Η καταδικη του Νεου Ημερολογιου απο την Πανορθοδοξη Συνοδο του 1583

Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ 1583

.....Ὅποιος δέν ἀκολουθεῖ τά ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, καθώς αἱ ἑπτά Ἅγιαι Οἰκουμενικαι Σύνοδοι ἐθεσπισαν καί τό ῞Αγιον Πάσχα καί τό Μηνολόγιον καλῶς ἐνομοθέτησαν νά ἀκολουθῶμεν καί θέλει νά ἀκολουθῆ τό νεοεφεύρετον Πασχάλιον καί Μηνολόγιον τῶν ἀθέων ἀστρονόμων τοῦ Πάπα, καί ἐναντιώνεται εἰς αὐτά ὅλα, καί θέλει νά ἀνατρέψῃ καί νά χαλάσῃ τά πατροπαράδοτα δόγματα καί ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, ἄς ἔχει τό ἀνάθεμα καί ἔξω τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καί τῆς τῶν πιστῶν ὁμηγύρεως ἄς εἶναι.....

῎Ετους ἀπό Θεανθρώπου αφπγ (1583) Ἰνδικτιῶνος ΙΒ΄ Νοεμβρίου Κ΄.

Ὁ Κωνσταντινουπόλεως ΙΕΡΕΜΙΑΣ
Ὁ Ἱεροσολύμων ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ
Ὁ Ἀλεξανδρείας ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ
Καί οἱ λοιποί Ἀρχιερεῖς τῆς Συνόδου παρόντες».

Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2013

O μή λέγων τοις αιρετικοίς ανάθεμα, ανάθεμα έστω

Λίαν αγαπητέ μοι Δημήτριε, Χριστός Ανέστη!
Γράφεις ακόμη στό επόμενο μήνυμά σου τά εξής:
"Ακολουθώντας τόν Άγιο Νικόδημο τόν Αγιορείτη, όμως, ο οποίος τονίζει ότι
πρέπει "νά γένη σύνοδος" καί νά καταδικάσει τήν αίρεσιν καί νά καθαιρέσει τούς αιρετικούς στερώντας τους τή δυνατότητα νά μεταδίδουν αγιαστικήν
χάριν, πιστεύω ότι, μέχρι νά γίνει αυτό μόνον οι ΕΝ ΓΝΩΣΕΙ κοινωνούντες μέ τούς Οικουμενιστάς κολάζονται. Τό Συνοδικόν της ̋Ορθοδοξίας ΜΟΝΟΝ τούς ΕΝ ΓΝΩΣΕΙ κοινωνούντας μέ τούς ε1κονομάχους αναθεματίζει."
 
Ο Άγιος Νικόδημος δέν γράφει πουθενά περί α ρέσεως αυτά πού αναφέρεις αλλά
περί κανονικής παραβάσεως ( υποσ. 2 στόν Γ΄ ποστολικόν).
 
Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά!
Γίνεται διάκριση, ανάμεσα στήν αίρεση καί στήν αντιμετώπισή της καί στίς κανονικές παραβάσεις:
Συγκεκριμένα:
Η υποσημείωση 2 στόν Γ΄ Αποστολικόν Κανόνα, πού απαιτεί τό δεύτερο πρόσωπο, (ήτοι σύνοδο), γιά νά ενεργοποιήσει τήν ποινή του κανόνα, νά επέλθει δηλ. η έννομη συνέπειά του, ο
αφορισμός ή η καθαίρεση, αναφέρεται σέ μεμονωμένους επισκόπους πού κατ' εξοχήν
διαπράττουν Κανονικές Παραβάσεις καί όχι σέ θέματα πίστεως!

Ακόμη καί στήν περίπτωση, πού κάποιος επίσκοπος δέχεται τό βάπτισμα
των αιρετικών, πρέπει νάκαταδικασθεί από σύνοδο. Είναι καί αυτή κανονική παράβαση, έστω καί αν αφορά θέμα πίστεως αλλά καί αν είναι παράβαση περί τήν πίστη, επειδή πρόκειται γιά μεμονωμένο επίσκοπο, απαιτείται δίκη καί καταδίκη από τήν Εκκλησία.
Δέν είναι όμως έτσι τά πράγματα όταν έχουμε θεσμική εκτροπή περί τήν Πίστη, ανατροπή της
παραδόσεως της αδιαίρετης εκκλησίας μέ συνοδικές αποφάσεις ή ένωση μέ αιρετικούς μετά από συνοδικές αποφάσεις ολόκληρων τοπικών Εκκλησιών ή πατριαρχείων! Ένώσεις πού γίνονται πράξη μέ διακοινωνία καί κοινά μυστήρια σέ όλο τό φάσμα της νοούμενης κοινωνίας μέ τούς αιρετικούς.

Στόν 68ο Αποστολικό Κανόνα ξεκαθαρίζει αυτή τήν θέση του ο Άγιος Νικόδημος καί συμφωνεί  σύμπασα η Εκκλησία:

Καί πρό συνοδικής διαγνώμης οι αιρετικοί δηλ. πού δέν έχουν καταδικασθεί, αλλά έχουν γίνει αιτία νά αλλάξει θεσμικά γιά όλη τήν τοπική Εκκλησία  ενιαία πίστη ή η  παράδοσή Της βρίσκονται εκτός εκκλησίας. Καί κανονικά θάέπρεπε νά χειροτονηθούν εξ αρχής όταν προσέρχονται στήν Εκκλησία.
Γιατί δέν τόέκανε αυτό η Εκκλησία κατά τήν Ζ΄ Οικουμενική;
Απαντ ά ο Μέγας Νικόδημος  ο Αγιορείτης
Διά τό πλήθος των επιπολλαζόντων εικονομάχων.
Τούς δέχθηκε η Ζ΄Οικουμενική μέ ομολογία καί αποκήρυξη της αιρέσεως καί σύνταξη μέ τήν Ορθοδοξία.
Αυτό σημαίνει ότι η  Εκκλησία τούς ισχυροποίησε στίς ιερατικές θέσεις.
Πρόσωπον Εκκλησίας επέχει η Οικουμενική Σύνοδος.
Διά πολλήν μεγάλην οικονομίαν, πού χρησιμοποίησε η  Εκκλησία, (οικονομικώς καί εξ ανάγκης), τούς δέχθηκε.

Επίσης ποιός μπορεί εύλογα νά ισχυρισθεί ότι τελεί εν αγνοία πλέον, μετά από 90 χρόνια περίπου πούκηρύσσεται η αίρεση του Νεοημερολογιτισμού καί τού Οικουμενισμού; Πού έχει επιβληθεί μέ συνεχείς θεσμικές εκτροπές περί τήν πίστη καί τήν παράδοση, μέ τίς ενωτικές συμφωνίες μέ τά ουνιτικά συλλείτουργα, τίς καθημερινές συμπροσευχές τά κοινά μυστήρια παγκοσμίως τίς απευθείας μεταδόσεις από τηλεοράσεως των συμβεβηκότων στό Φανάρι, στή Ραβένα, στή Νέα Υόρκη καί σέ όλο τόν κόσμο. Τήν απευθείας μετάδοση των γεγονότων της υποδοχής του δικεράτου θηρίου στήν Ελλάδα καί τά εκατομμύρια των εκατομμυρίων των περιοδικών πού τά έχουν κοινοποιήσει σέ όλο τόν κόσμο.

Η Ζ΄ Οικουμενική καί τό αθάνατο Συνοδικό Της δέν αναθεματίζει, όμως μόνον τούς εν συνειδήσει κοινωνούντας αλλά καί εκείνους πού διεκδικούν νάαθωώσουν τούς αιρετικούς καί όσους δέν τούς αναθεματίζουν η ευθύνη είναι ενιαία γιά όλους κληρικούς καί λἀκούς.
Καί μάλιστα μετά όλες αυτές τίς ενώσεις μέ τούς αιρετικούς στήν Αντιόχεια, στήν
Αλεξάνδρεια, στή Ραβέννα, στό Πόρτο Αλέγκρε, στήν Πόλη μέ τό ουνιτικό συλλείτουργο του Βαρθολομαίου μέ τόν πάπα, τόν ερχομό του πάπα στήν Ελλάδα καί τήν επίσημη υποδοχή του καί όλες τίς οικουμενιστικές εκδηλώσεις πού οφείλει καί υποχρεούται κάθε Ορθόδοξος νά γνωρίζει καί νά καταδικάζει,  απομακρυνόμενος από τούς αιρετικούς σύμφωνα μέ τόν Αποστολικό Κανόνα, γιατί τό θέμα της Πίστεως είναι θέμα σωτηρίας ή  αιώνιας καταδίκης.

Ο δέ ΙΕ΄της ΑΒ΄θεωρεί ψευδεπισκόπους τούς επισκόπους πού κηρύσσουν αίρεση.
Είναι δυνατόν ο ψευδεπίσκοπος νά παρέχει τήν αγιαστική χάρη; (καί γιά πόσο καιρό; καί πόσο μά λλον ο διάδοχός του! Μιά καί σήμερα στίς θέσεις των πρώτων ψευδεπισκόπων έχουν ανεβει οι διάδοχοι των διαδόχων!)
Είναι δυνατόν στήν αίρεση νά παρέχεται η κάθαρση καί ο φωτισμός καί τέλος νά επιτυγχάνεται η θέωση;

Σύμφωνος πρός τίς θέσεις αυτές είναι καί ο Μέγας Βασίλειος:
Οι κανόνες 1ος του Μεγάλου Βασιλείου, 5ος καί 47ος , δέν αφήνουν καμμία αμφιβολία ότι έτσι έχουν τά πράγματα.
Ο Ουρανοφάντωρ, βέβαια, δέχεται ως Ορθοδόξους καί εκείνους πού προσέρχονται στήν Ορθοδοξία από το σχίσμα δί απλής ομολογίας καί χρίσματος όπως αυτό τό εφήρμοσε η Ρώμη καί μερικοί στά μέρη της Ασίας διά κάποιαν οικονομίαν, όπως τό τονίζει.

Ωστόσο καί γιά τούς σχισματικούς (πόσο μ λλον γιάτούς αιρετικούς), η ακρίβεια απαιτεί βάπτισμα, γιά νά γίνουν δεκτοί! Καί προστάσσει, ο Μέγας Βασίλειος η γνώμη του νά έχει ισχύν!
Προσοχή ώς σχισματικοί καί ώς αιρετικοί χαρακτηρίζονται οι εκεί αναφερόμενοι από τόν Μέγαν Ιεράρχη ανεξάρτητα από Σύνοδο καί σχετική κρίση!
Κατά τούς Θεολόγους  οι θέσεις του Ουρανοφάντορος  έχουν κύρος Οικουμενικής Συνόδου.
Τόσον Μέγας είναι ο Φωστήρ πάσης της Οικουμένης!
Πώς μπορεί κανείς νάαντιπαρέρχεται τήν διδασκαλία του Μεγίστου Οικουμενικού ιεράρχη;

Τά ίδια διδάσκει καί ο Μέγας Μάξιμος ο Ομολογητής!
Τά ίδια διδάσκει καί ο Αγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης!

Μέ ευχές
π. Νικόλαος
Αληθώς Ανέστη ο Κύριος.

http://www.orthway.org/Pdf%27s/kolybades-anoixi2011.pdf

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλω αφήστε το σχόλιο σας εδω