­σμοῦ!

ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΣΜΟΣ - ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ
Εἶναι γνωστόν ὅτι οἱ Πάπαι τῆς Δύσεως, ἀφ' ὅτου καί μέ τά περί «πρωτείου» καί λοιπά σοβαρά αἱρετικά φρονήματά των, ἐξέπεσον καί ἐν τέλει ἐξεκόπησαν (1054) ἐκ τῆς Ὀρθοδοξίας, ἤτοι, τῆς Μιᾶς Ἁγίας Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, ἐσκοτίσθησαν καί πλέον δέν διανοοῦνται ταπείνωσιν, μετάνοιαν καί ἐπιστρο­φήν! Ἀντιθέτως μετῆλθον και μετέρχονται κάθε μέσον καί κάθε τρόπον να παρασύρουν εἰς τήν δεινήν ΣΧΙΣΜΑΤΟΑΙΡΕΣΙΝ των καί ὁλόκληρον τήν ὀρθόδοξον ἀνατολήν! Εἰς τό σημεῖον αὐτό, ἐκ προοιμίου λέγομεν, ὅτι τήν ἰδίαν νοοτροπίαν, ὅπως θά προκύψη ἐκ τοῦ παρόντος, ὁ ἴδιος Διάβολος ἐπέβαλεν καί εἰς «Ὀρθοδόξους» Νεοημερολογίτας καί Παλαιοημερολογίτας!...

Ἐν προκειμένω ὁ Παπισμός, ἐν τῆ ἀκατασχέτω ὀρμῆ του, νά καινοτομῆ κατά τῆς ἀληθείας καί νά γκρεμίζη ὅ,τι εἶναι ὄρθιον, δέν ἀφῆκεν ἄθικτον καί τήν ἑορτολογικήν Ὀρθόδοξον Παράδοσιν! Ὁ αἱμοσταγής Πάπας Γρηγόριος ὁ ΙΓ’ ἐπέβαλεν τό 1582, (διά λόγους δῆθεν χρονικῆς ἀκριβείας), τό ὑπό τῶν ἀστρονόμων του προταθέν νέον ἡμερολόγιον, τό ὁποῖον, ἀμέσως ἠθέλησεν νά ἐπιβάλη καί εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν, πλήν ὅμως ἡ Ὀρθοδοξία ὄχι μόνον ΑΠΕΡΡΙΨΕΝ τήν ἡμερολογιακήν του Καινοτομίαν, ἀλλά καί τήν ΚΑΤΕΔΙΚΑΣΕΝ, ὅσον αὕτη ἔχει σχέσιν μέ τό Ἑορτολόγιον τῆς Ἐκκλησίας καί οὕτω περιετείχισεν καί περιεφρούρησεν τούς Ὀρθοδόξους. Εἶναι γνωσταί αἱ τρεῖς ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΣΥΝΟΔΟΙ, συγκληθεῖσαι ἐν Κωνσταντινουπόλει ὑπό τοῦ Πατριάρχου ἱερεμίου τοῦ Β’ τοῦ ἐπωνομαζομένου «ΤΡΑΝΟΥ», κατά τά ἔτη 1583, 1587 καί 1593, διά τῶν ὁποίων, ὅπως ἤδη ἐσημειώθη, εἶπον ΟΧΙ εἰς τήν Καινοτομίαν καί τήν κατεδίκασαν.

Τό ΟΧΙ αὐτό ἐξεφωνήθη ἠχηρόν, διότι πέραν ἀπ' αὐτό τό γεγονός τῆς καινοτομίας, ἡ Ὀρθοδοξία ἤθελεν νά προφυλάξη τους Ὀρθοδόξους, καί ἀπό τήν ἀνεξέλεγκτον προσηλυτιστικήν δράσιν τῆς Παπικῆς Οὐνίας καί τόν ἐκλατινισμόν τῶν Ὀρθοδόξων, ἐνῶ καί ἡ Τουρκοκρατία, μέ τόν ἰδικόν της τρόπον, συνέβαλλεν εἰς τήν ἀπορθοδοξοποίησιν τῶν Χριστιανῶν. Ἡ Ὀρθοδοξία, οὕτως εἰπεῖν, εἶδεν τήν Παπικήν ἑορτολογικήν καινοτομίαν, ὡς κατά παραχώρησιν Θεοῦ γενομένην, διότι μετά τήν Καινοτομίαν, οἱ ἁπλοῖ ὀρθόδοξοι, οἱ ὁποῖοι συνεχρωτίζοντο μέ τούς Λατίνους, θά εἶχον πλέον καί ἕναν ἐξωτερικόν χειροπιαστό λόγον διά νά τούς ἀποφεύγουν καί να μήν παρασύρωνται καί διά τοῦ συνεορτασμοῦ.

Αὗται αἱ Πανορθόδοξοι Ἅγιαι Σύνοδοι, αἱ ὁποῖαι διαδοχικῶς συνεκλήθησαν διά τον κύριον αὐτόν λόγον, κατά τά ἔτη 1583, 1587 καί 1593, κέκτηνται κύρους Οἰκουμενικῶν Συνόδων, διότι ἀφ' ἑνός ἐξεπροσώπησαν καί ἐξέφρασαν τήν Καθολικήν ἐκκλησίαν και ἀφ' ἑτέρου ἐσωτερικῶς ἀποτελοῦν ἀδιάσπαστον ἑνότητα μετ' ἐκείνων τῶν Οἰκουμενικῶν. Καί δι' αὐτῶν ὡμίλησεν τό Πνεῦμα το Ἅγιον, αἱ δέ ἀποφάσεις των, ἔγιναν σεβασταί καί ἐτηρήθησαν ὑπό τῆς Ὀρθοδοξίας με κάθε εὐλάβειαν, ἐπί 342 ἔτη, ἤτοι ἀπό τό 1583 ἕως τό 1924, ὅτε κατελύθησαν καί κατεπατήθησαν ὑπό ἐπιόρκων Ἐπισκόπων, κατ' ἀπόφασιν καί ἐντολήν τῆς Παπικῆς και Προτεσταντικῆς Δύσεως, ἀλλά καί τῆς Μασονίας καί προπάντων ὑπό τῆς μόλις ἐμφανισθείσης ΠΑΝΑΙΡΕΣΕΩΣ τοῦ Οἰκουμενι­σμοῦ!

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

Τί ἀκριβῶς εἶναι ὁ Οἰκουμενισμός, πλέον δέν πρέπει οὐδείς νά τό ἀγνοῆ, ἀφοῦ ὅλαι αἱ ἀπ' ἀρχῆς αἱρέσεις καί σχίσματα οὔτε κἄν συγκρίνονται με αὐτόν! Ὁ Οἰκουμενισμός εἶναι ΠΑΝΑΙΡΕΣΙΣ, διότι πρωτίστως καί κατ' ἐξοχήν προσβάλλει, καταπατεῖ καί βλασφημεῖ τό Μέγα Μυστήριον τῆς ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ! Ἡ Ἀντίχριστος αὕτη Παναίρεσις καταργεῖ τήν ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΝ εἰς τό σύνολόν της, ΚΑΤΑΡΓΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟΝ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ τό διατυπωθέν ὑπό τῆς Α’ καί Β’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καί ἁπασῶν τῶν λοιπῶν, ἐφ' ὅσον καταργεῖ τό ἄρθρον, διά τοῦ ὁποίου μεθ' ἁπάντων τῶν Ἁγίων Πατέρων, Ὁμολογοῦμεν καί διακηρύσσομεν πίστιν «Εἰς Μίαν ἁγίαν Καθολικήν καί Ἀποστολικήν Ἐκκλησίαν»!

Ὁ Οἰκουμενισμός, ἅμα τῆ ἐμφανίσει του, (τέλος τοῦ 19ου αἰῶνος), διεκήρυξεν ὅτι μετά ἀπό τά σχίσματα καί τάς αἱρέσεις, Αὕτη ἡ ἐκκλησία τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως πλέον δέν ὑπάρχει!!! Δέν ὑπάρχει διότι, ὅπως κηρύσσει, μέ τά διάφορα σχίσματα διηρέθη, εἰς ἐπί μέρους τεμάχια, κάθε δέ τεμάχιον, κάθε σχισματοαί­ρεσις, κατέχει μόνον ἕν μέρος ἐκ τῆς ἀρχικῆς ἐκκλησίας, ἕν μέρος ἐκ τῆς ἀληθείας, ἕν μέρος ἐκ τοῦ Χριστοῦ, Ὅστις καί Αὐτός, (πάντα κατά τόν ἀντίχριστον Οἰκουμενισμόν), ἐτεμαχίσθη μέ τά σχίσματα καί... «ἀπέθανεν»! Καί συνεχίζει ὁ ἀντίχριστος Οἰκουμενισμός λέγων ὅτι καλούμεθα να ἐπανιδρύσωμεν τήν Ἐκκλησία, νά λάμψη ἡ ἀλήθεια καί νά ἀναστήσωμεν καί τόν«ἀποθανόντα» Χριστόν, προβαίνοντες εἰς ἕνωσιν ὅλοι οἱ Σχισματοαιρετικοί, ἀλλά καί οἱ Ὀρθόδοξοι!

Εἰς αὐτό ἀκριβῶς τό Σατανικόν-Ἀντίχριστον πλαίσιον, μετά ἀπό 348 περίπου ἔτη, κατεπατήθησαν καί καθυβρίσθησαν, αἱ Πανορθόδοξοι Ἅγιαι Σύνοδοι καί αἱ Οἰκουμενικοῦ Κύρους Ἀποφάσεις των! Ἡ κατά τό 1924 ἐπιβολή, τοῦ Νεοημερο­λογιτισμοῦ παποκαισαρικῶ τῶ τρόπω, ἔγινεν ἀποκλειστικῶς καί μόνον διά νά ἀρχίση ἡ ἕνωσις εἰς τόν Οἰκουμενισμόν, κατ' ἀρχάς με τόν συνεορτασμόν τῶν μεγάλων ἑορτῶν, ὥστε νά φθάσωμεν εἰς τό σημερινόν σημεῖον τῆς ἰσοπεδώσεως κάθε ἐννοίας Ὀρθοδοξίας, Κανονικῆς τάξεως κ.λπ. Μεγάλη ὄντως ἡ ἐπίδρασις τοῦ Ἀντιχρίστου, ὁ ὁποῖος, πρίν ἀπό τήν «Παγκόσμιον Κυβέρνησιν» τῆς Διεθνοῦς ἑβραιομασονίας, ἔπρεπε νά δημιουργήση τήν «ὑπερεκκλησίαν» τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἐπί τῶ σκοπῶ (ὅπως ἐφαντάσθη) νά καταλύση τήν Ἁγίαν τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν! Ὅπως ὁ ἀντίδικος ὡδήγησεν τόν Κύριον ἐπί τοῦ Σταυροῦ, οὕτω καί ἐν εἰκοστῶ αἰῶνι συμπεριεφέρθη καί συνεχίζει ἀκάθεκτος και σήμερον νά συμπεριφέρεται καί πρός τήν Ἐκκλησίαν Του, σκοπῶν νά τήν ἀφανίση! Ὁ Διάβολος μπορεῖ νά γνωρίζη πολλά, νά ἔχη δύναμιν, ἀλλά δέν ἀντιλαμβάνεται ὅτι, ὅπως καί κατά τήν ἀνάστασιν συνετρίβη, οὕτω καί πάλιν τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, «πύλαι Ἅδου, οὐ κατισχύουσιν», διότι Ἐκκλησία πρωτίστως εἶναι ὁ ἀναστημένος Χριστός! Αὐτός εἶναι ὁ ἀκρογωνιαῖος λίθος Αὐτῆς καί ἐπ' Αὐτοῦ συντριβήσεται καί ὁ ἀντίχριστος Οἰκουμενισμός καί κάθε Σιωνιστική Παγκο­σμιοποίησις.

Ὅσοι ἀκολουθοῦμεν τό ἐκκλησιαστικόν ἑορτολόγιον κατά τό ἰουλιανόν ἡμερο­λόγιον, καί δεν ἐδέχθημεν τό ὑπό τῶν Πανορθοδόξων Συνόδων καταδικασθέν νέον Γρηγοριανόν τοῦ αἱμοσταγοῦς Πάπα τῆς Ρώμης Γρηγορίου Γ’, καί ὡς ἐκ τούτου δέν κοινωνοῦμεν μετά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, εἴμεθα πράγματι Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, ἐφ' ὅσον βεβαίως κρατῶμεν καί τάς λοιπάς Παραδόσεις τῆς Ἐκκλησίας. Ἐν προκειμένω ὅμως κρίνομεν ἀναγκαῖον πολύ συντόμως νά ἐπανέλθωμεν καί νά ἐπισημάνωμεν ὅλως ἰδιαιτέρως, ὅτι ἀπαρχῆς ἡ ἑορτολογική Παράδοσις, ἡ στηριζομένη ἐπί τοῦ ἰουλιανοῦ ἡμερολογίου, ἀπό τό 1920, 1923 καί 1924, ἔχει προσλάβει μία βαθυτέραν καί οὐσιαστικωτέραν σημασίαν, ἐφ' ὅσον τό νέον Παπικόν ἡμερολόγιον, προμελετηθέν καί ἐπιβληθέν παρανόμως καί ἀντικανονικῶς, ἐπεβλήθη εἰς τά πλαίσια ὄχι μόνον μιᾶς καινοτομίας, ἀλλά τῆς φοβερᾶς αἱρέσεως τοῦ Προτεσταντικοῦ καί Παπικοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Οὗτος, ὅπως ἤδη ἐτονίσθη, προσβάλλει καί βλασφημεῖ τήν Ὁμολογίαν τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως, «Πιστεύω εἰς Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικήν καί Ἀποστολικήν Ἐκκλησίαν», διότι δέχεται καί διακηρύσσει θρασύτατα ὅτι καί ὅλαι αἱ σχισματοαιρέσεις ἀποτε­λοῦν «κλάδους» τῆς Ἐκκλησίας, (branch theory) δηλαδή εἶναι ἐκκλησίαι Χρι­στοῦ! Ὅθεν, οἱ Γνήσιοι ὀρθόδοξοι Χριστιανοί ἀπό τό 1924 δέν ἐδέχθημεν τόν Παπικόν Νεοημερολογιτισμόν καί τόν καταδικάζομεν ὄχι ἁπλῶς μόνον ὡς Παπικήν ἑορτολογικήν Καινοτομίαν, ἀλλά καί ὡς πρῶτον βῆμα εἰσόδου τῶν Ὀρθοδόξων εἰς τήν Παναίρεσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ἐπίσης οἱ Γνήσιοι Ὀρθόδο­ξοι Χριστιανοί τό 1924 δέν ἐγίναμε «παλαιοημερολογῖται», ἀλλ' ἁπλῶς παρε­μείναμεν ἐντός τῆς Ἐκκλησίας, μακράν τῆς Καινοτομίας καί ἔξω ἀπό τον ἀντίχριστον Οἰκουμενισμόν ἐνῶ ἔκτοτε μέσω τῆς Παπικῆς Καινοτομίας, προέκυψαν οἱ Νεοημερολογῖται καί συγχρόνως καί Οἰκουμενισταί, ἀσχέτως ἄν, σχεδόν εἰς τό σύνολόν των, οἱ Νεοημερολογῖται τό ἀγνοοῦν! Εἰδικώτερα καί πιό συγκεκριμένα, διά νά συνειδητοποιηθῆ ἀπό ὅλους αὐτή ἡ ἀλήθεια, ἀναφερόμεθα κατωτέρω ἀναλυτικῶς.                                                         
 (Συνεχίζεται)

Photobucket

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλω αφήστε το σχόλιο σας εδω