Η καταδικη του Νεου Ημερολογιου απο την Πανορθοδοξη Συνοδο του 1583

Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ 1583

.....Ὅποιος δέν ἀκολουθεῖ τά ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, καθώς αἱ ἑπτά Ἅγιαι Οἰκουμενικαι Σύνοδοι ἐθεσπισαν καί τό ῞Αγιον Πάσχα καί τό Μηνολόγιον καλῶς ἐνομοθέτησαν νά ἀκολουθῶμεν καί θέλει νά ἀκολουθῆ τό νεοεφεύρετον Πασχάλιον καί Μηνολόγιον τῶν ἀθέων ἀστρονόμων τοῦ Πάπα, καί ἐναντιώνεται εἰς αὐτά ὅλα, καί θέλει νά ἀνατρέψῃ καί νά χαλάσῃ τά πατροπαράδοτα δόγματα καί ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, ἄς ἔχει τό ἀνάθεμα καί ἔξω τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καί τῆς τῶν πιστῶν ὁμηγύρεως ἄς εἶναι.....

῎Ετους ἀπό Θεανθρώπου αφπγ (1583) Ἰνδικτιῶνος ΙΒ΄ Νοεμβρίου Κ΄.

Ὁ Κωνσταντινουπόλεως ΙΕΡΕΜΙΑΣ
Ὁ Ἱεροσολύμων ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ
Ὁ Ἀλεξανδρείας ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ
Καί οἱ λοιποί Ἀρχιερεῖς τῆς Συνόδου παρόντες».

Δευτέρα, 15 Αυγούστου 2011

ΠΩΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ Η ΔΙΑΣΠΑΣΙΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

...................................................................

Τήν καταστροφή τῆς «ὀρθῆς πίστεως» ἀνέλαβαν κυρίως οἱ Θεολογικές Σχολές καί οἱ θεολόγοι τους.
Οἱ Πατέρες ξεκαθάρισαν τό τί εἶναι «θεολογία» καί ποιοί εἶναι πραγματικοί «θεολόγοι». Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ θεολόγος π.χ. λέει ὅτι θεολόγοι εἶναι ὅσοι ἔφτασαν στή «θεωρία τοῦ Θεοῦ», ἤ τό ἐλάχιστον, ὅσοι διανύουν τό στάδιο τῆς καθάρσεως. Γι’ αὐτό ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία εἶναι φειδωλή στήν ἀπονομή τοῦ τίτλου «θεολόγος», μολονότι ὅλοι οἱ θεούμενοι εἶναι πραγματικοί θεολόγοι. Ἐξαιρετικά ὀνόμασε θεολόγους μόνο τρεῖς ἁγίους της, τόν Ἰωάννη τό Θεολόγο, τό Γρηγόριο τό Θεολόγο καί τόν Συμεών τό νέο Θεολόγο.
Γιά τούς Πατέρες «θεολογία» εἶναι ἡ ἐμπειρία τῆς θεώσεως, ποῦ ἀπόκτησαν οἱ ἅγιοί της. Γι’ αὐτό ἡ ἐμπειρία τῆς θεώσεως αὐτῆς εἶναι τό θεμέλιό της Ὀρθοδοξίας. Χωρίς αὐτή δέν ὑπάρχει Ὀρθοδοξία.
β. Γιά τούς Φράγκους θεολόγοι εἶναι οἱ ἀσχολούμενοι σχολαστικά μέ τή στοχαστική ἐνασχόληση μέ τή γνώση τοῦ Θεοῦ. Ὁ στοχασμός εἶναι τό θεμέλιό της σχολαστικῆς θεολογίας, ὅπως τή διαμόρφωσε ὁ Θωμάς Ἀκινάτης. Τή θεολογία αὐτή, ποῦ εἶναι θεολογία τοῦ παπισμοῦ, πάντα τήν πολέμησαν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, κυρίως ὁ ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς.
Αὐτή θέλησαν νά μεταφυτεύσουν στήν Ὀρθοδοξία οἱ Φράγκοι, ἀφοῦ παρόμοιο ἐγχείρημά τους τόν 14ο αἰώνα ἐπί ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ ἀπέτυχε.
γ. Γιά τό σκοπό αὐτό ἱδρύθηκαν οἱ Θεολογικές Σχολές στό χῶρο τῆς Ὀρθοδοξίας. Ὁ Κοσμᾶς Φλαμιάτος, ὅταν τόν 19ο αἰώνα ἱδρύθηκε ἡ Θεολογική Σχολή τῆς Χάλκης, μέ τή διορατικότητά του ἀπoκάλυψε ὅτι ὁ σκοπός ποῦ ἱδρύονται τέτοιες Σχολές στό χῶρο τῆς Ὀρθοδοξίας εἶναι το νά διαπλάσουν ἕνα νέο τύπο θεολόγου, πέρα ἀπ’ τίς Ὀρθόδοξες προδιαγραφές, προκειμένου τά ἄτομα αὐτά νά γίνουν ἐπίσκοποι καί νά συνέλθουν κάποια μέρα σέ Οἰκουμενική Σύνοδο, γιά ν’ ἀποφασίσουν τήν κατάργηση τῆς Ὀρθοδοξίας!
Οἱ καθηγητές, ποῦ διορίστηκαν ἀπ’ τήν ἀρχή γιά νά διδάσκουν σ’ αὐτές τίς θεολογικές Σχολές, ἦταν σπουδαγμένοι εἴτε στή Δύση, εἴτε στή Ρωσία. Οἱ μέν πρῶτοι ἦταν συνήθως φιλελεύθεροι, οἱ δέ ἄλλοι συντηρητικοί.
΄Ἔτσι, οἱ «Ὀρθόδοξες» αὐτές Θεολογικές Σχολές ἄρχισαν νά «παράγουν» θεολόγους φιλελεύθερους, ἤ συντηρητικούς. Ὄχι ὅμως «παραδοσιακούς», δηλ. φορεῖς τῆς Πατερικῆς Παραδόσεως, ποῦ νά διδάσκουν πῶς φτάνει ὁ πιστός στήν κατάσταση τῆς θεώσεως. Ἀντιλαμβάνεται λοιπόν ὁ καθένας, τό πόση ζημιά προκάλεσαν στήν Ὀρθοδοξία οἱ Θεολογικές Σχολές, ἀπό τίς ὁποῖες ἀποφοίτησαν κατά καιρούς οἱ κληρικοί της, ἀλλά καί οἱ θεολόγοι, ποῦ διδάσκουν τήν Ὀρθοδοξία τά νέα παιδιά στά σχολεῖα.
Γιά τήν καταστροφή τῆς «ὀρθῆς ζωῆς» τῶν πιστῶν στό χῶρο της Ὀρθοδοξίας εὐθύνονται κυρίως οἱ λεγόμενες θρησκευτικές ὀργανώσεις. Μέ τόν «εὐσεβισμό», ποῦ ἔφεραν στό τόπο μας, ἀντικατέστησαν τόν ἀσκητικό βίο, ὡς μέθοδο θεραπείας τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου, μέ τά «καλά ἔργα»!
Γι’ αὐτό κηρύχτηκε ἕνας ὑπόγειος κατατρεγμός καί διασυρμός τῶν μοναχῶν, τάχα ὡς ἀγράμματων, ἄξεστων καί ἀποτυχημένων στήν κοινωνία ἀτόμων, μέ τά ὁποῖα δέν ἀξίζει τό κόπο ν’ ἀσχολεῖται κανένας. Δέν πρέπει νά ἀμφιβάλλει κανένας, ὅτι οἱ θρησκευτικές ὀργανώσεις ξεπήγασαν ἀπό τή Δύση. Ἕνας ἄνθρωπος, ποῦ συντέλεσε στήν ἐμφάνισή τους στόν τόπο μας, εἶναι ὁ Ἀπόστολος Μακράκης, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀντιπροσωπευτικός τύπος της ἀπό-ὀρθοδοξοποιημένης Ὀρθοδοξίας!
Ἀπό τό κίνημα τοῦ πλανεμένου αὐτοῦ ἀνθρώπου προῆλθε ὁ ἱερομόναχος Εὐσέβιος Ματθόπουλος, ὁ ἱδρυτής τῆς γνωστῆς ἀδελφότητας, ἡ ὁποία ἔμελλε τόν περασμένο αἰώνα νά κυριαρχήσει στήν πνευματική καί ἐκκλησιαστική ζωή τοῦ τόπου μας.
Εἶναι ἀξιοπερίεργό το ὅτι ὁ ἱερομόναχος αὐτός, ὁ Εὐσέβιος Ματθόπουλος, ποῦ ἐνῶ προερχόταν ἀπ’ τό μοναχισμό, δέν τόν εἶχε ἀγγίξει καθόλου ἡ ἀσκητική ζωή, ποῦ διδάσκουν οἱ Πατέρες ὡς μέθοδο γιά τή σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. Τίς ἰδέες τοῦ μάλιστα, ὁ Εὐσέβιος Ματθόπουλος, τίς ἀποτύπωσε σέ ἕνα βιβλίο του, ποῦ φέρει τόν τίτλο «ὁ Προορισμός τοῦ ἀνθρώπου», κι ἀποτέλεσε τό ἀγαπημένο ἐντρύφημα τῶν ἀνθρώπων τῶν ὀργανώσεων τόν περασμένο αἰώνα.
Τίς κατευθύνσεις, ποῦ ἔπρεπε νά ἀκολουθεῖ ἡ λεγόμενη Ὀρθοδοξία στό τόπο μᾶς περιγράφει ἕνας μασόνος ὑπουργός, ὁ Ἀνδρέας Μιχαλακόπουλος, ὁ ὁποῖος μέ ἐπιστολή ποῦ ἔστειλε τό 1916 στόν Ἐλευθέριο Βενιζέλο, τοῦ πρότεινε νά καλέσει ἀπό τήν Κύπρο, τόν ἐκεῖ μασόνο Μητροπολίτη Κιτίου Μελέτιο Μεταξάκη, ν’ ἀναλάβει τήν πρωτοκαθεδρία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος γιά νά ἐφαρμόσει περαιτέρω τά προδοτικά σχέδια τῶν ξένων. Ἡ ἐπιστολή αὐτή ἀξίζει νά διαβαστεῖ ἀπό κάθε πιστό.
Ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος πράγματι κάλεσε τόν Μελέτιο Μεταξάκη καί τόν ἀνέδειξε Μητροπολίτη Ἀθηνῶν. Ἀργότερα δόθηκε στόν Μητροπολίτη Ἀθηνῶν, ὁ τίτλος τοῦ Ἀρχιεπισκόπου. Ἤδη, τό πεδίον ἦταν ἐλεύθερο, νά σύρουν ὅπου ἤθελαν οἱ ξένοι, σύμφωνα μέ τά σχέδιά τους καί χωρίς ἀντιδράσεις, τόν προδομένο καί ἀπό-ὀρθοδοξοποιημένο λαό τῆς Ἑλλάδας.
Τό Πατριαρχεῖο, μέ Πατριαρχική Ἐγκύκλιο τό 1919, εἶχε ἀνοίξει τό δρόμο. Ὁ Μελέτιος Μεταξάκης εἶχε καταλάβει τόν Πατριαρχικό θρόνο καί μποροῦσε πλέον νά προσφέρει τίς ὑπηρεσίες του στήν ἐκτέλεση τῶν σχεδίων τῶν ξένων. Εἶχε συγκαλέσει τό λεγόμενο «Πανορθόδοξο Συνέδριο», ποῦ ἐνέκρινε τίς μεταρρυθμίσεις ποῦ ἐπεδίωξε, μεταξύ των ὁποίων καί τήν ἀποδοχή τοῦ Φράγκικου ἤ Γρηγοριανοῦ Ἡμερολογίου. Ἤδη, εἶχαν δρομολογηθεῖ τά πάντα, γιά τή διάλυση τῆς Ὀρθοδοξίας.
Τό ἀπροσδόκητο ὅμως γεγονός τῆς Μικρασιατικῆς καταστροφῆς, ἄλλαξε κάπως τήν κατάσταση. Ἐνάμιση ἑκατομμύριο περίπου ξεριζωμένου ἑλληνισμοῦ βρῆκε καταφύγιο στήν Ἑλλάδα. Ὁ ἑλληνισμός αὐτός, οἱ πρόσφυγες, δέν εἶχαν ἀπεμπολήσει τήν Ὀρθοδοξία, ὅπως οἱ Ἑλλαδίτες. Μέσα στή δυστυχία τούς ἔκπληκτοι εἶδαν τήν κατάντια τῆς Ὀρθοδοξίας στό τόπο μας. Δέν εἶχαν ἀχρηστευθεῖ τά ἀντανακλαστικά τους. Καί ὅταν ὁ Χρυσόστομος Παπαδόπουλος στίς 10 Μαρτίου 1924 θέλησε νά εἰσαγάγει τό φράγκικο ἡμερολόγιο, αὐτοί κυρίως ξεσηκώθηκαν. Μαζί τους ξεσηκώθηκαν καί ὅσοι ἀπ’ τήν Ἑλλάδα, διατήρησαν κάτι ἀπ’ τήν Ὀρθοδοξία. Δέν ξεσηκώθηκε ὅμως κανένας ἐπίσκοπος, ἤ θεολόγος, δεῖγμα τοῦ φραγκέματός τους.
Ὁ λαός αὐτός ἀπέδωσε τήν ἀλλαγή τοῦ ἡμερολογίου στό «φράγκεμα» τῶν Ὀρθοδόξων. Γι’ αὐτό ἀπέκοψε κάθε «κοινωνία» μέ τήν καινοτόμο Ἱεραρχία. ΄Ἔτσι, προκλήθηκε τό ἡμερολογιακό σχίσμα τοῦ 1924., μέ ὑπαιτιότητα τοῦ Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου καί τῆς περί αὐτόν Ἱεραρχίας.
.........................

Ο Μελέτιος Μεταξάκης, ανέλαβεν να φέρη εις πέρας την ενταλθείσαν «επαναστατικήν μεταρρύθμισιν». Εδω συνεκάλει συνέδρια κληρικών, με εισηγητάς να αποφασίσουν την εκκοπήν των γενείων και την αποβολήν του ράσου. Εκεί, συνεκρότει συμπόσια προς κατάργησιν των νηστειών και των παρατεταμένων δήθεν μακρών ακολουθιών. Εις την «Ιεράν Σύνοδόν του» επεξειργάζετο το ημερολογιακόν, με τον πρόεδρον της οικουμενιστικής ενώσεως, Μητροπολίτην Βιζύης Άνθιμον· συνεσκέπτετο δια την εκπόνησιν της αιρετικής οικουμενιστικής εγκυκλίου, με τους προτεστάντας και παπικούς συνελειτούργει, και εις όλα αυτά τα προδοτικά ανοίγματα, εάν ήθελε ακουσθή αντιλογία, αμέσως κατεστέλλετο με τον γνωστόν τρόπον της φιμώσεως ή εξουδετερώσεως.

.................................

Το έτος 1923, ο Μελέτιος Μεταξάκης, μετ΄ άλλων ομοφρόνων του συνεκρότησεν εν Κων/πόλει, το κατά αυτόν «Πανορθόδοξον Συνέδριον»· (ΒΛ. ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΝ ΚΩΝ/ΠΟΛΕΙ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ (10/5-8/6-1923) . Εκεί απεφασίσθη «η μεταρρύθμισις του Ιουλιανού ημερολογίου», «ετάχθη υπέρ της μονιμοποιήσεως της εορτής του Αγίου Πάσχα» και υπέρ της «διακοπής της συνεχείας της εβδομάδος». Απεφάσισεν, ότι είναι επιτρεπτός «ο γάμος των ιερέων και διακόνων μετά την χειροτονίαν», καθώς και εις τους «εν χηρεία τελούντας ιερείς και διακόνους», εθεώρησαν δέ επιτρεπτόν και τον Βον γάμον! Ορθόν επίσης έκρινεν «όπως κείρεται η κόμη των κληρικών και όπως η εν τη κοινωνία εξωτερική περιβολή αυτών μή απομακρύνηται του ρυθμού της ενδυμασίας των κοσμικών». Απεδέχθη(!) τον καθ΄ εκάστην Κυριακήν συνεορτασμόν ωρισμένων εορτών, επί τω σκοπώ να ολιγωστεύσωσιν αι αργίαι!

Πρό της αποτροπαίας αυτής προδοσίας ο φύλαξ της ορθοδοξίας λαός δεν άντεξεν· επενέβη δυναμικώς και επέτυχεν την απομάκρυνσιν του Μελετίου Μεταξάκη απο την Κων/πόλιν. Απομακρυνθείς δέ ούτος την 10.7.23 με «το πρόσχημα αναρρωτικής αδείας», τελικώς την 20ην Σεπτεμβρίου 1923 απέστειλεν «την εκ του θρόνου παραίτησίν του», και εγκατεστάθη εις Κάτω Κηφισίαν Αττικής. Αυτοεξόριστος εις Κηφισίαν, έγινε το δεξί χέρι του Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου· εξώθησε δέ αυτόν εις την Ανταρκτικήν «μεταρρύθμισιν του Ιουλιανού ημερολογίου», τον Μάρτιον του έτους 1924. Απο την Κηφισίαν, πως; Δεν γνωρίζομεν· ανερριχήθη εις τον Πατριαρχικόν θρόνον Αλεξανδρείας, με σκοπόν να επιβάλη την «ημερολογιακήν μεραρρύθμισιν», ήν και επέβαλε, και καθιέρωσε κοινάς προσευχάς μετά αιρετικών. Επεθύμησε να καταλάβη και τον θρόνον Ιεροσολύμων δια τον αυτόν σκοπόν, δηλαδή να επιβάλη και εκεί τον νεωτερισμόν του Νέου ημερολογίου, αλλά ησθένησε βαρέως. Τυπτόμενος υπό της συνειδήσεως εις τας τελευταίας στιγμάς της ζωής του εκραύγαζεν· «Βασανίζομαι διότι έσχισα την Εκκλησίαν». (Αρχιμ. Φιλοθέου Ζερβάκου «νέον και Παλ. ημερολόγιον και οι καρποί του», σελ. 7).
http://entoytwnika.blogspot.com/2011/04/3_20.html#ixzz1V7yBoaUu

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλω αφήστε το σχόλιο σας εδω