Η καταδικη του Νεου Ημερολογιου απο την Πανορθοδοξη Συνοδο του 1583

Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ 1583

.....Ὅποιος δέν ἀκολουθεῖ τά ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, καθώς αἱ ἑπτά Ἅγιαι Οἰκουμενικαι Σύνοδοι ἐθεσπισαν καί τό ῞Αγιον Πάσχα καί τό Μηνολόγιον καλῶς ἐνομοθέτησαν νά ἀκολουθῶμεν καί θέλει νά ἀκολουθῆ τό νεοεφεύρετον Πασχάλιον καί Μηνολόγιον τῶν ἀθέων ἀστρονόμων τοῦ Πάπα, καί ἐναντιώνεται εἰς αὐτά ὅλα, καί θέλει νά ἀνατρέψῃ καί νά χαλάσῃ τά πατροπαράδοτα δόγματα καί ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, ἄς ἔχει τό ἀνάθεμα καί ἔξω τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καί τῆς τῶν πιστῶν ὁμηγύρεως ἄς εἶναι.....

῎Ετους ἀπό Θεανθρώπου αφπγ (1583) Ἰνδικτιῶνος ΙΒ΄ Νοεμβρίου Κ΄.

Ὁ Κωνσταντινουπόλεως ΙΕΡΕΜΙΑΣ
Ὁ Ἱεροσολύμων ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ
Ὁ Ἀλεξανδρείας ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ
Καί οἱ λοιποί Ἀρχιερεῖς τῆς Συνόδου παρόντες».

Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014

ΟΙ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΑΠΟΤΥΓΧΑΝΟΥΝ, ΑΛΛΑ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΠΡΟΧΩΡΕΙ!

Από Πατερική παράδοση

Ποτ δν ἐκφράσαμε τν ποψη, εἶπαν οἱ Παπικοὶ ἐκπρόσωποι στὸν Ἀμμάν, «τι Πάπας εναι, κατ’ ναλογίαν, στν θέση το Θεο Πατρς στν γία Τριάδα, θέση πο ποστήριξε γι τν Ρώμης κα γι τν Κων/πόλεως Μητροπολίτης Περγάμου»!!!
«...Ἡ θεολογικὴ θεμελίωση τοῦ πρωτείου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου ἐπὶ τοῦ Τριαδολογικοῦ Δόγματος ἐκφεύγει τῆς Ὀρθόδοξης διδασκαλίας καὶ δείχνει μία προσχώρηση στὶς ἀπόψεις τοῦ Βησσαρίωνα...!».
Ὑπ’ ὄψιν ὅτι τὸ κείμενο τῶν Παρισίων ποὺ συζητήθηκε στὸ Ἀμμάν, δὲν ἐγκρίθηκε ἀπὸ τὶς τοπικὲς Ἐκκλησίες, ἀπεκρύβη ἀπὸ τὸ θεολογικὸ κόσμο καὶ τοὺς πιστούς, καὶ δὲν δημοσιεύτηκε. Οἱ σύνεδροι στὸ Ἀμμὰν τὸ θεώρησαν «προβληματικὸ καὶ ἀποφασίστηκε νὰ ἀποσυρθεῖ καὶ νὰ θεωρηθεῖ ὡς μὴ γενόμενο… Καὶ ὅμως θὰ ἔπρεπε νὰ δημοσιευθεῖ, γιὰ νὰ γνωρίσουν οἱ Ὀρθόδοξοι τὶς ἐπιδιώξεις τοῦ Φαναρίου γιὰ τὸ πρωτεῖο»!

Καὶ ἐνῶ αὐτὲς εἶναι οἱ πληροφορίες ποὺ μᾶς δίνει ὁ κ. Παπαθανασόπουλος γιὰ τὸ “κουκλοθέατρο» τῶν θεολογικῶν Διαλόγων, ὁ Οἰκουμενισμὸς προχωρεῖ, ἀφοῦ οἱ Διάλογοι (ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Ἀθηναγόρα) ἀποτελοῦν προπέτασμα καπνοῦ, ἐνῶ οἱ Κανόνες, τὰ Δόγματα καὶ ἡ Θεολογία ἔχουν τοποθετηθεῖ στὸ χρονοντούλαπο τῆς ἱστορίας!
 
 
Μεταδοτικ μικρόβιο τ παπικ πρωτεο
Το Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

συνάντηση στν Κωνσταντινούπολη το Οκουμενικο Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου μ τν Πάπα Φραγκίσκο ρχεται σ μέρες, πο μν γεμόνας το Βατικανο διακηρύσσει τι μόνη κα «γις» κκλησία εναι μόνο π τν γεσία του, δ Πατριάρχης πιχειρε ν ποκτήσει παπικ πρωτεο στν ρθόδοξη κκλησία.
πολ πικίνδυνη γι τν νότητα τς ρθοδοξίας φιλοδοξία το Φαναρίου ν ποκτήσει τύπου Πάπα πρωτεο στν ρθοδοξία διατυπώθηκε μ ντονο τρόπο κατ
τ δέκατη τρίτη συνάντηση τς Διεθνος Μικτς πιτροπς γι τν διάλογο τς ρθοδόξου κκλησίας κα τς Ρωμαιοκαθολικς. συνάντηση πραγματοποιήθηκε στ μμν τς ορδανίας π τς 15 ως τς 23 παρελθόντος Σεπτεμβρίου 2014.
Τ σα καινοφαν ποστηρίχθηκαν π τν κπρόσωπο το Οκουμενικο Πατριαρχείου κα συμπροεδρεύοντα στν διάλογο Μητροπολίτη Περγάμου κ. ωάννη συντάραξαν τος κπροσώπους τν ρθοδόξων κκλησιν. Σημειώνεται τι παρόντες σαν κπρόσωποι π λες τς κκλησίες πλν τς Βουλγαρίας, πο πέχει διαφωνώντας μ τν διάλογο. Παρόντες σαν κα κπρόσωποι τς ρθόδοξης κκλησίας τς Τσεχίας κα Σλοβακίας, μ μία μμεση κα ντ φάκτο ναγνώριση τς κε σημερινς κκλησιαστικς κατάστασης.
πιχειρηματολογία το κπροσώπου το Φαναρίου ταν τόσο ντυπωσιακ κενόδοξη, πο ξάφνιασε κόμη κα τος κπροσώπους το Πάπα. Ο τελευταοι στ διαλείμματα τν συνεδριάσεων πελογοντο στος κπροσώπους τν ρθοδόξων κκλησιν κα δήλωναν τι Ρωμαιοκαθολικ κκλησία ποτ δν στήριξε τ πρωτεο το Πάπα στ πιχειρήματα πο ξέθεσε Μητροπολίτης Περγάμου! Ο Ρωμαιοκαθολικο σημείωσαν τι ποστηρίζουν τι Πάπας εναι διάδοχος στν ξουσία π τς κκλησίας το Πέτρου, λλ τι ποτ δν ξέφρασαν τν ποψη τι Πάπας εναι, κατ’ ναλογίαν, στν θέση το Θεο Πατρς στν γία Τριάδα, θέση πο ποστήριξε γι τν Ρώμης κα γι τν Κωνσταντινουπόλεως Μητροπολίτης Περγάμου!
Γι πρώτη φορ στ 2000ετ στορία τς ρθοδοξίας τέθη πισήμως π πίσκοπο το Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως θέμα ντίστοιχου παπικο πρωτείου μ ατ το Πάπα Ρώμης. Τ τραγικ εναι πς τ θέση ατ τν ποστήριξε πίσκοπος, ποος στ διδακτορική του διατριβ χει ποστηρίξει λως ντίθετες θέσεις πρς ατν πο ποστήριξε στ μμάν. Γι πρώτη φορ στν στορία τς ρθοδόξου κκλησίας πίσκοπος πιχείρησε ν θεμελιώσει τ παπικο τύπου πρωτεο το Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως στ Τριαδολογικ Δόγμα!
Πι συγκεκριμένα, τν πρώτη μέρα τς συνάντησης στ μμν τέθη πρς
συζήτηση σχέδιο κειμένου, φαναριώτικης μπνεύσεως, τ ποο πεβλήθη κατ τ συνάντηση τς συντακτικς πιτροπς στ Παρίσι, στ θέση το προηγούμενου κειμένου, τ ποο εχε συνταχθε στν Κρήτη κα ταν στ γραμμ πο ως τ μμν ποστήριζαν πάντοτε γι τ πρωτεο λες ο ρθόδοξες κκλησίες, μ πρτο τ Οκουμενικ Πατριαρχεο. Μάλιστα τ Φανάρι μυνόταν σθεναρ στς πόψεις το Πάπα περ πρωτείου, ποστηρίζοντας πάντα τι ατ εναι μόνο «πρωτεο τιμς» κα χι «πρωτεο ξουσίας» κα σχυε σο Πάπας ταν ντς τς Μίας, γίας, Καθολικς κα ποστολικς Εκκλησίας.
Τ σύνολο τν ρθοδόξων πο συμμετέσχον στ συνάντηση στ μμν πέρριψαν μ πόλυτο τρόπο τν περ πρωτείου καινοφαν ποψη το Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, πο τν ποστήριξε μετ πάθους Μητροπολίτης Περγάμου κα τ θεμελίωσή της π το δόγματος τς γίας Τριάδος, «μ θεολογικος κροβατισμούς», πως λέχθη.
πίσης ο κπρόσωποι τν ρθοδόξων κκλησιν πέρριψαν ς πικίνδυνη τν κοιν θεωρία τν παπικν κα το Μητροπολίτου Περγάμου περ τριν πιπέδων συνοδικότητας κα παγκοσμίου πρωτείου. πως ποστήριξαν, εναι κτς τς ρθόδοξης κκλησιολογίας μεταφορ τν λειτουργιν το πισκόπου στ τρίτο, παγκόσμιο, πίπεδο κα ποδοχ τσι το πρωτείου το Πάπα καί, ντίστοιχα, το Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, σ βάρος τς αθεντίας, τς εθύνης κα τς ξίας το πισκοπικο ξιώματος κα τν Οκουμενικν Συνόδων.
Τ περ τριν πιπέδων πρωτείου κα συνοδικότητας ναφέρονταν στ κείμενο τς Ραβέννας, λλ προκάλεσε σοβαρς ντιδράσεις στς ρθόδοξες κκλησίες κα ποφασίστηκε ν πέλθουν σ’ ατ διορθώσεις. Τ πανέφερε στ μμν Μητροπολίτης Περγάμου κα χι ο παπικοί…
Τ κείμενο τν Παρισίων θεωρήθηκε προβληματικ κα ποφασίστηκε ν ποσυρθε κα ν θεωρηθε ς μ γενόμενο… Κα μως θ πρεπε ν δημοσιευθε, γι ν γνωρίσουν ο ρθόδοξοι τς πιδιώξεις το Φαναρίου γι τ πρωτεο.
Γι τν σύνταξη νέου κειμένου συστήθηκε ξαμελς πιτροπ π τρες ρθοδόξους κα τρες Ρωμαιοκαθολικούς, πο τ παρουσίασε στν λομέλεια. ντιπροσωπεία το Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως τ θεώρησε «πτωχ» π θεολογικ ποψη, ναντι τν προηγουμένων κειμένων κα κυρίως ατο τς Ραβέννας. λες ο πόλοιπες ρθόδοξες κκλησίες τ ποστήριξαν κα τ Φανάρι ατοαπομονώθηκε φο, παραδόξως, γινε, κατ’ ρχήν, δεκτ κα π τος κπροσώπους το Πάπα…
Τελικ ο κπρόσωποι το Φαναρίου συμβιβάσθηκαν ν παραπεμφθε τ κείμενο τς πιτροπς στ Συντονιστικ κα Συντακτικ πιτροπ κα μετ ατ ν ποβληθε στ συντονιστικ πιτροπ γι περαιτέρω πεξεργασία κα βελτίωση, ν ψει τς πόμενης συνάντησης τς λομέλειας τς Μικτς πιτροπς, πο πολογίζεται ν συνεδριάσει μετ π δύο ως τρία χρόνια…
Λόγ τς, μ εθύνη το Φαναρίου, δυναμίας τν ρθοδόξων ν συμφωνήσουν στ κείμενο δν κδόθηκε Κοιν νακοινωθν τς συνάντησης στ μμάν. Καθηγητς τς Θεολογίας στ Πανεπιστήμια θηνν κα Θεσσαλονίκης πισημαίνουν τι θεολογικ θεμελίωση το πρωτείου το Οκουμενικο Πατριάρχου π το Τριαδολογικο Δόγματος κφεύγει τς ρθόδοξης διδασκαλίας κα δείχνει μία προσχώρηση στς πόψεις το Βησσαρίωνα…
 
Τί  γράφουν  ο  Ρσοι  θεολόγοι

 Ο Μητροπολίτης Περγάμου υποστήριξε την εδραζόμενη επί της σχέσης των Προσώπων της Αγίας Τριάδος καινοφανή περί πρωτείου άποψη του όχι στα δικά του θεολογικά κείμενα, που ήσαν απολύτως αντίθετα, αλλά σε κείμενο που έγραψε ο Ρώσος θεολόγος π. Αλέξανδρος Σμέμαν και δημοσιεύθηκε στο βιβλίο «La Primaute de Pierre dans l’ Eglise Orthodoxe», (Editions Delachaux & Niestle, Neuchatel, Suisse, 1960). Στο βιβλίο υπάρχουν κείμενα των επίσης Ρώσων θεολόγων της διασποράς Αφανάσιεφ, Μέγιεντορφ και Κουλόμζιν.
Πρώτο είναι το κείμενο του Νικολάου Αφανάσιεφ, με τίτλο
«Η Εκκλησία που προΐσταται στην Αγάπη». Μεταξύ των άλλων θέτει το ερώτημα: «Αν ο Πέτρος είναι πράγματι η πέτρα επί της οποίας κτίσθηκε η Εκκλησία πώς μπορεί ταυτόχρονα να είναι και αρχηγός αυτής της Εκκλησίας;» Και απαντά: «Εφόσον ο Πέτρος είναι η πέτρα επί της οποίας κτίσθηκε η Εκκλησία ο ρόλος του είναι παθητικός: Η Εκκλησία οικοδομήθηκε επ’ αυτού από τον Χριστό και όχι από εκείνον». Στη συνέχεια επισημαίνει: «Θα ήταν πολύ ασύνετο να μιλάμε για <ανατολικό πρωτείο>, ωσάν ο πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως να είχε θελήσει να αντιγράψει τον επίσκοπο της Ρώμης: είναι λάθος τόσο από άποψη ιδεολογική όσο και από άποψη ιστορική, όμως, χωρίς αμφιβολία, ορισμένες εσωτερικές παροτρύνσεις ώθησαν τον πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως να ακολουθήσει στην παγκόσμια εκκλησιολογία, την οδό προς το πρωτείο». Πρέπει να είναι η πρώτη φορά που αποκαλύπτεται «η εσωτερική παρότρυνση στο Φανάρι» προς ένα παπικού τύπου πρωτείο στην Ορθόδοξη Εκκλησία.
Ακολουθεί το κείμενο του Νικολάου Κουλόμζιν, με τίτλο «Η Θέση του Πέτρου στην αρχαία Εκκλησία». Στο κείμενο του ο Κουλόμζιν τονίζει πως στηριζόμενος στα λόγια του Χριστού προς τον Πέτρο και στα όσα αναφέρονται στα Ευαγγέλια περί αυτού έχει την άποψη ότι η Ιερουσαλήμ είναι η Εκκλησία που έχει τα πρεσβεία ανάμεσα στις άλλες Εκκλησίες. Και σημειώνει: «Οι ιστορικές συνθήκες και εξελίξεις δείχνουν ότι ο Πέτρος μετά την αναχώρησή του από τα Ιεροσόλυμα δεν παρουσιάζεται πλέον ως ένας της ομάδας των δώδεκα Αποστόλων, αλλά είναι ένας περιοδεύων Απόστολος. Οι Δώδεκα δεν αποτελούσαν πλέον σύναξη στην Ιερουσαλήμ και επομένως η πόλη αυτή χάνει την κεντρική της ιεραρχική θέση. Μπορεί κανείς στις νέες ιστορικές συνθήκες που δημιουργήθηκαν να μιλάει ακόμη για το πρωτείο του Πέτρου; Τα κείμενα της Καινής Διαθήκης δεν το δείχνουν κατά κανένα τρόπο».
Το κείμενο του Ιωάννου Μέγιεντορφ που ακολουθεί έχει τίτλο «Ο Άγιος Πέτρος, το πρωτείο του και η διαδοχή του στην βυζαντινή θεολογία». Ο Ρώσος θεολόγος επισημαίνει ότι στους πρώτους αιώνες «οι Βυζαντινοί στην εκκλησία της αρχαίας Ρώμης ομοφώνως απέδιδαν μια μεγάλη τιμή, αλλά όχι εξουσία, κοσμικού–δικαιοδοτικού χαρακτήρα».
Προχωρώντας στους επόμενους αιώνες εξηγεί ότι οι κοσμικές ηγετικές επιδιώξεις του Πάπα Γρηγορίου οδήγησαν τον Αυτοκράτορα Μανουήλ Κομνηνό να θελήσει να περάσει το παπικό πρωτείο στον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως ως έχοντος την έδρα της Νέας Ρώμης και «της παγκόσμιας ρωμαϊκής αυτοκρατορίας». Και αφού επισημαίνει τις περί πρωτείου απόψεις διαφόρων εκκλησιαστικών συγγραφέων επισημαίνει την ακόλουθη άποψη του Θεσσαλονίκης Συμεών: «Η λειτουργία του πρωτείου υπάρχει στο πλαίσιο της επισκοπικής συνόδου, όπως υπήρχε στην έννοια της αποστολικής συνόδου, αλλά προϋποθέτει την εν τη αληθεία ενότητα της πίστεως». Στη συνέχεια προσθέτει την άποψη του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Γενναδίου Σχολαρίου: «Ο Πέτρος είναι ο επίσκοπος και ο ποιμήν όλου του κόσμου, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι μπορούμε να πούμε το ίδιο για οποιονδήποτε από τους διαδόχους του επισκόπους». Και στο τέλος του κειμένου του ο Μέγιεντορφ τονίζει: «Η διδασκαλία των βυζαντινών θεολόγων αντιστοιχεί πλήρως στην εκκλησιολογία του Αγίου Κυπριανού στο Cathedra Petri: Δεν υπάρχει πλουραλισμός στις επισκοπικές καθέδρες, δεν υπάρχει παρά μόνο μία, η έδρα του Πέτρου και όλοι οι επίσκοποι, στο πλαίσιο των κοινοτήτων των οποίων προεδρεύουν και έχουν την έδρα τους, καθένας τους έχει τη θέση του επί της αυτής έδρας (του Πέτρου)».
Το κείμενο του π. Αλέξανδρου Σμέμαν είναι το τελευταίο στη σειρά και επιγράφεται «Η έννοια του πρωτείου στην ορθόδοξη εκκλησιολογία». Στο κείμενο ο αείμνηστος Σμέμαν τονίζει ότι στην αρχή της η κάθε τοπική Εκκλησία είχε τον Επίσκοπό της και την πληρότητα της στην ενότητά της με εκείνον. Τονίζει επίσης ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν αποκλείει το πρωτείο, αλλά δεν το θεωρεί χαρακτηριστικό κοσμικής ισχύος επί των άλλων επισκόπων και εκκλησιών. «Δεν είναι βεβαίως <υπέρτατη εξουσία>, αλλά δεν είναι και μια απλή προεδρία κατά τα δημοκρατικά και κοινοβουλευτικά πρότυπα, γιατί είναι κάτι το πνευματικό, που έχει σχέση με την Εκκλησία ως Σώμα Χριστού» σημειώνει. Ο Σμέμαν για το πρωτείο αναφέρεται στο Τριαδολογικό δόγμα ως εξής:
«Μπορεί κανείς να εφαρμόσει στην Εκκλησία, κατ’ αναλογίαν, την τριαδολογική θεολογία. Όπως οι Τρεις Υποστάσεις της Αγίας Τριάδος δεν χωρίζουν τη θεία ουσία, κάθε μία διαθέτοντας την καθ’ ολοκληρίαν και ζώντας την, έτσι και η φύση της Εκκλησίας–Σώματος του Χριστού δεν είναι χωρισμένη λόγω της πληθύος των εκκλησιών. Αλλά όπως τα Θεία Πρόσωπα «απαριθμούνται» -κατά την έκφραση του Μεγάλου Βασιλείου- έτσι απαριθμούνται και οι εκκλησίες και υπάρχει μεταξύ αυτών μια ιεραρχία. Σε αυτήν την ιεραρχία υπάρχει μια πρώτη Εκκλησία και ένας πρώτος επίσκοπος. Αυτή η ιεραρχία δεν μειώνει τις εκκλησίες, δεν τις υποτάσσει την μία στην άλλη, είναι μόνο προορισμένη να βοηθάει να ζει κάθε εκκλησία για όλες και όλες για κάθε μία, γιατί αυτό είναι το μυστήριο του Σώματος του Χριστού...».
Καθηγητές της Θεολογίας, που τους θέσαμε υπόψη το κείμενο του Σμέμαν, μας σημείωσαν ότι θεολογικά η μεταφορά του Τριαδολογικού Δόγματος στο επισκοπικό πρωτείο είναι εξαιρετικά αδύναμη και εκτός της Ορθόδοξης Εκκλησιολογίας, όπως εκφράστηκε διαχρονικά από τους πατέρες της Εκκλησίας και από επίσημα κείμενα του Πατριαρχείου της Κωνσταντινουπόλεως. Όμως ο Μητροπολίτης Περγάμου επέλεξε ή δέχθηκε να το χρησιμοποιήσει, ξεχνώντας τί υποστηρίζει στην διατριβή του... Η φιλοδοξία του κ. Βαρθολομαίου, η προς αυτόν πλεονάζουσα κολακεία της αυλής του, ο τρόμος των Μητροπολιτών που ανήκουν στη δικαιοδοσία του, μήπως και προκαλέσουν την μήνιν του και η προς αυτόν δουλικότητα Ιεραρχών της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος συνθέτουν ένα εκρηκτικό μίγμα, που μπορεί να επιφέρει τεράστια ζημία στην ενότητα της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Γιὰ τὶς θέσεις τοῦ Ζηζιούλα δεῖτε ἐδῶ, κι ἐδῶ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλω αφήστε το σχόλιο σας εδω