Η καταδικη του Νεου Ημερολογιου απο την Πανορθοδοξη Συνοδο του 1583

Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ 1583

.....Ὅποιος δέν ἀκολουθεῖ τά ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, καθώς αἱ ἑπτά Ἅγιαι Οἰκουμενικαι Σύνοδοι ἐθεσπισαν καί τό ῞Αγιον Πάσχα καί τό Μηνολόγιον καλῶς ἐνομοθέτησαν νά ἀκολουθῶμεν καί θέλει νά ἀκολουθῆ τό νεοεφεύρετον Πασχάλιον καί Μηνολόγιον τῶν ἀθέων ἀστρονόμων τοῦ Πάπα, καί ἐναντιώνεται εἰς αὐτά ὅλα, καί θέλει νά ἀνατρέψῃ καί νά χαλάσῃ τά πατροπαράδοτα δόγματα καί ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, ἄς ἔχει τό ἀνάθεμα καί ἔξω τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καί τῆς τῶν πιστῶν ὁμηγύρεως ἄς εἶναι.....

῎Ετους ἀπό Θεανθρώπου αφπγ (1583) Ἰνδικτιῶνος ΙΒ΄ Νοεμβρίου Κ΄.

Ὁ Κωνσταντινουπόλεως ΙΕΡΕΜΙΑΣ
Ὁ Ἱεροσολύμων ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ
Ὁ Ἀλεξανδρείας ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ
Καί οἱ λοιποί Ἀρχιερεῖς τῆς Συνόδου παρόντες».

Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2014

Προς τον Ναυπάκτου Ιερόθεο: Είναι φίλος του Θεοῦ, ο «συμφιλιάζων μετά των εχθρών» του;

   

Ὁ μητρ. Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος, σὲ συνέντευξη ποὺ ἔδωσε πρόσφατα, παραθέτει τὴν ἑξῆς φράση:
«Ὅποιος κάνει λόγο γιά “ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν χωρίς νά τηροῦνται οἱ βασικές ὀρθόδοξες καί ἐκκλησιολογικές προϋποθέσεις, δηλαδή ἡ τήρηση τῶν δογμάτων, αὐτός δέν γνωρίζει οὔτε τό ὕψος τῆς ὀρθοδόξου θεολογίας, πού εἶναι ἡ θέωση, οὔτε τό βάθος στό ὁποῖο ἔφθασαν ὁ Παπισμός καί οἱ Προτεστάντες μέ τήν ἀπομάκρυνσή τους ἀπό τήν θεολογία τῶν Προφητῶν, τῶν Ἀπο­στόλων καί τῶν Πατέρων...».
Μιὰ ἐρώτηση γιὰ τὸν κ. Ἱερόθεο: 
Ἀσφαλῶς θὰ ἐννοεῖτε τὸν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο καὶ τοὺς ὁμοίους του, ποὺ δὲν κάνουν ἁπλῶς λόγο γιὰ «ἕνωση», ἀλλὰ διαλέγονται  ἀπροϋπόθετα  μὲ τοὺς αἱρετικοὺς Παπικούς, καὶ διευκολύνουν (προδοτικά) τὴν ἐπικράτησή τους, συμπροσεύχονται καὶ κοινωνοῦν μαζί τους, τοὺς Μνημονεύουν ἐν ἱερῷ ναῷ, καὶ ἐπὶ πλέον κακοδοξοῦν, μιμούμενοι τοὺς αἱρετικούς.
 Ὅποιος κοινωνεῖ, λοιπόν, μὲ Οἰκουμενιστές, ποὺ ὡς αἱρετικοὶ εἶναι ἐχθροὶ τοῦ Θεοῦ, τοὺς ὑποδέχεται στὴν Μητρόπολή του, δειλιᾶ καὶ δὲν τολμᾶ νὰ τοὺς κατονομάσει, «αὐτός γνωρίζει τό ὕψος τῆς ὀρθοδόξου θεολογίας, πού εἶναι ἡ θέωση»! Αὐτὸς δείχνει ὅτι θέλει νὰ εἶναι φίλος τοῦ Θεοῦ, «συμφιλιάζων μετὰ τῶν ἐχθρῶν» Του;

Ὕποπτος ἡ οἰκουμενιστικὴ ἔννοια τοῦ «φιλορθοδόξου»!

  
 
Ὕποπτος ἡ οἰκουμενιστικὴ ἔννοια τοῦ «φιλορθοδόξου»!
 
ΜΙΑ πρόσφορη «καραμέλα» τῶν «δικῶν» μας οἰκουμενιστῶν εἶναι ὁ χαρακτηρισμὸς πολλῶν ἐπιφανῶν αἱρετικῶν ὡς «φιλορθοδόξων». «Φιλορθόδοξος» ὁ πρώην πάπας Βενέδικτος ΣΤ΄, «φιλορθόδοξος» ὁ πρώην πριμάτος τῆς Ἀγγλικανικῆς «ἐκκλησίας» (καὶ παγανιστὴς – βουδιστὴς) Ρ. Οὐίλιαμς, «φιλορθόδοξος» ὁ διαβόητος παπικὸς «ἡγούμενος» τῆς μικτῆς (ἀνδρο-γυναικείας) οἰκουμενιστικῆς «μονῆς» Μπόζε, Ἔνζο Μπιάντσι, «φιλορθόδοξος» ὁ «πατριάρχης» τῶν Ἀρμενίων Ἀρὰμ Α΄ κ.ο.κ.
Δὲν κάνουν τὸν κόπο ὅμως νὰ μᾶς ἐξηγήσουν τί σημαίνει ὁ Ὅρος «φιλορθόδοξος» καὶ ἂν ἔχει καμιὰ πρακτικὴ σημασία γιὰ τοὺς ἴδιους καὶ τὴν Ἐκκλησία. Ἂν οἱ ἐν λόγῳ αἱρετικοὶ ἦταν ὄντως φίλοι τῆς Ὀρθοδοξίας, θὰ γίνονταν Ὀρθόδοξοι! Ὅμως κανένα ἀπὸ αὐτοὺς δὲν εἴδαμε νὰ γίνεται Ὀρθόδοξος, ποὺ σημαίνει πὼς οὔτε φιλορθόδοξοι εἶναι! Τὸ ἀντίθετο μάλιστα, παίζουν θέατρο καὶ παραπλανοῦν. (σ.σ. Σιγά μην τους βάπτιζε ο Βαρθολομαίος, αφού τους θεωρεί βαπτισμένους και ότι έχουν ιερωσύνη! Μόνο τους Παλαιοημερολογίτες ξαναβαπτίζει!)
Ἔστω γιὰ παράδειγμα ὁ πρώην πάπας Βενέδικτος ΣΤ΄, τὸν ὁποῖο μᾶς τὸν ἀνήγαγαν ὡς «γίγαντα τῆς θεολογίας» καὶ ἄρα ἄριστο γνώστη τῆς Ὀρθοδόξου Θεολογίας, ὑπῆρξε ἕνας ἀπὸ τοὺς πλέον φανατικοὺς ὑποστηρικτὲς τοῦ αἱρετικοῦ παπισμοῦ.
Αὐτὸς ὁ ψευτοφιλορθόδοξος χαρακτήρισε τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας «ἐλλειμματικὴ» ἐπειδὴ ἀρνεῖται νὰ ὑποταχτεῖ στὴν παπικὴ ἐξουσία! Ἡ «φιλορθοδοξία» εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ πολλὰ «κόλπα» τῶν οἰκουμενιστῶν, γιὰ νὰ συμπαθήσουμε τὴν αἵρεση στὰ πρόσωπα τῶν δῆθεν «φιλορθοδόξων» αἱρετικῶν!
Ορθόδοξος Τύπος, 26/12/2014 
Από Ακτίνες

Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2014

Οι αρχαιολόγοι βρήκαν προσευχή στην Παναγία σε πάπυρο του 3ου αιώνα

 

 
(κλίκ στην εικόνα για μεγέθυνση)

Αιγύπτιοι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν έναν πάπυρο σε κοπτική και ελληνική γραφή του 3ου αιώνα στην περιοχή της Αλεξάνδρειας.

Ο πάπυρος περιέχει την αρχαιότερη γραπτή μαρτυρία μιας προσευχής των Χριστιανών προς την Παναγία.

Το κείμενο  του αρχαίου χειρογράφου έχει πλήρως αναγνωσθεί και  η επίκληση γίνεται με  την παράκληση της συγχώρεσης  και της προστασίας των πιστών από την Παναγία, όπως σημειώνει το δημοσίευμα του Πατριαρχείου Αντιοχείας.

Οι αρχαιολόγοι τονίζουν ότι το εύρημα αποτελεί διάψευση των σκεπτικιστών που θέτουν σε αμφισβήτηση την πρακτική της προσευχής προς τους Αγίους και την Παναγία κατά τους πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού.

http://www.mikres-ekdoseis.gr/2014/12/3.html#more

Σάββατο, 27 Δεκεμβρίου 2014

Διακοπή Μνημοσύνου και ΑΝΑΞΙΟΣ του Πατριάρχη για τα ...κτήματα! Για την Πίστη κανένα ενδιαφέρον!


Το σχίσμα μεταξύ αράβων Ορθοδόξων και του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων έφτασε… Μεγάλος κίνδυνος για την Ορθοδοξία.

 Επικίνδυνες ώρες για το ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο στα Ιεροσόλυμα! Φώναζαν «Ανάξιος» (βιντεο)

Πηγή: nefthalim

Το σχίσμα μεταξύ αράβων Ορθοδόξων και του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων έφτασε… Μεγάλος κίνδυνος για την Ορθοδοξία

Πήρε φωτιά η Ιορδανία μετά την απόφαση του Πατριάρχη Ιεροσολύμων να εκδιώξει τελικά ηγούμενο ο οποίος του ζητούσε να μην ξεπουλάει το Πατριαρχείο και του επιδείκνυε να προασπίζει τα συμφέροντα της Ορθοδοξίας.
Όπως είχε αποκαλύψει πρόσφατα το HellasForce απο την Ιορδανία θα ξεκινούσε το σχίσμα μετά τις αντιδράσεις των ορθοδόξων στους διωγμούς των ηγουμένων από τον Θεόφιλου Πατριάρχη Ιεροσολύμων. Είχαμε αποκαλύψει τον διωγμό του Δοσίθεου ηγούμενου στην Κανά και τον διωγμό του Χριστοφόρου, ηγούμενου στο Ντιμπίν της Ιορδανίας.
Είχαμε προβλέψει την κρίση στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων και την πιθανότητα του σχίσματος και τώρα επιβεβαιωνόμαστε με την απόφαση των ορθοδόξων να διακόψουν να μνημονεύουν τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων που σημαίνει ότι θα αρχίσουν τα
προβλήματα στη Μέση Ανατολή με τις προκλητικές σχέσεις μίσους Θεόφιλου και ηγουμένων.
Η Ορθόδοξη εκκλησία θα αντιμετωπίσει μέσα στην πνευματική κρίση και ένα σχίσμα που θα της κάνει πολύ μεγάλο κακό.
Το σχίσμα μεταξύ αράβων Ορθοδόξων και του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων έφτασε
Στις 15 Δεκεμβρίου 2014, η Αραβική Ορθόδοξη Νεολαία ενημερώθηκε για την απόφαση της Ιεράς Συνόδου του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Ιεροσολύμων για την επιβολή της ποινής καθαίρεσης και εκδίωξης από την Αδελφότητα του Παναγίου Τάφου στον Οσιώτατο Αρχιμανδρίτη Χριστοφόρο. Ο ηγούμενος είναι ο προϊστάμενος και πνευματικός πατέρας της Ιεράς Μονής Ζωοδόχου Πηγής στην Ντιμπίν. Ο λόγος ήταν ότι εκείνος ότι αιτήθηκε να εφαρμόσει ο αθέμιτος, όπως τον ονομάζουν, Πατριάρχης ,τους ιερούς κανόνες στο Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων.
Αυτή η απόφαση έρχεται έπειτα από μια σειρά αυθαίρετων αποφάσεων και εκφοβισμών όπως λένε στην αναφορά τους, εναντίον πολλών ιερέων και μοναχών για να φιμώσουν την φωνή των δικαίων σε μια άνευ προηγουμένου προσέγγιση στην ιστορία της Εκκλησίας.
Αυτό είναι το αποτέλεσμα της παραβίασης εκ μέρους του αθέμιτου Πατριάρχου Θεοφίλου των θεσπισμένων νόμων της «Μητρός των Εκκλησιών», όπως
1) αποφεύγοντας να εφαρμόσει τον ιορδανικό νόμο 27 του έτους 1958, 2) παραβαίνοντας διαδοχικά τους αποστολικούς κανόνας (25, 29, 30, 35, 36, 38, 58),
3) αρνούμενος τις συνεχείς αιτήσεις του ποιμνίου,
4) αφήνοντας κληρικούς και λαϊκούς να εκτελούν τα δικά του εκκλησιαστικά και ποιμαντικά καθήκοντα ως Πατριάρχη,
5) καθώς και κακομεταχειριζόμενος συχνά και σκόπιμα άραβες μοναχούς και ιερείς,
6) και διαπράττοντας άλλες παραβιάσεις εναντίον της Ορθόδοξης Εκκλησίας όπως φαίνεται στην περιφρόνηση των αποστολικών κανόνων και του πατριαρχικού κανονισμού, 7) ξεκινώντας μια άδικη εκστρατεία να πολιτικοποιεί και ιουδαιοποιεί την Εκκλησία,
8) κάνοντας στραβά μάτια για να μη δει τα σύμβολα της διαφθοράς που έχουν διαστρέψει την εικόνα της ένδοξης Εκκλησίας και τις τίμιες εθνικές της θέσεις, προκαλώντας μια προβληματική τοπική διάκριση ανάμεσα στα μέλη της ίδιας Εκκλησίας και Έθνους.
Με αυτή την δήλωση η ορθόδοξη νεολαία αποκρίθηκε σε αυτή την αντικανονική απόφαση που εκδόθηκε από μια ακατάλληλη σύνοδο, και δηλώνει ότι ο Θεόφιλος, Αρχιεπίσκοπος Θαβώρ, δεν είναι ο θεμιτός Πατριάρχης της Εκκλησίας των Ιεροσολύμων. Είναι ανάξιος εμπιστοσύνης, και ούτε εκείνος ούτε η σύνοδος εκπροσωπούν τους ίδιους ,όπως γράφουν στην επιστολή τους, ή το αραβικό ορθόδοξο ποίμνιο στην Ιορδανία και Παλαιστίνη.
Συνεπώς, οι αποφάσεις που εκδίδονται από την σύνοδο αυτή είναι ανίσχυρες και δεν έχουν σχέση με την Εκκλησία, και θα καταπολεμηθούν. Με την παρούσα επιστολή δηλώνουν την καθαίρεση του Θεοφίλου από την θέση του ως πνευματικό πατέρα της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ιορδανία και Παλαιστίνη κατόπιν δέκα χρόνων αμέλειάς του, απέναντι στις αιτήσεις του αραβικού ποιμνίου, της αδιαλλαξίας του, του φυλετισμού του και των κατάφωρων παραβιάσεων του ιορδανικού νόμου σχετικά με το Πατριαρχείο.
Επίσης καλούν όλους τους ειλικρινείς ιερείς να απέχουν από την μνημόνευση του ονόματός του, ως Πατριάρχου στις Θείες Λειτουργίες, καθώς και να απέχουν από την μνημόνευση των ονομάτων των επισκόπων Βενεδίκτου και Φιλουμένου, διότι είναι μέλη της λεγομένης συνόδου και άμεσοι συνεργοί σε αυτή την μοχθηρή απόφαση· και καλούμε να μνημονεύουν το όνομα του Οικουμενικού Πατριάρχου αντί του Θεοφίλου, διότι ιστορικά εκείνος είναι πρώτος ανάμεσα στους ίσους των Ορθοδόξων Πατριαρχών.
Το σχίσμα μεταξύ αράβων Ορθοδόξων και του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων έφτασε
Δηλώνουν σε όλους εγγύς και μακράν, ότι ο Οσιώτατος π. Χριστοφόρος, εφημέριος της μοναδικής μονής στην Ιορδανία, θα μένει στην μονή του με αξιοπρέπεια και τιμή ό,τι και αν γίνει, και θα τελεί την Θεία Λειτουργία κατά τους διατεταγμένους καιρούς, και τις ακολουθίες της Εκκλησίας κανονικά. Δεν θα τού συμβεί κανένα κακό, εφ όσον οι ίδιοι δηλώνουν ότι αποτελούν το ποίμνιό του, καθώς το ποίμνιο επιλέγει τον ποιμένα του.
Η αναφορά τους καταλήγει: «Ευρισκόμαστε σε σύγχυση από την στάση της ιορδανικής κυβέρνησης και της Παλαιστινιακής Αρχής που στηρίζουν τον Θεόφιλο, τον ακατάλληλο, που εκπροσωπεί τον ιστορικόν εποικισμό της Ορθόδοξης Εκκλησίας με την πολιτική του φυλετισμού του εναντίον του λαού της χώρας αυτής. Απορούμε για την δύναμη που στηρίζει τον λεγόμενο Θεόφιλο, ενεργεί εις βάρος του αραβικού ορθόδοξου ζητήματος και τηρεί μια σκληρή στάση εναντίον των αράβων Χριστιανών στην Ιορδανία και Παλαιστίνη. Θεωρούμε αυτές τις κυβερνήσεις υπεύθυνες για την έκβαση αυτής της εκκλησιαστικής κρίσης.
Ως η Αραβική Ορθόδοξη Νεολαία της Ιορδανίας έχουμε υποβάλει αίτηση στην Αυτού Μεγαλειότητα τον Βασιλέα Αμπντούλα μπιν Αλ-Χουσέιν, η οποία περιέχει δέκα χιλιάδες υπογραφές των ιορδανών πολιτών σχετικά με το αραβικό ορθόδοξο ζήτημα που απόλυτα υποστηρίζει την θέση του π. Χριστοφόρου. Η Αραβική Ορθόδοξη Νεολαία καλούμε την Αυτού Μεγαλειότητα να επέμβει αμέσως και ευθέως να φέρει δικαιοσύνη στην περίπτωση του π. Χριστοφόρου Ατάλλα και του αραβικού ορθοδόξου ποιμνίου, και να αποκαταστήσει την αδικία και την ιστορική διαβολή που διαπράττεται εναντίον μας από τους έλληνες άποικους.
Επίσης καλούμε τους Πατριάρχες των Ορθοδόξων Εκκλησιών ανά τον κόσμο να στείλουν επίσημους αντιπρόσωπους να συναντηθούν με εκπρόσωπους της ορθόδοξης κοινότητας στην Ιορδανία και Παλαιστίνη, να χειρισθούν όλα τα στοιχεία με διαφάνεια και αμεροληψία και να παρέχουν τις επιθυμητές συστάσεις πριν να είναι πολύ αργά».

Επικίνδυνες ώρες για το ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο στα Ιεροσόλυμα! Φώναζαν «Ανάξιος» (βιντεο)

Επικίνδυνες ώρες για το ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο στα Ιεροσόλυμα! Φώναζαν «Ανάξιος» (βιντεο)
 
Επικίνδυνες ώρες για το ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο στα Ιεροσόλυμα .
Η μια μετά την άλλη εκκλησία σε Ιορδανία και Παλαιστίνη παύουν να μνημονεύουν τον Θεόφιλο . Το σχίσμα των εκκλησιών ενισχύεται . Αναμένεται αντίδραση του Οικουμενικού
Λίγο πριν εορτασθούν τα Χριστούγεννα και πριν η Βηθλεέμ να έχει την τιμητική της στους Αγίους Τόπους συνεχίζεται το σχίσμα και η άρνηση των ορθοδόξων να μνημονεύουν τον πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλο.
όπως αποκάλυψε το hellas force πριν από λίγες μέρες το σχίσμα των εκκλησιών ξεκίνησε και συνεχίζεται ώσπου να προκαλέσει και την αντίδραση του οικουμενικού Πατριάρχη ώστε να πάρει μέτρα για τον πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλο.
Επιθυμούν την καθαίρεσή του και την αποπομπή του από τον πατριαρχικό Θρόνο.
Αυτή τη στιγμή όλες οι ορθόδοξες κοινότητες Ιορδανίας και Παλαιστίνης ανακηρύσσουν αθέμιτο πρόσωπο τον Πατριάρχη Θεόφιλο
Στα βίντεο που ακολουθούν θα δείτε ότι την ώρα της Θείας Λειτουργίας όταν μνημόνευσαν οι ιερείς, το όνομα του Π. Θεοφίλου, το εκκλησίασμα φώναξε ανάξιος ο Θεόφιλος.
Ο αραβώφονος Ηγούμενος Γαλακτίων, άλλοτε υπερασπιστής, μέχρι και μετά την Πανορθόδοξο Σύνοδο του 2005 στο Φανάρι, του Πατριάρχου Ειρηναίου,φώναξε την αστυνομία για να συλλάβουν τον εμπνευστή της μάζωξης , κρατήθηκε στο τμήμα λίγες ώρες και αφέθηκε ελεύθερος. Εξαιτίας αυτού έγινε διαδήλωση έξω από την εκκλησία (βλέπετε φώτο).
Στην Ιορδανία,επίσης στις εκκλησίες του Πατριαρχείου, δεν μνημονεύθηκε καθόλου το όνομα του κ. Θεοφίλου, ενώ σε άλλες μόλις μνημονεύθηκε, όλο το εκκλησίασμα φώναξε ΑΝΑΞΙΟΣ. (δείτε τα σχετικά βίντεο)
Οι μέρες αυτές αναμένονται θερμές για τον Πατριάρχη Θεόφιλο ο οποίος από ότι φαίνεται συνεχίζει ακάθεκτος να καθαιρεί όποιον αναφέρεται σε πωλήσεις γης του Πατριαρχείου και σε όποιον αναφέρεται σε λόγους τους στο εκκλησίασμα για το συμφέρον της Ορθοδοξίας δείχνοντας τις πράξεις του Θεόφιλου ως ύποπτες.
Από την άλλη πλευρά το περιβάλλον του Πατριάρχη σιωπά και αναμένει εξελίξεις
με το φόβο ότι στο ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο θα ζήσουν στιγμές ντροπής και πάλι.
 
Από Πατερική Παράδοση 
 

ΤΟ ΝΕΟ ΟΡΓΙΟ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΟΚΑΝΑΛΩΝ

mme-ergolavoi2


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Το μεγαλύτερο και ισχυρότερο «κράτος εν κράτη» στην Ελλάδα είναι τα λεγόμενα μεγάλα κανάλια. Από την δεκαετία του ενενήντα έχουν πάρει κυριολεκτικά πραξικοπηματικά την εξουσία και από τότε την ασκούν δικτατορικά για να στήσουν ένα διεφθαρμένο, προδοτικό, πολιτικό σύστημα. Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη όπου τα μεγλοκάναλα λειτουργούν παράνομα, χωρίς κανόνες και νόμιμες άδειες, με τον νόμο του ισχυρού, με τον νόμο της αποκλειστικότητας στην διαμόρφωση της κοινής γνώμης, φυσικά υπέρ των συμφερόντων αυτού του συστήματος.
Τώρα έχουν εξαπολυθεί για να μας πείσουν, δηλαδή να μας επιβάλλουν την άποψη ότι οι προσεχείς εκλογές θα είναι η ταφόπετρα αυτής της χώρας. Κατά τα άλλα υποτίθεται πως η ύψιστη λειτουργία μιας δημοκρατίας είναι η λαϊκή ψηφοφορία. Σύμφωνα με τα μηνύματα και τις θεωρίες τους που θέλουν να τις επιβάλλουν στο μυαλό των πολιτών αυτής στη δύσμοιρης χώρας, αν πάμε σε εκλογές, η αποκάλυψη της Βίβλου θα ωχριά μπροστά σε αυτά που θα συμβούν. Θα πέσει ο ουρανός να μας καταπλακώσει, θα γίνουν σεισμοί, καταποντισμοί, θα έχουμε μεγάλα τσουνάμια, πυρκαγιές θα καίνε όλη την χώρα, φονικές επιδημίες θα εξολοθρεύουν τον λαό ενώ όσοι απομείνουν θα παρακαλάνε να πεθάνουν γιατί η ζωή θα έχει καταντήσει ένα οδυνηρό μαρτύριο, ακόμα και… ο εμφύλιος της Συρίας, θα φαντάζει παράδεισος!
Όλα αυτά μας φέρνουν στην μνήμη το μιντιακό «όργιο» που είχε γίνει τις παραμονές του δημοψηφίσματος στην Κύπρο, το 2004, για εκείνο το περίφημο κυπριοκτόνο σχέδιο Ανάν, που είχε σχεδιάσει η Νέα Τάξη για να επιφέρει το μεγάλο χτύπημα στον ελληνισμό της Κύπρου. Και τότε προφήτευαν τον κατακλυσμό πάνω από την νήσο. Και τότε έλεγαν πως αν δεν ψηφιστεί το σχέδιο Ανάν, θα γίνουν σεισμοί και καταποντισμοί. Πως το ελληνοκυπριακό τμήμα του νησιού θα πληρώσει πολύ ακριβά την απερισκεψία του να μην εγκρίνει το κυπριοκτόνο σχέδιο. Και τότε φώναζαν πως αν δεν εγκριθεί το σχέδιο Ανάν, οι Κύπριοι θα πεινάσουν και θα μετανιώσουν πικρά για την απρονοησία τους. Δυστυχώς για όλους αυτούς, οι Κύπριοι δεν πείνασαν αλλά μπήκαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το μεγάλο λάθος τους ήταν ότι μετά από λίγα χρόνια ακολούθησαν το προδοτικό παράδειγμα της Ελλάδας και υιοθέτησαν το ευρώ, δηλαδή την οικονομική τους καταδίκη σε μια χώρα που ήταν η Ελβετία της Μεσογείου και η ευημερία τη, ήταν παράδειγμα και για άλλες χώρες της Ευρωπαϊκή Ένωσης.
Τώρα προσπαθούν να εξοντώσουν κάθε φωνή αντίστασης στην μνηνμονιακή λαίλαπα. Η καθημερινή παρέλαση από τις οθόνες τους όλων αυτών που βούλιαξαν την χώρα, με το χαμόγελο των «σωτήρων» μας, είναι η μεγαλύτερη πρόκληση στην δυστυχία του ελληνικού λαού. Όλοι αυτοί τρέμουν την αποτυχία τους στις προσεχείς εκλογές, για τις όποιες ποινικές ευθύνες προκύψουν για την μεγάλη τους προδοσία. Γι’ αυτό και συνεχίζουν να βομβαρδίζουν την κοινή γνώμη με την καταστροφολογία τους, που στην ουσία είναι η τελευταία προσπάθεια να αποφύγουν την τιμωρία τους αποφεύγοντας την εκλογική αναμέτρηση.
Αυτός είναι ο ρόλος των μεγάλοκάναλων, των συστημηκών ΜΜΕ. Όμως εκείνο που δεν πρόβλεψαν και λειτουργεί κατασταλτικά εναντίον τους, είναι η ανάπτυξη της ενημέρωσης μέσα από το διαδίχτυο. Αυτό λειτουργεί πλέον σε μεγάλο βαθμό απρόβλεπτο για όλους αυτούς, καθώς η τεράστια διαπλάτυνση του προκάλεσε την αδυναμία πλήρους έλεγχου του. Η ενημέρωση πλέον μπορεί να έχει πολλές «πόρτες» και όχι μόνο την δικτατορία των μεγάλοκάναλων.
Κλείστε τους την «πόρτα» και καταδικάστε τους και αυτούς, και τους μεγαλόσχημους «σωτήρες» που ξεπούλησαν την εθνική μας κυριαρχία.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος


ΠΗΓΗ

Πέμπτη, 25 Δεκεμβρίου 2014

Σπυρίδων σοφέ, πρέσβευε υπέρ ημών!


 

Ὁ Πάπας Φραγκῖσκος στό Φανάρι: Συνάντηση ἐν Χριστῷ ἀγάπης ἤ ἅλωση καί ἐξουνιτισμός τῆς Ὀρθοδοξίας;


Πάνω: Ὁ αἱρεσιάρχης Πάπας Φραγκῖσκος "εὐλογεῖ" τοὺς παρευρισκομένους στὸν Πατριαρχικὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου στὸ Φανάρι μετὰ τὴ Δοξολογία ποὺ τελέστηκε πρὸς τιμήν του. Ἡ ἐπίσκεψή του χαρακτηρίστηκε ἀπὸ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη ὡς "ἀνεκλάλητος χαρὰ" καὶ "ἀνεκδιήγητος δωρεὰ" τοῦ Θεοῦ!

Λί­γες μό­λις ἡ­μέ­ρες πρίν τήν ὁ­λο­κλή­ρω­ση τῆς πα­ρού­σης ἐκ­δό­σε­ως πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε ἡ πο­λυ­δι­α­φη­μι­σμέ­νη ἀ­πό τούς οἰ­κου­με­νι­στές ἐ­πί­σκε­ψη τοῦ Πά­πα Φραγ­κί­σκου στό Φα­νά­ρι καί ἡ τι­μη­τι­κή ὑ­πο­δο­χή του ἀ­πό τόν Οἰ­κου­με­νι­κό Πα­τριά­ρχη κ. Βαρ­θο­λο­μαῖ­ο. Ἡ ἐ­πί­σκε­ψη αὐ­τή ἀ­πέ­δει­ξε, δυ­στυ­χῶς, πε­ρί­τρα­να ὅ­λα ὅ­σα πα­ρα­θέ­σα­με στίς σελίδες αὐ­τοῦ τοῦ ἐντύπου. (Περιοδικό Αγιορειτών Πατέρων απέναντι στα οικουμενιστικά ανοίγματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου)
Γιά μί­α ἀ­κό­μη φο­ρά ἐ­πα­να­λή­φθη­καν τά ἴ­δια θλι­βε­ρά γε­γο­νό­τα ἐν­ταγ­μέ­να στό ἴ­διο καί πά­λι σκη­νι­κό τῆς ἐ­πι­κοι­νω­νια­κῆς τα­κτι­κῆς, τοῦ ἐν­τυ­πω­σια­σμοῦ, τῆς ἐ­πι­βο­λῆς τῆς εἰ­κό­νος καί πρω­τί­στως τῆς ἐ­πι­βο­λῆς τε­τε­λε­σμέ­νων. Ἐ­πι­χει­ρεῖ­ται δη­λα­δή νά ἐ­πι­βλη­θεῖ μέ τε­χνη­τό τρό­πο ἡ ἐν­τύ­πω­ση ὅ­τι δέν μᾶς χω­ρί­ζει τί­πο­τε μέ τούς πα­πι­κούς καί ὅ­τι δέν ὑ­πάρ­χει κα­νέ­να ἐμ­πό­διο γιά τήν πλή­ρη κοι­νω­νί­α καί ἑ­νό­τη­τα μαζί τους.
Γιά τόν λό­γο αὐ­τό καί πραγ­μα­το­ποι­ήθ­ηκε καί πά­λι κα­τά τήν διά­ρκεια τῆς Θεί­ας Λει­τουρ­γί­ας στόν πάν­σε­πτο πα­τρι­αρ­χι­κό να­ό τοῦ ­γί­ου Γε­ωρ­γί­ου «λει­τουρ­γι­κός ­σπα­σμός τῆς ­γά­πης» σέ κο­ρυ­φαί­α στιγ­μή τῆς ὀρ­θο­δό­ξου λα­τρεί­ας, τήν ­ρα πού οἱ ὀρ­θό­δο­ξοι ἀρ­χι­ε­ρεῖς καί ­ε­ρεῖς πού λαμ­βά­νουν μέρος στήν Θεί­α Λει­τουρ­γί­α ­μο­λο­γοῦν τήν κοι­νή πί­στη τους στόν ­γιο Τρι­α­δι­κό Θε­ό καί ἀν­ταλ­λάσ­σουν τόν ­σπα­σμό, ­φοῦ πρῶ­τα ­σπα­σθοῦν τά Τί­μια δῶ­ρα πού μό­λις ­χουν ­να­πο­τε­θεῖ ­πί τῆς ­γί­ας Τρα­πέ­ζης. Ἐ­κεί­νη τήν ἱ­ε­ρή στιγ­μή, λί­γο πρίν τήν εὐ­χή τῆς ἁ­γί­ας ἀ­να­φο­ρᾶς, ὁ Οἰ­κου­με­νι­κός Πα­τριά­ρχης ἐ­ξῆλ­θε τοῦ ἱ­ε­ροῦ βή­μα­τος καί κα­τευ­θύν­θη­κε πρός τό ἀντί­θρο­νο, ὅ­που βρι­σκό­ταν ὁ Πά­πας καί ἀν­τάλ­λα­ξαν τόν «λει­τουρ­γι­κό ἀ­σπα­σμό τῆς ἀ­γά­πης» γιά νά ὑ­πο­δη­λώ­σουν τήν ψευ­δο­ε­νό­τη­τα στήν πί­στη με­τα­ξύ ὀρ­θο­δό­ξων καί πα­πι­κῶν. 
Ἐ­πα­να­λή­φθη­καν, ἐ­πί­σης, καί πά­λι συμ­προ­σευ­χές καί «κοι­νή εὐ­λο­γί­α» τοῦ Πά­πα πρός τό ὀρ­θό­δο­ξο πλή­ρω­μα, ἀ­παγ­γε­λί­α τοῦ Πά­τερ ἡ­μῶν ἀ­πό τόν Πά­πα, στόν ὁ­ποῖ­ο ἐ­ψά­λη καί πο­λυ­χρό­νιο. Ἐ­πα­να­λή­φθη­κε, ἐ­πί­σης, ἐκ μέ­ρους τοῦ κ. Βαρ­θο­λο­μαί­ου, ἡ ἀ­να­γνώ­ρι­ση τοῦ Πά­πα ὡς κα­νο­νι­κοῦ Ἐ­πι­σκό­που Ρώ­μης καί τοῦ Βα­τι­κα­νοῦ ὡς κα­νο­νι­κῆς Ἐκ­κλη­σί­ας. 
Δρο­μο­λο­γεῖ­ται, ­τσι, κα­τά τέ­τοι­ον τρό­πο ­πό­θε­ση τῆς πε­ρί­φη­μης «ἑνώσεως», ­στε αὐ­τή νά κα­τα­λή­ξει νά ­πι­βλη­θεῖ ­πό τήν «φυ­σι­κή ρο­ή» τῶν πραγ­μά­των πού προ­συμ­φω­νη­μέ­να ­δη­γοῦν­ται πρός τά ­κεῖ. Αὐ­τή ἡ ψευ­δο­έ­νω­ση ἐ­πι­χει­ρεῖ­ται νά ἐ­πι­βλη­θεῖ ὡς μιά εἰ­κο­νι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα πα­ρά ὡς μιά ἀ­λη­θι­νή κα­τά­στα­ση. 
Ἕ­να γε­γο­νός, πού ἐ­πί­σης ἐ­πι­βε­βαι­ώ­θη­κε ἀ­πό τήν τε­λευ­ταί­α ἐ­πί­σκε­ψη τοῦ Πά­πα στό Φα­νά­ρι, εἶ­ναι ἡ ἐ­πι­βο­λή τῶν θέ­σε­ων τοῦ Βα­τι­κα­νοῦ στήν προ­σέγ­γι­ση μέ τούς ὀρ­θο­δό­ξους καί τήν ἐ­πι­ζη­τού­με­νη ἕ­νω­ση. Πα­ρά τήν ἄ­ρι­στη ἐ­πι­κοι­νω­νια­κή τα­κτι­κή τοῦ νέ­ου Πά­πα, πα­ρά τήν ἁ­πλό­τη­τα καί τόν αὐ­θορ­μη­τι­σμό πού ἐκ­δη­λώ­νει πρός τά ἔ­ξω, πα­ρά τίς κι­νή­σεις ἐν­τυ­πω­σια­σμοῦ, τά χει­ρο­φι­λή­μα­τα καί τίς βα­θει­ές ὑ­πο­κλί­σεις πρός τόν κ. Βαρ­θο­λο­μαῖ­ο, ἡ στόχευ­ση τοῦ Βα­τι­κα­νοῦ ἔ­ναν­τι τῶν ὀρ­θο­δό­ξων πα­ρα­μέ­νει πάν­το­τε ἡ ἴ­δια.
Καί στό­χευ­ση αὐ­τή, ­πως δι­ε­ξο­δι­κά ­να­πτύ­ξα­με στό πα­ρόν τεῦ­χος, εἶ­ναι ­πι­βο­λή στόν δι­ά­λο­γο τῶν ­πο­φά­σε­ων τῆς Β΄ Βα­τι­κα­νῆς Συ­νό­δου, κα­θώς καί μί­ας ­νώ­σε­ως οὐ­νι­τι­κοῦ τύ­που, πού θά ὑπερπηδᾶ δογματικές διαφορές στά πλαίσια τῆς «νομίμου ποικιλότητος». Αὐ­τό ἀ­κρι­βῶς ἐ­πι­βε­βαι­ώ­θη­κε καί μέ τήν ὁ­μι­λί­α τοῦ Πά­πα στήν κυ­ρι­α­κά­τι­κη Λει­τουρ­γί­α στό Φα­νά­ρι ὅ­που ἀ­νέ­φε­ρε συγ­κε­κρι­μέ­να:
«Γιά μιά εὐ­τυ­χῆ σύμ­πτω­ση, αὐ­τή ­πί­σκεψή μου γί­νε­ται ἀρ­κε­τές μέ­ρες με­τά ­πό τόν ­ορ­τα­σμό τῆς 50ῆς ­πε­τεί­ου τῆς ἔκ­δο­σης τοῦ Δι­α­τάγ­μα­τος τῆς δεύτε­ρης συ­νόδου τοῦ Βα­τι­κα­νοῦ Unitatis redintegratio γιά τήν ­να­ζήτη­ση τῆς ἑνό­τη­τος με­τα­ξύ ­λων τῶν χρι­στια­νῶν. Πρό­κει­ται γιά ­να θε­με­λι­­δες κείμε­νο μέ τό ὁποῖο ­νοί­χθη­κε ­νας νέ­ος δρό­μος γιά τήν συ­νάν­τη­ση με­τα­ξύ τῶν κα­θο­λι­κῶν καί τῶν ­δελ­φῶν τῶν ἄλ­λων Ἐκ­κλη­σι­ῶν καί ἐκκλησιαστικῶν κοι­νο­τή­των. ­δι­αίτερα μέ αὐ­τό τό δι­ά­ταγ­μα Κα­θο­λι­κή Ἐκκλη­σία ­να­γνω­ρ­ί­ζει ­τι οἱ Ὀρ­θό­δοξες Ἐκ­κλη­σί­ες "­χουν ­λη­θι­νά μυ­στή­ρια καί κυ­ρίως, δυ­νά­μει τῆς ­πο­στο­λι­κῆς δι­α­δο­χῆς, τήν ­ε­ρο­σύνη καί τήν Εὐ­χα­ρι­στία, διά μέ­σου τῶν ­ποί­ων πα­ρα­μέ­νουν ­κό­μα ἑνω­μέ­νες μα­ζί μας μέ στε­νό­τα­τους δε­σμούς" (n.15). Ἐν συ­νε­χείᾳ, ἀ­να­φέ­ρε­ται ὅτι γιά νά δι­α­φυ­λά­ξουν πι­στά τήν πλη­ρό­τη­τα τῆς χρι­στι­α­νι­κῆς πα­ρά­δο­σης, καί γιά νά φέ­ρουν εἰς πέ­ρας τήν συμ­φι­λί­ω­ση τῶν χρι­στια­νῶν ἀ­να­το­λῆς καί δύ­σε­ως εἶναι ὑ­ψίστης ση­μα­σίας νά δι­α­τη­ρη­θεῖ καί νά ὑ­πο­στη­ρι­χθεῖ ἡ πλουσι­ότα­τη πα­ρα­κα­τα­θή­κη τῶν Ἐκκλη­σι­ῶν τῆς ἀ­να­το­λῆς, ὄ­χι μό­νο σέ ὅ,τι ἀ­φο­ρᾶ τίς λει­τουρ­γι­κές καί πνευματι­κές πα­ρα­δό­σεις, ἀλ­λά ἐ­πί­σης τήν κα­νο­νι­κή τά­ξη πού θέ­σπι­σαν οἱ ἅ­γιοι Πατέ­ρες καί οἱ Σύ­νο­δοι, ἡ ὁ­ποί­α τά­ξη ρυθ­μί­ζει τόν βί­ο αὐ­τῶν τῶν Ἐκ­κλη­σι­ῶν (βλ. n. 15 -16).
Θε­ω­ρῶ ση­μαν­τι­κό νά ­πι­ση­μά­νω τόν σε­βα­σμό αὐ­τῆς τῆς ἀρ­χῆς ὡς οὐσιαστι­κῆς καί ­μοι­βαί­ας προϋ­πό­θε­­σης γιά τήν ­πο­κα­τά­στα­ση τῆς πλή­ρους κοι­νω­νί­ας, πού δέν ση­μαίνει ­πο­τα­γή τοῦ ­νός στόν ἄλ­λο, οὔ­τε ­φο­μοί­ω­ση, ἀλ­λά μᾶλ­λον ­πο­δο­χή ­λων τῶν δω­ρε­ῶν πού Θε­ός ­δω­σε στόν κα­θέ­να γιά νά φα­νε­ρώ­σει σέ ­λό­κλη­ρο τόν κό­σμο τό μέ­γα μυ­στή­ριο τῆς σω­τη­ρί­ας πραγ­μα­το­ποι­η­θέν ­πό τόν Κύ­ριον ­η­σοῦν Χρι­στόν διά μέ­σου τοῦ Πα­να­γί­ου Πνεύ­μα­τος
Θέ­λω νά δι­α­βε­βαι­ώ­σω τόν κά­θε­να ­πό σᾶς ­τι γιά νά φθά­σου­με στόν ­να­ζη­τού­με­νο σκο­πό τῆς πλή­ρους κοι­νω­νί­ας, Κα­θο­λι­κή Ἐκ­κλη­σία δέν προ­τίθε­ται νά ­πι­βάλ­ει καμ­μία ­παί­τη­ση, πα­ρά μό­νον ­κείνη τῆς ­μο­λο­γίας τῆς κοι­νῆς πίστε­ως, καί ­τι εἴμα­στε ­τοι­μοι νά ­να­ζη­τή­σου­με ­πό κοι­νοῦ ­πό τό φῶς τῆς δι­δα­σκα­λί­ας τῆς ­γί­ας Γρα­φῆς καί τῆς ἐμ­πει­ρί­ας τῆς πρώ­τη­ς χι­λι­ε­τί­ας, τούς τρό­πους μέ τούς ­ποί­ους θά ­ξα­σφα­λι­σθεῖ ­ναγ­καί­α ­νό­τη­τα τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας στίς ση­με­ρι­νές συν­θῆ­κες: τό μό­νο πρᾶγ­μα πού Κα­θο­λι­κή Ἐκ­κλη­σί­α ­πι­θυ­μεῖ καί ­γώ ­να­ζη­τῶ ὡς ­πί­σκο­πος Ρώ­μης "τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς προ­κα­θη­μέ­νης τῆς ­γά­πης", εἶ­ναι κοι­νω­νί­α μέ τίς Ὀρ­θό­δο­ξες Ἐκ­κλη­σί­ες. Μιά τέ­τοι­α κοι­νω­νί­α θά εἶ­ναι πάν­τα καρ­πός τῆς ­γά­πης "πού ἐκ­κέ­χυ­ται ἐν ταῖς καρ­δί­αις ­μῶν διά πνεύ­μα­τος ­γί­ου τοῦ δο­θέν­τος ­μῖν" (Ρωμ 5,5), ­γά­πης ­δελ­φι­κῆς πού δί­νει ἔκ­φρα­ση στόν πνευ­μα­τι­κό καί ­περ­βα­τι­κό δε­σμό πού μᾶς ­νώ­νει ὡς μα­θη­τές τοῦ Κυ­ρί­ου» (http://www.amen.gr/article19910).
Εἶ­ναι δε­δο­μέ­νο ­τι αὐ­τή κοι­νω­νί­α (communio) θά ­πι­χει­ρη­θεῖ νά ­πι­βλη­θεῖ μέ τα­χύ­τα­τους ρυθ­μούς καί «χω­ρίς καμ­μί­α ­παί­τη­ση» ­πό τό Βα­τι­κα­νό, τό ­ποῖ­ο θά μᾶς ­πι­τρέ­ψει νά δι­α­τη­ρή­σου­με τίς «λει­τουρ­γι­κές καί πνευ­μα­τι­κές πα­ρα­δό­σεις» μας καί τήν «κα­νο­νι­κή τά­ξη», ­,τι κά­νουν, δη­λα­δή, καί οἱ οὐ­νί­τες!Αὐτή τήν κοινωνία μέ τούς παπικούς ἐπιθυμεῖ καί ἐπιζητεῖ, δυστυχῶς, καί ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης ὁ ὁποῖος ἀνέφερε στήν προσφώνησή του πρός τόν Πάπα ὅτι «ὁ ροῦς τῆς ἱστορίας ἤλλαξε κατεύθυνσιν, αἱ παράλληλοι καί ἐνίοτε συγκρουόμεναι πορεῖαι τῶν Ἐκκλησιῶν ἡμῶν συνηντήθησαν εἰς τό κοινόν ὅραμα τῆς ἐπανευρέσεως τῆς ἀπολεσθείσης ἑνότητος αὐτῶν, ἡ ψυγεῖσα ἀγάπη ἀνεζωπυρώθη, καί ἐχαλυβδώθη ἡ θέλησις ἡμῶν ὅπως πράξωμεν πᾶν τό καθ᾿ ἡμᾶς, ἵνα ἐκ νέου ἀνατείλῃ ἡ ἐν τῇ αὐτῇ πίστει καί τῷ κοινῷ Ποτηρίῳ κοινωνία ἡμῶν. Ἔκτοτε ἤνοιξεν ἡ ὁδός πρός Ἐμμαούς, ὁδός πιθανῶς μακρά καί ἐνίοτε δύσβατος, πλήν ἀνεπίστροφος, ἀοράτως τοῦ Κυρίου συμπορευομένου μεθ᾿ ἡμῶν, ἄχρις οὗ Οὗτος ἀποκαλυφθῇ ἡμῖν "ἐν τῇ κλάσει τοῦ ἄρτου" (Λουκ. κδ΄ 35)» (http://www.amen.gr/article19910).
Ἄν εἶναι ὅμως «ἀνεπίστροφος» ἡ πορεία τοῦ κ. Βαρθολομαίου πρός τήν ἀπόκλιση ἀπό τήν ὀρθόδοξο ἐκκλησιολογία καί τήν ψευδοένωσή του μέ τούς παπικούς, τό ἴδιο «ἀνεπίστροφος» ὀφείλει νά εἶναι καί ἡ δική μας πιστότητα καί προσήλωση στίς παρακαταθῆκες τῶν Ἁγίων Πατέρων μας. Μέ αὐτούς θά στοιχηθοῦμε, αὐτούς θά ἀκολουθήσουμε καί σέ αὐτούς θά ὑπακούσουμε μέ ἀσφαλές κριτήριο τήν ὀρθόδοξη δογματική καί ἐκκλησιολογική μας συνείδηση.
 «Οἱ Προφῆται ὡς εἶδον, οἱ Ἀπόστολοι ὡς ἐδίδαξαν, ἡ Ἐκκλησία ὡς παρέλαβεν, οἱ Διδάσκαλοι ὡς ἐδογμάτισαν, ἡ Οἰκουμένη ὡς συμπεφώνηκεν, ἡ χάρις ὡς ἔλαμψεν, ἡ ἀλήθεια ὡς ἀποδέδεικται, τὸ ψεῦδος ὡς ἀπελήλαται, ἡ σοφία ὡς ἐπαρρησιάσατο, ὁ Χριστὸς ὡς ἐβράβευσεν, οὕτω φρονοῦμεν, οὕτω λαλοῦμεν, οὕτω κηρύσσομεν Χριστόν τὸν ἀληθινὸν Θεὸν ἡμῶν, καὶ τοὺς Αὐτοῦ Ἁγίους ἐν λόγοις τιμῶντες, ἐν συγγραφαῖς, ἐν νοήμασιν, ἐν θυσίαις, ἐν Ναοῖς, ἐν Εἰκονίσμασι, τὸν μὲν ὡς Θεὸν καὶ Δεσπότην προσκυνοῦντες καὶ σέβοντες, τοὺς δὲ διά τὸν κοινὸν Δεσπότην ὡς Αὐτοῦ γνησίους θεράποντας τιμῶντες καὶ τὴν κατὰ σχέσιν προσκύνησιν ἀπονέμοντες. Αὕτη ἡ πίστις τῶν Ἀποστόλων, αὕτη ἡ πίστις τῶν Πατέρων, αὕτη ἡ πίστις τῶν Ὀρθοδόξων, αὕτη ἡ πίστις τὴν Οἰκουμένην ἐστήριξεν» (Συνοδικόν τῆς Ὀρθοδοξίας, Τριώδιον, Ἔκδ. Ἀποστ.Διακονίας, σελ. 353-4).